Moeite met gedrag

Hier een situatie waar ik al een tijdje mee zit, maar niet zo goed weet wat ik er mee moet doen:

De man van mijn schoonzusje heb ik altijd aardig gevonden. De laatste tijd vallen mij wel een paar dingen op, elke keer als we elkaar treffen. Hij maakt namelijk veel nare opmerkingen, ook persoonlijk naar mij toe. Ik ben helaas het type wat achteraf denkt 'ja shit, daar had ik meteen wat van moeten zeggen' en het er niet meer van komt.

Om een paar voorbeelden te noemen, toen mijn man en ik trots ons nieuwe huis lieten zien wordt de opmerking 'Ja, prima huis, maar ik zou dit zelf nooit gekocht hebben'. Om vervolgens weer allerlei argumenten aan te moeten horen waarom het huis wat zij hebben zo sfeervol en geweldig is. Het is altijd een strijd. Vice versa met auto of met überhaupt dingen als moe zijn, want hij heeft het ZO druk en ik heb het recht niet om dan te zeggen dat ik moe ben. Etc...

Laatst hielp ik als vrijwilliger bij een evenement. Ik heb de hele dag meegeholpen in de zon met 30 graden. Achteraf stonden we met familie te kletsen, geef ik aan dat ik wat last van mijn benen had en krijg ik de opmerking 'Wat zeur je nou, je staat hier alleen maar een beetje mooi te zijn...?'. De hele schoonfamilie + vriend staat hier bij, niemand zegt wat en ik was redelijk overdonderd.

Vaak snijdt hij ook het onderwerp ex-vriendin van mijn man aan en wat voor vreselijke vrouw dat wel niet was. Dit vind ik best ongemakkelijk, maar ik vind niet dat ik op de plaats ben om hierover wat te zeggen op zo'n moment. Iedereen in die familie en vriendengroep benoemt dit namelijk vaak en dat was ik gewend. Tot de vorige keer, toen ging het over dat ze zo'n vreselijk lekker wijf was met een goed lichaam, maar dat ze wel een rot karakter had. Hele vriendengroep inclusief man zit hierbij en er wordt niks gezegd. Ik voel me hier nogal rot bij, aangezien ik er naast zit en het nogal respectloos vind voor mij. Ik baalde echt van mijzelf dat ik hier op dat moment niets van durfde te zeggen: het is niet mijn vriendengroep en ik vind het sowieso moeilijk om iemand te confronteren.

Vorige keer was voor mij een beetje de druppel. We gaven een etentje, waarbij ik voor 100 euro boodschappen had gedaan en heel erg mijn best had gedaan voor schoonfamilie. Iedereen zou verder nog wat kleins te eten meenemen. Dit eten wordt verdeeld, maar toen ik mijn deel van hun eten op mijn bord at, maakt hij binnensmonds deze opmerking: 'Ik vind het belachelijk dat jij meer van mijn eigen eten opeet dan ik...' En zo nog wel meer dingen waar achter zijn rug om door de schoonfamilie wel over wordt gepraat, maar niemand die zijn mond durft open te trekken (inclusief ik dus...) Ondertussen zuipt hij wel het meest van ons drinken en eet hij het meest van iedereen Daarbij betalen wij bijna altijd het eten de laatste tijd omdat zij het nu blijkbaar krap hebben.

Ik begin er heel erg tegenop te zien om hen uit te nodigen bij ons thuis, omdat ik me echt zwaar begin te irriteren aan dit gedrag. Ook heb ik het gevoel dat het nogal persoonlijk aan het worden is de laatste tijd. Ik heb eraan gedacht om hem te confronteren met zijn rot-opmerkingen, want misschien heeft hij het zelf niet door, maar ik vind het raar om dit achteraf te doen, terwijl niemand er ooit wat over heeft gezegd.

Heeft iemand tips of ervaringen van hoe ik dit aan kan pakken? Ik heb het hier met mijn man over gehad, maar hij is nog minder van het confronteren... Ik wil heel graag iets zeggen, maar de reden dat ik dat niet durf is omdat ik vaak genoeg situaties heb meegemaakt dat het mij meer kwaad deed dan goed om te confronteren.

