Relaties
alle pijlers
Terecht kwaad?
zondag 16 juli 2017 om 21:31
Acht maanden geleden ben ik bevallen van mijn eerste dochtertje. Sinds haar geboorte (en eigenlijk al tijdens mijn zwangerschap) is er steeds meer conflict tussen mijn vriend en mij. We maken ruzie om de kleinste dingen. Mijn dochtertje is een slechte slaper en hij is kwaad dat ik ’s avonds op haar kamertje zit of dat we geen programma kunnen volgen op TV omdat we met haar moeten bezig zijn. We zijn het ook oneens over de taakverdeling.
Zijn noden lijken altijd voor ons gezin te komen. Hij had bijvoorbeeld een verjaardag van vrienden. Omdat we elkaar de hele week niet hadden gezien, had hij uit zichzelf beloofd om om 19u thuis te zijn. Hij was uiteindelijk maar om kwart voor negen thuis (zonder verwittigen). Voor moederdag had ik een uitstap geregeld met hem en kindje, maar hij besloot op het laatste moment dat hij geen zin had om mee te gaan. Hij geeft ook zonder overleg geld uit aan dure spullen voor zichzelf.
In augustus is er een huwelijk aan mijn kant van de familie. Het is op enkele uren rijden, dus zouden we een volledige dag en nacht weg zijn (kunnen daar blijven slapen). Het zou de eerste maal zijn dat we zo lang zonder dochter weggaan. We hebben nog nooit een babysit gevraagd buiten de familie en ik sta hier persoonlijk nog niet voor open. Dochter is een slechte slaper en ik vind haar hiervoor nog te klein. Ik heb geen kinderen gekregen om ze zomaar ergens te parkeren als het mij uitkomt. Ik had daarom voorgesteld om alleen naar het huwelijk te gaan, zodat hij thuis kon blijven. Hij leek hiermee akkoord.
Vandaag kwam zijn stiefvader op de koffie. Zijn stiefvader is in mijn vriends leven sinds hij 15 jaar is. Hij heeft hem op latere leeftijd geadopteerd en heeft zelf geen biologische kinderen. Stiefvader is de enige ouder waarmee vriend contact heeft en is dus wel belangrijk voor hem, waarvoor ik begrip heb. Stiefvader heeft echter helemaal geen ervaring met kleine kinderen. Vandaag vermelde mijn vriend zomaar ineens dat stiefvader voorgesteld had om op dochter te passen tijdens het huwelijk. Hij had zelfs al een bedje gekocht. Ik ben hiervoor ontzetten kwaad geworden. Ik snap helemaal niet dat mijn vriend dit zonder overleg geregeld heeft en zomaar onze afspraken heeft teniet gedaan. Ik voel mij niet comfortabel met stiefvader als oppas en ik vind dat mijn vriend dat aan hem moet zeggen, dat weigert hij. Hij vindt dat ik het zelf maar moet regelen, zijn mening wordt toch nooit gevraagd. Hij is weggereden met zijn auto en twee uur later is hij nog steeds niet terug. Kind ligt op mijn arm te huilen en ik weet het eigenlijk allemaal niet meer.
Ik weet niet wat ik verder aan moet met de situatie.
Zijn noden lijken altijd voor ons gezin te komen. Hij had bijvoorbeeld een verjaardag van vrienden. Omdat we elkaar de hele week niet hadden gezien, had hij uit zichzelf beloofd om om 19u thuis te zijn. Hij was uiteindelijk maar om kwart voor negen thuis (zonder verwittigen). Voor moederdag had ik een uitstap geregeld met hem en kindje, maar hij besloot op het laatste moment dat hij geen zin had om mee te gaan. Hij geeft ook zonder overleg geld uit aan dure spullen voor zichzelf.
