Relaties
alle pijlers
Terecht kwaad?
zondag 16 juli 2017 om 21:31
Acht maanden geleden ben ik bevallen van mijn eerste dochtertje. Sinds haar geboorte (en eigenlijk al tijdens mijn zwangerschap) is er steeds meer conflict tussen mijn vriend en mij. We maken ruzie om de kleinste dingen. Mijn dochtertje is een slechte slaper en hij is kwaad dat ik ’s avonds op haar kamertje zit of dat we geen programma kunnen volgen op TV omdat we met haar moeten bezig zijn. We zijn het ook oneens over de taakverdeling.
Zijn noden lijken altijd voor ons gezin te komen. Hij had bijvoorbeeld een verjaardag van vrienden. Omdat we elkaar de hele week niet hadden gezien, had hij uit zichzelf beloofd om om 19u thuis te zijn. Hij was uiteindelijk maar om kwart voor negen thuis (zonder verwittigen). Voor moederdag had ik een uitstap geregeld met hem en kindje, maar hij besloot op het laatste moment dat hij geen zin had om mee te gaan. Hij geeft ook zonder overleg geld uit aan dure spullen voor zichzelf.
In augustus is er een huwelijk aan mijn kant van de familie. Het is op enkele uren rijden, dus zouden we een volledige dag en nacht weg zijn (kunnen daar blijven slapen). Het zou de eerste maal zijn dat we zo lang zonder dochter weggaan. We hebben nog nooit een babysit gevraagd buiten de familie en ik sta hier persoonlijk nog niet voor open. Dochter is een slechte slaper en ik vind haar hiervoor nog te klein. Ik heb geen kinderen gekregen om ze zomaar ergens te parkeren als het mij uitkomt. Ik had daarom voorgesteld om alleen naar het huwelijk te gaan, zodat hij thuis kon blijven. Hij leek hiermee akkoord.
Vandaag kwam zijn stiefvader op de koffie. Zijn stiefvader is in mijn vriends leven sinds hij 15 jaar is. Hij heeft hem op latere leeftijd geadopteerd en heeft zelf geen biologische kinderen. Stiefvader is de enige ouder waarmee vriend contact heeft en is dus wel belangrijk voor hem, waarvoor ik begrip heb. Stiefvader heeft echter helemaal geen ervaring met kleine kinderen. Vandaag vermelde mijn vriend zomaar ineens dat stiefvader voorgesteld had om op dochter te passen tijdens het huwelijk. Hij had zelfs al een bedje gekocht. Ik ben hiervoor ontzetten kwaad geworden. Ik snap helemaal niet dat mijn vriend dit zonder overleg geregeld heeft en zomaar onze afspraken heeft teniet gedaan. Ik voel mij niet comfortabel met stiefvader als oppas en ik vind dat mijn vriend dat aan hem moet zeggen, dat weigert hij. Hij vindt dat ik het zelf maar moet regelen, zijn mening wordt toch nooit gevraagd. Hij is weggereden met zijn auto en twee uur later is hij nog steeds niet terug. Kind ligt op mijn arm te huilen en ik weet het eigenlijk allemaal niet meer.
Ik weet niet wat ik verder aan moet met de situatie.
Zijn noden lijken altijd voor ons gezin te komen. Hij had bijvoorbeeld een verjaardag van vrienden. Omdat we elkaar de hele week niet hadden gezien, had hij uit zichzelf beloofd om om 19u thuis te zijn. Hij was uiteindelijk maar om kwart voor negen thuis (zonder verwittigen). Voor moederdag had ik een uitstap geregeld met hem en kindje, maar hij besloot op het laatste moment dat hij geen zin had om mee te gaan. Hij geeft ook zonder overleg geld uit aan dure spullen voor zichzelf.
