Dilemma
woensdag 16 augustus 2017 om 22:51
Ivm herkenbaarheid een nieuwe nick aangemaakt.
We, mijn man en ik hebben een dilemma:
Vanaf de kleuterschool had hij een vriend, samen spelen, samen op vakantie. Toen vriend trouwde was mn man de hele dag uitgenodigd (wij hadden toen nog geen relatie). Toen wij trouwden ging vriend met zn vrouw ook de hele dag mee.
Ongeveer tegelijkertijd kregen we kinderen. Het contact verminderde toen wel. Op den duur zagen we elkaar alleen nog op verjaardagen.
We hadden het idee dat de vrouw van vriend nogal jaloers op ons was. Toen vriend jarig was ging mn man erheen, bleek dat ze het opeens al op een andere dag gevierd hadden. Ze zaten sjaggereinig op de bank en er kon nog net een pilsje af.
Twee maanden later was zij jarig, en we (ik) zijn het vergeten. We waren de wc aan t verbouwen, de verjaardagskalender hing niet op. Drie dagen later ontdekte ik het pas. Toen ik een maand later belde over de verjaardag van onze dochter begon ze erover. Ze was boos. Ik zei, sorry, ik ben t gewoon vergeten. Mooier kan ik het niet maken. Toen zei ze, dan wil ik de vriendschap maar beeindigen. Ik vroeg nog: wat vind je man ervan? Hij en mijn man waren tenslotte van kleins af aan vrienden. Ja die dacht er ook zo over. Toen ik het aan mn man vertelde, reageerde hij vrij laconiek; als zij dat zo willen prima.
Vorig jaar (inmiddels 15 jaar later) hoorden we van mn schoonzus dat hij ernstig ziek was, hij kon niet meer beter worden. Toen vroeg ik nog aan mn man: moeten we niet wat laten horen? Een kaart sturen of zo? Hij vond dat niet nodig, zij hadden de vriendschap beeindigd. Ik vond dat erg hard, maar heb het er wel bij gelaten.
Afgelopen week hoorden we dat hij was overleden, en gister stond de advertentie in de krant. Toen vroeg ik aan mn man: doet het wat met je? Ja, zei hij, toch wel meer dan ik dacht. Ik denk dat ik wel ga condoleren.
Ik vind dat erg hypocriet. Het dorp is niet groot, iedereen wist dat hij zou komen te overlijden, al die tijd laat je niks van je horen en nu wel opeens gaan condoleren dat je het zo erg vind. Als ik de vrouw van vriend zou zijn, zou ik dat niet meer op prijs stellen. Waarom had je niet eerder laten weten dat je het erg vond?
Dus, wat denken jullie, wel of niet gaan condoleren?
We, mijn man en ik hebben een dilemma:
Vanaf de kleuterschool had hij een vriend, samen spelen, samen op vakantie. Toen vriend trouwde was mn man de hele dag uitgenodigd (wij hadden toen nog geen relatie). Toen wij trouwden ging vriend met zn vrouw ook de hele dag mee.
Ongeveer tegelijkertijd kregen we kinderen. Het contact verminderde toen wel. Op den duur zagen we elkaar alleen nog op verjaardagen.
We hadden het idee dat de vrouw van vriend nogal jaloers op ons was. Toen vriend jarig was ging mn man erheen, bleek dat ze het opeens al op een andere dag gevierd hadden. Ze zaten sjaggereinig op de bank en er kon nog net een pilsje af.
Twee maanden later was zij jarig, en we (ik) zijn het vergeten. We waren de wc aan t verbouwen, de verjaardagskalender hing niet op. Drie dagen later ontdekte ik het pas. Toen ik een maand later belde over de verjaardag van onze dochter begon ze erover. Ze was boos. Ik zei, sorry, ik ben t gewoon vergeten. Mooier kan ik het niet maken. Toen zei ze, dan wil ik de vriendschap maar beeindigen. Ik vroeg nog: wat vind je man ervan? Hij en mijn man waren tenslotte van kleins af aan vrienden. Ja die dacht er ook zo over. Toen ik het aan mn man vertelde, reageerde hij vrij laconiek; als zij dat zo willen prima.
Vorig jaar (inmiddels 15 jaar later) hoorden we van mn schoonzus dat hij ernstig ziek was, hij kon niet meer beter worden. Toen vroeg ik nog aan mn man: moeten we niet wat laten horen? Een kaart sturen of zo? Hij vond dat niet nodig, zij hadden de vriendschap beeindigd. Ik vond dat erg hard, maar heb het er wel bij gelaten.