In augustus is er een huwelijk aan mijn kant van de familie. Het is op enkele uren rijden, dus zouden we een volledige dag en nacht weg zijn (kunnen daar blijven slapen). Het zou de eerste maal zijn dat we zo lang zonder dochter weggaan. We hebben nog nooit een babysit gevraagd buiten de familie en ik sta hier persoonlijk nog niet voor open. Dochter is een slechte slaper en ik vind haar hiervoor nog te klein. Ik heb geen kinderen gekregen om ze zomaar ergens te parkeren als het mij uitkomt. Ik had daarom voorgesteld om alleen naar het huwelijk te gaan, zodat hij thuis kon blijven. Hij leek hiermee akkoord.
Vandaag kwam zijn stiefvader op de koffie. Zijn stiefvader is in mijn vriends leven sinds hij 15 jaar is. Hij heeft hem op latere leeftijd geadopteerd en heeft zelf geen biologische kinderen. Stiefvader is de enige ouder waarmee vriend contact heeft en is dus wel belangrijk voor hem, waarvoor ik begrip heb. Stiefvader heeft echter helemaal geen ervaring met kleine kinderen. Vandaag vermelde mijn vriend zomaar ineens dat stiefvader voorgesteld had om op dochter te passen tijdens het huwelijk. Hij had zelfs al een bedje gekocht. Ik ben hiervoor ontzetten kwaad geworden. Ik snap helemaal niet dat mijn vriend dit zonder overleg geregeld heeft en zomaar onze afspraken heeft teniet gedaan. Ik voel mij niet comfortabel met stiefvader als oppas en ik vind dat mijn vriend dat aan hem moet zeggen, dat weigert hij. Hij vindt dat ik het zelf maar moet regelen, zijn mening wordt toch nooit gevraagd. Hij is weggereden met zijn auto en twee uur later is hij nog steeds niet terug. Kind ligt op mijn arm te huilen en ik weet het eigenlijk allemaal niet meer.
Ik weet niet wat ik verder aan moet met de situatie.
dinsdag 18 juli 2017 om 20:13
Mensen hier bedoelen het goed TO. Als hij niet wil dat opa tijdens de bruiloft op je kindje past dan doe je dat niet. Maat neem al die andere adviezen nou eens ter harte. Communiceer nou eens met je partner. Maak samen met hem een goede taakverdeling voor het huishouden of neem iemand aan die het huishouden doet. Plan tijd met hem in waarin je leuke dingen met hem doet. Probeer elkaar weer te vinden.
dinsdag 18 juli 2017 om 22:51
Dit zegt genoeg toch....
TO vindt dat ze gelijk heeft en zal dat ook blijven vinden, hoezeer we ook proberen om haar die oogkleppen af te laten doen.
woensdag 19 juli 2017 om 08:07
Je vriend was waarschijnlijk altijd al zo als hij was. Jij bent door de komst van het kindje veranderd. Wat heeeeel logisch is hoor. Hierbij spelen hormonen een rol. Nu irriteer je je aan zijn gedrag. Ook een beetje begrijpelijk. Maar laat het krampachtige los.. Laat jullie dochter af en toe eens bij je schoonvader (opa) om te zien hoe dat gaat. Hoeveel ervaring had jij met kinderen voor je je eigen kindje kreeg? En je bent nooit te oud om te leren.
you go girl
woensdag 19 juli 2017 om 11:27
Hier ook een slechte slaper en huilbaby maar ik herken niets wat jullie zeggen. Het was bij ons gewoon nodig hem even bij iemand te laten logeren. Dit was bij zowel mijn kant als vaders kan. Waarbij ooms en tantes zitten zonder kinderen.Cathelyne-- schreef: ↑17-07-2017 12:17Het klinkt alsof je mijn dochter beschrijftWat je zegt over de mensen die hier reageren, denk dat de meesten geen eenkennige, slechte slaper hebben (gehad), dan lijkt het allemaal net iets gemakkelijker.
