Relaties
alle pijlers
verward...
zaterdag 3 juni 2017 om 14:10
Ik wil hier eens mijn verhaal kwijt, in de hoop ook wat advies te krijgen...
Ik werk al 15 jaar samen met een man die ik voor het gemak Bart zal noemen.
Toen we nog allebei single waren ben ik een jaar verliefd geweest op hem, maar durfde lange tijd niks zeggen. Na een jaar heb ik dan toch eens via via gepolst en blijkbaar wilde hij geen relatie met een naaste collega. Ik vond het lastig om dan elke dag met hem samen te werken maar enkele maanden later leerde ik een heel leuke man kennen. Ik was heel verliefd en mijn relatie met hem duurde steeds langer. Toch zag ik Bart ook nog steeds graag, ik bleef er een 'boontje' voor hebben maar ik kon toch niet mijn hele leven op hem wachten?
Bovendien was de man die ik wel had eigenlijk wel heel goed voor mij en we hadden goeie tijden. We trouwden, kregen kinderen en alles gaat eigenlijk tot op vandaag goed. Weinig ruzie, veel lachen, genieten samen... Alleen is de passie misschien wat verminderd, wat wel normaal is na al die jaren? Toch hebben we een goed seksleven maar het is geen allesverslindende passie meer.
Mijn collega Bart bleef al die jaren meestal vrijgezel. Toch bleef hij een rol spelen omdat we elkaar elke dag zagen. En op veel momenten heb ik gefantaseerd hoe het eigenlijk allemaal ging verlopen moest ik met hem getrouwd zijn... Hij was lang vrijgevochten dus ik nam aan dat ik de beste keuze had gemaakt met mijn man. Tot vorig jaar toe Bart ergens een knop omdraaide en echt een partner wilde hebben... Hij heeft mij dan pas opgebiecht dat hij ook al die jaren steeds gevoelens had voor mij maar dat nooit durfde zeggen. Toen ik samen was met mij man is hij beginnen beseffen dat ik wel eens de ware had kunnen zijn voor hem. Ook hij heeft in al die jaren meerdere keren gefantaseerd over ons, op alle vlakken....Toen hij dat opbiechtte kwamen al mijn gevoelens van toen weer op. Ze stonden al die tijd op een waakvlammetje en nu kreeg ik plots toch de bevestiging waar ik al die jaren stilletjes op gehoopt had.
We hebben erover gepraat en meerdere keren tot de vaststelling gekomen dat het nu te laat is, ik heb een mooi gezin opgebouwd en kinderen enzo en zou teveel mensen kwetsen als ik zou gaan voor die 'oude' gevoelens.
Ik ben ook rationeel en weet dat wat je niet hebt aantrekkelijker is en dat het ook wel minder gepassioneerd zou komen met tijd...
Maar toen had hij via een date voor de eerste keer in zijn leven een serieuze relatie. Hij was er niet echt stapelverliefd op maar het klikte en hij woonde meteen in bij haar, hij gedraagt zich als een goeie partner en is niet meer zo vrijgevochten.
Waardoor hij wel in alle vakjes ging passen (die ik in een relatie voor ogen heb), zelfs met zijn vrienden en familie klikt het goed.
Nu zie ik mijn huidige man en hem als evenwaardig qua partner enzo , alleen is de passie met hem er meer, waarschijnlijk omdat het nieuw is, dat weet ik.
Door mijn jaloezie zijn we meer beginnen praten over onze gevoelens en hebben we elkaar gekust. Zo tegen al mijn principes en ik wil het niet met mijn hoofd, maar mijn hart maakte vreugdespongetjes...eindelijk...
We zeiden toen dat het niet kan en mag maar na enkele weken wordt het verlangen te sterk en kussen we weer...en daarna schuldgevoelens...
Ik wil niet tussen 2 mannen zitten maar ik wil gewoon af van mijn gevoelens voor hem. Dat lukt redelijk als ik thuis ben en andere afleiding heb maar van zodra ik op het werk kom wil ik hem alleen maar aanraken, wat dan dus stiekem gebeurt...Hij geeft me ook veel complimentjes (wat mijn man ook wel af en toe doet, maar ik ben niet nieuw he), hoe sexy en mooi ik wel ben, hem opwind...ook in onze sms'en spat het vuur ervan af...en ik vind het zalig...en daarna weer rot...
