Ziekgemeld
maandag 10 juli 2017 om 16:40
Ik ben overspannen.... Combinatie prive en werk. Meer prive dan werk overigens.
Ik heb me ziekgemeld. Moest wel. Het ging niet meer. Maar ik voel me zo verschrikkelijk schuldig. Ik werk in een hele kleine organisatie. Ik wil graag weer werken maar volgens partner kan dit echt niet. Ik heb ook wel door dat het niet gaat, maar even doorbijten tot mijn vakantie over een paar weken... het lukt me niet om dit wat zakelijker te bekijken. Het liefst neem ik ontslag. Dan ben ik overal vanaf en het bedrijfje van mij. Maarja...dan breng ik geen euro in. Dat wordt wel heel krap dan... Al kan het wel...
Wat zouden jullie doen?
Ik heb me ziekgemeld. Moest wel. Het ging niet meer. Maar ik voel me zo verschrikkelijk schuldig. Ik werk in een hele kleine organisatie. Ik wil graag weer werken maar volgens partner kan dit echt niet. Ik heb ook wel door dat het niet gaat, maar even doorbijten tot mijn vakantie over een paar weken... het lukt me niet om dit wat zakelijker te bekijken. Het liefst neem ik ontslag. Dan ben ik overal vanaf en het bedrijfje van mij. Maarja...dan breng ik geen euro in. Dat wordt wel heel krap dan... Al kan het wel...
Wat zouden jullie doen?
maandag 10 juli 2017 om 16:45
Nu even niks doen. Blijf eerst eens een week thuis om op adem te komen. Je hebt je ziek gemeld omdat het niet meer gaat. Als je nu terug gaat en nog een paar weken doorbijt, zit je daarna nog langer thuis. En nee, dan kun je NIET weer na je vakantie fris en fruitig aan de slag. Denk even aan jezelf.
maandag 10 juli 2017 om 16:45
maandag 10 juli 2017 om 17:02
maandag 10 juli 2017 om 17:06
maandag 10 juli 2017 om 19:57
1 jaar geleden kwam ik ook ineens thuis te zitten, ook overspannen.
Ik dacht ook...nog maar 8 weken doorkomen, dan heb ik vakantie.
Dat heeft zowel de huisarts als de arboarts mij afgeraden.
Rust nemen, thuis zitten en vooral niet werken!
Maar o wat voelde het dubbel.
Achteraf is het goed geweest....ik was echt op.
Ik dacht ook, moet ik stoppen met werken, of minder uren gaan werken.
Maar nu 1 jaar later werk ik weer al mijn uren met gemak.
Je hebt echt tijd nodig om tot jezelf te komen en daarnaast moet er iets gaan veranderen in je leven waardoor je niet meer constant op je tenen loopt.
Heel succes...kopop....het komt echt goed! En neem de tijd!!!
Ik dacht ook...nog maar 8 weken doorkomen, dan heb ik vakantie.
Dat heeft zowel de huisarts als de arboarts mij afgeraden.
Rust nemen, thuis zitten en vooral niet werken!
Maar o wat voelde het dubbel.
Achteraf is het goed geweest....ik was echt op.
Ik dacht ook, moet ik stoppen met werken, of minder uren gaan werken.
Maar nu 1 jaar later werk ik weer al mijn uren met gemak.
Je hebt echt tijd nodig om tot jezelf te komen en daarnaast moet er iets gaan veranderen in je leven waardoor je niet meer constant op je tenen loopt.
Heel succes...kopop....het komt echt goed! En neem de tijd!!!
maandag 10 juli 2017 om 20:25
Dank voor je reactie. Doet me goed. Ik vind het vooral moeilijk om toe te geven dat het niet meer gaat. Deze herkenning voelt fijn.valisa schreef: ↑10-07-2017 19:571 jaar geleden kwam ik ook ineens thuis te zitten, ook overspannen.
Ik dacht ook...nog maar 8 weken doorkomen, dan heb ik vakantie.
Dat heeft zowel de huisarts als de arboarts mij afgeraden.
Rust nemen, thuis zitten en vooral niet werken!
Maar o wat voelde het dubbel.
Achteraf is het goed geweest....ik was echt op.
Ik dacht ook, moet ik stoppen met werken, of minder uren gaan werken.
Maar nu 1 jaar later werk ik weer al mijn uren met gemak.
Je hebt echt tijd nodig om tot jezelf te komen en daarnaast moet er iets gaan veranderen in je leven waardoor je niet meer constant op je tenen loopt.
Heel succes...kopop....het komt echt goed! En neem de tijd!!!
maandag 10 juli 2017 om 21:52
Ik begrijp helemaal wat je bedoeld.
Acceptatie is de eerste stap in het proces van beter worden.
Ik schaamde mij eerst om het toe te geven, maar ben de drempel over gegaan en heb mensen gezegd daf ik overspannen was.
Ik heb heel veel goede reacties gehad, pas dan hoor je hoeveel mensen er met hetzelfde bijltje hebben gehakt.
Nogmaals succes...en je mag mij altijd een prive bericht sturen.
dinsdag 11 juli 2017 om 08:10
" Nu even stoppen met maar doorgaan!"
Stond op een kaartje die ik kreeg toen ik thuis kwam te zitten. Van mijn werkgever zelfs.
Dat opende mijn ogen.
Iedereen zag blijkbaar dat ik mijzelf totaal voorbij geholt was. Behalve ikzelf.
Je staat er van versteld hoeveel mensen een zelfde soort iets hebben meegemaakt. Dat hielp mij wel in de acceptatie.
Mijn advies: naast hulp zoeken bij huisarts etc.; wandelen! Of andere sport in buitenlucht. Ook al staat je hoofd er niet naar, al start je maar met 10 minuten. Het helpt echt.
Wees lief voor jezelf
Sterkte!
Stond op een kaartje die ik kreeg toen ik thuis kwam te zitten. Van mijn werkgever zelfs.
Dat opende mijn ogen.
Iedereen zag blijkbaar dat ik mijzelf totaal voorbij geholt was. Behalve ikzelf.
Je staat er van versteld hoeveel mensen een zelfde soort iets hebben meegemaakt. Dat hielp mij wel in de acceptatie.
Mijn advies: naast hulp zoeken bij huisarts etc.; wandelen! Of andere sport in buitenlucht. Ook al staat je hoofd er niet naar, al start je maar met 10 minuten. Het helpt echt.
Wees lief voor jezelf
Sterkte!