Raar gedrag
vrijdag 14 juli 2017 om 11:44
Hoi Allen,
Zou graag jullie mening willen horen over onderstaande.
Nadat ik vorige week thuis kwam van een cursus was mijn partner behoorlijk geërgerd. Hij was zijn sleutels kwijt en er van overtuigd dat ik deze in mijn tas had. Dit was voor hem de aanleiding om vrij ruig in mijn tas te graaien. Ik was verbaasd en vroeg wat doe je? Waarop hij begon te schreeuwen: sleutels!!!! Jij hebt mijn sleutels!!
Omdat ik er niet van gediend was dat hij zo ruig met mijn spullen omsprong pakte ik mijn tas. Dit was voor hem aanleiding om mijn arm weg te slaan en me weg te drukken. Uit reactie drukte ik terug en zei ik dat hij normaal moest doen. Hierdoor ontstond een worsteling waarbij hij mij pols naar achter duwde. Aangezien ik een polsblessure heb gehad, raakte ik een beetje in paniek en begon ik te gillen, omdat ik bang was dat hij mijn pols zou breken. Die kans is nl vrij aanwezig. Hij heeft me vervolgens op de grond gewerkt en gezegd dat ik niet zo hysterisch moest doen.
Rest van de avond heb ik hem niet meer gezien. De volgende avond excuses gehad voor het graaien in mijn tas. Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch".
Ik snap dit gedrag niet, vind het onacceptabel en vraag me af waarom iemand dit doet? Is dit een macht dingetje Ofzo? Dit is toch een buitenproportionele reactie?
Hij heeft wel vaker rare trekjes en ik ben daar een beetje zat van. Ben er over aan het nadenken wat ik nou precies wil. Zou graag willen horen of mensen dit herkennen en wat jullie reactie zou zijn?
Zou graag jullie mening willen horen over onderstaande.
Nadat ik vorige week thuis kwam van een cursus was mijn partner behoorlijk geërgerd. Hij was zijn sleutels kwijt en er van overtuigd dat ik deze in mijn tas had. Dit was voor hem de aanleiding om vrij ruig in mijn tas te graaien. Ik was verbaasd en vroeg wat doe je? Waarop hij begon te schreeuwen: sleutels!!!! Jij hebt mijn sleutels!!
Omdat ik er niet van gediend was dat hij zo ruig met mijn spullen omsprong pakte ik mijn tas. Dit was voor hem aanleiding om mijn arm weg te slaan en me weg te drukken. Uit reactie drukte ik terug en zei ik dat hij normaal moest doen. Hierdoor ontstond een worsteling waarbij hij mij pols naar achter duwde. Aangezien ik een polsblessure heb gehad, raakte ik een beetje in paniek en begon ik te gillen, omdat ik bang was dat hij mijn pols zou breken. Die kans is nl vrij aanwezig. Hij heeft me vervolgens op de grond gewerkt en gezegd dat ik niet zo hysterisch moest doen.
Rest van de avond heb ik hem niet meer gezien. De volgende avond excuses gehad voor het graaien in mijn tas. Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch".
Ik snap dit gedrag niet, vind het onacceptabel en vraag me af waarom iemand dit doet? Is dit een macht dingetje Ofzo? Dit is toch een buitenproportionele reactie?
Hij heeft wel vaker rare trekjes en ik ben daar een beetje zat van. Ben er over aan het nadenken wat ik nou precies wil. Zou graag willen horen of mensen dit herkennen en wat jullie reactie zou zijn?
vrijdag 14 juli 2017 om 12:41
Dus weer de vraag: waarom was hij hysterisch? Daar hebben we geen antwoord op. Daar zou ik in een gesprek eens mee beginnen. Geen verklaring of berouw of beterschap? Dan de deur uit met meneeryourlocalhero schreef: ↑14-07-2017 12:26Zoals je wellicht kan lezen verdedigde zij zich tegenover zijn tasgrijp actie. Hij was dus zelf al enigzins "hysterisch".
vrijdag 14 juli 2017 om 12:41
Als je beste vriendin dit zelfde verhaal zou vertellen tegen je: wat zou dan je advies zijn?
Dat ze gewoon bij haar vriend moet blijven, maar dat ze bij ziekenhuisbezoek het dan wel 'mag ' uitmaken?
Of waarschuw je haar, dat dit niet correct is, en dat ze eens heel goed moet nadenken over de waarde van de relatie?
