Psyche
alle pijlers
Ik huil veel te snel!
woensdag 21 januari 2009 om 15:51
... en niet alleen als ik last heb van PMS, al is het dan wel nóg erger 
Van jongs af aan al huil ik enorm snel. Ik vermoed dat het samenhangt met mijn gevoelige karakter, ik voel me snel persoonlijk geraakt en trek me dingen veel te veel aan. Toch stoort het me dat ik zo ontzettend snel de tranen in mijn ogen voel prikken. Ik kan het heel erg moeilijk stoppen, meestal blijft de brok een hele tijd in mijn keel zitten tot ik het 'loslaat'.
Het wordt een probleem voor me zodra ik op mijn studie of werk 'breek'. Of zoals daarnet, ik was met mijn vriend aan het bellen en hij vertelde dat er een misverstand was ontstaan doordat ik iets tegen zijn ouders zou hebben gezegd. Het stelde niets voor, en toch moest ik het gesprek abrupt afbreken omdat ik anders zou staan janken op de hogeschool waar ik studeer. Vervolgens krijg ik een bezorgde sms van mijn vriend, dat hij me niet overstuur wilde maken, en schaam ik me dood omdat ik me zo'n aanstellerige dramaqueen ben, terwijl ik er voor mijn gevoel niets aan kan doen.
Hebben andere meiden misschien ervaringen met hetzelfde, of concrete tips? Ik schaam me erg, ik ben pas sinds enkele maanden samen met mijn vriend, en ik ben bang dat hij snel gaat denken dat ik labiel ben ofzo...
Van jongs af aan al huil ik enorm snel. Ik vermoed dat het samenhangt met mijn gevoelige karakter, ik voel me snel persoonlijk geraakt en trek me dingen veel te veel aan. Toch stoort het me dat ik zo ontzettend snel de tranen in mijn ogen voel prikken. Ik kan het heel erg moeilijk stoppen, meestal blijft de brok een hele tijd in mijn keel zitten tot ik het 'loslaat'.
Het wordt een probleem voor me zodra ik op mijn studie of werk 'breek'. Of zoals daarnet, ik was met mijn vriend aan het bellen en hij vertelde dat er een misverstand was ontstaan doordat ik iets tegen zijn ouders zou hebben gezegd. Het stelde niets voor, en toch moest ik het gesprek abrupt afbreken omdat ik anders zou staan janken op de hogeschool waar ik studeer. Vervolgens krijg ik een bezorgde sms van mijn vriend, dat hij me niet overstuur wilde maken, en schaam ik me dood omdat ik me zo'n aanstellerige dramaqueen ben, terwijl ik er voor mijn gevoel niets aan kan doen.
Hebben andere meiden misschien ervaringen met hetzelfde, of concrete tips? Ik schaam me erg, ik ben pas sinds enkele maanden samen met mijn vriend, en ik ben bang dat hij snel gaat denken dat ik labiel ben ofzo...
donderdag 29 januari 2009 om 15:40
Huilen is een uiting van machteloosheid. Ik kan me zo voorstellen dat, als je er iets aan wil doen, iets aan dit gevoel doen zou kunnen werken tegen veel huilen.
Ik kan niet tegen oneerlijke situaties. Als ik stom ben geweest dan geef ik dat toe en doe ik daar wat mee. Als iemand mij beschuldigd van iets wat pertinent niet waar is en de ander gelooft me niet, dan kan ik daar echt tranen met tuiten om huilen.
Ik heb me er op een gegeven moment niet meer door laten tegenhouden. Ik ben nog heel gevoelig, maar omdat ik me vroeger schaamde voor mijn huilbuien ging ik situaties uit de weg. Geruime tijd niet meer, laat ik me niet meer belemmeren. Dan maar janken.
Daarmee ben ik ineens een stuk minder machteloos geworden en is het daarmee een heel eind gereduceerd.
Ik kan niet tegen oneerlijke situaties. Als ik stom ben geweest dan geef ik dat toe en doe ik daar wat mee. Als iemand mij beschuldigd van iets wat pertinent niet waar is en de ander gelooft me niet, dan kan ik daar echt tranen met tuiten om huilen.
