De leuke dingen van bevallen

30-04-2017 18:17 165 berichten
Alle reacties Link kopieren
Want die zullen er heus ook zijn toch?



Ik ben zo stom geweest om het topic 'bevallen: de taboes' te lezen en voel me nu nogal ongelukkig. Wie kan er iets grappigs/leuks/gezelligs tegenover zetten?
Natte tosti..
Alle reacties Link kopieren
quote:Lady_Voldemort schreef op 30 april 2017 @ 18:38:

[...]





De eerste keer (toen ik geen persweeën had) stonden ze juist te roepen dat ze poep wilden zien . Dus ik mijn best doen joh, maar poep ho maar. De tweede keer heb ik die omissie ruimschoots goed gemaakt, dat wel.Hahaha... ik moet altijd smorgens naar de wc en ik ben alle keren savonds bevallen..dan hoef ik gewoon niet te poepen
Alle reacties Link kopieren
Wat ik leuk vond was het gesprek met de anesthesist toen ik een ruggenprik liet zeggen. Waarbij we in gesprek raakten over vriendschappen/relaties met collega's/patiënten .
Alle reacties Link kopieren
Na de bevalling voelde ik me een slangenmens, zo licht, en lenig.

Man wat hield ik een vocht vast de laatste 2 weken van de zwangerschap.



En ik vond mezelf een soort van oervrouw, sterk en onverslaanbaar, had het toch maar mooi geflikt 2 baby's uitgepoept.
Alle reacties Link kopieren
quote:Fiorah schreef op 30 april 2017 @ 18:43:

Wat ik leuk vond was het gesprek met de anesthesist toen ik een ruggenprik liet zeggen. Waarbij we in gesprek raakten over vriendschappen/relaties met collega's/patiënten .Toen de prik ingewerkt was zei ik tegen de anesthesist, met jou ga ik straks bier drinken jij bent mijn vriend
quote:Pantax schreef op 30 april 2017 @ 18:39:

[...]





Ach, heeft ze in ieder geval niet zitten stressen van te voren
Alle reacties Link kopieren
Het moment dat je dat warme glibberige lijfje vast pakt en op je borst legt......



Ontlading, opluchting en geluk met je kindje



( maar toegegeven dit alleen ervaren zo bij 2fe bevalling, bij de oudste heel andere ervaring )
Alle reacties Link kopieren
quote:mafalda schreef op 30 april 2017 @ 18:45:

[...]





Toen de prik ingewerkt was zei ik tegen de anesthesist, met jou ga ik straks bier drinken jij bent mijn vriend



Ik snap dat .



Deze man zei "Het beroep waarbij je legaal aan andermans vrouw mag zitten." Daar zit je dan in je onderbroek, bezweet, met je haar in de knoop en gewoon algeheel erdoorheen van de pijn... echt op je aantrekkelijkst dus dat zei ik tegen hem, waar hij het volgens mij gewoon mee eens was maar heel diplomatiek niet echt op in ging.



MevrouwTomatensoep, ga je thuis bevallen of in het ziekenhuis?
Alle reacties Link kopieren
quote:MevrouwTomatensoep schreef op 30 april 2017 @ 18:24:

[...]



Ik bedoel ook meer dingen die per ongeluk fout gingen, ongemakkelijk waren maar ook wel leuk.. gewoon om mijn hoofd weer even positief te krijgen Er is ooit een topic over geweest.

Bevalling Blunders
Loop met je gezicht in de zon, dan valt de schaduw achter je.
Alle reacties Link kopieren
quote:Fiorah schreef op 30 april 2017 @ 18:43:

Wat ik leuk vond was het gesprek met de anesthesist toen ik een ruggenprik liet zeggen. Waarbij we in gesprek raakten over vriendschappen/relaties met collega's/patiënten .Herkenbaar. Ik had ook een fijne anesthesist en daar een leuk praatje mee. Hij was een held.
Les temps sont durs pour les rêveurs...
Alle reacties Link kopieren
Leuk? Nee dat niet. Mja achteraf moesten we wel lachen om mijn gedrag haha. Ik kon er NIET tegen dat m'n man naar me keek... maar ik vond het alles meevallen. Ook de pijn, heb geen enkel moment gedacht van nu wil ik pijnstilling. En ja heel bijzonder als je kindje er dan is! Over iets meer dan 8 weken mag ik weer
Morfine.
Het enige bijzondere was dat mijn eigen man mijn bevallingen heeft gedaan. Geen gyn maar wel arts. Dat maakte het heel erg iets van ons samen. Hij heeft al onze kinderen zelf ter wereld gebracht. Daarna kwam er uiteraard wel kraamhulp. Maar de bevallingen deden we samen. Ik vertrouwde hem ook volkomen. Ondanks de pijn was het een heel intiem moment van alleen ons twee. Zonder buitenstaanders. Hij was er niet om op te schelden of fijn te knijpen. Of iemand die toe keek. Hij was op dat moment mijn alles.
Alle reacties Link kopieren
quote:Orangetree schreef op 30 april 2017 @ 19:04:

Het enige bijzondere was dat mijn eigen man mijn bevallingen heeft gedaan. Geen gyn maar wel arts. Dat maakte het heel erg iets van ons samen. Hij heeft al onze kinderen zelf ter wereld gebracht. Daarna kwam er uiteraard wel kraamhulp. Maar de bevallingen deden we samen. Ik vertrouwde hem ook volkomen. Ondanks de pijn was het een heel intiem moment van alleen ons twee. Zonder buitenstaanders. Hij was er niet om op te schelden of fijn te knijpen. Of iemand die toe keek. Hij was op dat moment mijn alles.Wat mooi!!
Alle reacties Link kopieren
Ik vond de dag echt enorm bijzonder. Was al 5 dagen overtijd toen de vliezen braken in de ochtend. Weeën kwamen langzaam op gang en vriend en ik waren uiterst relaxt. Ook toen de weeën heftiger werden. Je beseft je gewoon dat je dan bijna ouders wordt. Helaas duurde t allemaal errug lang en deed t heel veel pijn, maar dat vergeet je zodra die kleine op je gelegd wordt.

Focus je niet op de taboes en alle nare en vieze bijkomstigheden. Iedere bevalling gaat anders. Klinkt supervreemd maar geniet ervan. Je maakt t maar een of een paar keer mee! Ik mag weer bijna van bevallen van nr 2 en 3 en kijk ernaar uit!
Met disclaimer dat dit puur persoonlijk is.



Je bent het middelpunt van belangstelling.

Iedereen zorgt voor alles wat je maar wilt.

Je kan je als complete klootzak (m/v) gedragen en iedereen vergeeft je direct.

Na verloop van tijd tijdens de weeën maakt je lichaam oxytocine aan waar je high van wordt.

Meepersen met de persweeën is een opluchting.

Persweeën doen nauwelijks pijn.

Een kind kunnen baren is een superhelden superpower die echt bestaat.
Ik was na 3 uur persen, een vacuum, midden in de nacht doodop en werd intens gelukkig van het ultieme verwen moment dat ik na het douchen zelfs tussen mijn tenen werd afgedroogd
Remifentanil was heel leuk. Ik had enorme rugweeën en dan ook nog eens in een weeënstorm.

Dat infuus met pompje was zó fijn dat ik mijn persweeën en persdrang heb onkent. Gewoon mijn deken goed over mij heen houden en hopen dat het niet opvalt dat mijn lichaam aan het persen was.

