Geld & Recht
alle pijlers
Rondkomen
maandag 5 juni 2017 om 00:06
Oké, ik probeer zo duidelijk mogelijk te zijn. Wat uiteindelijk mijn vraag is, is hoe jullie dit doen.
Ik ben sinds september afgestudeerd en werk sinds november zo'n 30 uur per week. Soms is dit iets meer, soms iets minder, maar gemiddeld 30 uur per week. Nu woon ik ook sinds december samen. Omdat ik tijdens mijn studie niet echt heb kunnen sparen, is dit iets wat ik nu 'probeer'. Ik wil graag een eigen autootje zodat ik daar makkelijker mee op en neer kan naar mijn werk, nu gebruik ik vaak nog die van mijn ouders of vriend. Ik merk dat geld mij veel stress geeft, deels omdat ik nooit met geld heb kunnen omgaan; heb twee gaten in mijn handen, het brand in mijn zakken en ik geef het uit als water, zijn wel uitspraken die op mij van toepassing zijn. Ik ben al wel strenger voor mijzelf te zijn en ansich gaat dat goed, mijn spaarrekening vult zich langzaam maar steeds meer. Toch houd ik aan het eind van mijn geld vaak een stukje maand over of ben ik heel blij als mijn loon weer gestort is.
Thuis betaal ik de boodschappen en mijn vriend de overige vaste lasten, het huis staat op zijn naam. Nu bood hij al aan om eventueel boodschappen mee te betalen. Dit wil ik niet, omdat ik het wel graag evenredig wil houden.
Echter komt het punt ook dat wij graag kinderen willen, niet meteen NU, maar wel binnen nu en een jaar kijken of het ons gegund is. Maar dan komt bij mij meteen de stress, hoe gaan we dat doen. Als ik nu al soms niet eens zelf rond kan komen, laat staan met een kind erbij. Mijn vriend heeft veel geld op zijn spaarrekening en werkt 40 uur per week, maar ik haat het om afhankelijk te zijn van een ander.
Nu is mijn vraag, hoe doen jullie dat of hebben jullie slimme bespaartips? Mijn vaste lasten zijn momenteel zorgverzekering, motorverzekering, uitvaartverzekering, scooterverzekering (deze ga ik opzeggen, want ik rijd geen scooter meer) en ik spaar zo'n 1/3 per maand van mijn inkomsten.
Mijn vriend en ik hebben nu al automatisch sparen gedaan en ik heb een spaarpotje op mijn ING voor de auto en voor vakantie zodat ik ook duidelijk zie hoeveel ik nog moet.
Ik ben sinds september afgestudeerd en werk sinds november zo'n 30 uur per week. Soms is dit iets meer, soms iets minder, maar gemiddeld 30 uur per week. Nu woon ik ook sinds december samen. Omdat ik tijdens mijn studie niet echt heb kunnen sparen, is dit iets wat ik nu 'probeer'. Ik wil graag een eigen autootje zodat ik daar makkelijker mee op en neer kan naar mijn werk, nu gebruik ik vaak nog die van mijn ouders of vriend. Ik merk dat geld mij veel stress geeft, deels omdat ik nooit met geld heb kunnen omgaan; heb twee gaten in mijn handen, het brand in mijn zakken en ik geef het uit als water, zijn wel uitspraken die op mij van toepassing zijn. Ik ben al wel strenger voor mijzelf te zijn en ansich gaat dat goed, mijn spaarrekening vult zich langzaam maar steeds meer. Toch houd ik aan het eind van mijn geld vaak een stukje maand over of ben ik heel blij als mijn loon weer gestort is.
Thuis betaal ik de boodschappen en mijn vriend de overige vaste lasten, het huis staat op zijn naam. Nu bood hij al aan om eventueel boodschappen mee te betalen. Dit wil ik niet, omdat ik het wel graag evenredig wil houden.
Echter komt het punt ook dat wij graag kinderen willen, niet meteen NU, maar wel binnen nu en een jaar kijken of het ons gegund is. Maar dan komt bij mij meteen de stress, hoe gaan we dat doen. Als ik nu al soms niet eens zelf rond kan komen, laat staan met een kind erbij. Mijn vriend heeft veel geld op zijn spaarrekening en werkt 40 uur per week, maar ik haat het om afhankelijk te zijn van een ander.