In augustus is er een huwelijk aan mijn kant van de familie. Het is op enkele uren rijden, dus zouden we een volledige dag en nacht weg zijn (kunnen daar blijven slapen). Het zou de eerste maal zijn dat we zo lang zonder dochter weggaan. We hebben nog nooit een babysit gevraagd buiten de familie en ik sta hier persoonlijk nog niet voor open. Dochter is een slechte slaper en ik vind haar hiervoor nog te klein. Ik heb geen kinderen gekregen om ze zomaar ergens te parkeren als het mij uitkomt. Ik had daarom voorgesteld om alleen naar het huwelijk te gaan, zodat hij thuis kon blijven. Hij leek hiermee akkoord.
Vandaag kwam zijn stiefvader op de koffie. Zijn stiefvader is in mijn vriends leven sinds hij 15 jaar is. Hij heeft hem op latere leeftijd geadopteerd en heeft zelf geen biologische kinderen. Stiefvader is de enige ouder waarmee vriend contact heeft en is dus wel belangrijk voor hem, waarvoor ik begrip heb. Stiefvader heeft echter helemaal geen ervaring met kleine kinderen. Vandaag vermelde mijn vriend zomaar ineens dat stiefvader voorgesteld had om op dochter te passen tijdens het huwelijk. Hij had zelfs al een bedje gekocht. Ik ben hiervoor ontzetten kwaad geworden. Ik snap helemaal niet dat mijn vriend dit zonder overleg geregeld heeft en zomaar onze afspraken heeft teniet gedaan. Ik voel mij niet comfortabel met stiefvader als oppas en ik vind dat mijn vriend dat aan hem moet zeggen, dat weigert hij. Hij vindt dat ik het zelf maar moet regelen, zijn mening wordt toch nooit gevraagd. Hij is weggereden met zijn auto en twee uur later is hij nog steeds niet terug. Kind ligt op mijn arm te huilen en ik weet het eigenlijk allemaal niet meer.
Ik weet niet wat ik verder aan moet met de situatie.
maandag 17 juli 2017 om 22:14
TO, je reageert voornamelijk op degenen op wie je wat af kunt reageren, maar iets wat de begriploze - matig sympathieke - vriendelijke en zeer sympathieke reacties allemaal benoemen: werk aan jullie relatie, anders eindigt dit straks met topic: 'Help! Mijn onkundige ex-schoonstiefvader zorgt elke doordeweekse dag voor mijn kindje terwijl mijn ex werkt om de alimentatie te betalen'.
Echt.
Neem/houdt de controle.
Maar dan op een andere manier...
En tot slot een
Gewoon omdat je die verdient na al die slopende maanden.
Echt.
Neem/houdt de controle.
Maar dan op een andere manier...
En tot slot een
Gewoon omdat je die verdient na al die slopende maanden.
anoniem_301769 wijzigde dit bericht op 17-07-2017 22:22
8.46% gewijzigd
Well, that didn't work.
~An Autobiography~
~An Autobiography~
maandag 17 juli 2017 om 22:15
Je schoonvader heeft geen ervaring met jullie dochter omdat hij niet de kans heeft gekregen om die ervaring op te doen. Je moeder heeft ervaring genoeg, maar die is niet beschikbaar. Net zoals jij ervaring genoeg hebt, en je vriend niet, want jij "moet het altijd halverwege overnemen" als hij dochter naar bed brengt. En dus sta jij er "zo vaak alleen voor..."
En nu jij naar een feestje wilt, waar je moeder ook heen gaat, nu is er dus niemand goed genoeg om voor jouw dochter te zorgen. En dus blijf jij maar thuis, er zit niks anders op...
Met een slachtofferrol win je geen Oscars, vrouw.
maandag 17 juli 2017 om 22:39
maandag 17 juli 2017 om 22:42
Nog niet zo lang geleden zei ik precies hetzelfde tegen een vriendin. Die schopte me onder mijn kont en zei dat ik met mijn man moest praten. Toen man en ik klaar waren met discussiëren kwam zijn hoge woord eruit: hij wilde het niet doen omdat hij het gevoel had dat hij toch niet goed genoeg werd gevonden door onze dochter. Ze bleef om mij huilen omdat ik veel meer tijd met haar doorbreng. Niet alleen ik maar ook zij gaf hem het gevoel dat hij toch niet goed genoeg was, wat ik eerder ook al verwoordde als afwijzen.
