Relaties
alle pijlers
Radeloos
dinsdag 12 september 2017 om 23:02
Hoi, dit is mijn allereerste bericht hier op dit forum. Ik moet mijn verhaal aan iemand kwijt die het van een ander perspectief ziet en mij wellicht advies kan geven.. hier komt mijn verhaal.
Ongeveer 5 jaar geleden was er een man, hij vond mij te gek. Ik voelde mij hier nog niet goed genoeg voor en had geen zin in een relatie omdat ik mij hierdoor onderdrukt voelde door eventuele bindingsangst.
Het ging een aantal jaren door dat ik steeds aanklopte en hij mij weer de aandacht gaf die ik op dat moment nodig had. Toen kwam de druk weer.
Hij had het een soort van opgegeven met een diep liggende zwak voor mij. Dit is een jaar zo gebleven.
Tot het moment een jaar geleden, hij ineens een relatie kreeg met iemand uit onze vriendengroep. Ik ging daar zo aan onderdoor, en kon het niet aanzien. Ik was een aantal jaar ouder en besefte mij wat ik niet meer had. Ik ben hieraan gewend geraakt na een aantal maanden.
Ik ben 5 maanden op Texel gaan wonen en werken voor school (wellicht omdat ik dat echt wilde of omdat ik heel graag uit mijn omgeving wilde ontsnappen). Toen dat af begon te lopen, begon ik weer sterke gevoelens te ontwikkelen. Dit kwam mede omdat de relatie van een jaar uit was gegaan. We hebben wat aangepraat, maar ik kwam er achter dat hij hetzelfde wil als de voorgaande jongens die ik een kans gaf (ze waren echter niet zoals hij). Hij wil enkel seks. Dit deed mij de eerste keer echt wel pijn, n dan heb ik hem (zo psycho dat ik werd) laten merken. Ik heb wel eens in een dronken opwelling gevraagd wat het nu is, maar ik heb nooit een duidelijk antwoord mogen ontvangen helaas.
Uiteindelijk ben ik hiermee akkoord gegaan en hebben we nu een aantal weken seks. Nu gebeurd elk weekend het volgende, ook als we geen seks hebben geeft de beste man mij een kus. En wat doe je niet als je het enkel voor seks doet? Juist. Een kus geven. Dit brengt mij elke keer zo in verwarring. Nu heb ik dit weekend ook nog eens bij hem geslapen voor het eerst (vraag me niet waarom we überhaupt nog nooit samen in één bed hebben gelegen, buiten is ruimte zat). Het probleem is; ik hoor nooit wat van hem, wat vroeger overigens ook het geval niet was omdat hij mij nooit durfde te appen, dus daar ligt het niet aan.
Nu vraag ik me af, moet ik hem een bericht sturen, of gaat dit helemaal verkeerd.. deze jongen is zo verliefd op mij geweest en nu voel ik me ellendiger dan ooit en ben ik radeloos. Ik weet dat jongens zich onderdrukt voelen op het moment dat je ze dingen gaat vragen, maar ik kan niet meer tegen deze onzekerheid.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik hoop zo erg dat iemand mij hier een passend antwoord op kan geven.
Ongeveer 5 jaar geleden was er een man, hij vond mij te gek. Ik voelde mij hier nog niet goed genoeg voor en had geen zin in een relatie omdat ik mij hierdoor onderdrukt voelde door eventuele bindingsangst.
Het ging een aantal jaren door dat ik steeds aanklopte en hij mij weer de aandacht gaf die ik op dat moment nodig had. Toen kwam de druk weer.
Hij had het een soort van opgegeven met een diep liggende zwak voor mij. Dit is een jaar zo gebleven.
Tot het moment een jaar geleden, hij ineens een relatie kreeg met iemand uit onze vriendengroep. Ik ging daar zo aan onderdoor, en kon het niet aanzien. Ik was een aantal jaar ouder en besefte mij wat ik niet meer had. Ik ben hieraan gewend geraakt na een aantal maanden.
Ik ben 5 maanden op Texel gaan wonen en werken voor school (wellicht omdat ik dat echt wilde of omdat ik heel graag uit mijn omgeving wilde ontsnappen). Toen dat af begon te lopen, begon ik weer sterke gevoelens te ontwikkelen. Dit kwam mede omdat de relatie van een jaar uit was gegaan. We hebben wat aangepraat, maar ik kwam er achter dat hij hetzelfde wil als de voorgaande jongens die ik een kans gaf (ze waren echter niet zoals hij). Hij wil enkel seks. Dit deed mij de eerste keer echt wel pijn, n dan heb ik hem (zo psycho dat ik werd) laten merken. Ik heb wel eens in een dronken opwelling gevraagd wat het nu is, maar ik heb nooit een duidelijk antwoord mogen ontvangen helaas.
