Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
maandag 2 februari 2009 om 19:33
woensdag 4 februari 2009 om 20:34
Lieve Allemaal
Nee, ik ben niet verdwenen maar heb heel veel uit moeten zoeken en de ellende is nog vele malen groter dan ik ooit had kunnen bedenken. Vrijdag gaat de kogel door de kerk. Dan heb ik al mijn huiswerk af. Zie enorm op tegen de confrontatie, ben bang dat hij agressief wordt.
Maar daarna wordt alles beter. Allemaal veel geluk en tot over een paar dagen, dan ga ik het vast fijn vinden eea van mij af te schrijven.
liefs
A
Nee, ik ben niet verdwenen maar heb heel veel uit moeten zoeken en de ellende is nog vele malen groter dan ik ooit had kunnen bedenken. Vrijdag gaat de kogel door de kerk. Dan heb ik al mijn huiswerk af. Zie enorm op tegen de confrontatie, ben bang dat hij agressief wordt.
Maar daarna wordt alles beter. Allemaal veel geluk en tot over een paar dagen, dan ga ik het vast fijn vinden eea van mij af te schrijven.
liefs
A
woensdag 4 februari 2009 om 22:51
quote:toetie80 schreef op 02 februari 2009 @ 09:34:
Wel mooi al die nieuwe, beginnende, verse, romantische, twijfelachtige, heftige? liefdes van dames hier daaruit blijkt toch maar weer hoe flexibel een vrouw is en dat een vrouw na een behoorlijke duw of gewoon een mokerslag terug kan veren en nogmaals een nieuwe poging te doen. HEERLIJK zo sterk als wij van het vrouwenlijk geslacht zijn.
Hou op, Muis heeft haar idool vandaag weer gezien. Aan de ene kant genoeg aanwijzingen dat hij mij ook leuk vindt (mij aanraken, koffie met me willen drinken, lief lachen) en dan aan de andere kant, behalve natuurlijk lief teruglachen enzo, ook die enorme onzekerheid, gewoon door die stomme knurften van een N1 en vooral N2. Zucht. Is 'idool' ook nog eens mijn leidinggevende (voor 1 dag in de week dus) wat het natuurlijk op zich al heel erg ingewikkeld zou maken.
Maar naar Gloria Gaynor: I will survive, for as long as I know how to love I know I'm still alive....
Wel mooi al die nieuwe, beginnende, verse, romantische, twijfelachtige, heftige? liefdes van dames hier daaruit blijkt toch maar weer hoe flexibel een vrouw is en dat een vrouw na een behoorlijke duw of gewoon een mokerslag terug kan veren en nogmaals een nieuwe poging te doen. HEERLIJK zo sterk als wij van het vrouwenlijk geslacht zijn.
Hou op, Muis heeft haar idool vandaag weer gezien. Aan de ene kant genoeg aanwijzingen dat hij mij ook leuk vindt (mij aanraken, koffie met me willen drinken, lief lachen) en dan aan de andere kant, behalve natuurlijk lief teruglachen enzo, ook die enorme onzekerheid, gewoon door die stomme knurften van een N1 en vooral N2. Zucht. Is 'idool' ook nog eens mijn leidinggevende (voor 1 dag in de week dus) wat het natuurlijk op zich al heel erg ingewikkeld zou maken.
Maar naar Gloria Gaynor: I will survive, for as long as I know how to love I know I'm still alive....
vrijdag 6 februari 2009 om 11:10
dinsdag 10 februari 2009 om 08:57
hallo, hier ben ik wel.
Momenteel zitten we gewoon even in een dip. Vooral mijn jongste dochter heeft nogal emotionele problemen, maar zelf loop ik ook tegen huildagen aan. We zullen hier gewoon door moeten. En verder natuurlijk de praktische dinge die je bij een scheiding tegenkomt. Er komt nog een rechtzaak, zijn nog onenigheden, heb het gevoel dat ik me steeds moet verdedigen.
En ik probeer de dingen die er liggen op een rij te zetten. Na 35 jaar huwelijk ligt er wel van alles, waar veel van te ruimen is. En administratief val alles uitzoeken, financieel op een rij krijgen, belastingaangifte voorbereiden, wachten op de kinderalimentatie, het houdt me wel bezig, terwijl ik in mijn hoofd niet echt behoefte aan dat soort dingen heb. Ik zou wel weken willen slapen.
Momenteel zitten we gewoon even in een dip. Vooral mijn jongste dochter heeft nogal emotionele problemen, maar zelf loop ik ook tegen huildagen aan. We zullen hier gewoon door moeten. En verder natuurlijk de praktische dinge die je bij een scheiding tegenkomt. Er komt nog een rechtzaak, zijn nog onenigheden, heb het gevoel dat ik me steeds moet verdedigen.