Hoe weet je dat jouw vriend niet precies zoiets ervaart? Praat met hem! En doe het met je dochter op de arm, in de box, tijdens een wandeling met de kinderwagen. Je hoeft je dochter niet aan een oppas te geven om met je vriend te praten.
Maar goed, dit is het laatste wat ik erover zeg. Waar een wil is, is een weg. Het lijkt er alleen op dat jij eerst en vooral dringend op zoek moet naar die wil. Sterkte meid, de situatie waar je in zit is geen gemakkelijke
) of het risico dat de luier wat scheef zit?
maandag 17 juli 2017 om 22:58
Valt me echt op dat zoveel mensen geen begrip hebben. Kindje dat zich niet laat troosten meegeven aan opa die geen ervaring heeft met baby's. Had ik ook nooit gedaan. Zou toch denken dat opa kindje kan laten huilen na een tijdje. Zou er te onrustig onder zijn om onder die omstandigheden stomende seks te hebben. Hoop wel dat jullie aan de relatie kunnen werken, beter communiceren, maar je moet ook niet over je grenzen heen gaan. 
maandag 17 juli 2017 om 23:13
En een 12- of 13-jarige babysit is wel ok? Dan toch liever die volwassen man.
maandag 17 juli 2017 om 23:20
Penny,
even los van deze specifieke situatie, hoe gaat het eigenlijk met jouzelf? Ik bedoel dit in de aardigst mogelijke manier, maar is het allemaal niet een beetje te veel aan het worden voor je?
Ik herken wat in de manier waarop je hier reageert en je denk patroon en ik heb het idee dat je het best wel zwaar hebt. Heb je het gevoel dat je er helemaal alleen voor staat, dat niemand begrijpt hoe zwaar het allemaal is en dat je zelf nog maar amper je hoofd boven water kunt houden?
Ik wil geen labels plakken of je in een hokje stoppen, maar zou het kunnen zijn dat je pnd hebt? het is heel normaal voor vrouwen om in het eerste jaar na de geboorte van je kind door hormoonschommelingen depressief te worden. Gooi daar nog slapeloze nachten en geen moment voor jezelf bij in en voor je het weet verlies je jezelf een beetje in eht hele gebeuren. Echt, het zou niets zijn om je voor te schamen, gebeurt bij veel meer vrouwen dan je denkt. Nogmaals, ik weet niet of je je hier in herkent, maar mocht dat zo zijn, dan is dit misschien een goed momentje om even met je huisarts te praten?
even los van deze specifieke situatie, hoe gaat het eigenlijk met jouzelf? Ik bedoel dit in de aardigst mogelijke manier, maar is het allemaal niet een beetje te veel aan het worden voor je?
Ik herken wat in de manier waarop je hier reageert en je denk patroon en ik heb het idee dat je het best wel zwaar hebt. Heb je het gevoel dat je er helemaal alleen voor staat, dat niemand begrijpt hoe zwaar het allemaal is en dat je zelf nog maar amper je hoofd boven water kunt houden?
Ik wil geen labels plakken of je in een hokje stoppen, maar zou het kunnen zijn dat je pnd hebt? het is heel normaal voor vrouwen om in het eerste jaar na de geboorte van je kind door hormoonschommelingen depressief te worden. Gooi daar nog slapeloze nachten en geen moment voor jezelf bij in en voor je het weet verlies je jezelf een beetje in eht hele gebeuren. Echt, het zou niets zijn om je voor te schamen, gebeurt bij veel meer vrouwen dan je denkt. Nogmaals, ik weet niet of je je hier in herkent, maar mocht dat zo zijn, dan is dit misschien een goed momentje om even met je huisarts te praten?
maandag 17 juli 2017 om 23:33
Sereia schreef: ↑17-07-2017 14:35Oh echt helemaal niet! Ik denk dat het vanuit psychologische aspect beter is om een kindje bijvoorbeeld niet te laten huilen.