Nu is mijn vraag, hoe doen jullie dat of hebben jullie slimme bespaartips? Mijn vaste lasten zijn momenteel zorgverzekering, motorverzekering, uitvaartverzekering, scooterverzekering (deze ga ik opzeggen, want ik rijd geen scooter meer) en ik spaar zo'n 1/3 per maand van mijn inkomsten.
Mijn vriend en ik hebben nu al automatisch sparen gedaan en ik heb een spaarpotje op mijn ING voor de auto en voor vakantie zodat ik ook duidelijk zie hoeveel ik nog moet.
Waarom vandaag doen wat morgen kan.
maandag 5 juni 2017 om 08:15
en voor iedereen die zeurt dat je fulltime moet werken. als je het haalt met 1 iemand fulltime andere parttime is het toch fijn dat het de parttime medewerker wordt gegund door de fulltimer en die persoon niet dwingt om fulltime te werken. het leven gaat niet alleen maar om geld en als je het red met parttime is alleen maar mooi!
maandag 5 juni 2017 om 08:16
Hoi TO. Ik heb de reacties niet gelezen maar ik heb maar 1 advies: budgetteren.
Maak een overzicht van wat je verdient. Probeer duidelijk in kaart te krijgen welke uitgaven van jullie huishouden jij wilt/moet doen en maak overal budgetten voor. Vaste bedragen die je elke maand reserveert, ook voor je posten als kleding, uitjes enz.
Houd je aan deze budgetten en bouw zo langzaam maar zeker aan een buffer.
Budgetteren geeft houvast en je ziet precies hoever je kunt gaan met uitgeven aan leuke dingen.
Succes!
Maak een overzicht van wat je verdient. Probeer duidelijk in kaart te krijgen welke uitgaven van jullie huishouden jij wilt/moet doen en maak overal budgetten voor. Vaste bedragen die je elke maand reserveert, ook voor je posten als kleding, uitjes enz.
Houd je aan deze budgetten en bouw zo langzaam maar zeker aan een buffer.
Budgetteren geeft houvast en je ziet precies hoever je kunt gaan met uitgeven aan leuke dingen.
Succes!
maandag 5 juni 2017 om 08:19
80 paar schoenen is leuk, maar 40is ook genoegJaneway schreef: ↑05-06-2017 00:48Lekker 30 uur blijven werken als je dat wilt en kunt hoor, je het klaplazarus werken is zeker niet verplicht en het leven bestaat uit meer dan werk. Ik vind het wel knap dat je zoveel geld soort van op krijgt.
We hebben iets van €1200/maand, een baby en een huurhuis en dat is wel redelijk te doen. Houdt niet over maar je moet gewoon keuzes maken. We hebben geen auto, drinken geen alcohol, niet-rokers, gaan vrijwel niet uit (te moe voor haha) en ik ben al een jaar of 10 niet op vakantie geweest maar dat vind ik allemaal niet zo erg. We kunnen echt nog wel uit eten en ook "onnodige" boodschappen zoals dure chocola, maar vrijwel alle babykleren hebben we gekregen of kopen we tweedehands.
Gewoon bedenken wat echt nuttig is (80 paar schoenen is leuk maar 40 is ook genoeg), koop spullen die lang meegaan en bedenk dat je geld maar 1x uit kunt geven.
Succes!
maandag 5 juni 2017 om 08:20
Jarja schreef: ↑05-06-2017 08:15en voor iedereen die zeurt dat je fulltime moet werken. als je het haalt met 1 iemand fulltime andere parttime is het toch fijn dat het de parttime medewerker wordt gegund door de fulltimer en die persoon niet dwingt om fulltime te werken. het leven gaat niet alleen maar om geld en als je het red met parttime is alleen maar mooi!
Tot de relatie strandt en blijkt dat de minstverdienende niet kan rondkomen van dat parttimerssalarisje, en hij of (meestal) zij in de bijstand belandt.
