Zwanger
alle pijlers
Zwangere diva
vrijdag 7 juli 2017 om 15:42
Even een zeur/roddeltopic.
Een goede vriendin is nu 28 weken zwanger en ze maakt er zo'n ontzettende toestand van, al sinds ze 5 weken overtijd is. ik denk dat ze tien keer per week met haar verloskundige aan de lijn hangt.
Ze heeft alle mogelijke pijntjes, bekkeninstabiliteit, noem het paar op. Haar man voedt het heel erg, hij geeft aan alles toe en is echt overdreven beschermend. Ze mocht van hem al niet meer fietsen toen ze nauwelijks drie maanden in verwachting was.
Nu geloof ik heus wel dat je als zwangere vrouw een beetje verwend mag worden, en ik weet uit ervaring hoe vreselijk zwaar en slopend het is. ik vond zelf de eerste drie maanden het ergst, met de misselijkheid en moodswings. En de laatste weken, als je echt zo zwaar bent dat je nauwelijks nog vooruit komt.
Maar wat zij doet is volgens mij 80% aanstelleritis. Ze heeft ook een geschiedenis van hypochondrie, moet ik erbij vermelden, altijd vreemde of onbegrijpelijke aandoeningen die bij niemand zo pijnlijk en verschrikkelijk zijn als bij haar. Na afgelopen week een etentje daar te hebben gehad kan ik werkelijk niet wachten tot dat kind eruit is: vriendin lag achterover op de bank te facebooken terwijl alle gasten en haar man het eten klaarmaakten. Toen ze naar de tuin liep en een schaal optilde riep ze meteen: "Oh, met mijn bekken mag ik dit helemaal niet doen."
Wat me denk ik het meeste ergert is het martelaargedrag. Iedereen voor je laten rennen terwijl je op de bank ligt en dan met een zielig gezicht zeggen: "Ja ik zou zo graag helpen, maar het mag echt niet van de verloskundige," zodat je ook nog moet gaan verzekeren dat het ECHT niet erg is en dat ze lekker moet blijven liggen. Ik geloof gewoon niet dat zo'n verloskundige tegen iemand zegt: je mag alleen maar op de bank liggen, tenzij er echt iets heel grondig mis is.
Dank dat ik even stoom mocht afblazen.
Een goede vriendin is nu 28 weken zwanger en ze maakt er zo'n ontzettende toestand van, al sinds ze 5 weken overtijd is. ik denk dat ze tien keer per week met haar verloskundige aan de lijn hangt.
Ze heeft alle mogelijke pijntjes, bekkeninstabiliteit, noem het paar op. Haar man voedt het heel erg, hij geeft aan alles toe en is echt overdreven beschermend. Ze mocht van hem al niet meer fietsen toen ze nauwelijks drie maanden in verwachting was.
Nu geloof ik heus wel dat je als zwangere vrouw een beetje verwend mag worden, en ik weet uit ervaring hoe vreselijk zwaar en slopend het is. ik vond zelf de eerste drie maanden het ergst, met de misselijkheid en moodswings. En de laatste weken, als je echt zo zwaar bent dat je nauwelijks nog vooruit komt.
Maar wat zij doet is volgens mij 80% aanstelleritis. Ze heeft ook een geschiedenis van hypochondrie, moet ik erbij vermelden, altijd vreemde of onbegrijpelijke aandoeningen die bij niemand zo pijnlijk en verschrikkelijk zijn als bij haar. Na afgelopen week een etentje daar te hebben gehad kan ik werkelijk niet wachten tot dat kind eruit is: vriendin lag achterover op de bank te facebooken terwijl alle gasten en haar man het eten klaarmaakten. Toen ze naar de tuin liep en een schaal optilde riep ze meteen: "Oh, met mijn bekken mag ik dit helemaal niet doen."
Wat me denk ik het meeste ergert is het martelaargedrag. Iedereen voor je laten rennen terwijl je op de bank ligt en dan met een zielig gezicht zeggen: "Ja ik zou zo graag helpen, maar het mag echt niet van de verloskundige," zodat je ook nog moet gaan verzekeren dat het ECHT niet erg is en dat ze lekker moet blijven liggen. Ik geloof gewoon niet dat zo'n verloskundige tegen iemand zegt: je mag alleen maar op de bank liggen, tenzij er echt iets heel grondig mis is.