Ik heb me er op een gegeven moment niet meer door laten tegenhouden. Ik ben nog heel gevoelig, maar omdat ik me vroeger schaamde voor mijn huilbuien ging ik situaties uit de weg. Geruime tijd niet meer, laat ik me niet meer belemmeren. Dan maar janken.
Daarmee ben ik ineens een stuk minder machteloos geworden en is het daarmee een heel eind gereduceerd.
donderdag 29 januari 2009 om 16:01
Ik heb het ook.
Ik vind het vooral lastig als ik in gesprek ben met mensen. Gewoon een leuk gesprek en vooral 1 waarbij je voelt dat het klikt. Ik word daar dan zo ontroerd van dat ik tranen in mijn ogen krijgen. Ik krijg dit ook als we het over iets hebben wat me niet byzonder raakt. Maar doordat ik half huil denkt men dan dat ik er erg mee zit ofzo.
Heel lastig!!
Ik vind het vooral lastig als ik in gesprek ben met mensen. Gewoon een leuk gesprek en vooral 1 waarbij je voelt dat het klikt. Ik word daar dan zo ontroerd van dat ik tranen in mijn ogen krijgen. Ik krijg dit ook als we het over iets hebben wat me niet byzonder raakt. Maar doordat ik half huil denkt men dan dat ik er erg mee zit ofzo.
Heel lastig!!
donderdag 29 januari 2009 om 16:03
quote:Yvaatje schreef op 29 januari 2009 @ 16:01:
Ik heb het ook.
Ik vind het vooral lastig als ik in gesprek ben met mensen. Gewoon een leuk gesprek en vooral 1 waarbij je voelt dat het klikt. Ik word daar dan zo ontroerd van dat ik tranen in mijn ogen krijgen. Ik krijg dit ook als we het over iets hebben wat me niet byzonder raakt. Maar doordat ik half huil denkt men dan dat ik er erg mee zit ofzo.
Heel lastig!!Die is wel heel schattig
Ik heb het ook.
Ik vind het vooral lastig als ik in gesprek ben met mensen. Gewoon een leuk gesprek en vooral 1 waarbij je voelt dat het klikt. Ik word daar dan zo ontroerd van dat ik tranen in mijn ogen krijgen. Ik krijg dit ook als we het over iets hebben wat me niet byzonder raakt. Maar doordat ik half huil denkt men dan dat ik er erg mee zit ofzo.
Heel lastig!!Die is wel heel schattig
donderdag 29 januari 2009 om 16:05
donderdag 29 januari 2009 om 16:08
maandag 2 februari 2009 om 20:06
Haha, lotgenoten!!!
Ik jank ook om alles!
Een disney film, een mooi compliment, iemand anders die huilt van verdriet... het maakt niet uit!
Slik ook de microgynon 30, echter ook tijdens de maanden dat ik geen zin heb om te slikken jank ik nog de ogen uit mn hoofd.
Vorige week stond een kind dat uitgezwaaid werd door oma met tranen in dr ogen... "Oma is verdrietig omdat mijn overleden moeder op haar plek had moeten staan"
denk maar niet dat ik het drooghield, ook al niet bij het nu typen
Hoe er mee om te gaan, ben er nog niet over uit. Ik schaam me er niet voor..ik ben wie ik ben: het is alleen soms zo lastig! Een serieus gesprek, heftig of mooi en de waterlanders worden door de zwaartekracht aangetrokken
Kom op dit topic omdat ik net een serieus gesprek heb gehad met stof tot nadenken en die oogjes zijn weer rood.
Blij dat er nog meer mensen last van hebben
Ik jank ook om alles!
Een disney film, een mooi compliment, iemand anders die huilt van verdriet... het maakt niet uit!
Slik ook de microgynon 30, echter ook tijdens de maanden dat ik geen zin heb om te slikken jank ik nog de ogen uit mn hoofd.