En ik probeer de dingen die er liggen op een rij te zetten. Na 35 jaar huwelijk ligt er wel van alles, waar veel van te ruimen is. En administratief val alles uitzoeken, financieel op een rij krijgen, belastingaangifte voorbereiden, wachten op de kinderalimentatie, het houdt me wel bezig, terwijl ik in mijn hoofd niet echt behoefte aan dat soort dingen heb. Ik zou wel weken willen slapen.
donderdag 12 februari 2009 om 18:44
Hoi meiden,
Is idd erg rustig de laatste tijd. Met mij gaat het ook op en af. Heb vorige week gehoord dat hij gaat trouwen met mevrouw... Doet toch wel wat. Veel hoofdpijn gehad, nu weer over en gaat weer lekker. Gelukkig gaat het op mijn werk goed en heb ik het super naar mijn zin. Dat is zo'n verademing!
Eindelijk, soms is het hangen en wurgen he? 35 jaar is lang... Dat wis je niet zomaar uit. Logisch dat de moed je af en toe in de schoenen zakt. Er komt zoveel op je af. Zou jij ook niet af en toe een jaartje vooruit willen kijken?
Even een tip voor wie het wil zien: vanavond komt op nederland 2 een documentaire over vrouwenmishandeling. Om 22.55 uur.
Dikke knuff in elk geval van mij voor jullie allemaal!
Is idd erg rustig de laatste tijd. Met mij gaat het ook op en af. Heb vorige week gehoord dat hij gaat trouwen met mevrouw... Doet toch wel wat. Veel hoofdpijn gehad, nu weer over en gaat weer lekker. Gelukkig gaat het op mijn werk goed en heb ik het super naar mijn zin. Dat is zo'n verademing!
Eindelijk, soms is het hangen en wurgen he? 35 jaar is lang... Dat wis je niet zomaar uit. Logisch dat de moed je af en toe in de schoenen zakt. Er komt zoveel op je af. Zou jij ook niet af en toe een jaartje vooruit willen kijken?
Even een tip voor wie het wil zien: vanavond komt op nederland 2 een documentaire over vrouwenmishandeling. Om 22.55 uur.
Dikke knuff in elk geval van mij voor jullie allemaal!
donderdag 12 februari 2009 om 23:14
quote:LilacTree schreef op 12 februari 2009 @ 18:44:
Zou jij ook niet af en toe een jaartje vooruit willen kijken?
Als dat zou kunnen! Hééél graag. De twijfels over waar ik ooit met de meiden terecht komr, of ik het financiëel redt, of we het mentaal kunnen bolwerken en rust terugvinden, of dat getouwtrek over zal gaan.... Zoveel vragen,waar nog geen antwoorden op zijn, die me inderdaad laten twjfelen aan alles wat ik doe. Dat vooruit kunnen zien, het zou mogelijk moeten zijn, en als het kan, dan ook nog invloed kunnen uitoefenen op de dingen die niet goed zijn gegaan. Maar het weten wat wel en niet goed zal gaan, zou een hulp zijn..(zucht)
Zou jij ook niet af en toe een jaartje vooruit willen kijken?
Als dat zou kunnen! Hééél graag. De twijfels over waar ik ooit met de meiden terecht komr, of ik het financiëel redt, of we het mentaal kunnen bolwerken en rust terugvinden, of dat getouwtrek over zal gaan.... Zoveel vragen,waar nog geen antwoorden op zijn, die me inderdaad laten twjfelen aan alles wat ik doe. Dat vooruit kunnen zien, het zou mogelijk moeten zijn, en als het kan, dan ook nog invloed kunnen uitoefenen op de dingen die niet goed zijn gegaan. Maar het weten wat wel en niet goed zal gaan, zou een hulp zijn..(zucht)
donderdag 12 februari 2009 om 23:53
Pff, Muis in tweestrijd. Enerzijds is "idool" heel leuk, anderzijds voelt Muis dat datzelfde idool te lang vrijgezel is geweest om zich goed te kunnen verplaatsen in iemand die het nodige heeft meegemaakt, een kind heeft met problemen. Kortom, die wel kan roepen van "het moet zus" maar dat het gewoon soms "zo" moet. Soms moeten mensen lauteren door levenservaring, op hun bek gaan, weten dat dingen niet gaan doordat je gevoelens en zo niet kan dwingen.
Maar vertel dat maar eens aan die buikvlinders van me....
Maar vertel dat maar eens aan die buikvlinders van me....
vrijdag 13 februari 2009 om 11:07
Heeeeeeeee muis.... Bah bah, die eeuwige tweestrijd ook tussen gevoel en verstand....