Maar als TO zelf perse naar die bruiloft wil zal ze een andere oplossing moeten zoeken, een waar haar vriend ook mee kan leven. Ik zou persoonlijk mijn dochter meenemen, is dat geen optie, TO? Samen gaan en jullie dochter meenemen? Dan kan je vriend ook gaan en heb je geen oppas nodig. Mosterd, eens met Sprietgras dus.
Maar ik blijf erbij, ga aan je relatie werken. Hoe je deze situatie ook oplost.
Wij kregen sommige nacht gewoon bijna geen slaap en daar wordt je niet de vrolijkste van. Dat nachtje eens per maand 'door slapen' was gewoon brood nodig en ik erg blij dat de mensen om ons heen een nachtje nachtrust voor ons op offerde.
Het denk ik ook hoe je het zelf ervaart en hoe je erin staat.
Ik ben het dus wel met de rest eens dat hun dochter best bij opa kan blijven.
woensdag 19 juli 2017 om 12:02
Dag Penny,
Ik hoop dat je nog eens komt lezen.
Ik begrijp je wel hoor. Ik spreek maar uit eigen ervaring dat elke nieuwe situatie voor een relatie ervoor zorgt dat er een nieuw evenwicht moet gevonden worden. Samen een huishouden, hoe verdeel je dat? Dan een kind erbij. Denken dat alles voor de ene partij kan blijven zoals het was, dat kan natuurlijk niet. Een kind erbij betekent ook meer taken erbij. Dan moet er een nieuw evenwicht gevonden worden en dat gaat vaak niet zonder slag of stoot. Vraag aan je vriend wat hij wel ziet zitten. Leg uit wat jij allemaal doet, als dat voor hem niet duidelijk is. Is hij al alleen met jullie kindje geweest, zodat hij zicht heeft op hoe vermoeiend dit kan zijn. Heeft hij vrienden die ook kinderen hebben? Daar vinden mannen wel eens herkenning bij.
Wat betreft het blijven slapen. Loslaten is niet makkelijk en dat doe je maar op je eigen tempo. Laat niemand je hier dicteren wanneer jij daar klaar voor bent. Misschien heb je gelijk dat je het nog niet vertrouwt met je schoonvader. Je kan jullie relatie en wat voor mens hij is nu eenmaal niet in een paar woorden op internet neerschrijven. Vertrouw op jezelf en je eigen gevoel. Jij wil je kindje beschermen en daar is niets mis mee. Ik ben ervan overtuigd dat het loslaten wel vanzelf zal komen. Leg aan je vriend uit dat dat moedergevoel ook voor jou nieuw is, maar dat je het niet kan negeren. Dat je je gepasseerd voelt. Hij zal ook met nieuwe gevoelens, ervaringen, etc zitten.
Trek het je niet aan wat mensen hier schrijven. In het echte leven zijn er ook heel veel mensen aan wie je je persoonlijke problemen niet zou toevertrouwen. Hier heeft iedereen echter de kans om te reageren, ook mensen wiens mening je in het echte leven niet zou vragen of met wie je niet op dezelfde golflengte zit. Je hoeft daar ook helemaal niet op te reageren.
En dat gevit op ‘mijn dochter’. Negeer dat ook maar. Het heeft meer met context te maken welk bezittelijk voornaamwoord je gebruikt.
Ik hoop dat je nog eens komt lezen.
Ik begrijp je wel hoor. Ik spreek maar uit eigen ervaring dat elke nieuwe situatie voor een relatie ervoor zorgt dat er een nieuw evenwicht moet gevonden worden. Samen een huishouden, hoe verdeel je dat? Dan een kind erbij. Denken dat alles voor de ene partij kan blijven zoals het was, dat kan natuurlijk niet. Een kind erbij betekent ook meer taken erbij. Dan moet er een nieuw evenwicht gevonden worden en dat gaat vaak niet zonder slag of stoot. Vraag aan je vriend wat hij wel ziet zitten. Leg uit wat jij allemaal doet, als dat voor hem niet duidelijk is. Is hij al alleen met jullie kindje geweest, zodat hij zicht heeft op hoe vermoeiend dit kan zijn. Heeft hij vrienden die ook kinderen hebben? Daar vinden mannen wel eens herkenning bij.