Die mening heb ik ook wel doordat ik mij wel erg heb laten informeren door de echte kenners. Psychologen, onderzoekers, wetenschappers.
Behoeftes moet je niet negeren, huilen is het enige communicatie middel.
Mijn zoontje is nu al 10 en was dus als baby altijd MOEILIJK. Echt. Niks was goed.
En toen werd hij 1 jaar oud en veranderde alles.
Liet zich makkelijk troosten, kon meer afstand van mij nemen, sociaal karaktertje.
Komt goed, echt waar.
Je kan makkelijker loslaten (in stapjes) wanneer je merkt dat je dochtertje er ook meer aan toe is. Begint heel klein, en voor je het weet heb je weer meer tijd voor jezelf.
Mijn zus had ook een huilbaby. Ik keek met angst en afgrijzen naar dat paarse hoofd dat nóg paarser kon worden. Het ging voorbij toen hij vast eten kreeg. Het zou wel makkelijk zijn als kinderen even duidelijk konden vertellen wat er aan schort. Maar het maakt de moeder niet tot de enige deskundige, ook niet als zij de enige is die het kind kan sussen.
Hier in de straat was ook zo'n gezin als dat van TO lijkt te zijn. De vader werd steeds zuurder en het kind volkomen apathisch want altijd in moeders armen. Pas toen het kind groot genoeg was om eigen wensen uit te spreken, kreeg de vader een kans. Echt erg, zulke moeders.
anoniem_26602 wijzigde dit bericht op 18-07-2017 00:07
0.03% gewijzigd
dinsdag 18 juli 2017 om 00:02
Je hebt geen tijd meer die je aan hem WIL geven, want je vindt dat hij 'straf' moet krijgen dat hij niet genoeg helpt. Wat een onvolwassen manier om hiermee om te gaan!
Die bruiloft is in augustus, dan heb je toch nog tijd genoeg om die vader goed kennis te laten maken met jullie kindje en hem te laten zien hoe jij het liefst hebt dat er voor het kind gezorgd wordt.
En laat alsjeblieft heel snel los dat jij de enige bent die dat kan. Jij bent ook nog maar 8 maanden moeder, dus hoezo ben jij een expert? Heb een beetje vertrouwen in de rest van de mensheid.
dinsdag 18 juli 2017 om 08:24
Iedereen die ik ken en vertrouw is uitgenodigd of is op reis. Er zijn niet veel mensen op de wereld waarbij ik mijn dochter een hele dag en nacht bij zou achterlaten. Ik zie daar niets mis mee.
Mijn moeder wil geen avondjes oppassen, wat haar goed recht is. Ze heeft ook tijd nodig voor zichzelf en ze zorgt doorheen de week al vaak voor dochter.
Ik heb geen depressie, ik ben gewoon kwaad. Vriend is gisteravond thuisgekomen, is op bed gaan liggen en ik heb hem de rest van de avond niet meer gezien. We hadden afgesproken dat vriend thuis zou blijven en hij heeft de afspraken eigenhandig teniet gedaan.
dinsdag 18 juli 2017 om 08:42
Je vriend wil gezellig samen met jou naar het feest. Samen in het hotel en even aandacht voor elkaar. Dus hij regelt een oppas die hij vertrouwt. Ik vraag mij af of de afspraak samen is gemaakt of dat dit vooral vanuit jou kwam en je vriend geen keuze had?
Ik vraag mij overigens af wat schoonvader nu helemaal verkeerd kan doen bij jullie kind. Je argument dat hij geen ervaring heeft vind ik onvoldoende reden om hem niet een kans te geven.
Ik denk dat je vriend, net als jij, niet weet hoe het nu verder moet. Jullie voelen jullie beiden niet gezien en onbegrepen en daar moet wat mee. Kan je je schoonvader niet vragen eens met je vriend te praten? Er moet echt wat veranderen. Als je relatie je lief is onderneem je actie. Ik begrijp dat je moe bent, dat je boos bent, dat je geen energie hebt om hier iets aan te doen. Maar doe je niets dan zie je straks je kind niet elke dag.