Daarnaast zou ik het nog veel mooier vinden als twee mensen het elkáár zouden gunnen om parttime te werken, om zo werk, huishouden en zorg echt samen te doen.
maandag 5 juni 2017 om 08:24
De praktijk is vaak dat veel mannen helemaal niet parttime willen werken en zorgen. Die vinden het wel prima zo. Ieder zijn ejgen invulling hoor. Je k kunt als je alleen komt te staan ook je werkzaamheden uitbreiden, daarbij kun je niet je hele leven inrichten op eventuele doemscenario'sTr0tter schreef: ↑05-06-2017 08:20Tot de relatie strandt en blijkt dat de minstverdienende niet kan rondkomen van dat parttimerssalarisje, en hij of (meestal) zij in de bijstand belandt.
Daarnaast zou ik het nog veel mooier vinden als twee mensen het elkáár zouden gunnen om parttime te werken, om zo werk, huishouden en zorg echt samen te doen.
maandag 5 juni 2017 om 08:25
Voordat ons kind geboren was kwam voor ons allebei het loon binnen op de privé rekening en storten we allebei evenveel geld op de gezamenlijke rekening waar hypotheek en alle andere vaste lasten vanaf gaan.
Van het geld dat we overhielden op onze priverekening konden we allebei zelf beslissen wat je spaart en wat je uitgeeft en waaraan.
Na de geboorte van ons kind ben ik minder gaan werken (en daar staan we allebei achter) en nu stort mijn vriend wat meer en in wat minder op de rekening.
Soms hebben we wat extra geld nodig (laatst grote reparatie auto en nieuwe wasmachine) dan storten we allebei weer wat extra op de gezamenlijke rekening.
Wij verdienden wel ongeveer gelijk voordat er een kind was (mijn vriend iets meer).
Wij doen samen met één auto trouwens.
Ik vind het wel fijn om eigen geld te hebben en een eigen spaarpotje. Zo betaal ik bv niet voor de wintersport van vriend en hoeven we geen verantwoording aan elkaar af te leggen. We hebben allebei geen gat in onze hand. We zijn wel aan het kijken of we ook een gezamenlijke spaarrekening gaan doen.
Ik weet niet of je hier iets aan hebt maar je vroeg hoe anderen het doen.
Van het geld dat we overhielden op onze priverekening konden we allebei zelf beslissen wat je spaart en wat je uitgeeft en waaraan.
Na de geboorte van ons kind ben ik minder gaan werken (en daar staan we allebei achter) en nu stort mijn vriend wat meer en in wat minder op de rekening.
Soms hebben we wat extra geld nodig (laatst grote reparatie auto en nieuwe wasmachine) dan storten we allebei weer wat extra op de gezamenlijke rekening.
Wij verdienden wel ongeveer gelijk voordat er een kind was (mijn vriend iets meer).
Wij doen samen met één auto trouwens.
Ik vind het wel fijn om eigen geld te hebben en een eigen spaarpotje. Zo betaal ik bv niet voor de wintersport van vriend en hoeven we geen verantwoording aan elkaar af te leggen. We hebben allebei geen gat in onze hand. We zijn wel aan het kijken of we ook een gezamenlijke spaarrekening gaan doen.
Ik weet niet of je hier iets aan hebt maar je vroeg hoe anderen het doen.
maandag 5 juni 2017 om 08:29
Dat hangt misschien van je definitie van redden af. TO redt het sowieso niet want is financieel super afhankelijk en heeft ook nog eens nauwelijks geld achter de hand voor als ze in de problemen komt.Jarja schreef: ↑05-06-2017 08:15en voor iedereen die zeurt dat je fulltime moet werken. als je het haalt met 1 iemand fulltime andere parttime is het toch fijn dat het de parttime medewerker wordt gegund door de fulltimer en die persoon niet dwingt om fulltime te werken. het leven gaat niet alleen maar om geld en als je het red met parttime is alleen maar mooi!
Daarnaast gaat sparen natuurlijk een stuk harder als je 5 dagen per week werkt in plaats van nog geen 4. Hoe snel wil je je spaardoelen bereiken?
Ik werk zelf op dit moment ook 5 dagen om sneller een buffer aan te kunnen leggen terwijl ik 4 vanuit energie en tijd prettiger zou vinden. Tsjah, het is even niet anders.
maandag 5 juni 2017 om 08:30
herfstappeltaart schreef: ↑05-06-2017 08:24De praktijk is vaak dat veel mannen helemaal niet parttime willen werken en zorgen.