Afgelopen week hoorden we dat hij was overleden, en gister stond de advertentie in de krant. Toen vroeg ik aan mn man: doet het wat met je? Ja, zei hij, toch wel meer dan ik dacht. Ik denk dat ik wel ga condoleren.
Ik vind dat erg hypocriet. Het dorp is niet groot, iedereen wist dat hij zou komen te overlijden, al die tijd laat je niks van je horen en nu wel opeens gaan condoleren dat je het zo erg vind. Als ik de vrouw van vriend zou zijn, zou ik dat niet meer op prijs stellen. Waarom had je niet eerder laten weten dat je het erg vond?
Dus, wat denken jullie, wel of niet gaan condoleren?
woensdag 16 augustus 2017 om 23:20
Voor sommige mensen is condoleren niets meer dan het tonen van respect voor (in dit geval) ooit. Fatsoenlijk afscheid nemen van ooit een goede vriend. In dit geval zijn het de vrouwen die er beiden een heel verhaal bij hebben. Jammer maar het gaat zeer waarschijnlijk om in fatsoen en respect afscheid te nemen van de vriendschap die zij hebben gedeeld. Zonder de vrouwen dus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:24
Ja, heb je gelijk in. Bedoelde ook meer dat in plaats van naar uitvaart gaan je ook een kaart kunt schrijven. Maar dat HIJ dat inderdaad moet doen.fashionvictim schreef: ↑16-08-2017 23:13Waarom moet zij dat nu weer doen? Zij heeft toch niet met die man in de zandbak gezeten? Ze moet zich gewoon er niet mee bemoeien en haar man wat meer steunen ipv drama maken.
Beter een half motto....
woensdag 16 augustus 2017 om 23:25
Kan maar regel dan geen condoleance via een advertentie.
enn wijzigde dit bericht op 16-08-2017 23:26
6.29% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:26
Dit dus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:26
O nee die regels wist ik niet, ik vind het niet netjes om ongevraagd op een uitvaart te komen en na jaren geen contact opeens te komen condoleren, vind ik not donefashionvictim schreef: ↑16-08-2017 23:19Er is toch een advertentie geplaatst? Die is precies voor dit doel: mensen die om wat voor reden ook geen close contact meer hebben en dus geen persoonlijk uitnodiging hebben gehad alsnog informeren zodat ze de gelegenheid hebben om te gaan condoleren / afscheid nemen.
Tenzij er expliciet in staat dat er geen condoleance en een uitvaart in besloten kring is.
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 16 augustus 2017 om 23:27
Ik heb me als nabestaande flink geërgerd aan twee mensen die op de condoleance van mijn ouder kwamen. Deze twee hadden jarenlang geen contact wisten af van de ernstige ziekte en hadden toen niks van zich laten horen. Ze hadden ook geen kaart gehad, heel bewust want ze stonden ook niet meer in het adresboek van ouder. Ouder bliefde ze dus eigenlijk niet op de condoleance en uitvaart.
Vind het in deze situatie overigens wel heel jammer dat deze vriendschap zo verlopen is, zo via de partners..
Vind het in deze situatie overigens wel heel jammer dat deze vriendschap zo verlopen is, zo via de partners..
Je hoeft niet bang te zijn voor de dood. Als jij er bent is de dood er niet, ben jij er niet dan is de dood er.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:28
Kan maar het gaat dus niet op. Best handig om te weten lijkt me, zeker als je een heel ander beeld hebt bij hoe het wordt bedoeld.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:28
woensdag 16 augustus 2017 om 23:29
Stond de condoleance van je ouder in de krant? Daar ben ik dan benieuwd naar...AlejandraLaura schreef: ↑16-08-2017 23:27Ik heb me als nabestaande flink geërgerd aan twee mensen die op de condoleance van mijn ouder kwamen. Deze twee hadden jarenlang geen contact wisten af van de ernstige ziekte en hadden toen niks van zich laten horen. Ze hadden ook geen kaart gehad, heel bewust want ze stonden ook niet meer in het adresboek van ouder. Ouder bliefde ze dus eigenlijk niet op de condoleance en uitvaart.
Vind het in deze situatie overigens wel heel jammer dat deze vriendschap zo verlopen is, zo via de partners..
That's just me though...
woensdag 16 augustus 2017 om 23:29
Toen mijn vader overleed was zijn zandbakvriend er ook, ze hadden meer dan 30 jaar geen contact gehad en in de tijd dat mijn vader ziek was had hij wel aan mijn vader gedacht, maar hij durfde niet...
Ik vond het fijn dat hij er was, voor hem, voor mij maar vooral voor mijn vader.