Het voelt soms alsof ik een man thuis heb waar ik van hou en leuk vindt, en een man op het werk met dezelfde kwaliteiten...
maar je kan geen 2 mannen hebben he...
Het beste voor iedereen is dus als ik gewoon verder doe met mijn gezin zoals we bezig zijn, maar hoe geraak ik af van mijn verlangens en gevoelens voor hem want dit is ook geen bevlieging, ik hou al al die jaren van hem....
En misschien zijn die enkele genietmomentjes die we nu hadden het enige samen in ons hele leven, ergens wil ik ze ook niet gemist hebben hoe erg dat dan ook is tegenover mijn huidige partner...
Ik zou kunnen veranderen van werk maar ik amuseer mij daar en het is ideaal met mijn kinderen enzo.
Zat iemand hier ook al in zo'n situatie en wat heb jij gedaan?
Ik werk al 15 jaar samen met een man die ik voor het gemak Bart zal noemen.
Toen we nog allebei single waren ben ik een jaar verliefd geweest op hem, maar durfde lange tijd niks zeggen. Na een jaar heb ik dan toch eens via via gepolst en blijkbaar wilde hij geen relatie met een naaste collega. Ik vond het lastig om dan elke dag met hem samen te werken maar enkele maanden later leerde ik een heel leuke man kennen. Ik was heel verliefd en mijn relatie met hem duurde steeds langer. Toch zag ik Bart ook nog steeds graag, ik bleef er een 'boontje' voor hebben maar ik kon toch niet mijn hele leven op hem wachten?
Bovendien was de man die ik wel had eigenlijk wel heel goed voor mij en we hadden goeie tijden. We trouwden, kregen kinderen en alles gaat eigenlijk tot op vandaag goed. Weinig ruzie, veel lachen, genieten samen... Alleen is de passie misschien wat verminderd, wat wel normaal is na al die jaren? Toch hebben we een goed seksleven maar het is geen allesverslindende passie meer.
Mijn collega Bart bleef al die jaren meestal vrijgezel. Toch bleef hij een rol spelen omdat we elkaar elke dag zagen. En op veel momenten heb ik gefantaseerd hoe het eigenlijk allemaal ging verlopen moest ik met hem getrouwd zijn... Hij was lang vrijgevochten dus ik nam aan dat ik de beste keuze had gemaakt met mijn man. Tot vorig jaar toe Bart ergens een knop omdraaide en echt een partner wilde hebben... Hij heeft mij dan pas opgebiecht dat hij ook al die jaren steeds gevoelens had voor mij maar dat nooit durfde zeggen. Toen ik samen was met mij man is hij beginnen beseffen dat ik wel eens de ware had kunnen zijn voor hem. Ook hij heeft in al die jaren meerdere keren gefantaseerd over ons, op alle vlakken....Toen hij dat opbiechtte kwamen al mijn gevoelens van toen weer op. Ze stonden al die tijd op een waakvlammetje en nu kreeg ik plots toch de bevestiging waar ik al die jaren stilletjes op gehoopt had.
We hebben erover gepraat en meerdere keren tot de vaststelling gekomen dat het nu te laat is, ik heb een mooi gezin opgebouwd en kinderen enzo en zou teveel mensen kwetsen als ik zou gaan voor die 'oude' gevoelens.
Ik ben ook rationeel en weet dat wat je niet hebt aantrekkelijker is en dat het ook wel minder gepassioneerd zou komen met tijd...
Maar toen had hij via een date voor de eerste keer in zijn leven een serieuze relatie. Hij was er niet echt stapelverliefd op maar het klikte en hij woonde meteen in bij haar, hij gedraagt zich als een goeie partner en is niet meer zo vrijgevochten.
Waardoor hij wel in alle vakjes ging passen (die ik in een relatie voor ogen heb), zelfs met zijn vrienden en familie klikt het goed.
Nu zie ik mijn huidige man en hem als evenwaardig qua partner enzo , alleen is de passie met hem er meer, waarschijnlijk omdat het nieuw is, dat weet ik.
Door mijn jaloezie zijn we meer beginnen praten over onze gevoelens en hebben we elkaar gekust. Zo tegen al mijn principes en ik wil het niet met mijn hoofd, maar mijn hart maakte vreugdespongetjes...eindelijk...
We zeiden toen dat het niet kan en mag maar na enkele weken wordt het verlangen te sterk en kussen we weer...en daarna schuldgevoelens...