Met een man die niet voor zijn eigen kinderen wil zorgen en er geen band mee wil opbouwen zou ik geen kinderen willen.
De praktijk is volgens mij eerder dat veel vrouwen helemaal niet (fulltime) willen werken en verwachten dat manlief hen wel onderhoudt. En dat ze daar dan de zorg voor de kinderen en het huishouden als excuus voor gebruiken. Ik vind dat je als volwassene gewoon in staat moet kunnen zijn om in je eigen levensonderhoud te voorzien, in plaats van je afhankelijk te maken van een ander. Waarom zou je dat willen? Omdat je niet leeft om te werken? Geldt dat dan niet net zo goed voor je partner?
maandag 5 juni 2017 om 08:32
Wij hebben in het begin van onze relatie naar rato ingelegd voor de vaste lasten en de rest zelf gehouden. Ik studeerde toen nog en mijn vriend werkte net. We hadden een heel goedkoop huurhuisje, dus dat ging prima.
In de loop der jaren zijn er wat veranderingen in inkomen geweest, waardoor de ene periode ik meer verdiende en een ander hij. Toen hebben we gekeken wat we allebei aan 'zakgeld' wilde hebben en de rest op een hoop gegooid, daarvan de vaste lasten betaald en wat overbleef op een gezamenlijke spaarrekening.
Inmiddels hebben we een eigen zaak en zit er geen verschil meer tussen ons inkomen. Dus nu gaat alles op een hoop, alle kosten staan op incasso en wat we verder nodig hebben kopen we gewoon. De rest staat op de spaarrekening. Werkuren zijn nooit gelijk, soms werkt de ene meer dan de ander in een week. Maar daar hebben we nooit echt naar gekeken, als het totaal inkomen maar voldoende blijft.
In de loop der jaren zijn er wat veranderingen in inkomen geweest, waardoor de ene periode ik meer verdiende en een ander hij. Toen hebben we gekeken wat we allebei aan 'zakgeld' wilde hebben en de rest op een hoop gegooid, daarvan de vaste lasten betaald en wat overbleef op een gezamenlijke spaarrekening.
Inmiddels hebben we een eigen zaak en zit er geen verschil meer tussen ons inkomen. Dus nu gaat alles op een hoop, alle kosten staan op incasso en wat we verder nodig hebben kopen we gewoon. De rest staat op de spaarrekening. Werkuren zijn nooit gelijk, soms werkt de ene meer dan de ander in een week. Maar daar hebben we nooit echt naar gekeken, als het totaal inkomen maar voldoende blijft.
maandag 5 juni 2017 om 08:34
misschien interpreteer ik het verkeerd maar is dit niet een vooroordeel en een beetje kort door de bocht. ik vindt dat je een beetje aanvallend en boos over komt en ze vraagt om tips niet om vooroordelen.Tr0tter schreef: ↑05-06-2017 08:30Met een man die niet voor zijn eigen kinderen wil zorgen en er geen band mee wil opbouwen zou ik geen kinderen willen.
De praktijk is volgens mij eerder dat veel vrouwen helemaal niet (fulltime) willen werken en verwachten dat manlief hen wel onderhoudt. En dat ze daar dan de zorg voor de kinderen en het huishouden als excuus voor gebruiken. Ik vind dat je als volwassene gewoon in staat moet kunnen zijn om in je eigen levensonderhoud te voorzien, in plaats van je afhankelijk te maken van een ander. Waarom zou je dat willen? Omdat je niet leeft om te werken? Geldt dat dan niet net zo goed voor je partner?
maandag 5 juni 2017 om 08:37
Ik zie het invullen van een gezamenlijk huishouden anders. Ik ken de standpunten zoals je ze verwoordt maar ik heb daar een andere mening over.Tr0tter schreef: ↑05-06-2017 08:30Met een man die niet voor zijn eigen kinderen wil zorgen en er geen band mee wil opbouwen zou ik geen kinderen willen.