Wat betreft het blijven slapen. Loslaten is niet makkelijk en dat doe je maar op je eigen tempo. Laat niemand je hier dicteren wanneer jij daar klaar voor bent. Misschien heb je gelijk dat je het nog niet vertrouwt met je schoonvader. Je kan jullie relatie en wat voor mens hij is nu eenmaal niet in een paar woorden op internet neerschrijven. Vertrouw op jezelf en je eigen gevoel. Jij wil je kindje beschermen en daar is niets mis mee. Ik ben ervan overtuigd dat het loslaten wel vanzelf zal komen. Leg aan je vriend uit dat dat moedergevoel ook voor jou nieuw is, maar dat je het niet kan negeren. Dat je je gepasseerd voelt. Hij zal ook met nieuwe gevoelens, ervaringen, etc zitten.
Trek het je niet aan wat mensen hier schrijven. In het echte leven zijn er ook heel veel mensen aan wie je je persoonlijke problemen niet zou toevertrouwen. Hier heeft iedereen echter de kans om te reageren, ook mensen wiens mening je in het echte leven niet zou vragen of met wie je niet op dezelfde golflengte zit. Je hoeft daar ook helemaal niet op te reageren.
En dat gevit op ‘mijn dochter’. Negeer dat ook maar. Het heeft meer met context te maken welk bezittelijk voornaamwoord je gebruikt.
woensdag 19 juli 2017 om 13:22
leoni schreef: ↑19-07-2017 11:27Hier ook een slechte slaper en huilbaby maar ik herken niets wat jullie zeggen. Het was bij ons gewoon nodig hem even bij iemand te laten logeren. Dit was bij zowel mijn kant als vaders kan. Waarbij ooms en tantes zitten zonder kinderen.
Wij kregen sommige nacht gewoon bijna geen slaap en daar wordt je niet de vrolijkste van. Dat nachtje eens per maand 'door slapen' was gewoon brood nodig en ik erg blij dat de mensen om ons heen een nachtje nachtrust voor ons op offerde.
Het denk ik ook hoe je het zelf ervaart en hoe je erin staat.
Ik ben het dus wel met de rest eens dat hun dochter best bij opa kan blijven.
Hier hebben we regelmatig nachten met 2 of 3 uur slaap. En ja, loodzwaar. Maar als ik zie hoe dochter op andere mensen reageert kan ik toch niet slapen, zelfs niet als ik verstandelijk weet dat dochter perfect liefdevol en met eindeloos geduld de hele nacht gewiegd wordt door oma (met ontzettend veel ervaring). Maar dat is een karakterverschil denk ik, dit is ook zeker niet als verwijt naar jou bedoelt. Ik zei op de eerste pagina ook dat ze haar dochter wel naar opa moest brengen om haar relatie te redden, het in ieder geval moest overwegen.
Maar dat is hier al lang niet meer aan de orde. Ik blijf bij mijn posts dat aan je relatie werken perfect gaat met kind erbij, als je het maar wil. Die hele situatie met opa al dan niet op laten passen is volgens mij behoorlijk ondergeschikt aan de manier hoe ze met haar vriend omgaat. Ik blijf er ook bij dat iedereen zijn kind op haar eigen manier op mag voeden, als het voor jezelf maar goed voelt.
woensdag 19 juli 2017 om 13:28
Goede post. Hoop dat je je niet rot voelt door alle reacties hier TO.Poloppie schreef: ↑19-07-2017 12:02Dag Penny,
Ik hoop dat je nog eens komt lezen.
