Relaties
alle pijlers
ex van mijn lief
dinsdag 30 mei 2017 om 11:27
Ik heb sinds meer dan 5 jaar een relatie met een pracht van een man. We hebben het goed samen, al wonen we nog niet samen. Hij heeft volgens mij wat bindingsangst, maar ik heb wel geduld, en aangezien mijn zoon (22) nog studeert...
Waar ik wel een probleem mee heb is zijn ex... Ik weet het, de moeder van zijn kinderen (31, 29 en 22) en dit heeft een band voor altijd, maar daar gaat het mij niet om. De kinderen zijn volwassen en natuurlijk zullen we elkaar altijd wel nog eens tegenkomen (verjaardagen, eventuele geboortes kleinkinderen,...). Waar ik wel een probleem mee heb is dat zij hem gebruikt iedere keer het haar uitkomt, onder het mom van 't is voor de kinderen...'
bvb volgende situaties:
- haar ouders zijn naar een rusthuis verhuist en hun huis moet leeggehaald worden. Hoewel ze bij zijn ex met 3 zijn, en dus verschillende kleinkinderen, moet mijn vriend zorgen voor een bestelwagen van zijn werk, want 'de kinderen' krijgen wat spulletjes mee...
- Hun zoon (29) moet frequent operaties ondergaan en heeft graag dat zijn moeder hem vergezelt naar het universitair ziekenhuis. Omdat hij daar meestal wel een nachtje moet blijven vraagt hij natuurlijk zijn vader ook mee, anders zou zijn moeder met het openbaar vervoer naar huis moeten. Mijn vriend offert daar wel zijn enkele vrij te kiezen verlofdagen voor op omdat hij zo goedgelovig is om te denken dat zijn zoon hem er echt graag bij wil, niet enkel maar voor zijn moeder. Tegen mij zegt de zoon eerlijk dat het enkel is omdat zijn moeder gemakkelijker thuis zou raken.
- Op verjaardagen van één van de kinderen moet hij steevast naast haar gaan zitten, en dat doet hij zonder er ook maar rekening mee te houden waar ik zal 'belanden'
- ...
Ben ik dan zo moeilijk dat ik vind dat dit niet hoort en dat zijn ex wel profiteert van zijn welwillendheid?
Er zijn hierover al ontelbare ruzies geweest want op zo'n momenten voel ik mij echt gepasseerd.
Mijn vriend weet dat ik er problemen mee heeft en zegt mij te 'begrijpen', maar toch blijft hij op dezelfde manier reageren.
Als het echt om de kinderen draait, heb ik er geen problemen mee, maar dat hij niet wil in zien dat het meestal om haar draait en niet om de kinderen...
Heeft er iemand tips om dit aan te pakken? Hoe kan ik dit duidelijk maken?
Waar ik wel een probleem mee heb is zijn ex... Ik weet het, de moeder van zijn kinderen (31, 29 en 22) en dit heeft een band voor altijd, maar daar gaat het mij niet om. De kinderen zijn volwassen en natuurlijk zullen we elkaar altijd wel nog eens tegenkomen (verjaardagen, eventuele geboortes kleinkinderen,...). Waar ik wel een probleem mee heb is dat zij hem gebruikt iedere keer het haar uitkomt, onder het mom van 't is voor de kinderen...'
bvb volgende situaties:
- haar ouders zijn naar een rusthuis verhuist en hun huis moet leeggehaald worden. Hoewel ze bij zijn ex met 3 zijn, en dus verschillende kleinkinderen, moet mijn vriend zorgen voor een bestelwagen van zijn werk, want 'de kinderen' krijgen wat spulletjes mee...
- Hun zoon (29) moet frequent operaties ondergaan en heeft graag dat zijn moeder hem vergezelt naar het universitair ziekenhuis. Omdat hij daar meestal wel een nachtje moet blijven vraagt hij natuurlijk zijn vader ook mee, anders zou zijn moeder met het openbaar vervoer naar huis moeten. Mijn vriend offert daar wel zijn enkele vrij te kiezen verlofdagen voor op omdat hij zo goedgelovig is om te denken dat zijn zoon hem er echt graag bij wil, niet enkel maar voor zijn moeder. Tegen mij zegt de zoon eerlijk dat het enkel is omdat zijn moeder gemakkelijker thuis zou raken.
- Op verjaardagen van één van de kinderen moet hij steevast naast haar gaan zitten, en dat doet hij zonder er ook maar rekening mee te houden waar ik zal 'belanden'
- ...
Ben ik dan zo moeilijk dat ik vind dat dit niet hoort en dat zijn ex wel profiteert van zijn welwillendheid?
Er zijn hierover al ontelbare ruzies geweest want op zo'n momenten voel ik mij echt gepasseerd.