De praktijk is volgens mij eerder dat veel vrouwen helemaal niet (fulltime) willen werken en verwachten dat manlief hen wel onderhoudt. En dat ze daar dan de zorg voor de kinderen en het huishouden als excuus voor gebruiken. Ik vind dat je als volwassene gewoon in staat moet kunnen zijn om in je eigen levensonderhoud te voorzien, in plaats van je afhankelijk te maken van een ander. Waarom zou je dat willen? Omdat je niet leeft om te werken? Geldt dat dan niet net zo goed voor je partner?
Er zijn vele wegen die naar Rome leiden en waar allebei de partners volkomen happy mee kunnen zijn.
Dat jij zo in het leven staat is helemaal prima, maar niet iedereen hoeft daaraan te voldoen hè.
Ieder zijn opvattingen.
maandag 5 juni 2017 om 08:41
Nee hoor, dat is geen vooroordeel. Ik lees lang genoeg mee hier om te weten dat er legio vrouwen zijn die zo denken. Mijn tip: zorg dat je financieel onafhankelijk wordt/blijft, want je weet nooit wat er in de toekomst gebeurt.
En aanvallend en boos? Omdat ik mijn mening geef? Vind je jezelf zo respectvol dan, als je vindt dat iedereen die er anders over denkt dan jij 'zeurt'?
maandag 5 juni 2017 om 08:53
Je kunt niet gratis van een student met bijbehorende outfit, woonkosten, dieet van studentenhappen, scooter transformeren naar een werkende vrouw met professionele kleding, een auto, serieus samenwoonhuis met wat mooiere meubels, andere vakanties en normale boodschappen en een auto.
Dat noemt men investeren.
Ik ben halverwege de 40 en ga voor het eerst in een eensgezinswoning wonen. Hup daar gaat mijn geld want daar leg je geen kwantum laminaat neer van een tientje de meter.
Met geld leren omgaan is ook realistisch zijn in dat dingen gewoon geld kosten en keuzes maken.
Je bent nog jong en dat spaargeld komt heus wel.
En zo niet, dan werk je gewoon dus een kind kun je heus wel betalen.
Je paniek zou logisch zijn als je al je geld voor je hele leven in dit jaar zou moeten verdienen maar het leuke is dat er meestal een stijgende lijn in zit.
Rustig aan en geniet een beetje!!!
Dat noemt men investeren.
Ik ben halverwege de 40 en ga voor het eerst in een eensgezinswoning wonen. Hup daar gaat mijn geld want daar leg je geen kwantum laminaat neer van een tientje de meter.
Met geld leren omgaan is ook realistisch zijn in dat dingen gewoon geld kosten en keuzes maken.
Je bent nog jong en dat spaargeld komt heus wel.
En zo niet, dan werk je gewoon dus een kind kun je heus wel betalen.
Je paniek zou logisch zijn als je al je geld voor je hele leven in dit jaar zou moeten verdienen maar het leuke is dat er meestal een stijgende lijn in zit.
Rustig aan en geniet een beetje!!!
maandag 5 juni 2017 om 09:00
Helemaal prima! Zolang het goed gaat.herfstappeltaart schreef: ↑05-06-2017 08:37Ik zie het invullen van een gezamenlijk huishouden anders. Ik ken de standpunten zoals je ze verwoordt maar ik heb daar een andere mening over.
Er zijn vele wegen die naar Rome leiden en waar allebei de partners volkomen happy mee kunnen zijn.
Dat jij zo in het leven staat is helemaal prima, maar niet iedereen hoeft daaraan te voldoen hè.
Ieder zijn opvattingen.
Ik ging minder werken toen de oudste geboren werd. We vrienden toen 55% om 45 % van ons gezinsinkomen inkomen. Door omstandigheden even helemaal gestopt. Man heeft carrière gemaakt, ik heb er een baan. Verdeling is nu 80 om 20 %.
Dat is goed zolang het duurt, ik wil niet denken aan hoeven scheiden en al helemaal niet aan het overlijden van mijn partner.
Met de kennis van nu, zou ik toen ander keuzes hebben gemaakt.
Met die 45% destijds had ik het gered alleen. Had ik ook makkelijk weer meer kunnen gaan werken. Nu werk ik meer dan toen, voor veel minder geld. Baan geeft veel meer voldoening, maar daar kun je geen brood van eten.