Uiteindelijk ben ik hiermee akkoord gegaan en hebben we nu een aantal weken seks. Nu gebeurd elk weekend het volgende, ook als we geen seks hebben geeft de beste man mij een kus. En wat doe je niet als je het enkel voor seks doet? Juist. Een kus geven. Dit brengt mij elke keer zo in verwarring. Nu heb ik dit weekend ook nog eens bij hem geslapen voor het eerst (vraag me niet waarom we überhaupt nog nooit samen in één bed hebben gelegen, buiten is ruimte zat). Het probleem is; ik hoor nooit wat van hem, wat vroeger overigens ook het geval niet was omdat hij mij nooit durfde te appen, dus daar ligt het niet aan.
Nu vraag ik me af, moet ik hem een bericht sturen, of gaat dit helemaal verkeerd.. deze jongen is zo verliefd op mij geweest en nu voel ik me ellendiger dan ooit en ben ik radeloos. Ik weet dat jongens zich onderdrukt voelen op het moment dat je ze dingen gaat vragen, maar ik kan niet meer tegen deze onzekerheid.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik hoop zo erg dat iemand mij hier een passend antwoord op kan geven.
dinsdag 12 september 2017 om 23:12
dinsdag 12 september 2017 om 23:13
En dit. Doodvermoeiend, ik zou er wel klaar mee zijn.
May the force be ever in your favor, Mr. Potter - Gandalf (The Chronicles of Narnia)
dinsdag 12 september 2017 om 23:18
dinsdag 12 september 2017 om 23:23
TegeltjeswijsheidSummerdance schreef: ↑12-09-2017 23:21Ingewikkeld verhaal
En weet je.....ingewikkelde verhalen worden nooit een succes story.
woensdag 13 september 2017 om 00:16
Als hij alleen seks zegt te willen, is de kans groot dat dat ook zo is. Ook al komen daar wat 'gezelligere' dingen bij, een kus of samen slapen, dat lijkt me op zich niet veelzeggend. Ik denk dat het goed is je af te vragen of je dit werkelijk wilt. Als je je er onzeker en radeloos van gaat voelen, dan is het misschien niet wat fijn voor je is.
Ik heb ooit een korte relatie gehad met iemand die zei 'als iemand dichtbij komt, krijg ik het meestal moeilijk'. Ik was verliefd en dacht 'dat zal vast wel meevallen en dat kan ik wel aan'. Maar zodra we intiem werden, raakte hij steeds in paniek en dan gaf hij allemaal tegenstrijdige en afwijzende signalen waar ik heel onzeker van werd. Ik ben ermee gestopt, ook al dacht ik dat hij gewoon bang was en heeft hij dat achteraf ook toegegeven. Ik vond dat ik het niet kon verkopen aan mijn kwetsbare hart.
In relaties gaat het in mijn ogen niet alleen om dat je elkaar leuk vindt, maar ook dat je patronen in het relateren een beetje bij elkaar passen. En ik denk dat het allerbelangrijkste is dat je jezelf altijd op no. 1 zet. Degene die bij jou past, past ook bij wat jij in de basis nodig hebt. (Al plak je die ander natuurlijk ook wel eens het liefst achter het behang.) Wil jij uberhaupt wel zijn met iemand die zo met je omgaat?
Ik heb ooit een korte relatie gehad met iemand die zei 'als iemand dichtbij komt, krijg ik het meestal moeilijk'. Ik was verliefd en dacht 'dat zal vast wel meevallen en dat kan ik wel aan'. Maar zodra we intiem werden, raakte hij steeds in paniek en dan gaf hij allemaal tegenstrijdige en afwijzende signalen waar ik heel onzeker van werd. Ik ben ermee gestopt, ook al dacht ik dat hij gewoon bang was en heeft hij dat achteraf ook toegegeven. Ik vond dat ik het niet kon verkopen aan mijn kwetsbare hart.
In relaties gaat het in mijn ogen niet alleen om dat je elkaar leuk vindt, maar ook dat je patronen in het relateren een beetje bij elkaar passen. En ik denk dat het allerbelangrijkste is dat je jezelf altijd op no. 1 zet. Degene die bij jou past, past ook bij wat jij in de basis nodig hebt. (Al plak je die ander natuurlijk ook wel eens het liefst achter het behang.) Wil jij uberhaupt wel zijn met iemand die zo met je omgaat?
woensdag 13 september 2017 om 00:39
Iemand vond jou heel leuk. En jij hield de boot af. Maar toen hij kreeg een relatie met iemand anders.