Ik wil niet tussen 2 mannen zitten maar ik wil gewoon af van mijn gevoelens voor hem. Dat lukt redelijk als ik thuis ben en andere afleiding heb maar van zodra ik op het werk kom wil ik hem alleen maar aanraken, wat dan dus stiekem gebeurt...Hij geeft me ook veel complimentjes (wat mijn man ook wel af en toe doet, maar ik ben niet nieuw he), hoe sexy en mooi ik wel ben, hem opwind...ook in onze sms'en spat het vuur ervan af...en ik vind het zalig...en daarna weer rot...
Het voelt soms alsof ik een man thuis heb waar ik van hou en leuk vindt, en een man op het werk met dezelfde kwaliteiten...
maar je kan geen 2 mannen hebben he...
Het beste voor iedereen is dus als ik gewoon verder doe met mijn gezin zoals we bezig zijn, maar hoe geraak ik af van mijn verlangens en gevoelens voor hem want dit is ook geen bevlieging, ik hou al al die jaren van hem....
En misschien zijn die enkele genietmomentjes die we nu hadden het enige samen in ons hele leven, ergens wil ik ze ook niet gemist hebben hoe erg dat dan ook is tegenover mijn huidige partner...
Ik zou kunnen veranderen van werk maar ik amuseer mij daar en het is ideaal met mijn kinderen enzo.
Zat iemand hier ook al in zo'n situatie en wat heb jij gedaan?
zaterdag 3 juni 2017 om 20:31
ja maar dat is niet de bedoeling he...dat vreet aan mij, ik vind het niet eerlijk, dus wil ik kiezen...en liefst Bart uit mijn hoofd zetten omdat ik wel een gelukkig huwelijk heb. Vroeger dact ik altijd dat er dan wel iets serieus mis moet zijn in je relatie, maar nu weet ik dat dat niet altijd het geval is blijkbaar...bedankt voor de raad, voorlopig zal het zoiets zijn en eventueel toch overwegen om ander werk te zoeken, uiteindelijk werkt 'uit het oog uit het hart' het beste zeker?
zaterdag 3 juni 2017 om 20:46
Je zal niet zo snel ander werk hebben denk ik.
En Bart is verslavend voor jou.
En je man weet van niks.
Ik zie het al helemaal voor me het verloop en jij ook vast wel.
Er is niks mis?
Of ga je nu drastisch dingen veranderen? Nu gelijk?
En Bart is verslavend voor jou.
En je man weet van niks.
Ik zie het al helemaal voor me het verloop en jij ook vast wel.
Er is niks mis?
Of ga je nu drastisch dingen veranderen? Nu gelijk?
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
zaterdag 3 juni 2017 om 20:54
Wat ooit had kunnen worden..is dus niet geworden.
Het is als een droom of een soort sprookje dat je uit je hoofd/ je systeem moet gaan zetten.
Daarom zit het ws zo diep bij je. Je hebt altijd een soort droom bij je gehouden. En dat is voort blijven leven in je.
Het kan misschien helpen om zeer nuchter te gaan worden en te dealen met die lastige gevoelens:
dit is de realiteit.
Dit is hoe mijn leven is verlopen. Met mijn man, ik ben getrouwd en heb kinderen.
Punt uit. There is not more to it.
Kap radicaal met die andere gevoelens naar die andere man. En deel deze man mee dat je het in de toekomst zo wil benaderen.
Wordt sterk! Dus dat betekent dat je elkaar op je werk wel gedag zegt.....maar daar houdt het wel mee op.
Het is als een droom of een soort sprookje dat je uit je hoofd/ je systeem moet gaan zetten.
Daarom zit het ws zo diep bij je. Je hebt altijd een soort droom bij je gehouden. En dat is voort blijven leven in je.
Het kan misschien helpen om zeer nuchter te gaan worden en te dealen met die lastige gevoelens:
dit is de realiteit.
Dit is hoe mijn leven is verlopen. Met mijn man, ik ben getrouwd en heb kinderen.
Punt uit. There is not more to it.
Kap radicaal met die andere gevoelens naar die andere man. En deel deze man mee dat je het in de toekomst zo wil benaderen.