Ik begrijp je wel hoor. Ik spreek maar uit eigen ervaring dat elke nieuwe situatie voor een relatie ervoor zorgt dat er een nieuw evenwicht moet gevonden worden. Samen een huishouden, hoe verdeel je dat? Dan een kind erbij. Denken dat alles voor de ene partij kan blijven zoals het was, dat kan natuurlijk niet. Een kind erbij betekent ook meer taken erbij. Dan moet er een nieuw evenwicht gevonden worden en dat gaat vaak niet zonder slag of stoot. Vraag aan je vriend wat hij wel ziet zitten. Leg uit wat jij allemaal doet, als dat voor hem niet duidelijk is. Is hij al alleen met jullie kindje geweest, zodat hij zicht heeft op hoe vermoeiend dit kan zijn. Heeft hij vrienden die ook kinderen hebben? Daar vinden mannen wel eens herkenning bij.
Wat betreft het blijven slapen. Loslaten is niet makkelijk en dat doe je maar op je eigen tempo. Laat niemand je hier dicteren wanneer jij daar klaar voor bent. Misschien heb je gelijk dat je het nog niet vertrouwt met je schoonvader. Je kan jullie relatie en wat voor mens hij is nu eenmaal niet in een paar woorden op internet neerschrijven. Vertrouw op jezelf en je eigen gevoel. Jij wil je kindje beschermen en daar is niets mis mee. Ik ben ervan overtuigd dat het loslaten wel vanzelf zal komen. Leg aan je vriend uit dat dat moedergevoel ook voor jou nieuw is, maar dat je het niet kan negeren. Dat je je gepasseerd voelt. Hij zal ook met nieuwe gevoelens, ervaringen, etc zitten.
Trek het je niet aan wat mensen hier schrijven. In het echte leven zijn er ook heel veel mensen aan wie je je persoonlijke problemen niet zou toevertrouwen. Hier heeft iedereen echter de kans om te reageren, ook mensen wiens mening je in het echte leven niet zou vragen of met wie je niet op dezelfde golflengte zit. Je hoeft daar ook helemaal niet op te reageren.
En dat gevit op ‘mijn dochter’. Negeer dat ook maar. Het heeft meer met context te maken welk bezittelijk voornaamwoord je gebruikt.
woensdag 19 juli 2017 om 13:29
huh? Dat zeg ik helemaal nergens! Hoe krijg je dat eruit gefilterd. Medelijden met je....
Nogmaals: wat ik bedoel: zie voor de noodzakelijke taken je gezin als een bedrijf want gerund moet worden. Liefst zo efficiënt mogelijk.
Dus vriend brengt dochter naar bed en tegelijkertijd ruim jij een vaatwasser in. Zo simpel.
Of nog beter: vaatwasser en wasmachine tegelijk laten draaien en dan ook nog stofzuigen. Is alles tegelijk klaar. Gewoon logistiek efficiënt bezig zijn.
En wat dat kruipen betreft: natuurlijk moet hij zijn deel in het huishouden doen. Want hij is lid van het gezin. En hij is ook nog eens zichzelf. En je vriend. En de vader van zijn dochter. En in al die rollen moet hij wat kunnen doen.
Misschien staat het al ergens, maar hoe oud ben je? Toch geen 17 mag ik hopen (vanwege je nickname)
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
woensdag 19 juli 2017 om 13:42
Ze vraagt wat wij vinden, en of wij vinden dat ze terecht kwaad is. Vervolgens wordt ze alleen maar bozer. Als je geen advies wil wat je niet aanstaat moet je de vraag niet stellen op een openbaar forum.Poloppie schreef: ↑19-07-2017 12:02Dag Penny,
Ik hoop dat je nog eens komt lezen.
