Relaties
alle pijlers
pester van middelbare school tegengekomen....
woensdag 6 september 2017 om 20:30
Beste Forummers,
Ik moet het onmiddelijk kwijt, rede waarom ik het post is omdat ik het bij niemand anders kwijt kan... En bang ben van de reacties.
Onlangs was ik boodschappen aan het doen en kwam er een klein kindje van geen 3 jaar oud een zak chips bij mij in de mand doen, met het idee dat het de boodschappenmand van haar moeder was... Moeder is iets ver weg en ik reageer heel lief naar dat kindje en zeg geef maar aan mamma, de moeder draaide om en herkende dat gezicht en kreeg meteen een steek en warm gevoel en natuurlijk flasbacks van wat ze bij mij aan heeft gedaan. Ik laat dit helemaal niet zien en reageer nog; 'hey! jij bent toch van .... (middelbare school). Zei ja! ik oh heb jij al kinderen? zeg ze ja al 2, al getrouwd sinds mijn 19'e, zei; en jij dan? Ik: ik studeer nog... kortom ik reageerde gewoon doodleuk alsof het een vriendinnetje was en alsof er helemaal niets gebeurd is tussen ons... Ik wist echt niet hoe ik moest reageren en ik heb altijd gedacht als ik haar tegenkom ga ik zo en zo reageren en vertellen wat voor een 'piep' ze is. Maar ik voelde me oppeens dat stille domme meisje die alles weglacht en helemaal geen pijn en gevoelens ervaart. Ik kan dit aan niemand vertellen, omdat ik dan reacties ga krijgen als' zo dom van je, dat was je moment om haar terug te pakken etc. etc.
Hoe zouden jullie reageren? Ik heb eerlijk gezegd weer precies dezelfde gevoelens als toen ik als puber... :ik haat mezelf, ik kan niet voor mezelf opkomen ik ben niet hard genoeg etc...
ps. sorry dat er zoveel typfoutjes zijn maar ik heb heel snel geschreven, het is nog net gebeurd en ik wil er zo snel mogelijk meningen over horen.
Ik moet het onmiddelijk kwijt, rede waarom ik het post is omdat ik het bij niemand anders kwijt kan... En bang ben van de reacties.
Onlangs was ik boodschappen aan het doen en kwam er een klein kindje van geen 3 jaar oud een zak chips bij mij in de mand doen, met het idee dat het de boodschappenmand van haar moeder was... Moeder is iets ver weg en ik reageer heel lief naar dat kindje en zeg geef maar aan mamma, de moeder draaide om en herkende dat gezicht en kreeg meteen een steek en warm gevoel en natuurlijk flasbacks van wat ze bij mij aan heeft gedaan. Ik laat dit helemaal niet zien en reageer nog; 'hey! jij bent toch van .... (middelbare school). Zei ja! ik oh heb jij al kinderen? zeg ze ja al 2, al getrouwd sinds mijn 19'e, zei; en jij dan? Ik: ik studeer nog... kortom ik reageerde gewoon doodleuk alsof het een vriendinnetje was en alsof er helemaal niets gebeurd is tussen ons... Ik wist echt niet hoe ik moest reageren en ik heb altijd gedacht als ik haar tegenkom ga ik zo en zo reageren en vertellen wat voor een 'piep' ze is. Maar ik voelde me oppeens dat stille domme meisje die alles weglacht en helemaal geen pijn en gevoelens ervaart. Ik kan dit aan niemand vertellen, omdat ik dan reacties ga krijgen als' zo dom van je, dat was je moment om haar terug te pakken etc. etc.
Hoe zouden jullie reageren? Ik heb eerlijk gezegd weer precies dezelfde gevoelens als toen ik als puber... :ik haat mezelf, ik kan niet voor mezelf opkomen ik ben niet hard genoeg etc...
ps. sorry dat er zoveel typfoutjes zijn maar ik heb heel snel geschreven, het is nog net gebeurd en ik wil er zo snel mogelijk meningen over horen.
anoniem_6374917a6c3be wijzigde dit bericht op 07-09-2017 00:46
0.24% gewijzigd
donderdag 7 september 2017 om 10:11
Raphunus schreef: ↑07-09-2017 08:49
Toen ik in de twintig was kwam ik mijn pesters nog vaak tegen. 1 pester had het op zich genomen om mijn broertje tot beste vriend te bombarderen. Hij stond voor de deur of mijn broertje thuis was en ik zei 'Ja, hij is thuis' en sloeg de voordeur dicht. De ander kwam ik vaak tegen in de disco. Op een bepaald punt wilde hij met me zoenen en toen heb ik hem op zijn tong gebeten met de mededeling dat als ik niet goed genoeg was toen ik 70 kg woog, ik niet goed genoeg voor hem wil zijn nu ik 50 kg woog.