Wordt sterk! Dus dat betekent dat je elkaar op je werk wel gedag zegt.....maar daar houdt het wel mee op.
zaterdag 3 juni 2017 om 20:56
ik kan alleszins niet echt op iets komen dat verkeerd zou zitten tussen ons...alles loopt goed, we hebben ook goeie seks enzo hoor. Op die 'spannende' dingen na ( die ook bij Bart zouden wegvallen later) dan..
Ik ben altijd een braaf schoolmeisje geweest, niet echt veel uitgestoken vroeger, niet teveel drinken, mooi in de lijn lopen...nu heb ik soms wel het gevoel dat ik een midlifecrisis heb ofzo en meer wil halen uit het leven, wat dan weer hypocriet is want voor mijn 22ste wilde ik enkel wat ik nu heb( ma, huis, gezin enz)...Dus ja, wat is er mis...niks met mijn man, die is een superpapa en een lieve echtgenoot, doet verrassingen en al...ik heb de perfecte man en toch is het niet genoeg blijkbaar....dus tligt bij mij, ik hoop dat dit een fase is en eruit geraak... want je hebt wel een punt: Bart is verslavend en ik wil echt afkicken en ervan af blijven...en idd, ik kan het hier allemaal wel zeggen maar moet het ook doen...zelfs als Bart er niet zou zijn is mijn werk wel een goeie plek en is het leuk genoeg om te blijven...maar hij is altijd wel het extra leuke geweest, ook al gebeurde er 15 jaar lang totaal niks tussen ons, zelfs geen schouderklopje, omdat we bang waren voor een situatie als deze nu helaas...
Ik ben altijd een braaf schoolmeisje geweest, niet echt veel uitgestoken vroeger, niet teveel drinken, mooi in de lijn lopen...nu heb ik soms wel het gevoel dat ik een midlifecrisis heb ofzo en meer wil halen uit het leven, wat dan weer hypocriet is want voor mijn 22ste wilde ik enkel wat ik nu heb( ma, huis, gezin enz)...Dus ja, wat is er mis...niks met mijn man, die is een superpapa en een lieve echtgenoot, doet verrassingen en al...ik heb de perfecte man en toch is het niet genoeg blijkbaar....dus tligt bij mij, ik hoop dat dit een fase is en eruit geraak... want je hebt wel een punt: Bart is verslavend en ik wil echt afkicken en ervan af blijven...en idd, ik kan het hier allemaal wel zeggen maar moet het ook doen...zelfs als Bart er niet zou zijn is mijn werk wel een goeie plek en is het leuk genoeg om te blijven...maar hij is altijd wel het extra leuke geweest, ook al gebeurde er 15 jaar lang totaal niks tussen ons, zelfs geen schouderklopje, omdat we bang waren voor een situatie als deze nu helaas...
zaterdag 3 juni 2017 om 21:00
Ik denk constant aan de kinderen...en ook aan mijn man, ik wil echt niemand kwetsen...het is alsof ik in 2 werelden leef, los van elkaar...ik heb de afgelopen 15 jaar alles realistisch bekeken maar die droom is inderdaad nooit helemaal uit mijn systeem gegaan, alleen is hij naar de 2e plaats gegaan, mijn man kwam dan op 1. En dat is nog zo, alleen als ik bij Bart ben twijfel ik wie 1 is...vanaf het moment dat ik buitenstap op mijn werk is het weer mijn man...dat is het verwarrende en vervelende...
zaterdag 3 juni 2017 om 21:00
Leentje36 schreef: ↑03-06-2017 14:31vroeger had hij meer principes dat je beter geen relatie hebt met een naaste collega zegt hij...Maar na al die jaren en mekaar beter te leren kennen weet hij dat de liefde voor het werk komt. Maar toen had ik een man ging trouwen of was zwanger en wilde hij er niet tussenkomen...zo legt hij het uit he...bedankt voor het advies alvast
Je hebt nog steeds een man.
zaterdag 3 juni 2017 om 21:12
Ik denk dat je jezelf de harde realiteit eens moet voorstellen. Je man komt achter je geheim. Is tot het diepst van zijn ziel geraakt dat hij al die jaren je tweede keuze is geweest en vraagt de scheiding aan. Kinderen compleet overstuur en Bartje in geen velden of wegen te bekennen want, veeeel te moeilijk.
Is dat het je allemaal waard?
Is dat het je allemaal waard?