Ik snap dat als je er zelf in zit, je er met andere ogen naar kijkt. Kijk nu eens met onze ogen naar dit voorbeeld, betreffende als was de vriendin jou....
Dat ze gewoon bij haar vriend moet blijven, maar dat ze bij ziekenhuisbezoek het dan wel 'mag ' uitmaken?
Of waarschuw je haar, dat dit niet correct is, en dat ze eens heel goed moet nadenken over de waarde van de relatie?
Ik snap dat als je er zelf in zit, je er met andere ogen naar kijkt. Kijk nu eens met onze ogen naar dit voorbeeld, betreffende als was de vriendin jou....
vrijdag 14 juli 2017 om 12:47
@ Wilhelmina
Snap wat je probeert te zeggen en kan me ook deels vinden in jouw reacties. Daarom wil ik het ook nog met hem bespreken.
@summerdance
Dank voor je reactie. Denk dat het verstandig is dat je gegaan bent. Ik vind mijn situatie echter anders, maar waardeer je advies / mening. Ik ben vnl vooral heel verbaasd.
Snap wat je probeert te zeggen en kan me ook deels vinden in jouw reacties. Daarom wil ik het ook nog met hem bespreken.
@summerdance
Dank voor je reactie. Denk dat het verstandig is dat je gegaan bent. Ik vind mijn situatie echter anders, maar waardeer je advies / mening. Ik ben vnl vooral heel verbaasd.
vrijdag 14 juli 2017 om 12:49
Daarom. Gesprek aangaan nu de gemoederen wat zijn bedaard. Daarna kan je de relatie alsnog verbreken als je er geen vertrouwen meer in hebt.Kokosbrood schreef: ↑14-07-2017 12:44@kersenpitje
Ja, weet ik.. Heb ik al over nagedacht. Andere aspecten spelen wat mij betreft ook mee. De duur van de relatie ed. Als dit na een paar maanden relatie was gebeurt, had ik het anders gevonden. We zijn al jaren samen.
vrijdag 14 juli 2017 om 12:51
waar zeg ik dat precies?
Dit is mijn motto
vrijdag 14 juli 2017 om 12:53
Fijn dat jij het (wel) begrijpt. Daar gaat het om. Veel wijsheid gewenst!Kokosbrood schreef: ↑14-07-2017 12:47@ Wilhelmina
Snap wat je probeert te zeggen en kan me ook deels vinden in jouw reacties. Daarom wil ik het ook nog met hem bespreken.
vrijdag 14 juli 2017 om 13:08
En waarom zou je dit nog een keer willen meemaken?Kokosbrood schreef: ↑14-07-2017 12:07Iedereen heeft andere grenzen, en voor mij zit dit nog net op het randje. Ja, onacceptabel maar (nog) geen reden om direct de relatie te beëindigen. Mocht dit vaker gaan voorkomen, dan wordt het een ander verhaal.
vrijdag 14 juli 2017 om 13:11
Ja dat herken ik.Wilhelmina82 schreef: ↑14-07-2017 12:53Nergens, maar als je niet roept: WEG BIJ DIE MAN etc etc krijg je het forum over je heen. Terwijl er hier juist om meningen wordt gevraagd, is het ook een forum voor lijkt me.
Ik wil haar niet afvallen, elk verhaal heeft twee kanten inderdaad, ik zal de laatste zijn die bij geweld zal zeggen om te blijven. Natuurlijk niet.
Misschien raakte ze hem wel ergens vol bij het duwen.
Nogmaals, ik praat niets goed, ik wil pas oordelen als beide kanten van het verhaal gezegd wordt, wellicht ben ik hier enigszins uniek in ofzo.
Dit is mijn motto
vrijdag 14 juli 2017 om 13:13
Omdat hij dacht en vond dat zij zijn sleutels had die hij kwijt was...Wilhelmina82 schreef: ↑14-07-2017 12:41Dus weer de vraag: waarom was hij hysterisch? Daar hebben we geen antwoord op. Daar zou ik in een gesprek eens mee beginnen. Geen verklaring of berouw of beterschap? Dan de deur uit met meneer
vrijdag 14 juli 2017 om 13:18
Jij bent de vriend in kwestie?yourlocalhero schreef: ↑14-07-2017 13:13Omdat hij dacht en vond dat zij zijn sleutels had die hij kwijt was...
vrijdag 14 juli 2017 om 13:19
@zozoe
Het is zo snel gegaan dat ik me eerlijk gezegd niet kan herinneren waar of hoe ik heb teruggeduwd. Het was een reflex op zijn duw. Kan me niet voorstellen dat het erg hard was, ben niet bijzonder sterk nl. Ik wil ook graag zijn kant weten. Gaan van het weekend even praten. Hoop echter wel dat hij ook inziet dat dit zo niet kan, anders is het een hopeloze zaak ben ik bang.