everything happens for a reason
donderdag 7 september 2017 om 10:18
Hier ben ik het volledig mee eens. Hoe vaak ik zelf niet te horen krijg: 'Je moet eens wat harder worden!'. Ik moet helemaal niks! Ik ben zoals ik ben. En de wereld zou juist nog mooier zijn als meer mensen wat zachter en liever zouden zijn.April2018april schreef: ↑06-09-2017 21:06Trots zijn juist! Je blijft jezelf en hoeft andere geen pijn te doen om een indentiteit te hebben! Good for you!
Ik herken je gevoel wel dat je vindt dat je meer voor jezelf moet opkomen en daardoor juist vindt dat je zwak bent. Tot ik ooit eens echt het besef kreeg dat te lief zijn een mega kracht is. Hoeveel mensen kunnen hun eigen ego opzij zetten voor 'vrede'. Ik weet niet hoe oud je bent maar met de jaren krijg je steeds meer dat besef en zul je merken dat het je juist krachtig maakt en daardoor ook hierachter durft te staan. Dat niemand eigenlijk belangrijker is dan hoe jij je over jezelf voelt en het waardeert wat voor mens jij bent. En leer je juist je te lief zijn karakter voor de mensen te gebruiken die dit inzien en leuk vinden aan jou. De rest is niet belangrijk joh! Echt niet!
Voor nu, let it goooooo! Gewoon een voorbijganger zoals er nog vele (goede & slechte) mensen zullen komen op je pad.
Ik ben zelf ook getreiterd en gepest, dus zal daar ook wel in meespelen. Maar het heeft me gemaakt tot wie ik ben.
Daarnaast TO: je hebt absoluut niks fout gedaan. Blijkbaar heeft het lot voor jou bepaald dat dit de reactie is die je ging geven en die het beste bij de situatie en deze tijd past. En dat is helemaal goed. Wees er trots op!
everything happens for a reason
donderdag 7 september 2017 om 10:22
Ik heb niet alle reacties gelezen.. maar ik wil even zeggen dat je het juist goed hebt gedaan. En dat het heel herkenbaar is dat je je meteen weer voelt zoals toen. Ik herken dat van een reunie van vorig jaar. Inmiddels ben ik erg zelfverzekerd, niet verlegen meer en echt niet op m'n mondje gevallen.. maar toen ik de school in liep en klasgenoten van vroeger zag, voelde ik me weer precies zoals toen. Ik voelde me heel geremd en het werd helemaal geen fijne dag. Ik ben er soms nog steeds verbaasd over.
donderdag 7 september 2017 om 10:24
Vaak is de pester van toen zich niet eens bewust van de schade die er is aangericht, maar ik kan me jou gevoel heel goed voorstellen TO, het zou zomaar kunnen dat je haar nu wat vaker tegen gaat komen in de supermarkt waar zij blijkbaar ook haar boodschappen doet, stel nu dat je haar een volgende keer weer tegenkomt dan zou je misschien datgene kunnen vragen/zeggen wat jou dwarszit.
Denk je dat je dan kan zonder emotioneel te worden ?
En hoe zou je dat gesprek willen beginnen?
Denk je dat je dan kan zonder emotioneel te worden ?
En hoe zou je dat gesprek willen beginnen?
Uiteindelijk kiest iedereen voor zichzelf
donderdag 7 september 2017 om 17:34
donderdag 7 september 2017 om 17:56
Goed gedaan!
Al kan ik zelf ook fantasieën koesteren, waarbij ik die ene meester van de basisschool, confronteer met zijn verrotte karakter
Tja, van hem geleerd, dat ook volwassenen pesten.
Hij is nog niets veranderd, hoor ik af en toe in het dorp...
Lief tegen sommige kinderen en gemeen tegen de rest. Ik zou hem zo graag met gelijke munt terugbetalen...
Maar goed, ik denk dat dit soort figuren hun straf nog wel krijgen, op de een of andere manier...
Al kan ik zelf ook fantasieën koesteren, waarbij ik die ene meester van de basisschool, confronteer met zijn verrotte karakter
Tja, van hem geleerd, dat ook volwassenen pesten.Hij is nog niets veranderd, hoor ik af en toe in het dorp...
Lief tegen sommige kinderen en gemeen tegen de rest. Ik zou hem zo graag met gelijke munt terugbetalen...
Maar goed, ik denk dat dit soort figuren hun straf nog wel krijgen, op de een of andere manier...
donderdag 7 september 2017 om 18:44
Leuke reacties hier!