When they go low, we go high. (M.Obama)
zaterdag 3 juni 2017 om 21:20
nee...je hebt gelijk...maar het is niet dat mijn man al 15 jaar 2e keuze is he, toen ik verliefd werd op hem kwam Bart op de 2e plaats te staan en is daar gebleven...alleen, doordat hij nu plots alles bekent dat hij al jaren gevoelens voor mij heeft werd alles weer opgerakeld en kwam de vraag' dus mijn droom ging dan misschien toch gekund hebben' en daardoor ben ik helemaal overhoop geraakt...
Ik moet inderdaad denken aan de harde realiteit, die ik niet wil meemaken, waardoor het nu echt moet stoppen.
Ik moet inderdaad denken aan de harde realiteit, die ik niet wil meemaken, waardoor het nu echt moet stoppen.
zaterdag 3 juni 2017 om 21:22
Ik kan best begrijpen dat je na een paar jaar een soort sleur-gevoel krijgt bij je eigen man, en dat dan dat gras aan de overkant een stuk groener lijkt, en aantrekkelijker....
Maar hoe komt het dan dat die "bart" zo goed uit de verf komt? is dat, omdat jullie het nooit tot iets hebben kunnen brengen? of omdat je gewoon nooit hebt ervaren dat hij ook maar gewoon een mens is, en waarschijnlijk uiteindelijk ook die sleur had meegebracht?
Dat het nooit iets is geworden. is waarschijnlijk niet voor niets geweest..
Want als ik dit zo lees, is bart gewoon een eikel, die geen respect heeft voor jouw relatie en gezin. jij hebt hier al jaren op zitten broeden, en nu je onbereikbaar bent, en bart een relatie heeft, vindt bart je ineens interessant genoeg, om de knuppel in het hoenderhok te gooien? en ineens zijn principes opzij te zetten? daar is hij dan behoorlijk laat mee, en wat brengt het jou?
Hij had dat jaren geleden ook kunnen doen, maar dat deed hij niet, dit is toch geen soort "beloning" voor jou, voor het wachten en je dingen afvragen al die jaren?
hij kan heus weten, dat jij hierdoor ook gedonder kunt krijgen, maar hij is blijkbaar egoïstisch genoeg om mee te gaan, in wat jij al die tijd hebt opgebouwd.
vraag je eens af waarom hij er nu pas mee komt?
Jij blijft verantwoordelijk voor wat jij doet, en iedere stap die je neemt, met bart is er een te ver.
ik zou als ik jou was de stekker eruit trekken voor er dingen gaan gebeuren waar je echt spijt van gaat krijgen.
Maar hoe komt het dan dat die "bart" zo goed uit de verf komt? is dat, omdat jullie het nooit tot iets hebben kunnen brengen? of omdat je gewoon nooit hebt ervaren dat hij ook maar gewoon een mens is, en waarschijnlijk uiteindelijk ook die sleur had meegebracht?
Dat het nooit iets is geworden. is waarschijnlijk niet voor niets geweest..
Want als ik dit zo lees, is bart gewoon een eikel, die geen respect heeft voor jouw relatie en gezin. jij hebt hier al jaren op zitten broeden, en nu je onbereikbaar bent, en bart een relatie heeft, vindt bart je ineens interessant genoeg, om de knuppel in het hoenderhok te gooien? en ineens zijn principes opzij te zetten? daar is hij dan behoorlijk laat mee, en wat brengt het jou?
Hij had dat jaren geleden ook kunnen doen, maar dat deed hij niet, dit is toch geen soort "beloning" voor jou, voor het wachten en je dingen afvragen al die jaren?
hij kan heus weten, dat jij hierdoor ook gedonder kunt krijgen, maar hij is blijkbaar egoïstisch genoeg om mee te gaan, in wat jij al die tijd hebt opgebouwd.
vraag je eens af waarom hij er nu pas mee komt?
Jij blijft verantwoordelijk voor wat jij doet, en iedere stap die je neemt, met bart is er een te ver.
ik zou als ik jou was de stekker eruit trekken voor er dingen gaan gebeuren waar je echt spijt van gaat krijgen.
zaterdag 3 juni 2017 om 21:33
ik denk inderdaad dat het voor mij iets is wat niet afgesloten is geraakt omdat ik zo lang geen antwoorden had..misschien zou ik na enkele maanden relatie met Bart (vroeger) de reden geweten hebben waarom hij niet goed voor mij was, zoals je wel eens meer hebt met exen...Bij hem bleef het altijd een vraagteken en als je mekaar dan elke dag ziet en dus ook min of meer samenleeft, want we werken echt samen in 1 ruimte, blijft er een spanning hangen, al die jaren... en dan plots komen alle antwoorden, na al die tijd...
