Relaties
alle pijlers
When life falls apart...
dinsdag 18 april 2017 om 14:37
5,5 jaar geleden leerde ik hem kennen, charismatisch, knap en intelligent. Met HEM wil ik ALLES... Wat ben ik naïef geweest...
In 2013 kregen wij onze eerste dochter en begin 2015 volgende dochter nummer twee. Na de komst van dochter twee begon mijn man tekenen van depressie en burn-out te vertonen... Naast de zorg voor onze twee kinderen, werkte ik full time, deed ik het huishouden en deed ik eigenlijk alles... zelfs toen dochter nummer drie zich aandiende deed ik alles zelf omdat manlief rust nodig had om zijn drukke baan aan te kunnen. Erg gezellig was het niet, maar houd een positief humeur, regel en doe alles, dan komt het vanzelf weer goed. Uitgeput van mijn drukke leven diende eind 2016 onze derde dochter zich aan. Ik kon de druk niet meer aan en heb mijn baan opgezegd zodat ik, dacht ik, ook eens wat rust zou hebben. (Moeders weten dat dit natuurlijk een geintje is haha).
Kom ik er bij toeval @$%!# achter dat meneer al twee jaar bij iemand anders in bed ligt, overdag, want meneer heeft zijn eigen zaak dus kan eigenlijk doen en laten wat hij wilt...
Dus terwijl ik mij de %*!@#! werk in de veronderstelling dat meneer depressief is, is hij gewoon depressief omdat hij met een mega schuldgevoel en geheim rond loopt! Wauw...
De afgelopen weken hebben we er veel over gepraat. Het komt er op neer dat hij niet emotioneel vreemd is gegaan (oké, we nemen alles tegenwoordig met een flinke korrel zout), en dat hij al heel lang er vanaf probeerde te komen. Hij raakte in paniek omdat zijn minnares vond dat ik toch wel op de hoogte gesteld moest worden en hup daar ging hij weer, overstag, de boel sussen met een beurt...
Leugens aan alle kanten, zowel naar mij als naar haar. Wij zouden namelijk alleen nog samen onder één dak wonen omdat wij drie kinderen hebben en nog meer lachwekkende omstandigheden waarom meneer niet volledig voor haar kon gaan, voor alsnog.
Nu vecht hij voor onze relatie als een dolle idioot die niet doorheeft dat er weinig kans bestaat dat we gezellig samen verder gaan... Hij wilt ook niet bij haar intrekken, verdorie, dat zou het eigenlijk allemaal oplossen voor mij...
Leuk hoor, een man die volledig voor je gaat en helemaal wilt meedraaien in het gezin, maar dat dit er voor nodig was om tot dit punt te komen dan pas ik er liever voor...
Wat denken jullie?
In 2013 kregen wij onze eerste dochter en begin 2015 volgende dochter nummer twee. Na de komst van dochter twee begon mijn man tekenen van depressie en burn-out te vertonen... Naast de zorg voor onze twee kinderen, werkte ik full time, deed ik het huishouden en deed ik eigenlijk alles... zelfs toen dochter nummer drie zich aandiende deed ik alles zelf omdat manlief rust nodig had om zijn drukke baan aan te kunnen. Erg gezellig was het niet, maar houd een positief humeur, regel en doe alles, dan komt het vanzelf weer goed. Uitgeput van mijn drukke leven diende eind 2016 onze derde dochter zich aan. Ik kon de druk niet meer aan en heb mijn baan opgezegd zodat ik, dacht ik, ook eens wat rust zou hebben. (Moeders weten dat dit natuurlijk een geintje is haha).
Kom ik er bij toeval @$%!# achter dat meneer al twee jaar bij iemand anders in bed ligt, overdag, want meneer heeft zijn eigen zaak dus kan eigenlijk doen en laten wat hij wilt...
Dus terwijl ik mij de %*!@#! werk in de veronderstelling dat meneer depressief is, is hij gewoon depressief omdat hij met een mega schuldgevoel en geheim rond loopt! Wauw...