Dank dat ik even stoom mocht afblazen.
anoniem_63d4de36d8a94 wijzigde dit bericht op 07-07-2017 15:43
Reden: edit
Reden: edit
0.82% gewijzigd
vrijdag 7 juli 2017 om 15:54
Jawel, gelukkig. ze heeft ook een heleboel leuke kanten. We sporten altijd samen, alleen nu uiteraard niet. Ik ben gewoon bang dat ik op een gegeven moment onaardige dingen ga zeggen, zeker als dit nog maanden doorgaat. En juist omdat ik weet dat dit bij haar hoort en dat geen zin heeft, wil ik dat graag voorkomenvrouwjagersma schreef: ↑07-07-2017 15:51Ik ken dit type. Ze gaan niet veranderen. Zakelijk en afstandelijk blijven, vrees ik, als het om haar ziektebeeld gaat. Helpt afleiding? Zijn er dingen die wel leuk zijn om met haar te doen?
vrijdag 7 juli 2017 om 15:57
Ben je gek, ik ga haar niet op ideeen brengen! Ze beweert nu dat ze geen ruggenprik wil omdat dat slecht is voor de baby. Ik ben heel benieuwd hoe lang ze dat volhoudt hahhahakarin12345 schreef: ↑07-07-2017 15:54Dan zoek je haar toch minder op de komende tijd, hoef je je ook niet te ergeren.
Ik zou met kapot lachen om zulk gedrag.
Lekker nog even voeren met verschrikkelijke bevallingsverhalen, over totaal uitgescheurde vrouwen en horrorbevallingen die 4 dagen duurden.
vrijdag 7 juli 2017 om 15:58
vrijdag 7 juli 2017 om 16:04
Ja, ik heb een dreumes (1 jaar). En ik ben heus niet zo'n ijzerenheinig type die alles aanstellerij vindt en zelf de hele zwangerschap fluitend heeft doorstaan ofzo, ik ben zelfs een ontzettend mietje dat vanaf minuut 1 toen de vliezen waren gebroken begon te vragen om een ruggenprik.
Het is gewoon het zielig doen dat ik slecht trek.
vrijdag 7 juli 2017 om 16:04
dat is ook energie slurpend..Misschien kun je met haar afspreken dat als jullie samen zijn dat ze dan 15 min haar angsten en beklag met jou mag bespreken en dat jullie daarna over gaan tot andere leuke dingen. Misschien help je haar daar zelfs mee.syvon schreef: ↑07-07-2017 16:04Ja, ik heb een dreumes (1 jaar). En ik ben heus niet zo'n ijzerenheinig type die alles aanstellerij vindt en zelf de hele zwangerschap fluitend heeft doorstaan ofzo, ik ben zelfs een ontzettend mietje dat vanaf minuut 1 toen de vliezen waren gebroken begon te vragen om een ruggenprik.
Het is gewoon het zielig doen dat ik slecht trek.
vrijdag 7 juli 2017 om 16:06
Ze schrijft: 'ik weet uit ervaring hoe vreselijk zwaar en slopend het is. ik vond zelf de eerste drie maanden het ergst, met de misselijkheid en moodswings. En de laatste weken, als je echt zo zwaar bent dat je nauwelijks nog vooruit komt'...
vrijdag 7 juli 2017 om 16:10
Die man vindt het misschien wel heerlijk om er helemaal in mee te gaan!
Hij is nu zo vreselijk nodig.
vrijdag 7 juli 2017 om 16:11
Je hebt weer eens een punt.
vrijdag 7 juli 2017 om 16:11
vrijdag 7 juli 2017 om 16:13
Het is een vriendin met een gebruiksaanwijzing. maar we kennen elkaar al sinds de brugklas, en ik kan me mijn leven niet voorstellen zonder haar. Daarnaast heeft ze ook heel veel leuke kanten, zo kunnen we samen keihard lachen om slechte tvseries enzo. Misschien moet ik daar gewoon even op focussen, en hopen dat ze wanneer de baby er straks is geen tijd meer heeft voor dit gemekkerSanPellegrino schreef: ↑07-07-2017 16:08O hemel, verschrikkelijk zulke mensen. Haal jij nog wel vreugde en voldoening uit deze vriendschap, of is het meer een moetje?
vrijdag 7 juli 2017 om 16:14
Dan wordt het gemekker in een andere variant. Dit is jouw toekomst.syvon schreef: ↑07-07-2017 16:13Het is een vriendin met een gebruiksaanwijzing. maar we kennen elkaar al sinds de brugklas, en ik kan me mijn leven niet voorstellen zonder haar. Daarnaast heeft ze ook heel veel leuke kanten, zo kunnen we samen keihard lachen om slechte tvseries enzo. Misschien moet ik daar gewoon even op focussen, en hopen dat ze wanneer de baby er straks is geen tijd meer heeft voor dit gemekker
vrijdag 7 juli 2017 om 16:15
Ja, hij is wel zo'n beschermer-type inderdaad!karin12345 schreef: ↑07-07-2017 16:10Die man vindt het misschien wel heerlijk om er helemaal in mee te gaan!
Hij is nu zo vreselijk nodig.
vrijdag 7 juli 2017 om 16:29
Doet ze ook die dat jij vertelt over iets wat jij had, en dat zij dan zegt: Ja, maar bij mij is het natuurlijk nog veel erger, want mijn bekken blablabla...MonicaG schreef: ↑07-07-2017 16:29Ik heb zo'n nichtje.