Maar hij zit inderdaad niet echt in met mijn gezin als ik het zo bekijk... Hij wil ook 'alles' op het spel zetten, maar heeft eigenlijk bijna niks te verliezen want grote liefde is het niet met zijn vriendin.
Hij bekende zijn gevoelens al voor zijn relatie die hij nu heeft, in een periode dat hij echt geen vrijgezel meer wilde zijn.
We hebben dan veel gepraat maar nooit verder gegaan en dus ook de conclusie getrokken dat het vroeger mss wat kon geweest zijn maar nu niet meer gezien ik al een gezin heb en dat wil houden.
Maar blijkbaar zijn mijn gevoelens dan wel aangewakkerd en toen hij plots wel een serieuze relatie had ( de eerste echte in 15 jaar) was ik overmand door jaloezie...Ik denk dat dat de reden is waarom ik er plots wel meer in meeging dan voordien...
Ik vind dat zwak van mezelf maar gevoelens en verstand...
Maar hij zit inderdaad niet echt in met mijn gezin als ik het zo bekijk... Hij wil ook 'alles' op het spel zetten, maar heeft eigenlijk bijna niks te verliezen want grote liefde is het niet met zijn vriendin.
Hij bekende zijn gevoelens al voor zijn relatie die hij nu heeft, in een periode dat hij echt geen vrijgezel meer wilde zijn.
We hebben dan veel gepraat maar nooit verder gegaan en dus ook de conclusie getrokken dat het vroeger mss wat kon geweest zijn maar nu niet meer gezien ik al een gezin heb en dat wil houden.
Maar blijkbaar zijn mijn gevoelens dan wel aangewakkerd en toen hij plots wel een serieuze relatie had ( de eerste echte in 15 jaar) was ik overmand door jaloezie...Ik denk dat dat de reden is waarom ik er plots wel meer in meeging dan voordien...
Ik vind dat zwak van mezelf maar gevoelens en verstand...
zaterdag 3 juni 2017 om 23:07
Ik zou zeggen, trap er niet in...
Jij wil je gezin niet kwijt, en hij heeft niks te verliezen, maar jij wel, een heleboel zelfs, en blijkbaar boeit hem dat erg weinig.
Laat je niet piepelen door zo'n gozer, hij heeft jaren geleden zijn kans gehad, heeft hij niks mee gedaan, en nu is het klaar.
Hij heeft geen respect voor jou, of voor je gezin en de keuzes die jij hebt gemaakt, kortom hij is een lul, en jouw tijd en twijfels niet waard.
Ga gewoon verder met je leven, en praat met je partner, werk aan de relatie die je wel hebt, en maak er wat moois van, en laat zo'n oetlul niet de boel verstieren, dat is het allemaal niet waard.
je hebt het allemaal zelf in de hand, dus maak er wat moois van.
Jij wil je gezin niet kwijt, en hij heeft niks te verliezen, maar jij wel, een heleboel zelfs, en blijkbaar boeit hem dat erg weinig.
Laat je niet piepelen door zo'n gozer, hij heeft jaren geleden zijn kans gehad, heeft hij niks mee gedaan, en nu is het klaar.
Hij heeft geen respect voor jou, of voor je gezin en de keuzes die jij hebt gemaakt, kortom hij is een lul, en jouw tijd en twijfels niet waard.
Ga gewoon verder met je leven, en praat met je partner, werk aan de relatie die je wel hebt, en maak er wat moois van, en laat zo'n oetlul niet de boel verstieren, dat is het allemaal niet waard.
je hebt het allemaal zelf in de hand, dus maak er wat moois van.