Toen dat uit was, vond jij hem weer leuk. En wilde hij alleen seks. En daar ben je in mee gegaan.
En nu hebben jullie samen geslapen en jullie durven elkaar niet te appen.
Is dat het verhaal?
Ja, bijzonder...
Nee? dan snap ik er helemaal niets van
Toen dat uit was, vond jij hem weer leuk. En wilde hij alleen seks. En daar ben je in mee gegaan.
En nu hebben jullie samen geslapen en jullie durven elkaar niet te appen.
Is dat het verhaal?
Ja, bijzonder...
Nee? dan snap ik er helemaal niets van
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
woensdag 13 september 2017 om 06:06
Dit is haar eerste topic volgens mijKoffiemachine schreef: ↑13-09-2017 01:18En laat je schoonmoeder en zwager intrekken in het huis. Zie ander topic..
woensdag 13 september 2017 om 06:09
Je schrijft dat je radeloos bent, maar ik zou eerder zeggen: wanhopig.
Je schrijft dat je bindingsangst hebt, maar ik denk eerder aan verlatingsangst.
Ik ken iemand en daar moest ik tijdens het lezen van jouw verhaal aan denken: zij stort zich ook telkens in van die hopeloze acties met mannen, als een soort van kamikazepiloot...het zal wel wanhoop zijn.
Maar wat anderen al eerder zeiden, het is erg vermoeiend, dat klopt.
Trouwens, iemand willen omdat een ander hem heeft is wel behoorlijk kinderachtig.
Kleuters hebben dat, dat ze pas geinteresseerd raken in een speeltje als een ander kind er mee speelt en het dan ineens op gaan eisen.
Dus ik denk niet dat dit ware liefde is, maar een kinderachtig verlangen.
Geef het op en haal diep adem.
En een kus is alleen maar een kus, beleefd om te geven na de seks, maar het is nog steeds geen huwelijksaanzoek.
Je verzint er zelf allemaal verhalen bij die niet stroken met de realiteit.
En als een man verliefd op je was ooit, of verlangde naar iets wat hij niet kon krijgen toen van jou, dan kan dat ook gewoon weer net zo gemakkelijk overgaan. Betekent niet dat hij je de rest van zijn leven op handen gaat dragen.
Maar betekent ook niet dat jij ineens maar genoegen moet gaan nemen met alleen maar seks.
Blijkbaar wordt je er niet beter van, wel wanhopiger.
Dus probeer je eigenwaarde ergens vandaan te halen om je schouders hierover op te halen en weer verder te kunnen gaan.
Geef het op om hem te begeren, probeer voortaan echt lief te hebben, jezelf en de ander en pas dan maak je kans op iets van echte waarde.
Je schrijft dat je bindingsangst hebt, maar ik denk eerder aan verlatingsangst.
Ik ken iemand en daar moest ik tijdens het lezen van jouw verhaal aan denken: zij stort zich ook telkens in van die hopeloze acties met mannen, als een soort van kamikazepiloot...het zal wel wanhoop zijn.
Maar wat anderen al eerder zeiden, het is erg vermoeiend, dat klopt.
Trouwens, iemand willen omdat een ander hem heeft is wel behoorlijk kinderachtig.
Kleuters hebben dat, dat ze pas geinteresseerd raken in een speeltje als een ander kind er mee speelt en het dan ineens op gaan eisen.
Dus ik denk niet dat dit ware liefde is, maar een kinderachtig verlangen.
Geef het op en haal diep adem.
En een kus is alleen maar een kus, beleefd om te geven na de seks, maar het is nog steeds geen huwelijksaanzoek.
Je verzint er zelf allemaal verhalen bij die niet stroken met de realiteit.
En als een man verliefd op je was ooit, of verlangde naar iets wat hij niet kon krijgen toen van jou, dan kan dat ook gewoon weer net zo gemakkelijk overgaan. Betekent niet dat hij je de rest van zijn leven op handen gaat dragen.
Maar betekent ook niet dat jij ineens maar genoegen moet gaan nemen met alleen maar seks.
Blijkbaar wordt je er niet beter van, wel wanhopiger.
Dus probeer je eigenwaarde ergens vandaan te halen om je schouders hierover op te halen en weer verder te kunnen gaan.
Geef het op om hem te begeren, probeer voortaan echt lief te hebben, jezelf en de ander en pas dan maak je kans op iets van echte waarde.
woensdag 13 september 2017 om 06:56