Ik begrijp je wel hoor. Ik spreek maar uit eigen ervaring dat elke nieuwe situatie voor een relatie ervoor zorgt dat er een nieuw evenwicht moet gevonden worden. Samen een huishouden, hoe verdeel je dat? Dan een kind erbij. Denken dat alles voor de ene partij kan blijven zoals het was, dat kan natuurlijk niet. Een kind erbij betekent ook meer taken erbij. Dan moet er een nieuw evenwicht gevonden worden en dat gaat vaak niet zonder slag of stoot. Vraag aan je vriend wat hij wel ziet zitten. Leg uit wat jij allemaal doet, als dat voor hem niet duidelijk is. Is hij al alleen met jullie kindje geweest, zodat hij zicht heeft op hoe vermoeiend dit kan zijn. Heeft hij vrienden die ook kinderen hebben? Daar vinden mannen wel eens herkenning bij.
Wat betreft het blijven slapen. Loslaten is niet makkelijk en dat doe je maar op je eigen tempo. Laat niemand je hier dicteren wanneer jij daar klaar voor bent. Misschien heb je gelijk dat je het nog niet vertrouwt met je schoonvader. Je kan jullie relatie en wat voor mens hij is nu eenmaal niet in een paar woorden op internet neerschrijven. Vertrouw op jezelf en je eigen gevoel. Jij wil je kindje beschermen en daar is niets mis mee. Ik ben ervan overtuigd dat het loslaten wel vanzelf zal komen. Leg aan je vriend uit dat dat moedergevoel ook voor jou nieuw is, maar dat je het niet kan negeren. Dat je je gepasseerd voelt. Hij zal ook met nieuwe gevoelens, ervaringen, etc zitten.
Trek het je niet aan wat mensen hier schrijven. In het echte leven zijn er ook heel veel mensen aan wie je je persoonlijke problemen niet zou toevertrouwen. Hier heeft iedereen echter de kans om te reageren, ook mensen wiens mening je in het echte leven niet zou vragen of met wie je niet op dezelfde golflengte zit. Je hoeft daar ook helemaal niet op te reageren.
En dat gevit op ‘mijn dochter’. Negeer dat ook maar. Het heeft meer met context te maken welk bezittelijk voornaamwoord je gebruikt.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 19 juli 2017 om 14:23
Tegen beter weten en ook maar 1 keer (hierna kruip ik terug onder mijn steen). Wie wil wel advies dat hem/haar niet aanstaat? Daarom zeg ik ook dat ze dat mag negeren. Ok, het houdt de discussie levendig, wat toegegeven, soms entertainend kan zijn of interessante discussies kan teweegbrengen.
De waarde ervan voor TO? Hooguit dat ze voor zichzelf scherper krijgt dat ze haar schoonvader echt niet als oppas wil. Ik hoop dat ze dat zelf ook kan zien als het positieve dat hieruit komt.
En als je zegt dat je alleen maar doet wat ze vraagt, je mening geven. Ja, dat is heel letterlijk, maar eigenlijk zoekt ze gewoon steun en doen sommigen net helemaal niet wat ze vraagt.
Ik wilde alleen maar tegengewicht bieden, want de positie van een jonge mama is een kwetsbare positie en niet iedereen is even goed bestand tegen de manier waarop hier commentaar wordt gegeven. Ook al ken je het forum, als je zelf al diep zit, kan dit toch harder binnenkomen dan verwacht.
woensdag 19 juli 2017 om 14:24
Spuit 11 hier maar heb vol verbazing dit topic gelezen. Wauw meid, je bent doodmoe. You need a break! Verder eens met je man: je zoekt zelf maar een oplossing als opa niet mag oppassen. Man wil band met je beter maken, maar je bent te egoistisch en teveel in je slachtofferrol. En dan heb ik het nog niet eens over je moeder rol. Je gedrag als persoon komt naar over. Denk dat je even aan jezelf mag gaan werken
Probeer weer te handelen vanuit liefde naar je man ipv die boosheid. En sterkte met je kindje. Nu is het een bruiloft, maar dit is slechts 1 situatie. Hoe ga je dat doen met andere situaties?