De afgelopen weken hebben we er veel over gepraat. Het komt er op neer dat hij niet emotioneel vreemd is gegaan (oké, we nemen alles tegenwoordig met een flinke korrel zout), en dat hij al heel lang er vanaf probeerde te komen. Hij raakte in paniek omdat zijn minnares vond dat ik toch wel op de hoogte gesteld moest worden en hup daar ging hij weer, overstag, de boel sussen met een beurt...
Leugens aan alle kanten, zowel naar mij als naar haar. Wij zouden namelijk alleen nog samen onder één dak wonen omdat wij drie kinderen hebben en nog meer lachwekkende omstandigheden waarom meneer niet volledig voor haar kon gaan, voor alsnog.
Nu vecht hij voor onze relatie als een dolle idioot die niet doorheeft dat er weinig kans bestaat dat we gezellig samen verder gaan... Hij wilt ook niet bij haar intrekken, verdorie, dat zou het eigenlijk allemaal oplossen voor mij...
Leuk hoor, een man die volledig voor je gaat en helemaal wilt meedraaien in het gezin, maar dat dit er voor nodig was om tot dit punt te komen dan pas ik er liever voor...
Wat denken jullie?
dinsdag 18 april 2017 om 14:41
oef.. das niet niks.
Wat wij denken.. tja... is dat belangrijk dan?
Als ik nou zeg; nou meid gooi hem eruit en gooi zijn kleding er achter aan.. ga je dat dan doen?
En als ik zeg: je houdt toch van hem? Probeer eruit te komen voor de kinderen?
Wat wil jij? Is dit voor jou een absoluut einde? Kan je het redden in je eentje met drie kinderen? Financieel en emotioneel gezien?
Wat wij denken.. tja... is dat belangrijk dan?
Als ik nou zeg; nou meid gooi hem eruit en gooi zijn kleding er achter aan.. ga je dat dan doen?
En als ik zeg: je houdt toch van hem? Probeer eruit te komen voor de kinderen?
Wat wil jij? Is dit voor jou een absoluut einde? Kan je het redden in je eentje met drie kinderen? Financieel en emotioneel gezien?
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 18 april 2017 om 14:43
dinsdag 18 april 2017 om 14:43
Ik zou ten eerste weer een baan gaan zoeken. Ik heb zomaar het gevoel dat je deze nan niet serieus neemt . En dan is het toch wel.prettig om eigen inkomen te hebben, als je in je eentje voor 3 kinderen moet zorgen en andere woonruimte moet zoeken.
En ik vind je trouwens klinken als een leuke vrouw. Die sukkel weet niet wat hij verspeelt en je verdient beter..
En ik vind je trouwens klinken als een leuke vrouw. Die sukkel weet niet wat hij verspeelt en je verdient beter..
dinsdag 18 april 2017 om 14:45
Wat ik wil... lastig want de ene dag denk ik 'we komen er wel uit' de andere dag denk ik 'pak alsjeblieft je spullen en vertrek'. Van links naar rechts dus... geen peil op mijn emoties te trekken momenteel...
Financieel gezien zal ik het wel redden, genoeg werk in mijn branch en genoeg netwerk om snel aan een leuke baan te komen. Ook emotioneel gezien kan ik zonder... Het probleem is alleen, ik denk niet dat hij het gaat redden zonder mij...
Financieel gezien zal ik het wel redden, genoeg werk in mijn branch en genoeg netwerk om snel aan een leuke baan te komen. Ook emotioneel gezien kan ik zonder... Het probleem is alleen, ik denk niet dat hij het gaat redden zonder mij...
dinsdag 18 april 2017 om 14:45
quote:biol schreef op 18 april 2017 @ 14:41:
Wat wil jij? Is dit voor jou een absoluut einde? Kan je het redden in je eentje met drie kinderen? Financieel en emotioneel gezien?Huh? Waarom zou zij het alleen moeten redden met haar drie kinderen? De vader leeft gewoon nog, dus heeft net zo goed de zorg voor zijn drie kinderen, zowel emotioneel als financieel.
Wat wil jij? Is dit voor jou een absoluut einde? Kan je het redden in je eentje met drie kinderen? Financieel en emotioneel gezien?Huh? Waarom zou zij het alleen moeten redden met haar drie kinderen? De vader leeft gewoon nog, dus heeft net zo goed de zorg voor zijn drie kinderen, zowel emotioneel als financieel.
dinsdag 18 april 2017 om 14:46
Kan me voorstellen dat het erg schrikken is en jouw gevoel alle kanten uitgaat...