Huis destijds kostte aan hypotheeklasten 125 gulden bruto per maand. Inmiddels ook verhuisd en nu wonen we voor veel meer.
Destijds had ik kunnen blijven wonen als partner wegviel, dit huis is gebaseerd op zijn salaris en kan ik niet alleen betalen.
anoniem_304245 wijzigde dit bericht op 05-06-2017 09:24
Reden: Aanvullende informatie
Reden: Aanvullende informatie
10.63% gewijzigd
maandag 5 juni 2017 om 09:09
Je werkt 30 uur per week én je doet een thuisstudie én je doet het huishouden? Waarom voel je dan nog steeds alsof je minder doet dat je partner? Hij werkt 40 uur en jij bent zeker 40 uur per week nuttig bezig. Het is niet zo dat jij als een prinses hele dag op de bank mooi zit te wezen.
Je wilt graag onafhankelijk zijn van je partner. Dat betekent dat je meer inkomsten moet hebben. Een manier om dit te doen is om meer te gaan werken. Je zegt echter dat dit niet kan omdat je het huishouden doet. Dit is een denkfout. Jullie kunnen het huishouden ook geheel samen doen.
Je wilt graag onafhankelijk zijn van je partner. Dat betekent dat je meer inkomsten moet hebben. Een manier om dit te doen is om meer te gaan werken. Je zegt echter dat dit niet kan omdat je het huishouden doet. Dit is een denkfout. Jullie kunnen het huishouden ook geheel samen doen.
maandag 5 juni 2017 om 09:42
Oh, dat geneuzel iedere keer over wie er het meeste werkt, wie het meest verdient, wie wat doet in het huishouden, de "eigen" potjes en niet mee willen betalen aan de uitspattingen van de partner. Echt, ik vind het prima allemaal, hoor, maar ik ben zo blij dat man en ik dat soort issues niet hebben. Wij hebben vanaf de eerste dag alles op één hoop gegooid. Hebben tijden gehad dat ik meer verdiende, tijden gehad dat hij geen werk had, tijden gehad dat ik (veel) minder werkte. We zijn geen van beide te beroerd om ons steentje bij te dragen in het huishouden. Hij wast net zo makkelijk de ramen en ik zet ook gewoon de vuilnis buiten. Als hij iets voor zijn hobby wil kopen, dan hoeft hij daarvoor geen toestemming te vragen. En als ik weer eens met vriendinnen op stap ga, dan vindt hij dat prima. Zo kan het ook....
Het enige waar ik TO voor wil "waarschuwen"; doe het een beetje rustig aan. Joh, je bent net klaar met school, woont net samen, ga eerst gewoon eens van elkaar genieten. Kijk eerst even hoe alles reilt en zeilt, hoe het gaat met de financiën én met elkaar. Tijd genoeg om dan een kindje op de wereld te zetten.
Het enige waar ik TO voor wil "waarschuwen"; doe het een beetje rustig aan. Joh, je bent net klaar met school, woont net samen, ga eerst gewoon eens van elkaar genieten. Kijk eerst even hoe alles reilt en zeilt, hoe het gaat met de financiën én met elkaar. Tijd genoeg om dan een kindje op de wereld te zetten.
maandag 5 juni 2017 om 09:50
Tja, de bijstand zit vol met vrouwen die zo dachten. Daar zou nou best een leuke overheidscampagne voor bedacht mogen worden wat mij betreft.vivamien schreef: ↑05-06-2017 09:42Oh, dat geneuzel iedere keer over wie er het meeste werkt, wie het meest verdient, wie wat doet in het huishouden, de "eigen" potjes en niet mee willen betalen aan de uitspattingen van de partner. Echt, ik vind het prima allemaal, hoor, maar ik ben zo blij dat man en ik dat soort issues niet hebben. Wij hebben vanaf de eerste dag alles op één hoop gegooid. Hebben tijden gehad dat ik meer verdiende, tijden gehad dat hij geen werk had, tijden gehad dat ik (veel) minder werkte. We zijn geen van beide te beroerd om ons steentje bij te dragen in het huishouden. Hij wast net zo makkelijk de ramen en ik zet ook gewoon de vuilnis buiten. Als hij iets voor zijn hobby wil kopen, dan hoeft hij daarvoor geen toestemming te vragen. En als ik weer eens met vriendinnen op stap ga, dan vindt hij dat prima. Zo kan het ook....