Vorige week stond een kind dat uitgezwaaid werd door oma met tranen in dr ogen... "Oma is verdrietig omdat mijn overleden moeder op haar plek had moeten staan"
denk maar niet dat ik het drooghield, ook al niet bij het nu typen
Hoe er mee om te gaan, ben er nog niet over uit. Ik schaam me er niet voor..ik ben wie ik ben: het is alleen soms zo lastig! Een serieus gesprek, heftig of mooi en de waterlanders worden door de zwaartekracht aangetrokken
Kom op dit topic omdat ik net een serieus gesprek heb gehad met stof tot nadenken en die oogjes zijn weer rood.
Blij dat er nog meer mensen last van hebben
woensdag 4 februari 2009 om 13:27
Wat fijn! Wat fijn om te weten dat er meer mensen zijn met dit probleem. Het is niet erg handig nee, ik huil om alles waarom te huilen valt.
Vroeger al, als er een ander kindje in de klas moest huilen, huilde ik mee, als ik viel moest ik huilen, als ik ze van mijn ouders op mijn donder kreeg moest ik huilen en het is nooit gestopt. Nu als ik kritiek krijg moet ik huilen, ik denk dat dat komt omdat ik alles goed wil doen, niet voor mezelf maar voor de ander (erg stom ik weet het) en als het dus niet goed is heb ik gefaald. Nog steeds huil ik mee als iemand anders verdriet heeft, maar ook bij mooie films, bij mooie momenten die ik bij mijn kinderen zie, bij bruiloften, alles.
Ik vind het lastig maar ik besef wel dat ik nu eenmaal wat gevoeliger ben, maar goed, ik wil eigenlijk wel beter met kritiek om kunnen gaan, leren niet me aangevallen voelen en vooral niet in tranen uitbarsten dan.
Vroeger al, als er een ander kindje in de klas moest huilen, huilde ik mee, als ik viel moest ik huilen, als ik ze van mijn ouders op mijn donder kreeg moest ik huilen en het is nooit gestopt. Nu als ik kritiek krijg moet ik huilen, ik denk dat dat komt omdat ik alles goed wil doen, niet voor mezelf maar voor de ander (erg stom ik weet het) en als het dus niet goed is heb ik gefaald. Nog steeds huil ik mee als iemand anders verdriet heeft, maar ook bij mooie films, bij mooie momenten die ik bij mijn kinderen zie, bij bruiloften, alles.
Ik vind het lastig maar ik besef wel dat ik nu eenmaal wat gevoeliger ben, maar goed, ik wil eigenlijk wel beter met kritiek om kunnen gaan, leren niet me aangevallen voelen en vooral niet in tranen uitbarsten dan.
woensdag 4 februari 2009 om 13:42
Nou, ik ben een steenbok! Ik huil vanaf dat ik al klein was, snel. DWZ: als dingen of situaties te dichtbij komen op de een of andere manier. Ik kan het niet zo goed benoemen. Maar ik moet jullie zeggen dat het fijn is dat er dus méer zijn die dit hebben..vond mezelf al zo'n aanstelster!
Ook als ik een film aan het kijken ben die dramatisch eindigt....huilen. Als mensen huilen kan ik mezelf ook bijna niet bedwingen..wat zou het toch zijn?! Ik slik overigens geen pil (DE pil)
Ook als ik een film aan het kijken ben die dramatisch eindigt....huilen. Als mensen huilen kan ik mezelf ook bijna niet bedwingen..wat zou het toch zijn?! Ik slik overigens geen pil (DE pil)
woensdag 4 februari 2009 om 20:12
He heerlijk herkenbaar. Bij kritiek heb ik het niet, bij sommige soorten stress niet, andere juist weer wel. Ook als ik schrik of ontroerd ben of idd een film of een mooi gesprek of mijn dochter die zo lief kijkt of of of... nou ja goed, vaak dus .
Bij mij helpt het enorm om aan een dom, neutraal woord te denken. Voor mij is dat spinazie geworden na verschillende woordpogingen. Dit klinkt vast belachelijk, is het ook . Maar het helpt om me iets minder emo te maken. Juist doordat het zo suf is en het dwingt me om enigszins rationeel te focussen of zo.
Maar ik ben blij om te lezen dat meer van jullie hier last van hebben.
Bij mij helpt het enorm om aan een dom, neutraal woord te denken. Voor mij is dat spinazie geworden na verschillende woordpogingen. Dit klinkt vast belachelijk, is het ook . Maar het helpt om me iets minder emo te maken. Juist doordat het zo suf is en het dwingt me om enigszins rationeel te focussen of zo.
