Relaties
alle pijlers
Opeens weer single
vrijdag 19 mei 2017 om 21:39
Hallo allemaal,
Ik lees al een tijdje mee op het forum en zit nu zelf met een "probleem" waar jullie mij misschien mee kunnen helpen.
3 maanden geleden besloot mijn ex opeens een punt achter onze relatie te zetten na een jaar samen te zijn geweest. Het was een gezonde relatie waarin geen ruzies waren, niet omdat we dingen verborgen hielden maar omdat we zowaar echt op één lijn zaten qua gedachtes en doen.
Zijn reden voor de breuk was dat als hij aan de stappen dacht die wij gingen nemen in de toekomst (samenwonen etc.) dat het hem benauwde en dat hij er een beetje bang voor werd, dit vertelde hij mij overigens wel terwijl hij keihard stond te huilen.
Mijn gevoel is dat dit voor een deel ligt aan zijn jeugd. Vader was alcoholist, losse handjes en uit zijn leven weggelopen toen mijn ex nog heel jong was. Moeder heeft gezondheidsproblemen en is psychisch vrij labiel, heeft na zijn vader nogmeer mannen gehad die niet bepaald fris en aardig waren.
Wat voor mij vooral verwarrend is is dat wij de avond ervoor nog uit eten zijn geweest en ik op die avond en daarvoor niks heb gemerkt van zijn twijfels. Wat ook vrij verwarrend is is dat hij wel graag contact wilt houden. De laatste keer dat we elkaar zagen nam hij me echt in zijn armen en hield me stevig vast alsof hij bang was dat ik weg ging lopen.
Normaal zou ik zeggen "goh meid je bent nog jong en hebt nog alle tijd" maar bij deze man voelde ik me echt begrepen en gewaardeerd om wie ik ben. Daarom weet ik gewoon niet zo goed wat ik ermee aan moet en hoop dat jullie misschien wat tips hebben.
Ik lees al een tijdje mee op het forum en zit nu zelf met een "probleem" waar jullie mij misschien mee kunnen helpen.
3 maanden geleden besloot mijn ex opeens een punt achter onze relatie te zetten na een jaar samen te zijn geweest. Het was een gezonde relatie waarin geen ruzies waren, niet omdat we dingen verborgen hielden maar omdat we zowaar echt op één lijn zaten qua gedachtes en doen.
Zijn reden voor de breuk was dat als hij aan de stappen dacht die wij gingen nemen in de toekomst (samenwonen etc.) dat het hem benauwde en dat hij er een beetje bang voor werd, dit vertelde hij mij overigens wel terwijl hij keihard stond te huilen.
Mijn gevoel is dat dit voor een deel ligt aan zijn jeugd. Vader was alcoholist, losse handjes en uit zijn leven weggelopen toen mijn ex nog heel jong was. Moeder heeft gezondheidsproblemen en is psychisch vrij labiel, heeft na zijn vader nogmeer mannen gehad die niet bepaald fris en aardig waren.
Wat voor mij vooral verwarrend is is dat wij de avond ervoor nog uit eten zijn geweest en ik op die avond en daarvoor niks heb gemerkt van zijn twijfels. Wat ook vrij verwarrend is is dat hij wel graag contact wilt houden. De laatste keer dat we elkaar zagen nam hij me echt in zijn armen en hield me stevig vast alsof hij bang was dat ik weg ging lopen.
Normaal zou ik zeggen "goh meid je bent nog jong en hebt nog alle tijd" maar bij deze man voelde ik me echt begrepen en gewaardeerd om wie ik ben. Daarom weet ik gewoon niet zo goed wat ik ermee aan moet en hoop dat jullie misschien wat tips hebben.
vrijdag 19 mei 2017 om 21:43
Pfoei, lastig. Allereerst deze; 
Als de breuk heel recent was zou ik zeggen; geef het even de tijd, dan komt het vast weer goed, maar het is dus al 3 maanden geleden.. Dus alweer een poosje geleden.