Tijdens het persen ging dat infuus uit en ik wilde nog even aan dat spul hangen.
Wwwwaaaaaatttt? Ik zie nu pas wie de TO is



Soep!!! Wat leuk!!! ik wist niet eens dat je je met kind had laten schoppen



Gefeliciteerd mensch!
Alle reacties Link kopieren
quote:Orangetree schreef op 30 april 2017 @ 19:04:

Het enige bijzondere was dat mijn eigen man mijn bevallingen heeft gedaan. Geen gyn maar wel arts. Dat maakte het heel erg iets van ons samen. Hij heeft al onze kinderen zelf ter wereld gebracht. Daarna kwam er uiteraard wel kraamhulp. Maar de bevallingen deden we samen. Ik vertrouwde hem ook volkomen. Ondanks de pijn was het een heel intiem moment van alleen ons twee. Zonder buitenstaanders. Hij was er niet om op te schelden of fijn te knijpen. Of iemand die toe keek. Hij was op dat moment mijn alles.
quote:Troeteltje schreef op 30 april 2017 @ 18:26:

Zelfs die baby die je er aan overhoud kan enorm tegenvallen.Dit ja! Zwangerschap was prima, weinig last. Bevalling was gewoon niet leuk. De pijn bij die persweeën, brrr. En dan had ik nog een modelbevalling van alles bij elkaar 4 uur en 2 kleine hechtingen. Maar ik vond er niks leuks aan. En toen viel het hele gebeuren daarna ook nog tegen de eerste weken waren een hel, en tot aan het 1e jaar was er voor mij echt weinig leuks aan. Gelukkig is dat daarna wel goed gekomen maar het heeft me wel tegen gehouden om het ooit nog een keer te doen allemaal. Ik kan het helaas niet mooier maken
Alle reacties Link kopieren
Het moment nadat je bevallen bent: alle pijn van tijdens de bevalling die in 1 klap weg was, lekker douchen terwijl je baby heerlijk ligt te slapen, je man die nog nooit zó trots is geweest en maar blijft herhalen hoeveel respect hij heeft voor je (en voor alle vrouwen die bevallen zijn)...dan kun je gewoon de hele wereld aan :)!
quote:MevrouwTomatensoep schreef op 30 april 2017 @ 18:23:

[...]



Vertel!



Foei nou, de meeste grappen zullen wel vallen onder het mom van 'je had erbij moeten zijn'.



Eentje sprong er wel uit: ik had mijn oudste er dus succesvol (en met een beetje hulp van de vacuum) uit gekregen en twee uur na de partus mochten we naar huis want moeder en kind waren helemaal alive and kicking. Zegt man bloedserieus 'nou K., als we dan een beetje doorlopen kunnen we nog net de bus halen van half twee' .Die koppen van de verpleegkundigen, ik viel zowat uit mijn rolstoeltje van het lachen
quote:Lady_Voldemort schreef op 30 april 2017 @ 19:18:

[...]





Foei nou, de meeste grappen zullen wel vallen onder het mom van 'je had erbij moeten zijn'.



Eentje sprong er wel uit: ik had mijn oudste er dus succesvol (en met een beetje hulp van de vacuum) uit gekregen en twee uur na de partus mochten we naar huis want moeder en kind waren helemaal alive and kicking. Zegt man bloedserieus 'nou K., als we dan een beetje doorlopen kunnen we nog net de bus halen van half twee' .Die koppen van de verpleegkundigen, ik viel zowat uit mijn rolstoeltje van het lachen
Oh ja, en toen zat ik met mijn kindje in het ziekenhuisrestaurant te wachten op de taxi, en al die oudjes die op me af kwamen om de boreling te bewonderen. Zo schattig . Stomverbaasd waren ze, dat ze pas twee uur oud was, want in hun tijd werd je als kraamvrouw pas na tien dagen losgelaten .
quote:Lady_Voldemort schreef op 30 april 2017 @ 18:26:

[...]





Ik vond het echt leuk. Tussen de weeën door dan. Het ziekenhuispersoneel was onwijs lief voor me, ik mocht vloeken naar hartelust en mijn man fijn knijpen, tussendoor maakten we nog grappen ook en de beloning was groot. Die weeën waren minder inderdaad maar die was ik na vijf minuten al weer vergeten.Dit is ook mijn ervaring. De pijn is echt niet fijn, maar tussen die weeën door vond ik het echt niet vervelend, er hing een fijne sfeer.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven