Help ik tril
woensdag 12 juli 2017 om 12:39
Ik heb sinds een jaartje last van een soort 'aanvallen' waarbij ik het gevoel heb te trillen. Alleen het gevoel dus, want van buiten is er niks te zien. Het voelt van binnen alsof ik op een trilplaat sta oid en het kost me dan ook moeite om te schrijven of, zoals vanmorgen, mijn brood te smeren. Zo'n 'aanval' duurt vaak een paar uur, soms meerdere keren per week, soms wekenlang niet. Ik heb het sinds een klein jaar. Afgelopen september ben ik begonnen aan een zeer intensieve opleiding, waardoor ik het aan stress weet. Maar vandaag had ik het dus weer, terwijl ik al een paar weken vakantie heb en dus niet echt stress meer.
Reden om (nog) niet naar de huisarts te gaan: toen ik op mijn 18e met de pil begon raakte ik in een enorme depressie, tot ik het leven echt niet meer zag zitten zo erg. Geen idee dat het door de pil kwam, en de huisarts verwees me door naar een psycholoog. Psycholoog kon niks met me beginnen, want ik had niks heftigs of wat dan ook meegemaakt. Ik had intussen zelf al ondervonden dat het door de pil kwam, en stapte daarom over op andere anticonceptie. In mijn medisch dossier staat sindsdien echter 'zwaar depressief, behandeling geen effect'. Jaren later heb ik iets meegemaakt wat voor veel mensen enorm traumatisch zou zijn, hoeveel ik er psychisch eigenlijk niet veel schade van heb ondervonden. Dat staat echter ook in mijn medisch dossier. Alles waar ik sindsdien last van heb wordt daarom als psychisch afgedaan. Oorontsteking? Psychisch. Ontstoken amandelen? Psychisch. Buikpijn? Toen ik na 3 jaar eindelijk een doorverwijzing kreeg schrok de gynaecoloog van de hoeveelheid cystes op mijn eierstokken, maar volgens de huisarts was het toch echt psychisch.
Daarom vermoed ik dat de huisarts niet echt effectief is. Ik vraag me daarom af of er hier iemand is die hier ervaring mee heeft en enig idee heeft wat het kan zijn? Zou het echt alleen stress kunnen zijn, of zou dit ook iets ernstigs kunnen zijn waarmee ik beter toch naar de huisarts kan?
Reden om (nog) niet naar de huisarts te gaan: toen ik op mijn 18e met de pil begon raakte ik in een enorme depressie, tot ik het leven echt niet meer zag zitten zo erg. Geen idee dat het door de pil kwam, en de huisarts verwees me door naar een psycholoog. Psycholoog kon niks met me beginnen, want ik had niks heftigs of wat dan ook meegemaakt. Ik had intussen zelf al ondervonden dat het door de pil kwam, en stapte daarom over op andere anticonceptie. In mijn medisch dossier staat sindsdien echter 'zwaar depressief, behandeling geen effect'. Jaren later heb ik iets meegemaakt wat voor veel mensen enorm traumatisch zou zijn, hoeveel ik er psychisch eigenlijk niet veel schade van heb ondervonden. Dat staat echter ook in mijn medisch dossier. Alles waar ik sindsdien last van heb wordt daarom als psychisch afgedaan. Oorontsteking? Psychisch. Ontstoken amandelen? Psychisch. Buikpijn? Toen ik na 3 jaar eindelijk een doorverwijzing kreeg schrok de gynaecoloog van de hoeveelheid cystes op mijn eierstokken, maar volgens de huisarts was het toch echt psychisch.
Daarom vermoed ik dat de huisarts niet echt effectief is. Ik vraag me daarom af of er hier iemand is die hier ervaring mee heeft en enig idee heeft wat het kan zijn? Zou het echt alleen stress kunnen zijn, of zou dit ook iets ernstigs kunnen zijn waarmee ik beter toch naar de huisarts kan?
woensdag 12 juli 2017 om 12:43
Het gesprek met je huisarts aan gaan over het gebrek aan vertrouwen.
Verbeterd de band niet, andere huisarts.
Het zouden paniekaanvallen kunnen zijn. Dus psychisch.
Of je bloedsuiker.
Of een ander iets waar je te veel of te weinig van hebt. Blijft gissen.
Moet je echt mee naar een arts.