Hoe is jullie contact naast die laatste knuffel? Zijn jullie dan ook intiem?
Als de breuk heel recent was zou ik zeggen; geef het even de tijd, dan komt het vast weer goed, maar het is dus al 3 maanden geleden.. Dus alweer een poosje geleden.
Hoe is jullie contact naast die laatste knuffel? Zijn jullie dan ook intiem?
May the force be ever in your favor, Mr. Potter - Gandalf (The Chronicles of Narnia)
vrijdag 19 mei 2017 om 21:46
Ik denk dat die jongen/man professionele hulp nodig heeft om zijn verleden te verwerken en hoe rot het ook is voor jou, tot de tijd dat hij daarin vorderingen heeft gemaakt, zal hij geen stabiele partner voor je kunnen zijn en al helemaal niet in een samenwoon-situatie. Er zit, denk ik, gewoon té veel onverwerkt verleden in hem.
Hoe moeilijk het ook is, je zult moeten accepteren dat dit de situatie is, dat op korte termijn samenwonen hem niet gaat worden en dat je hem waarschijnlijk eerst heel lang zult moeten steunen in dit traject. Als je dat ervoor over hebt, petje af voor je, en dat zal hem ook goed doen, maar niemand zal het je aan de andere kant kwalijk nemen als je dat traject niet ziet zitten of niet kunt trekken, want er zullen best moeilijke moment uit voortkomen.
In elk geval heel veel sterkte!
Hoe moeilijk het ook is, je zult moeten accepteren dat dit de situatie is, dat op korte termijn samenwonen hem niet gaat worden en dat je hem waarschijnlijk eerst heel lang zult moeten steunen in dit traject. Als je dat ervoor over hebt, petje af voor je, en dat zal hem ook goed doen, maar niemand zal het je aan de andere kant kwalijk nemen als je dat traject niet ziet zitten of niet kunt trekken, want er zullen best moeilijke moment uit voortkomen.
In elk geval heel veel sterkte!
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 19 mei 2017 om 21:50
Het contact is vooral via de app, we praten nogsteeds veel over bepaalde stressvolle dingen (wegens herkenbaarheid kan ik dit niet vertellen).Benedryl-Cabbagepatch schreef: ↑19-05-2017 21:43Pfoei, lastig. Allereerst deze;
Als de breuk heel recent was zou ik zeggen; geef het even de tijd, dan komt het vast weer goed, maar het is dus al 3 maanden geleden.. Dus alweer een poosje geleden.
Hoe is jullie contact naast die laatste knuffel? Zijn jullie dan ook intiem?
Als we elkaar zien is dat in het openbaar, dus dan blijft het bij knuffel en komt er van hem uit wel vaak een zoen.
vrijdag 19 mei 2017 om 22:19
Zolang je zoveel met hem appt en hem ziet hou je denk ik de hoop dat het weer goed komt. Voor je het weet zijn er een paar jaar voorbij. Wil je dat?
Kun je ervan uit gaan dat hij verandert? In de regel niet.
Als het 'meant to be' is komt het vast goed. Maar of je erop moet hopen? Ik betwijfel het.
Denk ook aan je eigen verlangens
Kun je ervan uit gaan dat hij verandert? In de regel niet.
Als het 'meant to be' is komt het vast goed. Maar of je erop moet hopen? Ik betwijfel het.
Denk ook aan je eigen verlangens
vrijdag 19 mei 2017 om 22:20
Jeetje, lastig. Jullie geven duidelijk nog wel om elkaar. Ik haal er niet precies uit hoe jouw gevoel erbij is, heb je genoeg afstand / kracht om hem als vrienden helpen om dingen te verwerken (dus zonder knuffels/zoen)? Als er daarna nog steeds iets is, komt het wel uit een juiste plek. Veel sterkte! Knuffel!
