Kutweekend

Hai.

Samenwonend (1 jaar) met vriend (23, ik 25). Schat van een jongen en ik heb oprecht helemaal niks te klagen over onze relatie want het is precies zoals ik een goede relatie altijd voor me heb gezien, misschien nog wel beter. Zijn erg gelukkig samen en elke dag weer blij met elkaar en we laten elkaar compleet vrij in elkaars doen en laten (afspreken met vrienden, etc).

Nu is het zo dat ik dit weekend echt een kutweekend vond met als vandaag de druppel en dat heeft vooral met mezelf te maken denk ik, maar toch.

Vrijdag vanaf 7u 's ochtends vriend niet gezien ivm overlappende tijden op het werk. Hij ging 's avonds de deur uit voordat ik thuis was en kwam vervolgens om 2u 's nachts ladderzat thuis terwijl we allebei om 7u er weer uit moesten. Ik werd wakker van zijn thuiskomst, hij kwam niet naar bed, ging ik kijken toen lag ie op de bank te slapen en na hem wakker gemaakt te hebben om mee naar bed te gaan is ie gewoon door blijven slapen op de bank waardoor we voor het eerst sinds samenwonen niet samen sliepen. Vond ik niet leuk (en hij achteraf ook niet bleek).

Zaterdagochtend hem van de bank afgeplukt, beiden gaan werken en allebei een drukke, vervelende dag gehad op het werk. Toen hij thuiskwam begon hij meteen tegen mij te chagrijnen over zijn dag (mag, doe ik andersom ook wel eens), maar niet vragen naar die van mij en uit het niks ineens voor zichzelf eten gaan maken terwijl we normaal altijd samen koken. Vond ik nogal apart dus gezegd dat ik hem een beetje egoïstisch vond de laatste 2 dagen (ivm laat en zat thuiskomen, mijn nachtrust daarmee ook verstoren, niet naar mijn dag vragen, alleen voor zichzelf koken). Uiteindelijk alles uitgepraat, zaterdagavond allebei apart van elkaar met vrienden wat gaan doen en gisteren samen een leuke dag gehad.

Vandaag had hij om 10u 's ochtends al personeelsfeest. Hij had tegen mij gezegd het niet heel laat te maken en sowieso om etenstijd (dat is bij ons rond 6) thuis te zijn. Dit zei hij om 14u nog steeds en om 16u belde hij ineens stomdronken op dat hij nog niet wist hoe laat hij thuis zou zijn en dat hij vanavond ook nog weggaat.

Voor mij weer een dingetje. Niet dat hij langer blijft want dat maakt me niet uit, maar dat hij eerst afspraken met me maakt waar ik rekening mee houd om vervolgens na 2uur radiostilte ineens te melden dat ik het maar uit moet zoeken. Hij begreep dat ik dat niet leuk vond, ik wilde verder niet moeilijk doen dus heb hem plezier gewenst en ben zelf wat gaan fietsen want het was mooi weer.

Op de terugweg van het fietsen (was erg fijn! en ik was weer wat vrolijker) kwam mijn jurk tussen de spaken van m'n fiets waardoor ik kei hard viel, m'n jurk gescheurd is en m'n nieuwe tas onder het smeer zit. Tot overmaat van ramp ben ik in de gloeiend hete zon een uur bezig geweest met de jurk weer los te krijgen, wat nog steeda niet gelukt is. Hierdoor moest ik m'n fiets optillen en nog een kwartier naar huis lopen (met een opgetilde fiets, in dit weer, kutzwaar kan ik je vertellen). Nu ben ik thuis en heb ik eerst even een flink potje zitten janken want ik heb het helemaal gehad.

Wat een rotweekend en vandaag was de druppel.

Het lijkt nu een klaagtopic over mijn vriend maar dat is niet mijn intentie. Wilde dit voornamelijk even van me afschrijven en tegelijkertijd jullie mening: stel ik me aan mbt mijn vriends gedrag zaterdag en zondag? Vind zelf enerzijds van wel namelijk en denk dat het gewoon even alles bij elkaar is waarom ik er zo zwaar aan til, maar ben benieuwd hoe anderen daar tegenaan kijken. Want op zich doet hij niks fout en als het niet allemaal dit weekend was geweest had ik er ook niet veel om gegeven, vandaar dat ik niet goed weet of ik me nu aanstel of niet.

Zie nu pas hoe lang het geworden is, sorry daarvoor. Zal even kijken waar ik het nog in kan korten!