Wat omschrijf je dat mooi trouwens, lauteren door levenservaring. Is ergens ook saai toch, als je het inzicht bij je geboorte al in je hebt en je alles vantevoren goed weet in te schatten en nooit eens flink onderuit gaat. Ik bedoel maar, als je niet weet wat vallen is, zul je ook nooit weten wat opstaan is. En dus nooit je kracht ontdekken! Bereid zijn te leren en te onderzoeken, te LEVEN! Groeien doet pijn, echte verandering komt volgens mij nooit zonder tranen!
Weet je dat mijn haren tegenwoordig rechtovereind gaan staan als ik lees: je moet zus of zo. Als mensen de woorden: je moet! met grote regelmaat gebruiken gaat daar een enorme druk vanuit. Ik vind dat manipulatieve mensen. Laat je gedachten er eens over gaan. Hoe denk jij/jullie hierover?
Wat omschrijf je dat mooi trouwens, lauteren door levenservaring. Is ergens ook saai toch, als je het inzicht bij je geboorte al in je hebt en je alles vantevoren goed weet in te schatten en nooit eens flink onderuit gaat. Ik bedoel maar, als je niet weet wat vallen is, zul je ook nooit weten wat opstaan is. En dus nooit je kracht ontdekken! Bereid zijn te leren en te onderzoeken, te LEVEN! Groeien doet pijn, echte verandering komt volgens mij nooit zonder tranen!
Weet je dat mijn haren tegenwoordig rechtovereind gaan staan als ik lees: je moet zus of zo. Als mensen de woorden: je moet! met grote regelmaat gebruiken gaat daar een enorme druk vanuit. Ik vind dat manipulatieve mensen. Laat je gedachten er eens over gaan. Hoe denk jij/jullie hierover?
vrijdag 13 februari 2009 om 11:10
quote:Muis66 schreef op 12 februari 2009 @ 23:55:
Eindelijk: JA.
Je gaat het redden. Ook met momenten:
- dat je het even niet ziet zitten
- dat iedereen in een huilbui verkeert
- dat je aan het eind van inkomen nog een stukje maand over hebt
Maar je redt het; op wilskracht.....Mooi gezegd... en waar... deze woorden dringen ook tot mij door.. dank je wel!
Eindelijk: JA.
Je gaat het redden. Ook met momenten:
- dat je het even niet ziet zitten
- dat iedereen in een huilbui verkeert
- dat je aan het eind van inkomen nog een stukje maand over hebt
Maar je redt het; op wilskracht.....Mooi gezegd... en waar... deze woorden dringen ook tot mij door.. dank je wel!
vrijdag 13 februari 2009 om 11:18
quote:Muis66 schreef op 12 februari 2009 @ 23:53:
Pff, Muis in tweestrijd. Enerzijds is "idool" heel leuk, anderzijds voelt Muis dat datzelfde idool te lang vrijgezel is geweest om zich goed te kunnen verplaatsen in iemand die het nodige heeft meegemaakt, een kind heeft met problemen. Kortom, die wel kan roepen van "het moet zus" maar dat het gewoon soms "zo" moet. Soms moeten mensen lauteren door levenservaring, op hun bek gaan, weten dat dingen niet gaan doordat je gevoelens en zo niet kan dwingen.
Maar vertel dat maar eens aan die buikvlinders van me....Muis, het zit ook niet mee, die vlinders hebben ook al zolangniet gefladdert, ze botsten overal tegenaan. Je hebt duidelijk tijd nodig. veel tijd. Doe het rustig aan. Sterkte!
Pff, Muis in tweestrijd. Enerzijds is "idool" heel leuk, anderzijds voelt Muis dat datzelfde idool te lang vrijgezel is geweest om zich goed te kunnen verplaatsen in iemand die het nodige heeft meegemaakt, een kind heeft met problemen. Kortom, die wel kan roepen van "het moet zus" maar dat het gewoon soms "zo" moet. Soms moeten mensen lauteren door levenservaring, op hun bek gaan, weten dat dingen niet gaan doordat je gevoelens en zo niet kan dwingen.
Maar vertel dat maar eens aan die buikvlinders van me....Muis, het zit ook niet mee, die vlinders hebben ook al zolangniet gefladdert, ze botsten overal tegenaan. Je hebt duidelijk tijd nodig. veel tijd. Doe het rustig aan. Sterkte!
vrijdag 13 februari 2009 om 11:20
vrijdag 13 februari 2009 om 13:10
quote:LilacTree schreef op 13 februari 2009 @ 12:47:
Jeetje eindelijk..... Wat een rare dag moet dit voor je zijn. Op vrijdag de 13e!!?? Ben je ook op een vrijdag getrouwd?
Houd vol meid! Het einde is echt in zicht!nee, niet op een vrijdag. Maar inderdaad op de 13de. Dus heb vandaag een baaldag. Maar 35 keer liever dit.