Ik vraag mij overigens af wat schoonvader nu helemaal verkeerd kan doen bij jullie kind. Je argument dat hij geen ervaring heeft vind ik onvoldoende reden om hem niet een kans te geven.
Ik denk dat je vriend, net als jij, niet weet hoe het nu verder moet. Jullie voelen jullie beiden niet gezien en onbegrepen en daar moet wat mee. Kan je je schoonvader niet vragen eens met je vriend te praten? Er moet echt wat veranderen. Als je relatie je lief is onderneem je actie. Ik begrijp dat je moe bent, dat je boos bent, dat je geen energie hebt om hier iets aan te doen. Maar doe je niets dan zie je straks je kind niet elke dag.
dinsdag 18 juli 2017 om 08:43
Wat een rotvent zeg, dat hij mee wil naar een feestje.
Het valt me op dat moeders hun kroost wel bij onervaren tienermeisjes achterlaten (heb vroeger zelf ook veel opgepast), maar niet bij opa omdat ie niet bij de jonge jaren van stiefzoon betrokken was?
Heb je wel door hoe je de band tussen je vriend en zijn stiefvader wegzet?
Het valt me op dat moeders hun kroost wel bij onervaren tienermeisjes achterlaten (heb vroeger zelf ook veel opgepast), maar niet bij opa omdat ie niet bij de jonge jaren van stiefzoon betrokken was?
Heb je wel door hoe je de band tussen je vriend en zijn stiefvader wegzet?
dinsdag 18 juli 2017 om 08:43
Ze vertrouwt opa kennelijk niet. Dan moet ze het niet doen. Maar "geen ervaring" is geen excuus: wanneer je iemand die je vertrouwt laat oefenen met je kindje, ontstaat die ervaring vanzelf.Sereia schreef: ↑17-07-2017 22:58Valt me echt op dat zoveel mensen geen begrip hebben. Kindje dat zich niet laat troosten meegeven aan opa die geen ervaring heeft met baby's. Had ik ook nooit gedaan. Zou toch denken dat opa kindje kan laten huilen na een tijdje. Zou er te onrustig onder zijn om onder die omstandigheden stomende seks te hebben. Hoop wel dat jullie aan de relatie kunnen werken, beter communiceren, maar je moet ook niet over je grenzen heen gaan.
Zoals ik eerder al zei: als je níemand, behalve jezelf, de vader (?) en je moeder vertrouwt, heb je óf geen sociaal netwerk óf ben je gewoon dwangmatig en krampachtig bezig. Dat is niet gezond. Veel moeders die ervan overtuigd zijn dat hun kind geen moment zonder hen kan en dat alleen moeder zelf voor het kind kan zorgen, zijn zelf het probleem.
Ik heb zo'n vriendin, in haar geval vindt haar man het echter helemaal prima dat zij de volledige zorg op zich neemt en altijd thuis blijft, al 3 jaar lang. Want hij heeft wel zijn vrijheid. Dat is vanuit zijn cultuur (Marokkaans) ook heel normaal: moeder thuis met kind, vader die lekker zijn gang gaat.
Maar niet iedere vader wordt gelukkig van zo'n situatie. En dat is logisch. Want niet iedereen wil dat zijn kind volledig wordt geclaimed en geïsoleerd door de moeder. Dat is alleen ok als je er beide achter staat dat het kindje zich alleen hecht aan de moeder en vader (en 1 oma) en verder aan niemand anders.
Ik heb het nu overigens niet over huilbaby's. Dat lijkt me een extreme situatie. TO beschrijft echter geen huilbaby, maar een kind dat huilt als het moet slapen. Daar zijn constructies voor te bedenken (bv als oppas zijnde de baby voor een keertje bij je houden ipv naar bed willen brengen, tot ze in slaap valt). Zeker wanneer het kindje de oppas gewend is, moet dat echt wel goedkomen.