Bedankt voor je reactie. Dat is dus waar ik moeite mee heb. Deze persoon is niet bepaald op zijn mondje gevallen en kan nogal hard zijn. Dat maakt het voor mij best wel eng om te confronteren.

Wat het ook een beetje is waarom ik in de eerste instantie niets zeg, is dat mijn man niets wil zeggen, terwijl zij al jaren bevriend zijn. Sommige opmerkingen kunnen niet door de beugel (zoals die van ex-vriendin en van 'zijn eten') en dan zou ik juist van hem verwachten dat hij iets kan zeggen. Misschien onterecht, maar ik voel me minder op mijn plaats om wat te zeggen.

Jejoue schreef: ↑

31-07-2017 17:08

Inderdaad: "Wat onaardig".
Of "Doe je tegen iedereen zo onaardig?"
Ik zou me in elk geval wat afstandelijker opstellen.

Dat moet ik inderdaad maar eens proberen. Heel stom, maar op zo'n moment ben ik vrij overdonderd en klap ik dicht, terwijl ik wel achteraf van alles bedenk wat ik had moeten zeggen.

sassa_82 schreef: ↑

31-07-2017 17:12

Waarom wil jouw man er niks van zeggen als het jou zo kwetst? Dat ze al jaren vrienden zijn vind ik een slap excuus!

Het is niet zo vaak voorgekomen dat ik persoonlijk beledigd werd en hij erbij stond. De keren dat dat wel zo was, had hij inderdaad zijn mond open kunnen trekken. Maar ja, we lijken op elkaar: geen ruzie willen uitlokken en moeite met confrontatie. En dat snap ik heel goed. Mijn moeder maakt ook wel eens not-done opmerkingen over een ex van mij, hoe geweldig die was, terwijl mijn man erbij zit. Ik heb toen wel mijn mond opengetrokken en een enorme familie-ruzie gehad. Misschien dat het daarvan komt...

Opblaasflamingo schreef: ↑

31-07-2017 17:29

Gewoon vragen of hij zijn opmerkingen voor zich kan houden of dat hij zijn irritatie 1 op 1 uitspreekt indien van toepassing.

Verder vind ik het nogal kinderachtig gedrag voor volwassenen. Hij let op jouw eten, jij let op zijn drinken, ik zou me niet zo bezig houden met wat de ander doet zegt of drinkt. Dat scheelt vast

Hij let niet op mijn eten in het algemeen. Hij spreekt zich uit over dat ik het lef heb om meer van 'zijn eten' te eten, terwijl hij bij ons is uitgenodigd en wij voor 100 euro een luxe etentje bereiden. Ik hou me verder echt niet bezig wat met mensen eten of drinken, maar het valt op als iemand onbeschoft is.

Verder bedankt voor je tip. Ik vind het dus moeilijk om 'gewoon' iets te zeggen op het moment zelf.

SinDudas schreef: ↑

31-07-2017 17:29

"Laatst hielp ik als vrijwilliger bij een evenement. Ik heb de hele dag meegeholpen in de zon met 30 graden. Achteraf stonden we met familie te kletsen, geef ik aan dat ik wat last van mijn benen had en krijg ik de opmerking 'Wat zeur je nou, je staat hier alleen maar een beetje mooi te zijn...?'. De hele schoonfamilie + vriend staat hier bij, niemand zegt wat en ik was redelijk overdonderd."

En de familie en je vriend wisten dat jij de hele dag in de hitte bezig was geweest? Wat ontzettend lullig dat ze het niet voor je
opnemen.
Ik snap dat je geen zin hebt in geruzie maar je hoeft jezelf ook niet op te offeren he. Die man is gewoon respectloos naar jou toe, daar mag je best wat van zeggen.

Ja, misschien zien zij het als een grapje of zo. Maar ik merk het vaker dat niemand iets durft te zeggen bij dit soort dingen, maar achter de rug om wel.