Maar ik ben blij om te lezen dat meer van jullie hier last van hebben.
zaterdag 7 februari 2009 om 22:06
Ik ben ook maagd en ik jank ook snel.
Spoorloos op TV? Huppekee, here come the waterworks mensen! Films, zielige dieren, mijn dochter die iets heel 'wijs' zegt of gewoon als ze 'ik hou van jou' zegt, als ik iets heel goed of juist fout heb gedaan (volgens mezelf, want ik ben heel kritisch), als ik hier iets lees wat me aangrijpt. Hup, janken.
Ik duw nooit mijn duim tussen mijn wenkbrauwen. Ik laat het maar gaan, ik kan het heel discreet zo langzamerhand
Spoorloos op TV? Huppekee, here come the waterworks mensen! Films, zielige dieren, mijn dochter die iets heel 'wijs' zegt of gewoon als ze 'ik hou van jou' zegt, als ik iets heel goed of juist fout heb gedaan (volgens mezelf, want ik ben heel kritisch), als ik hier iets lees wat me aangrijpt. Hup, janken.
Ik duw nooit mijn duim tussen mijn wenkbrauwen. Ik laat het maar gaan, ik kan het heel discreet zo langzamerhand
zaterdag 21 februari 2009 om 15:30
quote:Yvaatje schreef op 29 januari 2009 @ 16:01:
Ik heb het ook.
Ik vind het vooral lastig als ik in gesprek ben met mensen. Gewoon een leuk gesprek en vooral 1 waarbij je voelt dat het klikt. Ik word daar dan zo ontroerd van dat ik tranen in mijn ogen krijgen. Ik krijg dit ook als we het over iets hebben wat me niet byzonder raakt. Maar doordat ik half huil denkt men dan dat ik er erg mee zit ofzo.
Heel lastig!!Dát heb ik dus ook.. en ik vind dat zo stom haha
Ik heb het ook.
Ik vind het vooral lastig als ik in gesprek ben met mensen. Gewoon een leuk gesprek en vooral 1 waarbij je voelt dat het klikt. Ik word daar dan zo ontroerd van dat ik tranen in mijn ogen krijgen. Ik krijg dit ook als we het over iets hebben wat me niet byzonder raakt. Maar doordat ik half huil denkt men dan dat ik er erg mee zit ofzo.
Heel lastig!!Dát heb ik dus ook.. en ik vind dat zo stom haha
zaterdag 21 februari 2009 om 16:22
Hier nog zo eentje... Ben ook zo'n jankerd. Zit er gelukkig niet al te veel mee.
Betrap mezelf er wel eens op dat ik het zelfs gebruik (onbewust!!!) als ik ruzie heb met mn vriend, want dan wordt ie een stuk milder. Erg he?!
Oppassen trouwens hoor met pil-wissel, want ik heb het ook wel eens geprobeerd en mn hele hormoonhuishouding lag overhoop. Toen was ik nog eens echt labiel!
Ben een leeuw trouwens... maar geen idee wat voor eigenschappen die zou hebben.
Zie bij veel van jullie staan dat je je snel aangevallen voelt en op zulke momenten huilt... kijk maar eens bij het topic 'aangevallen voelen'; wellicht herkenbaar:)
Het erge is dat mijn moeder ook zo'n huilebalk is en dat ik vroeger als puber vaak riep "ja hoor, ga maar weer janken!" en nou doe ik precies hetzeflde, op precies dezelfde momenten:D
Betrap mezelf er wel eens op dat ik het zelfs gebruik (onbewust!!!) als ik ruzie heb met mn vriend, want dan wordt ie een stuk milder. Erg he?!
Oppassen trouwens hoor met pil-wissel, want ik heb het ook wel eens geprobeerd en mn hele hormoonhuishouding lag overhoop. Toen was ik nog eens echt labiel!
Ben een leeuw trouwens... maar geen idee wat voor eigenschappen die zou hebben.