Nu snap ik ook best dat anderen dit anders kunnen of willen zien, maar als jouw dierbaren ooit iets gebeurd: Ben dan zo verstandig om geen advertentie te zetten in de krant en een begrafenis/crematie in besloten kring te doen.
Dan heb je alles voor jezelf en hoef je je om dit soort vraagstukken niet druk te maken.
Persoonlijk ben ik meer van: iedereen is welkom.
Ik vond het fijn dat hij er was, voor hem, voor mij maar vooral voor mijn vader.
Nu snap ik ook best dat anderen dit anders kunnen of willen zien, maar als jouw dierbaren ooit iets gebeurd: Ben dan zo verstandig om geen advertentie te zetten in de krant en een begrafenis/crematie in besloten kring te doen.
Dan heb je alles voor jezelf en hoef je je om dit soort vraagstukken niet druk te maken.
Persoonlijk ben ik meer van: iedereen is welkom.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:32
Dat wel, heb nu geen ongevraagde mensen bij een uitvaart waar ik over beslis in elk geval,
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 16 augustus 2017 om 23:33
Dan weet je het nu
Daar is de advertentie juist voor, vaak hebben nabestaanden helemaal geen zicht op alle mensen die belangrijk zijn geweest voor de overledene of die graag afscheid zouden willen nemen. Denk inderdaad aan jeugdvrienden, collega's, werkgevers, buren, weet ik het. Je hebt meestal niet van iedereen een adres en daar is dus de advertentie voor. Daarom staat daar ook altijd in welke kledingwensen er zijn, of er wel of geen bloemen op prijs worden gesteld, of het besloten is of niet en waar en wanneer het is. Het is een soort algemene uitnodiging voor iedereen voor wie het van belang is.
Am Yisrael Chai!
woensdag 16 augustus 2017 om 23:35
Ik oordeel niet en mijn mening blijft dezelfde, of het nu wel of niet mag
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 16 augustus 2017 om 23:36
Inderdaad. Wellicht dat ik zelf als ik in zo'n situatie zat alleen om die reden al zou gaan, om de ouders van wat eens mijn beste vriendin (in mijn geval dan) was en de mensen waarbij ik als kind kind aan huis was het respect te betuigen wat ze alleen daarom al verdienen. En ik denk zomaar dat ouders dat sowieso op prijs stellen.
Am Yisrael Chai!
woensdag 16 augustus 2017 om 23:36
Nee, en dat maakt natuurlijk het verschil. Maar toch zou ik het niet op prijs stellen als ik die vrouw was. Ik blijf het hypocriet vinden.
Je hoeft niet bang te zijn voor de dood. Als jij er bent is de dood er niet, ben jij er niet dan is de dood er.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:37
Dit deel ik omdat een leven dat geëindigd is veel meer contact heeft gehad dan een nabestaande kan inschatten. Misschien kan dat confronterend zijn maar ik heb toen het standpunt ingenomen dat het om het afscheid nemen van dat leven gaat en niet om mijn ideeën.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:39
woensdag 16 augustus 2017 om 23:39
Het is mij nu helder , misschien reageer ik wel heftig omdat ik (+ andere nabestaanden) bij mijn vader uitvaart geen anderen wou, maar ons advertentie stond niet in de krant gelukkig,fashionvictim schreef: ↑16-08-2017 23:33Dan weet je het nu.
Daar is de advertentie juist voor, vaak hebben nabestaanden helemaal geen zicht op alle mensen die belangrijk zijn geweest voor de overledene of die graag afscheid zouden willen nemen. Denk inderdaad aan jeugdvrienden, collega's, werkgevers, buren, weet ik het. Je hebt meestal niet van iedereen een adres en daar is dus de advertentie voor. Daarom staat daar ook altijd in welke kledingwensen er zijn, of er wel of geen bloemen op prijs worden gesteld, of het besloten is of niet en waar en wanneer het is. Het is een soort algemene uitnodiging voor iedereen voor wie het van belang is.
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 16 augustus 2017 om 23:41
Ik zou de ouders apart van de uitvaart eventueel erna contacteren en medeleven getuigen en eventueel bij zijn gezin ..fashionvictim schreef: ↑16-08-2017 23:36Inderdaad. Wellicht dat ik zelf als ik in zo'n situatie zat alleen om die reden al zou gaan, om de ouders van wat eens mijn beste vriendin (in mijn geval dan) was en de mensen waarbij ik als kind kind aan huis was het respect te betuigen wat ze alleen daarom al verdienen. En ik denk zomaar dat ouders dat sowieso op prijs stellen.
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"