Probeer weer te handelen vanuit liefde naar je man ipv die boosheid. En sterkte met je kindje. Nu is het een bruiloft, maar dit is slechts 1 situatie. Hoe ga je dat doen met andere situaties?
woensdag 19 juli 2017 om 15:27
Arme vriend. Mocht zijn zaad doneren en nu voor de rest zijn geld. Het is in de ogen van de moeder niet eens zijn kind meer. Hij krijgt niet eens de kans om te leren met zijn dochter om te gaan of een band op te bouwen, want zodra dochter begint te huilen staat moeders er alweer naast om alles uit zijn handen te trekken.
Hij is zijn vriendin ook al kwijt want die luistert zelfs niet naar zijn mening, neemt niet eens de moeite om tijd met hem door te brengen.
Daarnaast wordt hij door haar niet eens als een volwaardig lid van het gezin gezien, want hij mag al niet mee naar een belangrijk familie feest van de persoon waarvan hij dacht dat die zijn partner was. En zelfs zijn vader, de enige man in zijn leven die zelfs nog eens bewust een keuze voor hem heeft gemaakt ipv dat het een geboorteverplichting was, wordt door haar als niet ter zake doende afgedaan.
Dus op de vraag, terecht kwaad? Ja, jouw vriend is terecht kwaad.
Hij is zijn vriendin ook al kwijt want die luistert zelfs niet naar zijn mening, neemt niet eens de moeite om tijd met hem door te brengen.
Daarnaast wordt hij door haar niet eens als een volwaardig lid van het gezin gezien, want hij mag al niet mee naar een belangrijk familie feest van de persoon waarvan hij dacht dat die zijn partner was. En zelfs zijn vader, de enige man in zijn leven die zelfs nog eens bewust een keuze voor hem heeft gemaakt ipv dat het een geboorteverplichting was, wordt door haar als niet ter zake doende afgedaan.
Dus op de vraag, terecht kwaad? Ja, jouw vriend is terecht kwaad.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
donderdag 20 juli 2017 om 11:00
Even voor de duidelijkheid: wat "wij van het forum" vinden, hoeft TO zich inderdaad niets van aan te trekken. Maar besef jij dat de VADER van het kind iets heel anders wil dan TO? En dat TO zich daar wél iets van moet aantrekken? Besef je ook dat TO er misschien over 7 jaar nog steeds niet klaar voor is om haar kind een klein beetje los te laten? Dat vader zich het ouderschap waarschijnlijk totaal anders had voorgesteld en het zo niet langer trekt? Hun kindje is straks 9 maanden, geen 9 weken oud. Vader wil graag dat zijn kind bij zijn vader (opa) mag logeren, net zoals kind bij haar moeder (oma) mag logeren. Maar TO heeft daar geen goed gevoel bij dus gebeurd het niet.Poloppie schreef: ↑19-07-2017 12:02Dag Penny,
Ik hoop dat je nog eens komt lezen.
Ik begrijp je wel hoor. Ik spreek maar uit eigen ervaring dat elke nieuwe situatie voor een relatie ervoor zorgt dat er een nieuw evenwicht moet gevonden worden. Samen een huishouden, hoe verdeel je dat? Dan een kind erbij. Denken dat alles voor de ene partij kan blijven zoals het was, dat kan natuurlijk niet. Een kind erbij betekent ook meer taken erbij. Dan moet er een nieuw evenwicht gevonden worden en dat gaat vaak niet zonder slag of stoot. Vraag aan je vriend wat hij wel ziet zitten. Leg uit wat jij allemaal doet, als dat voor hem niet duidelijk is. Is hij al alleen met jullie kindje geweest, zodat hij zicht heeft op hoe vermoeiend dit kan zijn. Heeft hij vrienden die ook kinderen hebben? Daar vinden mannen wel eens herkenning bij.