Het komt altijd weer goed...het kost alleen maar tijd
vrijdag 19 mei 2017 om 22:26
Hij heeft zeker weten hulp nodig en ik was ook vrij opgelucht dat hij dat toen ook zelf aangaf en inzag. Het is een lieve man die zichzelf wegcijferd voor andere en ik denk dat die dat nu voor een te lange tijd heeft gedaan.pejeka schreef: ↑19-05-2017 21:46Ik denk dat die jongen/man professionele hulp nodig heeft om zijn verleden te verwerken en hoe rot het ook is voor jou, tot de tijd dat hij daarin vorderingen heeft gemaakt, zal hij geen stabiele partner voor je kunnen zijn en al helemaal niet in een samenwoon-situatie. Er zit, denk ik, gewoon té veel onverwerkt verleden in hem.
Hoe moeilijk het ook is, je zult moeten accepteren dat dit de situatie is, dat op korte termijn samenwonen hem niet gaat worden en dat je hem waarschijnlijk eerst heel lang zult moeten steunen in dit traject. Als je dat ervoor over hebt, petje af voor je, en dat zal hem ook goed doen, maar niemand zal het je aan de andere kant kwalijk nemen als je dat traject niet ziet zitten of niet kunt trekken, want er zullen best moeilijke moment uit voortkomen.
In elk geval heel veel sterkte!
Het aparte is wel dat het samenwonen voor mij nog niet zo snel hoefde maar hijzelf af en toe kwam met "zullen we naar huisjes kijken?". Als hij mij eerder had verteld dat het idee van samenwonen hem toch wel bang maakte dan had ik eerlijk tegen hem gezegd dat we daar gerust nog mee konden wachten alleen heb ik die kans nooit gehad...
Ik probeer hem nu van een afstand te steunen en hoop van harte dat hij de goede hulp krijgt en alles weer op een rijtje kan krijgen. Vindt het vooral heel moeilijk dat ik het op afstand moet doen en dat je je soms zo machteloos voelt omdat je hem niet even in je armen kan houden...
vrijdag 19 mei 2017 om 22:29
Ik ben niet zo van het invullen van andermans woorden. Dit gevoel kreeg ik door bepaalde opmerkingen die hij af en toe tussendoor eruit gooide waarvan hij waarschijnlijk niet dacht dat ik ze zou horen.Lucylucille schreef: ↑19-05-2017 22:00Dat hij nog niet zit te wachten op samenwonen, en dat hem dat benauwd, heeft toch niet automatisch te maken met een moeilijk verleden?
Heeft hij dat gezegd, of heb jij dat zelf voor hem ingevuld?
Hoe dan ook. Ik zou het contact oppervlakkig houden. Jij moet ook door.
vrijdag 19 mei 2017 om 22:46
Vriendschappelijk ben ik zeker in staat om hem door deze periode heen te helpen. Heb bij onze vorige ontmoeting ook heel duidelijk gemaakt dat als hij laat blijken dat hij zelf niks meer aan zijn "herstel" doet dat ik dan weg ben.meisje36 schreef: ↑19-05-2017 22:20Jeetje, lastig. Jullie geven duidelijk nog wel om elkaar. Ik haal er niet precies uit hoe jouw gevoel erbij is, heb je genoeg afstand / kracht om hem als vrienden helpen om dingen te verwerken (dus zonder knuffels/zoen)? Als er daarna nog steeds iets is, komt het wel uit een juiste plek. Veel sterkte! Knuffel!
zaterdag 20 mei 2017 om 10:30
Je weet toch nooit of wat iemand als reden van een break-up opgeeft ook de echte reden is. Mogelijk weet hij dat zelf nieteens maar je kan vertrouwen op iemands besluit: hij wil niet oud met je worden. Een dergelijk besluit is namelijk niet makkelijk.