Ken je Esther Perel?
http://www.estherperel.com/
Check anders haar TedTalk over infidelity.
Vreemdgaan hoeft niet te gaan over jou of jullie relatie. Kan ook gaan over hem. Kan zijn dat het misschien gaat om én depressie/burn-out én vreemdgaan als een manier om daarmee om te gaan.
Ik zou therapie zeker aanraden, vooral voor jullie kinderen. Zoek wel naar iemand die veel ervaring heeft met therapie bij affaires. Kan ook voor jouzelf als individu of hem als individu.
Scheiden kan, maar je zult voor altijd samen verbonden blijven door jullie band als ouders.
Sterkte!
Ken je Esther Perel?
http://www.estherperel.com/
Check anders haar TedTalk over infidelity.
Vreemdgaan hoeft niet te gaan over jou of jullie relatie. Kan ook gaan over hem. Kan zijn dat het misschien gaat om én depressie/burn-out én vreemdgaan als een manier om daarmee om te gaan.
Ik zou therapie zeker aanraden, vooral voor jullie kinderen. Zoek wel naar iemand die veel ervaring heeft met therapie bij affaires. Kan ook voor jouzelf als individu of hem als individu.
Scheiden kan, maar je zult voor altijd samen verbonden blijven door jullie band als ouders.
Sterkte!
dinsdag 18 april 2017 om 14:47
quote:Sadandstrong schreef op 18 april 2017 @ 14:45:
Wat ik wil... lastig want de ene dag denk ik 'we komen er wel uit' de andere dag denk ik 'pak alsjeblieft je spullen en vertrek'. Van links naar rechts dus... geen peil op mijn emoties te trekken momenteel...
Financieel gezien zal ik het wel redden, genoeg werk in mijn branch en genoeg netwerk om snel aan een leuke baan te komen. Ook emotioneel gezien kan ik zonder... Het probleem is alleen, ik denk niet dat hij het gaat redden zonder mij ...Dat hij zich eerder moeten bedenken
Wat ik wil... lastig want de ene dag denk ik 'we komen er wel uit' de andere dag denk ik 'pak alsjeblieft je spullen en vertrek'. Van links naar rechts dus... geen peil op mijn emoties te trekken momenteel...
Financieel gezien zal ik het wel redden, genoeg werk in mijn branch en genoeg netwerk om snel aan een leuke baan te komen. Ook emotioneel gezien kan ik zonder... Het probleem is alleen, ik denk niet dat hij het gaat redden zonder mij ...Dat hij zich eerder moeten bedenken
.
dinsdag 18 april 2017 om 14:47
Een man, die mij al jarenlang overal voor op laat draaien en vervolgens bij een ander in bed ligt, nee.. die hoef ik niet meer. Twee jaar lang voor schut gezet, voorgelogen en bovendien liet hij jou je baan opzeggen, zodat je financieel afhankelijker van hem werd.
De deur uitzetten en geld van 'm loskrijgen, dat is zo ongeveer wat ik zou doen. Ik had waarschijnlijk al geen derde kind met hem gekregen, toen was hij immers ook al 'depressief'. Maar goed, ik heb dan zelf ook niet zoveel energie.
Sterkte!
En denk erom: denk aan jezelf. Denk aan wat JIJ wilt en aan JOUW tempo. Als je eerst nog een tijdje zo samen wilt blijven en over een half jaartje de handdoek in de ring gooit, kan en mag dat ook!
De deur uitzetten en geld van 'm loskrijgen, dat is zo ongeveer wat ik zou doen. Ik had waarschijnlijk al geen derde kind met hem gekregen, toen was hij immers ook al 'depressief'. Maar goed, ik heb dan zelf ook niet zoveel energie.
Sterkte!
En denk erom: denk aan jezelf. Denk aan wat JIJ wilt en aan JOUW tempo. Als je eerst nog een tijdje zo samen wilt blijven en over een half jaartje de handdoek in de ring gooit, kan en mag dat ook!