Mijn vriend weet dat ik er problemen mee heeft en zegt mij te 'begrijpen', maar toch blijft hij op dezelfde manier reageren.
Als het echt om de kinderen draait, heb ik er geen problemen mee, maar dat hij niet wil in zien dat het meestal om haar draait en niet om de kinderen...
Heeft er iemand tips om dit aan te pakken? Hoe kan ik dit duidelijk maken?
dinsdag 30 mei 2017 om 12:43
Zelf zou ik nooit voor zo'n relatie met zo groot verleden kiezen.
Hij kan nooit de volle 100% voor je klaar staan er is altijd een ex of volwassen kind die aandacht vraagt.
Bewust of onbewust ( ik ga voor bewust) zitten ze toch te stoken in de relatie en je vriend laat het gewoon toe.
Naar verjaardagen hoef je niet mee he als je niet eens naast je partner mag zitten. Je laat dit ook gewoon toe op zij worden geschoven.
Hij kan nooit de volle 100% voor je klaar staan er is altijd een ex of volwassen kind die aandacht vraagt.
Bewust of onbewust ( ik ga voor bewust) zitten ze toch te stoken in de relatie en je vriend laat het gewoon toe.
Naar verjaardagen hoef je niet mee he als je niet eens naast je partner mag zitten. Je laat dit ook gewoon toe op zij worden geschoven.
dinsdag 30 mei 2017 om 12:56
Ik lees geen gekke dingen en blijkbaar heeft je vriend hier geen problemen mee.
Als jij toch het gevoel hebt dat je niet op nummer 1 staat, zijn er twee mogelijkheden:
-Jij hebt een gebrek aan zelfvertrouwen, iets wat je zelf op moet lossen
-Hij zet jou daadwerkelijk niet op de 1e plaats, in dat geval is het tijd voor een nieuwe vriend
Als jij toch het gevoel hebt dat je niet op nummer 1 staat, zijn er twee mogelijkheden:
-Jij hebt een gebrek aan zelfvertrouwen, iets wat je zelf op moet lossen
-Hij zet jou daadwerkelijk niet op de 1e plaats, in dat geval is het tijd voor een nieuwe vriend
en me vriend die wilt ook nog wat zegge
dinsdag 30 mei 2017 om 13:00
Na zowat 3 jaar krijg ik het er wel heel moeilijk mee hoor!pamelacourson schreef: ↑30-05-2017 12:44Laat je gewoon niet gek maken, dat heb ik ook nooit gedaan.
dinsdag 30 mei 2017 om 13:17
Ik zou hiervoor passen.
If you're not his priority, don't be his option.
Die man gaat imo niet voluit voor jou, en zijn ex helpt hem daarbij.
Je vriend is het probleem, niet de ex.
Hij kan best zijn kinderen op 1 zetten en vrienden zijn met zijn ex zonder jou (letterlijk) aan de kant te schuiven, maar blijkbaar vindt hij het wel allemaal best zo.
Bedenk voor jezelf of jij dit wil.
If you're not his priority, don't be his option.
Die man gaat imo niet voluit voor jou, en zijn ex helpt hem daarbij.
Je vriend is het probleem, niet de ex.
Hij kan best zijn kinderen op 1 zetten en vrienden zijn met zijn ex zonder jou (letterlijk) aan de kant te schuiven, maar blijkbaar vindt hij het wel allemaal best zo.
Bedenk voor jezelf of jij dit wil.
dinsdag 30 mei 2017 om 13:34
Ik neem aan dat jij wel wil samenwonen? Hoe lang gaat hij nog bindingsangst hebben denk je? Als je na 5 jaar nog niet weet wat je wilt, wanneer ga je het dan wel weten? Jullie zijn tenslotte geen 20, zelfs geen 30 of 40 meer.
Hoe zie jij deze relatie op lange termijn voor je? Ik denk dat je onzeker wordt, omdat je vriend niet onvoorwaardelijk voor je gekozen heeft. Heeft hij een reden gegeven waarom hij niet samen wil wonen?
Hoe zie jij deze relatie op lange termijn voor je? Ik denk dat je onzeker wordt, omdat je vriend niet onvoorwaardelijk voor je gekozen heeft. Heeft hij een reden gegeven waarom hij niet samen wil wonen?
dinsdag 30 mei 2017 om 13:55
Waarom zou deze man z'n kinderen niet helpen met iets te verslepen? Hij kan gratis een busje lenen, maar nee.. z'n kinderen moeten maar ergens wat huren? Mijn vader heeft ons zo vaak geholpen. Is dat nu alleen not done omdat het bij z'n ex wegkomt?
En er zijn zat redenen, waarom iemand (ook een volwassene) iemand anders mee wil hebben naar het ziekenhuis. Waarom mag deze man niet mee met z'n zoon en ex?