Het is zo snel gegaan dat ik me eerlijk gezegd niet kan herinneren waar of hoe ik heb teruggeduwd. Het was een reflex op zijn duw. Kan me niet voorstellen dat het erg hard was, ben niet bijzonder sterk nl. Ik wil ook graag zijn kant weten. Gaan van het weekend even praten. Hoop echter wel dat hij ook inziet dat dit zo niet kan, anders is het een hopeloze zaak ben ik bang.
vrijdag 14 juli 2017 om 13:21
zozoe schreef: ↑14-07-2017 13:11Ja dat herken ik.
Ik wil haar niet afvallen, elk verhaal heeft twee kanten inderdaad, ik zal de laatste zijn die bij geweld zal zeggen om te blijven. Natuurlijk niet.
Misschien raakte ze hem wel ergens vol bij het duwen.
Nogmaals, ik praat niets goed, ik wil pas oordelen als beide kanten van het verhaal gezegd wordt, wellicht ben ik hier enigszins uniek in ofzo.
vrijdag 14 juli 2017 om 13:22
Nee, ik herken hier niets in. In de 23 jaar samen heeft mijn man zijn stem zelfs nog nooit verheft/verheven?? tegen me. Hij heeft me een keer 'tut' genoemd. Dat was ook meteen de laatste keer. Maar never nooit dat hij me fysiek op die manier zou aanraken noch zou schreeuwen oid. Die zou zeggen; Hey schat, kan het zijn dat jij mijn sleutels toevallig in je tas hebt?
vrijdag 14 juli 2017 om 13:23
vrijdag 14 juli 2017 om 13:34
Wilhelmina82 schreef: ↑14-07-2017 12:41Dus weer de vraag: waarom was hij hysterisch? Daar hebben we geen antwoord op. Daar zou ik in een gesprek eens mee beginnen. Geen verklaring of berouw of beterschap? Dan de deur uit met meneer
Je hebt een deel van de OP gemist denk ik? Daar staat namelijk dit te lezen:
''De volgende avond excuses gehad voor het graaien in mijn tas. Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch". ''
Oftewel: géén excuus gemaakt noch verantwoording genomen voor zijn gewelddadige gedrag.
vrijdag 14 juli 2017 om 13:36
vrijdag 14 juli 2017 om 13:37
"Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch". " dit stukje baart me vooral zorgen. Hij lijkt de schuld van zijn fysieke aanval bij jou neer te leggen. Als hij echt vindt dat hij niks fout heeft gedaan, zou ik toch oppassen, want hiermee zegt hij dus eigenlijk dat hij zijn reactie volkomen normaal vindt. Dit is precies zoals de ellende bij mijn ex en mij destijds begonnen is. Gelukkig zag ik vrij snel het licht en heeft het niet heel lang geduurd voordat ik vertrok. Pas goed op jezelf, wat je hier ook mee gaat doen.
vrijdag 14 juli 2017 om 13:43
@kokosbrood
Ik snap heel goed dat je eerst met je partner wilt praten. Een relatie van jaren verbreek je niet zomaar.
Waar ik kippenvel van krijg, is dat jij zelf aangeeft dat dit ONacceptabel is, maar dat dat geen reden is om uit elkaar te gaan. Is de tweede keer dat hij dit gedrag vertoond wél een goed moment om de relatie te verbreken? Of de derde keer?
En nogmaals, je hoeft niet bij de eerste de beste ruzie uit elkaar te gaan, maar kijk wel goed naar waar jouw grenzen liggen. Er zijn ook opties als relatietherapie.
Ik snap heel goed dat je eerst met je partner wilt praten. Een relatie van jaren verbreek je niet zomaar.
Waar ik kippenvel van krijg, is dat jij zelf aangeeft dat dit ONacceptabel is, maar dat dat geen reden is om uit elkaar te gaan. Is de tweede keer dat hij dit gedrag vertoond wél een goed moment om de relatie te verbreken? Of de derde keer?
En nogmaals, je hoeft niet bij de eerste de beste ruzie uit elkaar te gaan, maar kijk wel goed naar waar jouw grenzen liggen. Er zijn ook opties als relatietherapie.
Adem in, adem uit, en herhaal indien nodig