zaterdag 3 juni 2017 om 23:21
Die spanning met je man gaat niet meer terugkomen, die is na zoveel jaren gewoon minder of weg. Neem Bart als minnaar. Dat is iets dat je wel moet kunnen, het werkt niet als schuldgevoel een grote rol speelt en als je het niet geheim kunt houden. Maar als je dat wel kunt en je kunt er echt van genieten dan is het heerlijk. Geeft je eigen relatie ook een boost. Een andere optie is een open relatie bespreken met je man. Wie weet staat hij er open voor. Zelf heb ik ook een minnaar en naar aanleidng daarvan heb ik nu een open relatie. Ik wilde de vrijheid om iets te mogen doen met de spanning die ik soms voel met een andere man.Leentje36 schreef: ↑03-06-2017 16:31ja daarom wilde ik het hier eens delen, om nuchtere meningen te hebben, want ik kijk door een roze bril...ik wil hem zien als een prins maar hij heeft best wel wat narcistische kenmerken...alleen verdwijnen die 'weetjes' als ik hem zie...hij kan het goed uitleggen zeker
Ik ga sterker moeten zijn want ik hou echt van mijn man en wil hem dit niet aandoen. Ik ga het hem niet vertellen want dat zou enkel kwetsen en volgens mij niet oplossen...ik ga dan zelf wel verder leven met mijn zonden in mijn hoofd...
Ik ga wel eens praten met mijn man dat ik wat meer spanning wil, ik heb dat wel al eens aangegeven maar niet heel duidelijk vb. een pikant berichtje sturen en zeggen dat ik dat wel leuk vind maar hij vindt zulke berichtjes meestal raar...hij gaat er niet echt in mee...of gewoon een antwoord met een smiley ofzo...
Ik heb al moeite gedaan ( sexy kledij, pittigere uitspraken) en hij vindt dat wel allemaal leuk en we hebben erna seks maar hij geeft me niet het gevoel van een prinses of een vamp die zijn hoofd gek maakt ofzo...(de complimentjes zijn meestal braver als van: je ziet er goed uit, mooi kleedje enz..). en dat is het gevoel dat Bart me momenteel wel geeft...
Misschien moet ik dat wat beter uitleggen maar als hij dat minder in zich heeft zal dat ook raar overkomen als hij dat 'moet' doen he...
Dat was vroeger niet echt een punt, maar na 15 jaar evolueer je en wil je wel eens je seksleven een boost geven maar als de ander dat dan wel ok vindt zo...
Ik weet het, het is zeker geen excuus voor wat ik gedaan heb, maar ik denk dat dit bij mij een grotere rol speelt dan ik dacht, terwijl de seks nu ook niet saai is bij ons, alleen mag het ietsje meer zeker...
zaterdag 3 juni 2017 om 23:25
Nee, er hoeft helemaal niets mis te zijn met je relatie, je kunt ook van twee mannen houden. Zoals ik. Het is best lastig soms maar het kan zeker. Het beste is het bespreekbaar te maken met je man. Je wilt kiezen zeg je. Of wil je beiden? Met die wens is niks mis mee, maar als je partner het niet ziet zitten houdt het op. Dan heb je twee keuzes; het contact stoppen of het in het geheim voortzetten met het risico dat het uitkomt en je alsnog gaat scheiden. Misschien moet je eens meelezen op het minnaartopic op de sekspijler.Leentje36 schreef: ↑03-06-2017 20:31ja maar dat is niet de bedoeling he...dat vreet aan mij, ik vind het niet eerlijk, dus wil ik kiezen...en liefst Bart uit mijn hoofd zetten omdat ik wel een gelukkig huwelijk heb. Vroeger dact ik altijd dat er dan wel iets serieus mis moet zijn in je relatie, maar nu weet ik dat dat niet altijd het geval is blijkbaar...bedankt voor de raad, voorlopig zal het zoiets zijn en eventueel toch overwegen om ander werk te zoeken, uiteindelijk werkt 'uit het oog uit het hart' het beste zeker?
zondag 4 juni 2017 om 07:30
Hou toch op Soete Lieve, met je belachelijke advies. Als je een piepklein beetje mensenkennis hebt kun je lezen dat TO wel fatsoen in haar donder heeft, en juist niet van plan is een heel gezin in de ellende van vreemdgaan mee te sleuren.
Dat jij er een bedenkelijke moraal op na houdt is je eigen zaak, maar ga daar een ander niet mee lastig vallen.
Dat jij er een bedenkelijke moraal op na houdt is je eigen zaak, maar ga daar een ander niet mee lastig vallen.
zondag 4 juni 2017 om 08:05
Leentje
Je hebt trouwens best kans, dat als je "door" gaat, omdat je je toch niet kunt beheersen, dat Bart ineens heel erg gaat tegenvallen.
Het is/was nu nog alleen een zoen.......... Wat als.................... Ik hoop dat je je eigen ROze Bril Grenzen bijtijds ziet.