Dus zoek een ander!
Verbeterd de band niet, andere huisarts.
Het zouden paniekaanvallen kunnen zijn. Dus psychisch.
Of je bloedsuiker.
Of een ander iets waar je te veel of te weinig van hebt. Blijft gissen.
Moet je echt mee naar een arts.
Dus zoek een ander!
woensdag 12 juli 2017 om 13:03
Ik heb in de afgelopen jaren al meer dan 6 huisartsen gehad. 3x overgestapt, 2x ging de huisarts verhuizen, en 1x ging de enige huisarts die me wél serieus met zwangerschapsverlof waarvan ze nooit meer teruggekomen is. Inmiddels 'mag' ik niet meer overstappen. Alle huisartsen in mijn woonplaats werken samen en omdat ik al 3x overgestapt ben denken ze dat ik een aansteller ben, wat natuurlijk ook prachtig bij mijn 'psychisch instabiele' medisch dossier past. Ik ben echter maar 1x overgestapt omdat ik niet serieus genomen werd, de andere 2x was om andere redenen.
Maar goed, van de 6/7 huisartsen was er maar 1 die verder keek dan mijn medisch dossier. Inmiddels heb ik de meeste huisartsen in de regio wel gehad en mag ik niet eens meer overstappen.
Maar goed, van de 6/7 huisartsen was er maar 1 die verder keek dan mijn medisch dossier. Inmiddels heb ik de meeste huisartsen in de regio wel gehad en mag ik niet eens meer overstappen.
woensdag 12 juli 2017 om 13:09
Na een half jaar met ontstoken oren/keel/holtes/amandelen te hebben rondgelopen kreeg ik 2 maanden terug wel een doorverwijzing naar de kno arts. Die heeft een bloedtest laten afnemen waarbij hij me op oa alle vitamineniveaus en bloedsuikerspiegel heeft laten testen. Volgens de uitslag zou ik kerngezond moeten zijn.
woensdag 12 juli 2017 om 16:32
Ik denk toch dat het probleem bij jezelf ligt.
Probeer niet steeds meer naar het verleden te kijken. Toen dit, toen dat.
Kijk naar het nu.
Je hebt ergens last van en daar mee ga je naar je huisarts.
Begin niet meteen met excuusjes en het mag absoluut niet alleen maar psychisch zijn.
Schrijf je klachten op en vertel die aan je huisarts. Laat de diagnose bij hem.
Je had de boel dus niet ontstoken anders kwam dat wel uit de bloedtest en de kno arts had dan ook een ontsteking in je neus kunnen zien.
Verder moet je jezelf eerlijk gaan afvragen of je geen hypochonder bent.
Dan stel je je niet aan. Dat is echt een ziekte. Het is fijn als je dat zelf weet en ook je huisarts. Dan kan hij/zij je af en toe geruststellen.
Laat fouten uit het verleden met artsen los. En ga er nu fris en open weer in.
Probeer niet steeds meer naar het verleden te kijken. Toen dit, toen dat.
Kijk naar het nu.
Je hebt ergens last van en daar mee ga je naar je huisarts.
Begin niet meteen met excuusjes en het mag absoluut niet alleen maar psychisch zijn.
Schrijf je klachten op en vertel die aan je huisarts. Laat de diagnose bij hem.
Je had de boel dus niet ontstoken anders kwam dat wel uit de bloedtest en de kno arts had dan ook een ontsteking in je neus kunnen zien.
Verder moet je jezelf eerlijk gaan afvragen of je geen hypochonder bent.
Dan stel je je niet aan. Dat is echt een ziekte. Het is fijn als je dat zelf weet en ook je huisarts. Dan kan hij/zij je af en toe geruststellen.
Laat fouten uit het verleden met artsen los. En ga er nu fris en open weer in.
woensdag 12 juli 2017 om 20:39
Ik persoonlijk geloof niet dat een huisarts dat nog weet. Ze krijgen minsten 40 patiënten per dag. Dat zijn 200 in de week.
Ook lezen ze echt niet jou hele dossier terug als jij komt. Hebben ze echt geen tijd voor.
Ik denk dat een huisarts elke keer opnieuw objectief bekijkt en als bloedonderzoek, lichamelijk onderzoek goed is, jah, dan moeten ze toch vragen of je wellicht veel stress hebt.
Psychisch ziek is ook ziek. Dus stel het trillen is psychisch dan is het nog steeds erg. En zal een huisarts het ook serieus nemen. Door er bijvoorbeeld over te praten met een psycholoog kun je bv. het trillen een plek geven en er mee om leren gaan.
Ik denk dat je moet gaan accepteren dat psychisch ziek ook ziek is. Dat betekent niet altijd dat een arts je wegwimpeld. Hij wil een oplossing zoeken.
Ook lichamelijke klachten en diagnoses worden vaak psychisch aangepakt. Zo gaan mensen met oorsuisen, kanker, heftige astma, of welke ziekte dan ook, ook vaak naar een psycholoog.
Iets lichamelijks hebben is niet altijd makkelijker. Mensen geloven je vaak alsnog niet, of snappen het alsnog niet. Ook zijn aan sommige dingen gewoon medisch niets te doen.
Dus naar de huisarts, hij weet waarschijnlijk al geeneens meer dat hij je naar de kno heeft door verwezen.
Ook lezen ze echt niet jou hele dossier terug als jij komt. Hebben ze echt geen tijd voor.
Ik denk dat een huisarts elke keer opnieuw objectief bekijkt en als bloedonderzoek, lichamelijk onderzoek goed is, jah, dan moeten ze toch vragen of je wellicht veel stress hebt.
Psychisch ziek is ook ziek. Dus stel het trillen is psychisch dan is het nog steeds erg. En zal een huisarts het ook serieus nemen. Door er bijvoorbeeld over te praten met een psycholoog kun je bv. het trillen een plek geven en er mee om leren gaan.
Ik denk dat je moet gaan accepteren dat psychisch ziek ook ziek is. Dat betekent niet altijd dat een arts je wegwimpeld. Hij wil een oplossing zoeken.
Ook lichamelijke klachten en diagnoses worden vaak psychisch aangepakt. Zo gaan mensen met oorsuisen, kanker, heftige astma, of welke ziekte dan ook, ook vaak naar een psycholoog.
Iets lichamelijks hebben is niet altijd makkelijker. Mensen geloven je vaak alsnog niet, of snappen het alsnog niet. Ook zijn aan sommige dingen gewoon medisch niets te doen.
Dus naar de huisarts, hij weet waarschijnlijk al geeneens meer dat hij je naar de kno heeft door verwezen.
woensdag 12 juli 2017 om 20:46
Gele_Suikerspin schreef: ↑12-07-2017 16:32Ik denk toch dat het probleem bij jezelf ligt.
Probeer niet steeds meer naar het verleden te kijken. Toen dit, toen dat.
Kijk naar het nu.
Je hebt ergens last van en daar mee ga je naar je huisarts.
Begin niet meteen met excuusjes en het mag absoluut niet alleen maar psychisch zijn.
Schrijf je klachten op en vertel die aan je huisarts. Laat de diagnose bij hem.
Je had de boel dus niet ontstoken anders kwam dat wel uit de bloedtest en de kno arts had dan ook een ontsteking in je neus kunnen zien.
Verder moet je jezelf eerlijk gaan afvragen of je geen hypochonder bent.
Dan stel je je niet aan. Dat is echt een ziekte. Het is fijn als je dat zelf weet en ook je huisarts. Dan kan hij/zij je af en toe geruststellen.
Laat fouten uit het verleden met artsen los. En ga er nu fris en open weer in.
O het was wel degelijk ontstoken, en goed ook. De kno arts was hartstikke boos dat de huisarts me niet eerder had doorgestuurd. Heb medicijnen gekregen en ben er inmiddels gelukkig vanaf. Ik bedoelde meer dat ik buiten die ontstekingen verder kerngezond was. Geen vitaminetekorten, geen bloedsuiker spiegel e.d.
En hypochonder is toch iemand die altijd denkt dat hij/zij ziek is? Want ik ben eigenlijk nooit ziek. Toen ik 8 jaar geleden aan de pil ging werd ik depressief, toen ik andere anticonceptie kreeg was dat over. Ik heb 3 jaar lang extreme buikpijn gehad, waarna er door de gynaecoloog een aantal cystes zijn verwijderd en ik verplicht aan de hormonale anticonceptie moet omdat ze anders terugkomen en sindsdien geen last meer van. En het afgelopen half jaar flinke ontstekingen, wat volgens de kno arts kwam doordat de huisarts er niets aan deed en het uit zichzelf niet weg ging maar steeds erger werd. Inmiddels na medicatie is ook dat voorbij. Dat zijn dus in 8 jaar tijd maar 3x 'ziek', en 3x duidelijk lichamelijke oorzaak. Ik weet niet zo goed wat hier dan hypochonder aan is.
Maar goed, dat is dus precies waar ik bij de huisarts elke keer weer tegen aan loop. Vandaar dat het 3 jaar heeft geduurd voordat ik een doorverwijzing kreeg naar de gyno en een half jaar voor ik een verwijzing kreeg voor de kno arts.
woensdag 12 juli 2017 om 22:38
Lezen is ook een kunst af en toe. Ik zeg helemaal nergens dat ik niet naar de huisarts wil. Ik vraag alleen of er hier mensen zijn die dit ook hebben (gehad) nav bijvoorbeeld stress. Als het blijkbaar iets kleins is wat vaker voorkomt nav stress is het onzin om ermee naar de huisarts te gaan. Ik heb geen idee, want zoals eerder gezegd: ik ben eigenlijk nooit ziek. En als het niet nodig is, ga ik gezien mijn negatieve ervaringen met huisartsen liever niet. Want dat zorgt sowieso voor stress. Maar als het blijkbaar niet een normaal stress symptoom is, ga ik heus wel.
woensdag 12 juli 2017 om 22:50
Snap ik maar ik denk niet dat iemand je hier medisch advies gaat geven want dat levert je een ban op. Dus ook ik zeg: dikke knuffel, lijkt me heel vervelend allemaal maar je moet echt naar een dokter. Kan van alles zijn tenslotte en wat heb je eraan als mensen zeggen ja dat heb ik ook weleens gehad denk ik (want niemand weet precies wat jij voelt..)
Sterkte
Sterkte
woensdag 12 juli 2017 om 23:50
Ik herken dit wel maar daar ben jij natuurlijk niet mee geholpen. De oorzaak kan bij mij anders zijn dan bij jou, naast stress kunnen er immers ook andere redenen zijn. Gewoon naar de huisarts gaan en het zekere voor het onzekere nemen dus. Dan kunnen in elk geval je bloedwaarden even bepaald worden, misschien biedt dat meer duidelijkheid?
donderdag 13 juli 2017 om 09:57
de huisarts noteert alles, en ziet bij volgend bezoek in 1 oogopslag wat er allemaal speeltGele_Suikerspin schreef: ↑12-07-2017 20:39Ik persoonlijk geloof niet dat een huisarts dat nog weet. Ze krijgen minsten 40 patiënten per dag. Dat zijn 200 in de week.
Ook lezen ze echt niet jou hele dossier terug als jij komt. Hebben ze echt geen tijd voor.
zou lekker worden, als huisartsen bij ieder bezoek opnieuw beginnen met een patient
donderdag 13 juli 2017 om 22:24
Je komt gewoon erg bijdehand en zeurderig over in dit topic, vind ik. En wellicht kom je bij artsen ook zo over. Waardoor ze denken dat je je aanstelt.
Veel woorden gebruiken om een ander te overtuigen van je gelijk werkt averechts.
En je zet in je OP duidelijk je probleem met je huisarts, dus logisch dat mensen daar op reageren.
Lialinda, ik wou TO gewoon even wat met haar voeten op de grond krijgen. Ze gaat er meteen vanuit dat haar arts wel weer alles uit het verleden erbij zou gaan halen. Die beste man/vrouw heeft meer patiënten.
Ik vind TO zeurderig overkomen. Sorry. Ik bedoel het goed,misschien heb je er wat aan in de omgang met huisartsen.
Veel woorden gebruiken om een ander te overtuigen van je gelijk werkt averechts.
En je zet in je OP duidelijk je probleem met je huisarts, dus logisch dat mensen daar op reageren.
Lialinda, ik wou TO gewoon even wat met haar voeten op de grond krijgen. Ze gaat er meteen vanuit dat haar arts wel weer alles uit het verleden erbij zou gaan halen. Die beste man/vrouw heeft meer patiënten.
Ik vind TO zeurderig overkomen. Sorry. Ik bedoel het goed,misschien heb je er wat aan in de omgang met huisartsen.
donderdag 13 juli 2017 om 22:26