Ik hou met heel mijn hart van haar maar zwanger is ze echt niet te genieten.
Door haar heb ik wel geleerd dingen van me te laten afglijden: 'och wat erg' en amen en me niet te laten meeslepen in de zoveelste scheet in een fles.
Man en ik maken er soms een wedstrijdje van: als ik tegen haar iets zeg over een kwaaltje dat ik had tijdens mijn zwangerschappen dan wachten we af hoe lang het duurt voor zij zeer toevallig met dezelfde symptomen aankomt.
Ik weet dat het niet lief is, maar het is onze manier om ermee om te gaan.
'Je bent zwanger, niet ziek' krijgt ze trouwens ook wel af en toe als antwoord en 'als je ooit echt iets mankeert bestaat de kans dat je niet meer au serieux genomen wordt'.
Omgekeerd accepteer ik trouwens ook haar ongezouten mening, 't is tweerichtingsverkeer.
GOD zo irritant hahahaha
vrijdag 7 juli 2017 om 16:29
Ik heb zo'n nichtje.
Ik hou met heel mijn hart van haar maar zwanger is ze echt niet te genieten.
Door haar heb ik wel geleerd dingen van me te laten afglijden: 'och wat erg' en amen en me niet te laten meeslepen in de zoveelste scheet in een fles.
Man en ik maken er soms een wedstrijdje van: als ik tegen haar iets zeg over een kwaaltje dat ik had tijdens mijn zwangerschappen dan wachten we af hoe lang het duurt voor zij zeer toevallig met dezelfde symptomen aankomt.
Ik weet dat het niet lief is, maar het is onze manier om ermee om te gaan.
'Je bent zwanger, niet ziek' krijgt ze trouwens ook wel af en toe als antwoord en 'als je ooit echt iets mankeert bestaat de kans dat je niet meer au serieux genomen wordt'.
Omgekeerd accepteer ik trouwens ook haar ongezouten mening, 't is tweerichtingsverkeer.
Ik hou met heel mijn hart van haar maar zwanger is ze echt niet te genieten.
Door haar heb ik wel geleerd dingen van me te laten afglijden: 'och wat erg' en amen en me niet te laten meeslepen in de zoveelste scheet in een fles.
Man en ik maken er soms een wedstrijdje van: als ik tegen haar iets zeg over een kwaaltje dat ik had tijdens mijn zwangerschappen dan wachten we af hoe lang het duurt voor zij zeer toevallig met dezelfde symptomen aankomt.
Ik weet dat het niet lief is, maar het is onze manier om ermee om te gaan.
'Je bent zwanger, niet ziek' krijgt ze trouwens ook wel af en toe als antwoord en 'als je ooit echt iets mankeert bestaat de kans dat je niet meer au serieux genomen wordt'.
Omgekeerd accepteer ik trouwens ook haar ongezouten mening, 't is tweerichtingsverkeer.
vrijdag 7 juli 2017 om 16:40
Haha wat erg zeg. Ik herken het wel van een collega die altijd meteen alles 10x erger heeft als er iemand ook maar iets over bepaalde klachten vertelt. Alleen is dat een man dus gelukkig heb ik hem nog nooit over zwangerschapsklachten gehoord 
Wel krijgt hij alle kinderziektes nog even in tienvoud...
Wel krijgt hij alle kinderziektes nog even in tienvoud...
vrijdag 7 juli 2017 om 16:44
Iedereen is anders maar ik vond de zwangerschap ook een (letterlijk) misselijkmakende helse periode, uitputtend, je hebt overal pijn, moet 100 keer per dag naar de wc, maagzuur, een totaal verlept hijgend karrenpaard als je ook maar even bedenkt dat je wel een inspanninkje kunt doen. En dat negen maanden lang.
Oh, en ik heb een 16 uur durende bevalling, waarvan 9 uur in weeënstorm en 2,5 uur uitdrijving met inknippen en vacuüm, gedaan zonder verdoving dus heel erg kleinzerig ben ik niet
Oh, en ik heb een 16 uur durende bevalling, waarvan 9 uur in weeënstorm en 2,5 uur uitdrijving met inknippen en vacuüm, gedaan zonder verdoving dus heel erg kleinzerig ben ik niet
vrijdag 7 juli 2017 om 16:48
Ja dat klopt. Ik vind mijn 2e zwangerschap tot nu toe ook bepaald geen feestje en moet me ook rustig houden, maar luid klagend op de bank liggen Facebooken, terwijl onze gasten hier mijn man druk meehelpen, zie ik hier toch echt nog niet gebeuren.MinkeDeWit schreef: ↑07-07-2017 16:44Iedereen is anders maar ik vond de zwangerschap ook een (letterlijk) misselijkmakende helse periode, uitputtend, je hebt overal pijn, moet 100 keer per dag naar de wc, maagzuur, een totaal verlept hijgend karrenpaard als je ook maar even bedenkt dat je wel een inspanninkje kunt doen. En dat negen maanden lang.