TO heeft er problemen mee. Dan moet ze met haar vent in gesprek, maar misschien eerst eens bij zichzelf nagaan waar ze echt last van heeft. En wat, in haar ogen, dan wel en niet toegestaan is en waarom.
De man klinkt als een zorgzame vader en goede vriend van z'n ex. Als hij deze dingen voor z'n zus of moeder zou doen, zou het dan wel 'mogen'?
Later is nu
dinsdag 30 mei 2017 om 14:02
Zolang mijn zoon studeert is het voor mij geen optie om samen te wonen - heeft te maken met voorwaarden die door de rechtbank aan het vonnis van mijn scheiding werden gekoppeld
dinsdag 30 mei 2017 om 14:15
Ik heb er geen probleem mee als het gaat om zijn kinderen te helpen, maar daar gaat het hier niet om! De kinderen hebben hier in principe niets mee te maken. Het huis van haar ouders moet leeg gehaald worden. Dat kan ze volgens mij toch goed genoeg regelen met haar broer en zus?! Met elk nog hun kinderen erbij is dit toch zo gepiept...
Als zijn familie of vrienden zijn hulp nodig hebben, dan houden ze rekening met mij. Ze weten hoe weinig tijd we samen kunnen doorbrengen en passen zich met plezier aan.
dinsdag 30 mei 2017 om 14:17
ah, dan raak je je partneralimentatie kwijt?VergetenLief schreef: ↑30-05-2017 14:02Zolang mijn zoon studeert is het voor mij geen optie om samen te wonen - heeft te maken met voorwaarden die door de rechtbank aan het vonnis van mijn scheiding werden gekoppeld
dinsdag 30 mei 2017 om 14:24
zijn kinderen en zijn ex, zijn jouw probleem niet.VergetenLief schreef: ↑30-05-2017 14:15Ik heb er geen probleem mee als het gaat om zijn kinderen te helpen, maar daar gaat het hier niet om! De kinderen hebben hier in principe niets mee te maken. Het huis van haar ouders moet leeg gehaald worden. Dat kan ze volgens mij toch goed genoeg regelen met haar broer en zus?! Met elk nog hun kinderen erbij is dit toch zo gepiept...
Als zijn familie of vrienden zijn hulp nodig hebben, dan houden ze rekening met mij. Ze weten hoe weinig tijd we samen kunnen doorbrengen en passen zich met plezier aan.
Hij vindt het wel best zo.
Jullie zitten dus niet op 1 lijn, dat is je probleem.
En dan kun je hier je gelijk halen, dat zijn ex loopt te drammen en manipuleren, maar met je gelijk halen tov haar, kom je echt niet verder.
dinsdag 30 mei 2017 om 14:32
Het gaat over ingrepen, ben veel ouder en zelfs ik kan het dan appreciëren als er iemand meegaat en op mijn kamer zit te wachten als ik uit verkoever kom.poeziewoezie schreef: ↑30-05-2017 12:04
En zoon van 29 kan niet alleen naar het ziekenhuis? Dan moet mama mee?
Serieus??
Ben jij daarover verwonderd? Serieus??
dinsdag 30 mei 2017 om 14:53
Kennelijk mogen zoons hun moeders niet meewillen. Een zus, tante of vriendin, géén probleemTreezebees schreef: ↑30-05-2017 14:32Het gaat over ingrepen, ben veel ouder en zelfs ik kan het dan appreciëren als er iemand meegaat en op mijn kamer zit te wachten als ik uit verkoever kom.
Ben jij daarover verwonderd? Serieus??
Merkte ik gisteren ook al in een ander topic dat familie soms een vies woord kan zijn
Later is nu
dinsdag 30 mei 2017 om 14:54
Sja.. dus een goed gesprek met je vent, want zijn familie moet rekening met jou houden, omdat hij het niet doet. Dat is toch ook raar?VergetenLief schreef: ↑30-05-2017 14:15Ik heb er geen probleem mee als het gaat om zijn kinderen te helpen, maar daar gaat het hier niet om! De kinderen hebben hier in principe niets mee te maken. Het huis van haar ouders moet leeg gehaald worden. Dat kan ze volgens mij toch goed genoeg regelen met haar broer en zus?! Met elk nog hun kinderen erbij is dit toch zo gepiept...
Als zijn familie of vrienden zijn hulp nodig hebben, dan houden ze rekening met mij. Ze weten hoe weinig tijd we samen kunnen doorbrengen en passen zich met plezier aan.
Later is nu
dinsdag 30 mei 2017 om 15:20
Sorry.Treezebees schreef: ↑30-05-2017 14:32Het gaat over ingrepen, ben veel ouder en zelfs ik kan het dan appreciëren als er iemand meegaat en op mijn kamer zit te wachten als ik uit verkoever kom.