Het is voor een man erg leuk te jagen op iemand ,waarvan hij weet!!, dat ze hem leuk en lekker vindt en al een klein beetje heeft toegegeven... Jij zo blind en Roze Brillerig, trapt er in..... eindelijk..................
en ja het kan de beste overkomen............. Je bent niet de enige. Maar laat dit niet je huwelijk kosten.
Denk aan je man Je houdt van hem, hebt met hem een leven opgebouwd. Je man is zich van geen kwaad bewust.
Er was op een gegeven moment een tijd, dat ook jij niet ging afwachten, maar je eigen weg ging.
Toen ontmoete je je man. Weet je nog.
Je eventuele gedrag thuis, kan gaan opvallen. In de ban van, meer twinkle eyes. Het seksueel af reageren op je man...
Allemaal kleine zaakjes die op kunnen gaan vallen.
Allemaal door de Roze Bril..............................
EN over seks kan gepraat worden. En tuurlijk kan de spanning weg vallen ( gewoonte seks).
Maar echt praten werkt verhelderend.
Je hebt trouwens best kans, dat als je "door" gaat, omdat je je toch niet kunt beheersen, dat Bart ineens heel erg gaat tegenvallen.
Het is/was nu nog alleen een zoen.......... Wat als.................... Ik hoop dat je je eigen ROze Bril Grenzen bijtijds ziet.
Het is voor een man erg leuk te jagen op iemand ,waarvan hij weet!!, dat ze hem leuk en lekker vindt en al een klein beetje heeft toegegeven... Jij zo blind en Roze Brillerig, trapt er in..... eindelijk..................
en ja het kan de beste overkomen............. Je bent niet de enige. Maar laat dit niet je huwelijk kosten.
Denk aan je man Je houdt van hem, hebt met hem een leven opgebouwd. Je man is zich van geen kwaad bewust.
Er was op een gegeven moment een tijd, dat ook jij niet ging afwachten, maar je eigen weg ging.
Toen ontmoete je je man. Weet je nog.
Je eventuele gedrag thuis, kan gaan opvallen. In de ban van, meer twinkle eyes. Het seksueel af reageren op je man...
Allemaal kleine zaakjes die op kunnen gaan vallen.
Allemaal door de Roze Bril..............................
EN over seks kan gepraat worden. En tuurlijk kan de spanning weg vallen ( gewoonte seks).
Maar echt praten werkt verhelderend.
zondag 4 juni 2017 om 09:00
Leentje,
Ik denk dat LeClair een sterk punt heeft. Dat gaat allemaal tegenvallen. Als je het nog sexueel redelijk goed met je man hebt, daag hem dan eens uit, stuur hem een pikante foto van jezelf of kleed je in een sexy outfit en/of doe een striptease als hij thuis komt.
Dan kan het zo weer doen opleven en je gevoelens voor Bart weer doen verminderen.
Ik denk dat LeClair een sterk punt heeft. Dat gaat allemaal tegenvallen. Als je het nog sexueel redelijk goed met je man hebt, daag hem dan eens uit, stuur hem een pikante foto van jezelf of kleed je in een sexy outfit en/of doe een striptease als hij thuis komt.
Dan kan het zo weer doen opleven en je gevoelens voor Bart weer doen verminderen.
zondag 4 juni 2017 om 09:27
Dus.........je ging gewoon ordinair vreemd.SoeteLieve schreef: ↑03-06-2017 23:21Die spanning met je man gaat niet meer terugkomen, die is na zoveel jaren gewoon minder of weg. Neem Bart als minnaar. Dat is iets dat je wel moet kunnen, het werkt niet als schuldgevoel een grote rol speelt en als je het niet geheim kunt houden. Maar als je dat wel kunt en je kunt er echt van genieten dan is het heerlijk. Geeft je eigen relatie ook een boost. Een andere optie is een open relatie bespreken met je man. Wie weet staat hij er open voor. Zelf heb ik ook een minnaar en naar aanleidng daarvan heb ik nu een open relatie. Ik wilde de vrijheid om iets te mogen doen met de spanning die ik soms voel met een andere man.
En omdat achteraf te rechtvaardigen, maakte je er een open relatie van met je man.
Dat is geen "open"relatie, zo'n idee bespreek je van tevoren, niet als je al met een ander hebt liggen rollebollen.