Wat betreft het blijven slapen. Loslaten is niet makkelijk en dat doe je maar op je eigen tempo. Laat niemand je hier dicteren wanneer jij daar klaar voor bent. Misschien heb je gelijk dat je het nog niet vertrouwt met je schoonvader. Je kan jullie relatie en wat voor mens hij is nu eenmaal niet in een paar woorden op internet neerschrijven. Vertrouw op jezelf en je eigen gevoel. Jij wil je kindje beschermen en daar is niets mis mee. Ik ben ervan overtuigd dat het loslaten wel vanzelf zal komen. Leg aan je vriend uit dat dat moedergevoel ook voor jou nieuw is, maar dat je het niet kan negeren. Dat je je gepasseerd voelt. Hij zal ook met nieuwe gevoelens, ervaringen, etc zitten.
Trek het je niet aan wat mensen hier schrijven. In het echte leven zijn er ook heel veel mensen aan wie je je persoonlijke problemen niet zou toevertrouwen. Hier heeft iedereen echter de kans om te reageren, ook mensen wiens mening je in het echte leven niet zou vragen of met wie je niet op dezelfde golflengte zit. Je hoeft daar ook helemaal niet op te reageren.
En dat gevit op ‘mijn dochter’. Negeer dat ook maar. Het heeft meer met context te maken welk bezittelijk voornaamwoord je gebruikt.
Als je vindt dat de wensen van vader totaal ondergeschikt zijn aan de wensen van moeder, is dat prima. Maar kijk dan niet raar op als vader de relatie verbreekt en het in zijn eigen tijd op zijn manier doet. Want het is ook ZIJN kind.
Wanneer beide ouders erachter staan dat 't kindje alleen bij moeder/ouders is en bij niemand anders, is dat prima. Als beide ouders erachter staan dat 't kindje een band opbouwt en af en toe uit logeren gaat bij familie, is dat ook prima. Maar wanneer ouders er anders over denken en er niet uitkomen, lijkt het mij toch wel een probleem. Ik hoop van harte dat de vriend van TO nog wil luisteren naar hoe zij zich voelt en waarom ze er niet klaar voor is. En of hij zich er nog veel langer aan gaat aanpassen.
anoniem_653d64b2a443c wijzigde dit bericht op 20-07-2017 17:20
0.19% gewijzigd
donderdag 20 juli 2017 om 16:46
Dat is heel lief van je. Ik hoop dat het haar helpt.Poloppie schreef: ↑19-07-2017 14:23Tegen beter weten en ook maar 1 keer (hierna kruip ik terug onder mijn steen). Wie wil wel advies dat hem/haar niet aanstaat? Daarom zeg ik ook dat ze dat mag negeren. Ok, het houdt de discussie levendig, wat toegegeven, soms entertainend kan zijn of interessante discussies kan teweegbrengen.
Er zijn hier best wat mensen met een vergelijkbare ervaring. (Waaronder ik zelf : kind geboren met veel problemen en blijvende beperking. Slechte eter en slechte slaper, kotste alles uit bovendien, en zo zijn er wel meer.) Ik denk dat wij best begrijpen hoe moeilijk het kan zijn om je kind uit handen te geven. Tegelijk zien meerdere mensen hier de oogkleppen van TO.
De waarde ervan voor TO? Hooguit dat ze voor zichzelf scherper krijgt dat ze haar schoonvader echt niet als oppas wil.
Vermoedelijk is dat inderdaad wat ze er uit haalt, want de rest negeert ze. Zelf weten, net zoals anderen zelf weten wat ze adviseren.
Ik hoop dat ze dat zelf ook kan zien als het positieve dat hieruit komt.
En als je zegt dat je alleen maar doet wat ze vraagt, je mening geven. Ja, dat is heel letterlijk, maar eigenlijk zoekt ze gewoon steun en doen sommigen net helemaal niet wat ze vraagt.
Ik wilde alleen maar tegengewicht bieden, want de positie van een jonge mama is een kwetsbare positie en niet iedereen is even goed bestand tegen de manier waarop hier commentaar wordt gegeven. Ook al ken je het forum, als je zelf al diep zit, kan dit toch harder binnenkomen dan verwacht.
Opinions are like assholes. Everybody has one.