Zie bij veel van jullie staan dat je je snel aangevallen voelt en op zulke momenten huilt... kijk maar eens bij het topic 'aangevallen voelen'; wellicht herkenbaar:)
Het erge is dat mijn moeder ook zo'n huilebalk is en dat ik vroeger als puber vaak riep "ja hoor, ga maar weer janken!" en nou doe ik precies hetzeflde, op precies dezelfde momenten:D
donderdag 21 mei 2009 om 11:30
quote:Kapara schreef op 21 januari 2009 @ 16:18:
Ik heb dit ook heel erg gehad en het is bij mij over gegaan door te accepteren dat ik nou eenmaal snel huil. (het is nu zo goed als weg!! serieus!!) Als de druk er eenmaal af is dat je MAG huilen, het helemaal niet erg is als je huilt... Dan gaat het over, maar als je jezelf stom vindt, dom vindt, je schaamt dan zul je het altijd blijven houden. Stel dat jij nou iemand zou zien die huilt, wat zou jij dan denken? Zou je het rot vinden voor die persoon of zou je denken nou wat een kansloze chick? Als je daarbij stil staat en probeert het op anderen te reflecteren dan kom je er wel! Echt!!!
Succes!accepteren zou bij mij moeilijk gaan, want als ik thuis huil stel ik me weer aan (volgens mijn ouders), het rare is ook dat ik er alleen thuis last van heb!!
Ik heb dit ook heel erg gehad en het is bij mij over gegaan door te accepteren dat ik nou eenmaal snel huil. (het is nu zo goed als weg!! serieus!!) Als de druk er eenmaal af is dat je MAG huilen, het helemaal niet erg is als je huilt... Dan gaat het over, maar als je jezelf stom vindt, dom vindt, je schaamt dan zul je het altijd blijven houden. Stel dat jij nou iemand zou zien die huilt, wat zou jij dan denken? Zou je het rot vinden voor die persoon of zou je denken nou wat een kansloze chick? Als je daarbij stil staat en probeert het op anderen te reflecteren dan kom je er wel! Echt!!!
Succes!accepteren zou bij mij moeilijk gaan, want als ik thuis huil stel ik me weer aan (volgens mijn ouders), het rare is ook dat ik er alleen thuis last van heb!!
vrijdag 22 mei 2009 om 11:52
Ik heb het ook en het wordt elk jaar erger!
Ik voel de tranen al opkomen als ik een oud mannetje op een bankje zie zitten met zijn hondje op schoot.
Met t.v. programma's, films, het nieuws. Als iemand een zielig verhaal of romantisch verhaal verteld. Als ik een boek lees. ALs mensen tegen me schreeuwen of kortaf tegen me zijn.
Ik huil wel liever dan wanneer die brok in je keel blijft zitten, want dat is echt een rot gevoel!
Ik voel de tranen al opkomen als ik een oud mannetje op een bankje zie zitten met zijn hondje op schoot.
Met t.v. programma's, films, het nieuws. Als iemand een zielig verhaal of romantisch verhaal verteld. Als ik een boek lees. ALs mensen tegen me schreeuwen of kortaf tegen me zijn.
Ik huil wel liever dan wanneer die brok in je keel blijft zitten, want dat is echt een rot gevoel!
maandag 1 juni 2009 om 00:48
Hier nog zo'n huilie. Ook ik huilde als kind als mijn broertje viel Dan verzon ik vervolgens een smoes waarom ik huilde omdat ik me schaamde dat ik huilde om iets dat niet mij was overkomen...
Nu nog huil ik heel snel, van de week nog zat iemand me te vertellen dat ze pleegkinderen gaan opvangen, als ik dan nadenk over waarom die kids opgevangen moeten worden dan zit ik te huilen. Dan voel ik me wel een beetje opgelaten. Ook als ik boos word voel ik de tranen in mijn ogen springen, of als ik onterecht ergens van beschuldigd wordt. Bij kritiek heb ik het weer niet zo snel.
Maar ik ga het steeds meer accepteren als een deel van mezelf en inderdaad sindsdien lijkt het minder te worden.