Het enige waar ik TO voor wil "waarschuwen"; doe het een beetje rustig aan. Joh, je bent net klaar met school, woont net samen, ga eerst gewoon eens van elkaar genieten. Kijk eerst even hoe alles reilt en zeilt, hoe het gaat met de financiën én met elkaar. Tijd genoeg om dan een kindje op de wereld te zetten.
maandag 5 juni 2017 om 10:00
Begrijp me goed, ik heb mijn kinderen om die reden ook aangeraden om ervoor te zorgen dat ze, mocht het nodig zijn, hun eigen broek op konden houden. Allebei iets minder gaan werken als er een kleine komt etc. Maar zaken lopen nou altijd niet zo als je wenst. Ik had het ook meer over de opmerkingen als "en hoeveel doe jij in het huishouden" en "ik betaal niet mee aan mijn mans wintersport en hoef over mijn uitgaven geen verantwoording af te leggen". Dat hoef ik namelijk ook niet.
maandag 5 juni 2017 om 10:09
You can't have your cake and eat it.baami schreef: ↑05-06-2017 00:35Haha thanks! Daarbij heb ik altijd met mijn vriend besproken dat ik niet graag fulltime zou willen werken, ook deels omdat ik dus die thuisstudie nog heb en ik het huishouden doe. Ik kan op mijn werk eventueel wel aangeven dat ik er een halve dag bij zou willen werken. Nu maak ik vaak drie lange dagen of werk ik 3,5 dag. Eventueel daar vier dagen van maken zou kunnen.
Het zal niet in veel huishoudens het geval zijn dat de vrouw met 3 dagen financieel gezien gelijkwaardig is als haar partner. Je zult moeten accepteren dat of je partner meer verdiend dat jij of dat je meer gaat werken. Dat huishouden, waaarom doen jullie dat niet gewoon samen, daar zou ik echt niet minder voor gaan werken. Hij heeft toch ook handen. Als jullie niet samen zouden wonen zou hij het ook moeten doen. Dus daar hoef je al niet minder voor te werken.
En verder. Je kunt niet EN sparen EN een auto betalen, want auto's zijn over het algemeen gewoon heel erg duur.
Hoe wij het doen. Onze situatie was net anders, want vriend studeerde nog en ik werkte. Wij werkten gelijk met een gezamenlijke rekening voor ons gezamenlijke huishouding. Vriend droeg bij wat hij kwijt was aan woonlasten toen hij op zichzelf woonde. Daarmee kon hij niet wonen in het huis wat we samen huurden, maar dat is het voordeel van samen wonen met iemand die werkt.
Ondertussen zijn we allebei aan het werk. Ik verdien de helft meer van wat hij verdiend. We storten alles op een gezamenlijke rekening en daar betalen we bijna alles van, behalve ons "zakgeld" wat we uitgeven aan alles wat we zelf maar willen. Vriend gaat nog regelmatig stappen, ik ga af en toe een dagje naar de sauna. En we doen gewoon leuke dingen.
Tegenwoordig hebben we een dochter. En ja dat kost best wel wat geld. Maar dat gaat dus van de gezamenlijke rekening en daarop komt elke maand genoeg binnen.
Je klinkt trouwens een beetje paniekerig. Bedenk voor jezelf eens goed wat hetgene is waar je bang voor bent dan kun je daar ook gerichten mee aan de slag.
maandag 5 juni 2017 om 10:50
Je kan niet en een auto kopen en sparen met zo'n laag inkomen. Ja het kan wel, maar dan heb je over 5 jaar misschien een keer een auto. En een spaarrekening van een paar honderd. Maar dan kan je noet op vakantie, ook omdat je aangeeft dat je een gat in je hand hebt.
Dus of je houdt je hand op bij je vriend (zou ik niet willen maar oke) of je gaat meer werken.
Vriend en ik werken allebei fulltime (geen kids) en we doen het huishouden samen erbij. Is af en toe lastig te combineren maar agh dan stofzuigen we een keer een week niet en de was loopt ook niet weg.
Dus of je houdt je hand op bij je vriend (zou ik niet willen maar oke) of je gaat meer werken.