Later is nu
dinsdag 18 april 2017 om 14:47
Jij moest er zelf achterkomen. Hij heeft het dus niet eens opgebiecht. En dat terwijl jij zwanger was vermoed ik?
Sorry maar ik denk dat je dit beter stopzet... Ik geloof nooit dat hij hierna hondstrouw gaat zijn. Kies voor jezelf en laat je niet zo manipuleren. Hij kan wel zijn eigen zaak starten en 2 jaar liegen en bedriegen. Hij kan best zonder je dan.
Sorry maar ik denk dat je dit beter stopzet... Ik geloof nooit dat hij hierna hondstrouw gaat zijn. Kies voor jezelf en laat je niet zo manipuleren. Hij kan wel zijn eigen zaak starten en 2 jaar liegen en bedriegen. Hij kan best zonder je dan.
dinsdag 18 april 2017 om 14:47
quote:Sadandstrong schreef op 18 april 2017 @ 14:45:
Wat ik wil... lastig want de ene dag denk ik 'we komen er wel uit' de andere dag denk ik 'pak alsjeblieft je spullen en vertrek'. Van links naar rechts dus... geen peil op mijn emoties te trekken momenteel...
Financieel gezien zal ik het wel redden, genoeg werk in mijn branch en genoeg netwerk om snel aan een leuke baan te komen. Ook emotioneel gezien kan ik zonder... Het probleem is alleen, ik denk niet dat hij het gaat redden zonder mij...
Hoe bedoel je dat?
Ik zou beginnen met werk zoeken.
Wat ik wil... lastig want de ene dag denk ik 'we komen er wel uit' de andere dag denk ik 'pak alsjeblieft je spullen en vertrek'. Van links naar rechts dus... geen peil op mijn emoties te trekken momenteel...
Financieel gezien zal ik het wel redden, genoeg werk in mijn branch en genoeg netwerk om snel aan een leuke baan te komen. Ook emotioneel gezien kan ik zonder... Het probleem is alleen, ik denk niet dat hij het gaat redden zonder mij...
Hoe bedoel je dat?
Ik zou beginnen met werk zoeken.
dinsdag 18 april 2017 om 14:48
quote:Sadandstrong schreef op 18 april 2017 @ 14:45:
Wat ik wil... lastig want de ene dag denk ik 'we komen er wel uit' de andere dag denk ik 'pak alsjeblieft je spullen en vertrek'. Van links naar rechts dus... geen peil op mijn emoties te trekken momenteel...
Financieel gezien zal ik het wel redden, genoeg werk in mijn branch en genoeg netwerk om snel aan een leuke baan te komen. Ook emotioneel gezien kan ik zonder... Het probleem is alleen, ik denk niet dat hij het gaat redden zonder mij...Dát is dus echt zijn probleem....
Wat ik wil... lastig want de ene dag denk ik 'we komen er wel uit' de andere dag denk ik 'pak alsjeblieft je spullen en vertrek'. Van links naar rechts dus... geen peil op mijn emoties te trekken momenteel...
Financieel gezien zal ik het wel redden, genoeg werk in mijn branch en genoeg netwerk om snel aan een leuke baan te komen. Ook emotioneel gezien kan ik zonder... Het probleem is alleen, ik denk niet dat hij het gaat redden zonder mij...Dát is dus echt zijn probleem....
dinsdag 18 april 2017 om 14:49
quote:TS_76 schreef op 18 april 2017 @ 14:43:
Wat ik denk? Ik denk dat je niet goed bezig bent geweest door in 5,5 jaar tijd drie kinderen met hem te krijgen (de laatste zelfs toen hij "depressief" was en een "burn out" had én je baan op te zeggen, zodat je nu volledig afhankelijk bent.Kennen doen wij elkaar al 8 jaar... Maar je hebt gelijk, bij dochter drie waren de omstandigheden niet optimaal
Wat ik denk? Ik denk dat je niet goed bezig bent geweest door in 5,5 jaar tijd drie kinderen met hem te krijgen (de laatste zelfs toen hij "depressief" was en een "burn out" had én je baan op te zeggen, zodat je nu volledig afhankelijk bent.Kennen doen wij elkaar al 8 jaar... Maar je hebt gelijk, bij dochter drie waren de omstandigheden niet optimaal