Jeetje eindelijk..... Wat een rare dag moet dit voor je zijn. Op vrijdag de 13e!!?? Ben je ook op een vrijdag getrouwd?
Houd vol meid! Het einde is echt in zicht!nee, niet op een vrijdag. Maar inderdaad op de 13de. Dus heb vandaag een baaldag. Maar 35 keer liever dit.
vrijdag 13 februari 2009 om 21:38
quote:LilacTree schreef op 13 februari 2009 @ 11:07:
Heeeeeeeee muis.... Bah bah, die eeuwige tweestrijd ook tussen gevoel en verstand....
Wat omschrijf je dat mooi trouwens, lauteren door levenservaring. Is ergens ook saai toch, als je het inzicht bij je geboorte al in je hebt en je alles vantevoren goed weet in te schatten en nooit eens flink onderuit gaat. Ik bedoel maar, als je niet weet wat vallen is, zul je ook nooit weten wat opstaan is. En dus nooit je kracht ontdekken! Bereid zijn te leren en te onderzoeken, te LEVEN! Groeien doet pijn, echte verandering komt volgens mij nooit zonder tranen!
Weet je dat mijn haren tegenwoordig rechtovereind gaan staan als ik lees: je moet zus of zo. Als mensen de woorden: je moet! met grote regelmaat gebruiken gaat daar een enorme druk vanuit. Ik vind dat manipulatieve mensen. Laat je gedachten er eens over gaan. Hoe denk jij/jullie hierover?
Mijn moeten was niet zo dwingenddringend bedoeld, overigens, hoor. Maar ik voel gewoon dat hij nog op het intermenselijke contact veel moet leren. Ik kan niet echt goed uitleggen zonder details, en die wil ik ivm herkenbaarheid niet geven. Maar iemand die verstokt vrijgezel is, weet niet wat het is om te moeten schipperen met tijd vanwege werk, kind en studie. Weet niet wat het is als je weer een akkefietje met ex hebt deze week. Het is een andere wereld. Ik zeg niet, hij kan het niet. Hij kan het NOG niet. Dat merk ik ook in zijn werk. Hij moet nog veel leren. En daar is zijn functie nu ook naar. Hij gaat dat leren. De vraag is alleen, sluit zijn leerproces dan nu op mij aan, of duurt het nog even?
We zien wel. Ik heb de nodige hints gegeven, het initiatief moet (ja, echt moet) nu bij hem liggen.
Over moeten: hangt ervan af hoe het bedoeld is, We roepen het gauw, zonder dat het ook zo dwingend bedoeld wordt. Maar als het dwingend wordt gezegd, ben ik ook weg, Moeten is dwangarbeid, zeg ik dan!
Heeeeeeeee muis.... Bah bah, die eeuwige tweestrijd ook tussen gevoel en verstand....
Wat omschrijf je dat mooi trouwens, lauteren door levenservaring. Is ergens ook saai toch, als je het inzicht bij je geboorte al in je hebt en je alles vantevoren goed weet in te schatten en nooit eens flink onderuit gaat. Ik bedoel maar, als je niet weet wat vallen is, zul je ook nooit weten wat opstaan is. En dus nooit je kracht ontdekken! Bereid zijn te leren en te onderzoeken, te LEVEN! Groeien doet pijn, echte verandering komt volgens mij nooit zonder tranen!
Weet je dat mijn haren tegenwoordig rechtovereind gaan staan als ik lees: je moet zus of zo. Als mensen de woorden: je moet! met grote regelmaat gebruiken gaat daar een enorme druk vanuit. Ik vind dat manipulatieve mensen. Laat je gedachten er eens over gaan. Hoe denk jij/jullie hierover?
Mijn moeten was niet zo dwingenddringend bedoeld, overigens, hoor. Maar ik voel gewoon dat hij nog op het intermenselijke contact veel moet leren. Ik kan niet echt goed uitleggen zonder details, en die wil ik ivm herkenbaarheid niet geven. Maar iemand die verstokt vrijgezel is, weet niet wat het is om te moeten schipperen met tijd vanwege werk, kind en studie. Weet niet wat het is als je weer een akkefietje met ex hebt deze week. Het is een andere wereld. Ik zeg niet, hij kan het niet. Hij kan het NOG niet. Dat merk ik ook in zijn werk. Hij moet nog veel leren. En daar is zijn functie nu ook naar. Hij gaat dat leren. De vraag is alleen, sluit zijn leerproces dan nu op mij aan, of duurt het nog even?
We zien wel. Ik heb de nodige hints gegeven, het initiatief moet (ja, echt moet) nu bij hem liggen.
Over moeten: hangt ervan af hoe het bedoeld is, We roepen het gauw, zonder dat het ook zo dwingend bedoeld wordt. Maar als het dwingend wordt gezegd, ben ik ook weg, Moeten is dwangarbeid, zeg ik dan!