Zelf hoop ik overigens van harte dat, juíst als ik later een huilbaby krijg, mijn tweelingzus/zusje/moeder/oma/beste vriendinnen alsnog bereid zijn af en toe op te passen. Al is het maar voor een uurtje. Voor mijn eigen mentale gezondheid. En omdat ik het belangrijk vind dat een kind zich aan meerdere familieleden hecht. Maar goed. Het gaat om TO. Ik hoop dat zij en haar man nader tot elkaar kunnen komen.
dinsdag 18 juli 2017 om 09:00
Ik herhaal mijn vraag maar.Annelleke schreef: ↑17-07-2017 22:39Hoeveel ervaring moet hij dan minimaal hebben om op je dochter te passen? Het is geen hogere wiskunde hoor. Laat opa de komende weken ook avonden en dagjes oppassen, heb je gelijk ook meer tijd voor je man en jezelf. Dan doet opa ervaring op en kunnen jullie naar de bruiloft.
dinsdag 18 juli 2017 om 09:24
Penny, ik vind het jammer dat je zo kort reageert. Als je vindt dat er niets van tijd of aandacht voor je vriend over is, omdat je te veel moet doen, bespreek dat dan met je vriend. En luister ook naar hem. Hij is je partner, hij is de andere ouder van jullie dochter, zijn mening en wensen zouden belangrijk voor je moeten zijn. Echt, praat. Ik snap dat je moe bent en baalt, maar geef dat aan, vraag hulp aan hem en neem ook zijn vragen en wensen serieus. Doe het voor jullie dochter, anders schat ik de kans groot in dat zij binnenkort in een gebroken gezin opgroeit.
aikidoka wijzigde dit bericht op 18-07-2017 10:30
Reden: Verduidelijking
Reden: Verduidelijking
2.60% gewijzigd
dinsdag 18 juli 2017 om 09:37
Wat raar dat al die moeders hier hun kind in die situatie wel bij stiefopa zouden laten. Ik heb zelf geen kinderen maar ik zou het ook niet doen als ik TO was. Ik breng mijn hond zelfs niet weg naar iemand waar mijn hond niet mee vertrouwd is en mogelijk de nacht bij elkaar jankt... Zou zelf geen minuut gerust zijn op mijn feestje... Dus laat staan met je kind.
En eerlijk gezegd, mijn man zou onze hond ook niet achterlaten bij bijvoorbeeld familie van hem als onze hond zich daar zelf niet goed zou voelen. Dus ik begrijp niet dat de vriend van TO geen rotgevoel zou hebben op dat feest als dochterlief door voor haar 'een vreemde man' getroost moet worden in het holst van de nacht...
En dat heeft niets te maken met wel of geen vertrouwen in die persoon die moet oppassen.
Een goed gesprek is hier op zijn minst wel op zijn plaats denk ik. En vriend van TO moet ook het gesprek maar eens aan ipv constant te verdwijnen... lekker makkelijk...
Ps: TO ik zou stiefopa ook gewoon zelf rustig uitleggen dat je er nog niet klaar voor bent om je dochter in deze situatie uit logeren te brengen. Als het een fijne man is dan begrijpt hij dit best.
En eerlijk gezegd, mijn man zou onze hond ook niet achterlaten bij bijvoorbeeld familie van hem als onze hond zich daar zelf niet goed zou voelen. Dus ik begrijp niet dat de vriend van TO geen rotgevoel zou hebben op dat feest als dochterlief door voor haar 'een vreemde man' getroost moet worden in het holst van de nacht...
En dat heeft niets te maken met wel of geen vertrouwen in die persoon die moet oppassen.
Een goed gesprek is hier op zijn minst wel op zijn plaats denk ik. En vriend van TO moet ook het gesprek maar eens aan ipv constant te verdwijnen... lekker makkelijk...
Ps: TO ik zou stiefopa ook gewoon zelf rustig uitleggen dat je er nog niet klaar voor bent om je dochter in deze situatie uit logeren te brengen. Als het een fijne man is dan begrijpt hij dit best.
farfaraway wijzigde dit bericht op 18-07-2017 09:41
Reden: Ps
Reden: Ps
9.47% gewijzigd