Wat fijn.
Ik vind ook dat je het best goed/waardig hebt gedaan.
Vergeet ook niet dat het als een verrassing op je dak viel, je had zero voorbereidingstijd. Ik denk dat het normaal is dat je dan op automatische piloot vliegt en bij jou is dat kennelijk heel aardig zijn. Dat zegt alleen maar goeie dingen over jou.
Ik zou gewoon proberen te accepteren dat je je uiterste best gedaan hebt in een lastige situatie.
Misschien kun je ook je even nadenken wat je achteraf anders had willen doen?
En dat even mentaal oefenen?
Als je haar nog een keer tegenkomt in de supermarkt, kun je dat alsnog doen.
Al zou ik ook wel ten allen tijde mijn waardigheid willen bewaren, maar ik heb het gevoel dat dat bij jou niet anders is.
Maar dat wil niet zeggen dat je er niet even wat van kunt zeggen, als je dat zou willen.
En ik hoop dat je ook goed beseft dat Vadertje Tijd die 'wraak' ook al voor jou genomen heeft. Want zij was op haar negentiende al getrouwd en niet veel later kinderen, terwijl jij studeert.
Herkenbaar trouwens. Ben ook een keer gepest geweest door een meisje, zelfs fysiek aangevallen. Fast forward zeven jaar later, ik was in de 20 en studeerde ook, aan de universiteit van een grote stad. Ik was voor het weekend in onze kleine geboortestad, stap de bus op en zie haar zitten: zij was de chauffeur en ze woog minstens 100 kilo, met allemaal vlees en vet dat over de chauffeursstoel hing.
Ik heb ook niets gezegd, wel vriendelijk gegroet enz, maar inwendig heb ik wel gelachen.
Wat fijn.
Ik vind ook dat je het best goed/waardig hebt gedaan.
Vergeet ook niet dat het als een verrassing op je dak viel, je had zero voorbereidingstijd. Ik denk dat het normaal is dat je dan op automatische piloot vliegt en bij jou is dat kennelijk heel aardig zijn. Dat zegt alleen maar goeie dingen over jou.
Ik zou gewoon proberen te accepteren dat je je uiterste best gedaan hebt in een lastige situatie.
Misschien kun je ook je even nadenken wat je achteraf anders had willen doen?
En dat even mentaal oefenen?
Als je haar nog een keer tegenkomt in de supermarkt, kun je dat alsnog doen.
Al zou ik ook wel ten allen tijde mijn waardigheid willen bewaren, maar ik heb het gevoel dat dat bij jou niet anders is.
Maar dat wil niet zeggen dat je er niet even wat van kunt zeggen, als je dat zou willen.
En ik hoop dat je ook goed beseft dat Vadertje Tijd die 'wraak' ook al voor jou genomen heeft. Want zij was op haar negentiende al getrouwd en niet veel later kinderen, terwijl jij studeert.
Herkenbaar trouwens. Ben ook een keer gepest geweest door een meisje, zelfs fysiek aangevallen. Fast forward zeven jaar later, ik was in de 20 en studeerde ook, aan de universiteit van een grote stad. Ik was voor het weekend in onze kleine geboortestad, stap de bus op en zie haar zitten: zij was de chauffeur en ze woog minstens 100 kilo, met allemaal vlees en vet dat over de chauffeursstoel hing.
Ik heb ook niets gezegd, wel vriendelijk gegroet enz, maar inwendig heb ik wel gelachen.
donderdag 7 september 2017 om 18:55
Heel herkenbaar, zelf ook flink gepest op de lagere en middelbare school. (Best nog moeite mee soms, bij mensen vertrouwen b.v.) Op een moment werd 1 van de pesters mijn manager, ook zei deed alleen lief en leuk. Toen het gesprek er een keer op kwam, leek ze oprecht verbaasd dat ze dat gedaan haar, ze wist er niets meer van.
Such a beautiful place to be with Friends.
donderdag 7 september 2017 om 18:57
Dat heb ik ook eens bij een vroeger pester meegemaakt.LoveDobby schreef: ↑07-09-2017 18:55Heel herkenbaar, zelf ook flink gepest op de lagere en middelbare school. (Best nog moeite mee soms, bij mensen vertrouwen b.v.) Op een moment werd 1 van de pesters mijn manager, ook zei deed alleen lief en leuk. Toen het gesprek er een keer op kwam, leek ze oprecht verbaasd dat ze dat gedaan haar, ze wist er niets meer van.
Blijkbaar kan je geheugen zo'n herinnering blokkeren