Gezondheid
alle pijlers
Verwerking van euthanasie
maandag 12 juni 2017 om 23:29
hallo,
4 jaar geleden overleed mijn vader. In november werd er darmkanker met uitzaaiingen geconstateerd, daarna heeft hij nog wat behandelingen geprobeerd, op 27 juni besloot hij dat hij er een einde aan wilde maken.
Dan komt de huisarts met een bekertje gif en 20 minuten later is het voorbij...
Ik heb er speciaal een viva account voor aangemaakt, zijn er hier mensen met dezelfde ervaring? Erover praten met mensen die het zelf niet meegemaakt hebben lukt nauwelijks merk ik, nou dan maar op internet verder kletsen met lotgenoten.
groet
4 jaar geleden overleed mijn vader. In november werd er darmkanker met uitzaaiingen geconstateerd, daarna heeft hij nog wat behandelingen geprobeerd, op 27 juni besloot hij dat hij er een einde aan wilde maken.
Dan komt de huisarts met een bekertje gif en 20 minuten later is het voorbij...
Ik heb er speciaal een viva account voor aangemaakt, zijn er hier mensen met dezelfde ervaring? Erover praten met mensen die het zelf niet meegemaakt hebben lukt nauwelijks merk ik, nou dan maar op internet verder kletsen met lotgenoten.
groet
maandag 12 juni 2017 om 23:51
Ik heb er geen directe ervaring mee maar lees graag hoe je dat beleefd hebt. Ik neem aan dat jij en de andere familie zich hierop goed hebben kunnen voorbereiden. Kun je aangeven waarin de beleving voor jou verschilt ten opzichte van een natuurlijke dood die een onbekend lange lijdensweg kan betekenen? Als jij de keus had mogen maken, was dat dan je voorkeur geweest?
dinsdag 13 juni 2017 om 07:09
Mijn oma heeft indertijd (20+ jaar geleden) voor gekozen, dus ik was een stuk jonger..
Het enige wat ik wilde was dat oma van haar continue pijn af was en dat was ze hier mee. Ik was verdrietig en soms nog heel erg dat ze er niet meer is. Maar ze heeft geen pijn meer en dat was een rust voor iedereen.
Het enige wat ik wilde was dat oma van haar continue pijn af was en dat was ze hier mee. Ik was verdrietig en soms nog heel erg dat ze er niet meer is. Maar ze heeft geen pijn meer en dat was een rust voor iedereen.
dinsdag 13 juni 2017 om 08:27
Het belangrijkste is dat hij zelf heeft mogen kiezen voor een waardig moment van sterven en dat hem een lijdensweg bespaard is gebleven. Er is eigenlijk maar 1 manier om er tegenaan te kijken.
Ik heb er indirect ervaring mee, het kan zwaar zijn want dat is zoiets definitiefs als de dood en het verlies van een ouder altijd, maar houdt voor ogen dat het gaat om niet te lang lijden en om een waardig einde.
En dat is heel erg waardevol.
Maar jij blijft nu achter met vragen en twijfels en een groot gapend gat.
En nee, er was geen andere weg en er was geen betere keuze.
Het was ook niet jouw keuze, het was/is niet jouw verantwoordelijkheid.
Je vader wilde niet langer lijden, dat was zijn goed recht.
Acceptatie duurt altijd het langst, je zult af en toe boos zijn, af en toe vertwijfeld...het hoort bij het rouwproces.
Ik wens je heel veel sterkte bij de verwerking van je verlies.
Ik heb er indirect ervaring mee, het kan zwaar zijn want dat is zoiets definitiefs als de dood en het verlies van een ouder altijd, maar houdt voor ogen dat het gaat om niet te lang lijden en om een waardig einde.
En dat is heel erg waardevol.
Maar jij blijft nu achter met vragen en twijfels en een groot gapend gat.
En nee, er was geen andere weg en er was geen betere keuze.
Het was ook niet jouw keuze, het was/is niet jouw verantwoordelijkheid.
Je vader wilde niet langer lijden, dat was zijn goed recht.
Acceptatie duurt altijd het langst, je zult af en toe boos zijn, af en toe vertwijfeld...het hoort bij het rouwproces.