Is geen ramp; gebeurt de meesten wel enige malen in hun leven. Uithuilen, rondkijken wat er van je bestaan over is en hoe je voor jezelf voordeeltjes kan halen uit je nieuwe single-leven en voor je het weet hoor je jezelf weer van harte lachen om iets alledaags.
Is geen ramp; gebeurt de meesten wel enige malen in hun leven. Uithuilen, rondkijken wat er van je bestaan over is en hoe je voor jezelf voordeeltjes kan halen uit je nieuwe single-leven en voor je het weet hoor je jezelf weer van harte lachen om iets alledaags.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 20 mei 2017 om 10:43
Nee dat ben je niet. Je hebt nog liefdesverdriet. Om dat te verwerken zou je beter alle contact verbreken. Bovendien ben je niet z'n hulpverlener. Nu is het deze periode, over een poosje weer wat anders. Zo kun je nog jaren doorsukkelen natuurlijk.
zaterdag 20 mei 2017 om 10:45
Bij mij is een relatie in het verleden ook plots uitgegaan.
Ik snapte het niet en ik vond het erg jammer.
Ik zal als tip geven: probeer door te gaan met je leven.
Meer tips kan ik je niet geven, ik zit momenteel ook in tranen om een relatie die ik zelf verbroken heb.
Soms moet je kijken naar de toekomst.
Teruggaan naar je ex kan het verdriet wegnemen, maar geen toekomstproblemen.
Ik snapte het niet en ik vond het erg jammer.
Ik zal als tip geven: probeer door te gaan met je leven.
Meer tips kan ik je niet geven, ik zit momenteel ook in tranen om een relatie die ik zelf verbroken heb.
Soms moet je kijken naar de toekomst.
Teruggaan naar je ex kan het verdriet wegnemen, maar geen toekomstproblemen.
zaterdag 20 mei 2017 om 11:16
Die "stappen" die jullie gingen nemen, waren die echt noodzakelijk? Had je er wel eens over gepraat met hem? Was dat samenwonen echt een belangrijke wens, of meer iets wat "iedereen" nu eenmaal doet?
Het zou kunnen dat hij jouw verwachtingen voor je heeft ingevuld. Dat gebeurt heel makkelijk. Je zou kunnen nadenken over wat je nou echt van hem verwachtte en eventueel daar nog een keer een gesprek over voeren. Dat is altijd informatief.
Als dat te pijnlijk voor je is, kun je beter het contact een tijdje verbreken. Jij moet niet hem door deze periode heen helpen, je moet jezelf door deze periode heen helpen en dat is al moeilijk genoeg. Anders is het alleen maar zinloos tijd rekken en jezelf voor de gek houden.
Het zou kunnen dat hij jouw verwachtingen voor je heeft ingevuld. Dat gebeurt heel makkelijk. Je zou kunnen nadenken over wat je nou echt van hem verwachtte en eventueel daar nog een keer een gesprek over voeren. Dat is altijd informatief.
Als dat te pijnlijk voor je is, kun je beter het contact een tijdje verbreken. Jij moet niet hem door deze periode heen helpen, je moet jezelf door deze periode heen helpen en dat is al moeilijk genoeg. Anders is het alleen maar zinloos tijd rekken en jezelf voor de gek houden.
zaterdag 20 mei 2017 om 19:57
Ik zou zeggen dat je hem niet meer gaat appen omdat je over hem heen wil komen. Daarna moet je dan ook effectief niet meer appen.
Typische is dat je voormalige geliefden in sommige gevallen keihard terug komen rennen, maar dan moet je tegen die tijd maar kijken wat je daarmee doet... Eerst minstens een maand no contact. Succes! Je zult zien dat je je al heel snel een stuk beter gaat voelen.
Typische is dat je voormalige geliefden in sommige gevallen keihard terug komen rennen, maar dan moet je tegen die tijd maar kijken wat je daarmee doet... Eerst minstens een maand no contact. Succes! Je zult zien dat je je al heel snel een stuk beter gaat voelen.