Vriend en ik werken allebei fulltime (geen kids) en we doen het huishouden samen erbij. Is af en toe lastig te combineren maar agh dan stofzuigen we een keer een week niet en de was loopt ook niet weg.
maandag 5 juni 2017 om 10:50
Hoezo de bijstand?
Als je minder werkt verdien je toch ook geld?
Je krijgt niet eens meer zomaar bijstand. Als je je koopwoning niet allebei alleen kan ophoesten
(en dat kan bijna niemand, ik geloof niks van al die stoere verhalen hier. Alsof iedereen maar op een woning van een ton samenwoont voor het geval dat, of alle mannen meer dan 5000 netto verdienen) dan is het dus zaak om altijd te blijven bekijken wat je wel van je eenpersoons inkomen kan doen.
Dus: Contacten met makelaars aanhouden, je inschrijven bij verhuurinstanties en sociale woningbouw en contributie blijven betalen etc.
Minder verdienen wil helemaal niet zeggen dat je in een afhankelijke positie zit of naar de bijstand moet bij een relatiebreuk.
maandag 5 juni 2017 om 10:57
Nou de vrouwen, die een baantje hebben en een man met een carrière die vrijwillig het huishouden runnen en voor een groot deel op het inkomen van hun man leven. Of nog erger die kiezen voor het kostwinnersmodel. Zij die dus zeggen: 'Wat nou zorgen en werken eerlijk verdelen? Wij regelen het hoe het het beste bij ons past.' Die eindigen nogal eens in de bijstand hoor!Het-groepje schreef: ↑05-06-2017 10:50Hoezo de bijstand?
Als je minder werkt verdien je toch ook geld?
Je krijgt niet eens meer zomaar bijstand. Als je je koopwoning niet allebei alleen kan ophoesten
(en dat kan bijna niemand, ik geloof niks van al die stoere verhalen hier. Alsof iedereen maar op een woning van een ton samenwoont voor het geval dat, of alle mannen meer dan 5000 netto verdienen) dan is het dus zaak om altijd te blijven bekijken wat je wel van je eenpersoons inkomen kan doen.
Dus: Contacten met makelaars aanhouden, je inschrijven bij verhuurinstanties en sociale woningbouw en contributie blijven betalen etc.
Minder verdienen wil helemaal niet zeggen dat je in een afhankelijke positie zit of naar de bijstand moet bij een relatiebreuk.
maandag 5 juni 2017 om 11:01
Als je financieel afhankelijk bent van je partner omdat je niet of weinig werkt is het wel zo verstandig om een goede verzekering af te sluiten voor het geval dat je partner overlijd. Mijn man is dus vorig jaar plotseling overleden op 57 jarige leeftijd en ik werk al 24 jaar niet meer. Gelukkig kan ik gewoon in ons koophuis blijven wonen en hoef me om geld niet druk te maken en hoef nog steeds niet te gaan werken. Bij overlijden komt er al zo veel op je af dat je het er echt niet bij kunt hebben om je over financiele dingen druk te moeten maken. Dus sluit een goede verzekering af is de tip die ik geef.
maandag 5 juni 2017 om 11:03
Er s ook nog zoiets als partneralimentatie. In de meeste gevallen zeg ik ook; zorg dat je financieel onafhankelijk bent/wordt. Maar als je minder gaat werken omdat er kinderen komen en je de carrièreplanning van je partner in het zadel wilt houden, dan zou je daar samen ook afspraken over kunnen maken. Dat geldt naar beide kanten toe. Je kunt nog zoveel willen, soms ligt de situatie anders. En is het bijvoorbeeld bij de ene baan makkelijker om minder te gaan werken dan bij de andere.sssssst schreef: ↑05-06-2017 10:57Nou de vrouwen, die een baantje hebben en een man met een carrière die vrijwillig het huishouden runnen en voor een groot deel op het inkomen van hun man leven. Of nog erger die kiezen voor het kostwinnersmodel. Zij die dus zeggen: 'Wat nou zorgen en werken eerlijk verdelen? Wij regelen het hoe het het beste bij ons past.' Die eindigen nogal eens in de bijstand hoor!
maandag 5 juni 2017 om 12:16