Ik wens je heel veel sterkte bij de verwerking van je verlies.
dinsdag 13 juni 2017 om 08:31
Ja ik heb directe ervaring, maar heb geen moeite met de verwerking ervan.
Waar heb je moeite mee?
Was je heel jong toen het gebeurde?
Heb je maar de helft van het proces meegemaakt? Dus de procedure die er voor zorgt dat euthanasie volledig nauwkeurig en wettelijk verloopt.
Waar heb je moeite mee?
Was je heel jong toen het gebeurde?
Heb je maar de helft van het proces meegemaakt? Dus de procedure die er voor zorgt dat euthanasie volledig nauwkeurig en wettelijk verloopt.
mevrouw75 wijzigde dit bericht op 13-06-2017 08:34
64.29% gewijzigd
dinsdag 13 juni 2017 om 08:34
Heel heftig om mee te maken. Ik had onderschat hoe zwaar het zou zijn om zoiets een plek te geven, had niet verwacht dat de euthanasie zelf zo'n impact op me zou hebben. Mijn schoonvader had ook graag mijn kinderen tot het laatst erbij gehad maar ik ben zo blij dat we dat niet gedaan hebben. Fijn dat de mogelijkheid er is maar misschien zou er in het voor en na traject wat meer begeleiding kunnen komen voor aanwezige familie/vrienden.
Alles verliep trouwens volgens het boekje bij ons maar toch...
Alles verliep trouwens volgens het boekje bij ons maar toch...
dinsdag 13 juni 2017 om 09:03
Er zijn verschillende manieren. Het drinken van een drankje is daar één van.
@TO veel sterkte. Hier geen ervaring, mijn moeder overleed voordat we het in gang konden zetten. Ik kan heel goed begrijpen dat het heel heftig is. Goed dat je er verwerkingshulp bij zoekf. Hopelijk zijn er hier mensen die het er met je over kunnen hebben.
dinsdag 13 juni 2017 om 09:16
Bert Keizer (filosoof en voormalig geriater, nu werkzaam bij de levenseindekliniek) doet het altijd met bekertje laten drinken: Dat heeft zijn voorkeur. "Jouw leven, jouw dood".
Behalve als de betr. persoon er niet meer zelf toe in staat is.
dinsdag 13 juni 2017 om 09:19
Of als verwacht wordt dat er gebraakt gaat worden. Dan wordt het een stuk ingewikkelder allemaal.
In dat geval kiezen ze voor een infuus.
dinsdag 13 juni 2017 om 09:43
En in de volksmond wordt het wel zo genoemd. Kan me voorstellen dat TO niet zo zit te wachten op juridische nuance. Het was een zelfgekozen overlijden waar ze bij was en wat ze heftig vond. Deze discussie doet daar weinig recht aan.
dinsdag 13 juni 2017 om 10:28
Die uitspraak maakt het nogal lastig om een inlevend gesprek te hebben met iemand die er moeite mee heeft. "Ja je kan er wel moeite mee hebben maar je hebt per definitie ongelijk".
Rationeel gezien kun je iemand heel goed gunnen dat hij een kortere lijdensweg heeft en zelf zijn moment van sterven heeft gekozen. Maar desalniettemin kun je daar tegelijkertijd moeite mee hebben. Het is nogal wat, en het kan veel impact op de nabestaanden hebben. Het is ook niet de enige manier om met lijden en sterven om te gaan.
Er zijn evengoed mensen die het lijden van een langer sterfbed accepteren, omdat ze andere afwegingen maken. Ik heb geen oordeel over of dat goed of slecht is, ik vind het allebei legitiem. Ook dat nabestaanden moeite kunnen hebben met zowel euthanasie als met een langgerekt aftakelen.
Ik ga liever niet naar een cultuur waarin de keuze voor euthanasie als de enige juiste wordt gezien, of waarin je euthanasie alléén maar mag toejuichen en je mond moet houden over de emoties die een nabestaande daarbij kan hebben.
dinsdag 13 juni 2017 om 10:36
Ach nee, zo bedoelde ik het helemaal niet.Fluithaas schreef: ↑13-06-2017 10:28Die uitspraak maakt het nogal lastig om een inlevend gesprek te hebben met iemand die er moeite mee heeft. "Ja je kan er wel moeite mee hebben maar je hebt per definitie ongelijk".