Ben jij daarover verwonderd? Serieus??
Ik ben er eigenlijk vanuit gegaan dat iemand van 29 een partner heeft en dat hoeft natuurlijk niet.Vond het best vreemd dat iemand zijn moeder meeneemt in plaats van zijn partner. Maar het was vanuit mijn kant een aanname.
dinsdag 30 mei 2017 om 16:12
sommige mensen blijven jaren in een soort nahuwelijk steken
in de dynamiek is na de scheiding dan niet veel veranderd...bijv dominant zijn, afhankelijk zijn etc.
feitelijk laten mensen elkaar niet los
dat verkopen ze aan zichzelf onder het motto ' dat is goed voor de kinderen'....
zo voorkomen ze eigenlijk dat ze hun verlies moeten nemen want ja er is altijd wel wat met de kinderen.
wrs leunde zijn ex vroeger ook altijd al stevig op hem, dat is na de scheiding dus gebleven. Het probleem is niet die vrouw maar jouw vriend die haar blijft bedienen in haar vraag om steun/praktisch gemak.
en ik kan me voorstellen dat dat irriteert. Ik zie het om me heen heel veel gebeuren. Echt loslaten is moeilijk.....
en echt op eigen benen staan ook........
in de dynamiek is na de scheiding dan niet veel veranderd...bijv dominant zijn, afhankelijk zijn etc.
feitelijk laten mensen elkaar niet los
dat verkopen ze aan zichzelf onder het motto ' dat is goed voor de kinderen'....
zo voorkomen ze eigenlijk dat ze hun verlies moeten nemen want ja er is altijd wel wat met de kinderen.
wrs leunde zijn ex vroeger ook altijd al stevig op hem, dat is na de scheiding dus gebleven. Het probleem is niet die vrouw maar jouw vriend die haar blijft bedienen in haar vraag om steun/praktisch gemak.
en ik kan me voorstellen dat dat irriteert. Ik zie het om me heen heel veel gebeuren. Echt loslaten is moeilijk.....
en echt op eigen benen staan ook........
--
dinsdag 30 mei 2017 om 16:44
Je komt niet op de eerste plaats want hij heeft kinderen met zijn ex. Toch snap ik jouw gevoel.VergetenLief schreef: ↑30-05-2017 11:42Ik zou toch graag het gevoel hebben dat ik op de eerste plaats kom, niet zijn ex...
Wat de eerste jaren zo logisch was, hij en ik, is steeds meer aan het vervagen sinds zij geen relatie meer heeft.
Heel belangrijk dat je vriend en zijn ex goed contact hebben m.b.t. de kinderen maar ze hebben al volwassen kinderen en inderdaad, zij kunnen uiteraard meehelpen om een huis leeg te trekken. Daar heb jij en vriend niets mee te maken. Dat is haar leven en haar familie en dat kan zij goed zelf oplossen, ook met behulp van hun kinderen.
Je vriend geeft dus steeds meer toe, sinds zij geen relatie meer heeft. M.a.w., het is dus wel anders geweest. Zij heeft voorheen minder een beroep op je vriend gedaan en toen lukte het ook.
De crux is je vriend; hij heeft haar kennelijk beetje bij beetje toegelaten meer een beroep op hem te doen. Dat kan hij afremmen maar ik heb het idee dat hij dat niet wil.
Je moet voor jezelf nagaan of je dit nog langer trekt; ik vermoed dat hij geen nee tegen haar zal zeggen.
dinsdag 30 mei 2017 om 17:05
Blaas je het nou niet ontzettend op? Je schreef ergens dat jouw vriend een busje regelde via zijn werk. Dat zijn waarschijnlijk dingen die er in de loop der jaren ingeslopen zijn; is er een busje nodig? dan vragen we of Harry die op z'n werk kan regelen.VergetenLief schreef: ↑30-05-2017 14:15Ik heb er geen probleem mee als het gaat om zijn kinderen te helpen, maar daar gaat het hier niet om! De kinderen hebben hier in principe niets mee te maken. Het huis van haar ouders moet leeg gehaald worden. Dat kan ze volgens mij toch goed genoeg regelen met haar broer en zus?! Met elk nog hun kinderen erbij is dit toch zo gepiept...
Als zijn familie of vrienden zijn hulp nodig hebben, dan houden ze rekening met mij. Ze weten hoe weinig tijd we samen kunnen doorbrengen en passen zich met plezier aan.
Nogmaals, jouw probleem is je onzekerheid hierover
en me vriend die wilt ook nog wat zegge
dinsdag 30 mei 2017 om 17:32
Juist. Toen mijn vader werd geopereerd vond hij het enorm fijn dat mijn moeder en ik er bij bleven. En hij was rond de zestig.