Nu nog huil ik heel snel, van de week nog zat iemand me te vertellen dat ze pleegkinderen gaan opvangen, als ik dan nadenk over waarom die kids opgevangen moeten worden dan zit ik te huilen. Dan voel ik me wel een beetje opgelaten. Ook als ik boos word voel ik de tranen in mijn ogen springen, of als ik onterecht ergens van beschuldigd wordt. Bij kritiek heb ik het weer niet zo snel.
Maar ik ga het steeds meer accepteren als een deel van mezelf en inderdaad sindsdien lijkt het minder te worden.
donderdag 8 september 2011 om 18:29
God wat ben ik blij te horen dat ik niet de enige ben!!!!!!!!
Worstel hier al mijn hele leven mee, huil te snel te vaak, bijvoorbeeld bij "opbouwende kritiek" en dan haat ik het het dat mensen die je net zo naar beneden haalde je willen troosten
heb ik al jaaaren last van, en ja nu ook op mijn haast 40ste nog steeds ja!!!!
Nu heb ik er wel nog meer last van, mijn dokter vermoed dat ik cvs heb chronisch vermoeidheidssyndroom....En ben er duizend procent zeker van dat het te maken heeft met mijn werkgever!!!
werk namelijk voor de stroomlijn, is een telefoonfabriek en ja je leest het goed daar ben je een kip met een nummer en je zal moeten presteren!!!!!
Heb op mijn werk een trombose gehad, is een bloedklonter in de hersenen, kon plots niet meer praten hoewel dat mijn job is, heb ik ook meteen gemeld aan mijn "bazen" en die hebben mij gewoon laten zitten met mijn herseninfarct, ook die dag heb ik niet gehuild mijn gezicht vertrekt niet altijd maar de tranen stroomde wel ja...wist hier is iets niet juist en niemand die me geholpen heeft!!!!
Daarvoor heb ik een zware depressie gehad, dan baarmoederhalskanker dan trombose en dan jawel nu cvs waarschijnlijk dus huil nog vaker maar ook daarvoor huilde ik zeer makkelijk ja!!!!
Hoewel ik verbaal heel sterk ben hetgeen wat bazen niet direct kunnen waarderen, maar verbaal ben ik sterk en rechtvaardig maar tja misschien te, misschien vandaar steeds die tranen????
Zwijgen is goud soms maar is mij niet gegeven, al wl ik niemand pijn doen en al kan ik streng lijken maar die tranen zullen er altijd zijn denk niet dat ik die ooit onder controle ga krijgen!!!!!
Worstel hier al mijn hele leven mee, huil te snel te vaak, bijvoorbeeld bij "opbouwende kritiek" en dan haat ik het het dat mensen die je net zo naar beneden haalde je willen troosten
heb ik al jaaaren last van, en ja nu ook op mijn haast 40ste nog steeds ja!!!!
Nu heb ik er wel nog meer last van, mijn dokter vermoed dat ik cvs heb chronisch vermoeidheidssyndroom....En ben er duizend procent zeker van dat het te maken heeft met mijn werkgever!!!
werk namelijk voor de stroomlijn, is een telefoonfabriek en ja je leest het goed daar ben je een kip met een nummer en je zal moeten presteren!!!!!
Heb op mijn werk een trombose gehad, is een bloedklonter in de hersenen, kon plots niet meer praten hoewel dat mijn job is, heb ik ook meteen gemeld aan mijn "bazen" en die hebben mij gewoon laten zitten met mijn herseninfarct, ook die dag heb ik niet gehuild mijn gezicht vertrekt niet altijd maar de tranen stroomde wel ja...wist hier is iets niet juist en niemand die me geholpen heeft!!!!
Daarvoor heb ik een zware depressie gehad, dan baarmoederhalskanker dan trombose en dan jawel nu cvs waarschijnlijk dus huil nog vaker maar ook daarvoor huilde ik zeer makkelijk ja!!!!
Hoewel ik verbaal heel sterk ben hetgeen wat bazen niet direct kunnen waarderen, maar verbaal ben ik sterk en rechtvaardig maar tja misschien te, misschien vandaar steeds die tranen????
Zwijgen is goud soms maar is mij niet gegeven, al wl ik niemand pijn doen en al kan ik streng lijken maar die tranen zullen er altijd zijn denk niet dat ik die ooit onder controle ga krijgen!!!!!