Rationeel gezien kun je iemand heel goed gunnen dat hij een kortere lijdensweg heeft en zelf zijn moment van sterven heeft gekozen. Maar desalniettemin kun je daar tegelijkertijd moeite mee hebben. Het is nogal wat, en het kan veel impact op de nabestaanden hebben. Het is ook niet de enige manier om met lijden en sterven om te gaan.
Er zijn evengoed mensen die het lijden van een langer sterfbed accepteren, omdat ze andere afwegingen maken. Ik heb geen oordeel over of dat goed of slecht is, ik vind het allebei legitiem. Ook dat nabestaanden moeite kunnen hebben met zowel euthanasie als met een langgerekt aftakelen.
Ik ga liever niet naar een cultuur waarin de keuze voor euthanasie als de enige juiste wordt gezien, of waarin je euthanasie alléén maar mag toejuichen en je mond moet houden over de emoties die een nabestaande daarbij kan hebben.
Er is eigenlijk maar 1 manier om er tegenaan te kijken zodat je er zelf wat mee opschiet, zonder dat je jezelf het nog moeilijker maakt.
Natuurlijk mag je het er niet mee eens zijn, eronder lijden en jezelf rot voelen erover of jezelf ertegen verzetten op allerlei manieren.
Maar het helpt allemaal niets.
Zeker als het niet je eigen keuze of beslissing was.
Dus die ene manier van ertegenaan kijken die wel werkt, die noemde ik op.
Wat je gevoel erover zegt is natuurlijk niet hetzelfde als je verstand.
Maar het helpt gewoon om het zo te zien en niet anders.
dinsdag 13 juni 2017 om 11:12
Misschien helpt het om wat te relativeren door je te bedenken dat er mensen zijn die nooit afscheid hebben kunnen nemen omdat degene stierf tijdens een ongeval en op slag dood was of zoiets.
Misschien helpt het om je te bedenken dat er mensen zijn die beter af waren geweest met euthanasie, zoals mijn oma.
Wat had ik haar graag die ellenlange en ellendige lijdensweg bespaard, maar dat was niet mogelijk, want dement.
Op het laatst lag ze te stikken en te kermen van de pijn en kreeg wekenlang bijna geen lucht. het was ver-schrik-ke-lijk!!! Ontzettend.
Zelfs mijn hond is respectvoller en vrediger ingeslapen dan mijn arme lieve oma.
Dat had ze niet verdiend.
Euthanasie is een goede keuze als het eenmaal zo ver is.
Beter dan elke andere optie.
De dood is nu eenmaal zeer definitief.
Het vraagt om radicale stellingen in te nemen.
En daar nooit, maar dan ook nooit aan te gaan twijfelen.
Voor je eigen geestelijke gezondheid.
Ga niet die weg van de twijfel en wroeging en het piekeren, want je hebt er helemaal niets aan.
Misschien helpt het om je te bedenken dat er mensen zijn die beter af waren geweest met euthanasie, zoals mijn oma.
Wat had ik haar graag die ellenlange en ellendige lijdensweg bespaard, maar dat was niet mogelijk, want dement.
Op het laatst lag ze te stikken en te kermen van de pijn en kreeg wekenlang bijna geen lucht. het was ver-schrik-ke-lijk!!! Ontzettend.
Zelfs mijn hond is respectvoller en vrediger ingeslapen dan mijn arme lieve oma.
Dat had ze niet verdiend.
Euthanasie is een goede keuze als het eenmaal zo ver is.
Beter dan elke andere optie.
De dood is nu eenmaal zeer definitief.
Het vraagt om radicale stellingen in te nemen.
En daar nooit, maar dan ook nooit aan te gaan twijfelen.
Voor je eigen geestelijke gezondheid.
Ga niet die weg van de twijfel en wroeging en het piekeren, want je hebt er helemaal niets aan.
