Relaties
alle pijlers
Relatie-'druk'
maandag 18 september 2017 om 10:43
Mijn vriendin houd totaal niet van WhatsApp.
Ik daarentegen wel, maar that's not the thing;
Het punt is dat ik mezelf mentaal kan slopen ('ze wil me niet meer' denken etc.) over dingetjes als;
Geen goeiemorgen (terug)krijgen / Lang geen antwoord krijgen / Lange tijd geen enkel berichtje ontvangen
Dat ligt aan mijn eige nzelfverzekerdheid, dat weet ik.
Maar ik heb er bij niemand anders last van: bij mijn vrienden niet, bij klasgenoten niet, bij mijn baas niet, bij mijn ouders niet.
Noem maar op.
Ik ben 20, en ik ken mijn vriendin nu een jaar (en een paar maand).
Wat kan ik ertegen doen, vind het nu wel vervelend worden van mezelf
Ik daarentegen wel, maar that's not the thing;
Het punt is dat ik mezelf mentaal kan slopen ('ze wil me niet meer' denken etc.) over dingetjes als;
Geen goeiemorgen (terug)krijgen / Lang geen antwoord krijgen / Lange tijd geen enkel berichtje ontvangen
Dat ligt aan mijn eige nzelfverzekerdheid, dat weet ik.
Maar ik heb er bij niemand anders last van: bij mijn vrienden niet, bij klasgenoten niet, bij mijn baas niet, bij mijn ouders niet.
Noem maar op.
Ik ben 20, en ik ken mijn vriendin nu een jaar (en een paar maand).
Wat kan ik ertegen doen, vind het nu wel vervelend worden van mezelf
anoniem_354866 wijzigde dit bericht op 26-09-2017 20:29
1.59% gewijzigd
maandag 18 september 2017 om 11:51
ja ik snap het.. is wel moeilijk voor me, maar ik vind het wel nodig - anders opende ik dit topic niet.VesperLynd schreef: ↑18-09-2017 11:46...of moe is ...druk gehad op school/werk ...geen zin heeft om te kletsen ...spierpijn van het sporten ...zorgen over moeder/vriendin/huisdier ...geen zin heeft om naar de Appie te gaan ...een broek draagt die wat te strak zit
Je snapt het wel. Niet altijd alles op de relatie betrekken.
maandag 18 september 2017 om 11:53
ja ik denk dan ook vaak automatisch van; ja ze wil niet met me praten / ze vind me irritant / ze wil me niet meer..shisha schreef: ↑18-09-2017 11:48Ik vind het ergens wel logisch.
Een vriend van mij heeft er expres voor gekozen om niet aan Facebook te doen en om de notificaties bij WhatsApp uit te zetten zodat hij niet kan zien wie wanneer online was.
Of in elk geval kunnen anderen nu niet zien wanneer hij online was.
Vroeger droegen mensen elkaars ring om zichzelf en elkaar er door de dagen en de afstand heen aan te helpen herinneren dat ze bij elkaar hoorden.
Misschien helpt het om een kledingstuk met haar geur in je huis te bewaren.
Mijn vriend reageert bijna altijd meteen op een berichtje en ik doe dat omgekeerd ook.
Dat vinden we allebei prettig.
Als het een keer niet zo is dan komt dat omdat de ander druk bezig is met iets.
Het komt wel eens voor dat hij na 3 uur nog steeds niet gereageerd heeft, maar dat is dan meestal omdat hij ergens op locatie aan het werk is en even geen internet bereik heeft.
Deze ochtend bijvoorbeeld heb ik hem geen bericht gestuurd en hij mij ook niet, ik doe dat soms soort van expres een dagje gewoon niet, zodat het niet te klef wordt. Moet kunnen en ik heb er ook lang niet altijd behoefte aan.
Maar als ik merk dat hij daar wel behoefte aan heeft, doordat hij een berichtje stuurt, dan stuur ik zo snel mogelijk iets terug.
Al was het maar: hoi, ik ben even druk nu xxx
Ik heb een vriendin die ook bijna nooit meteen reageert, ik vind dat niet prettig.
Soms duurt het dagen voor ze eens een keer terugbelt.
Ik heb dan het idee dat ze heen behoefte heeft aan contact met mij.
En ja, eerlijk gezegd, dat zal dan ook wel zo zijn toch?
Wat moet ik anders denken?
Maar vaak zegt ze achteraf dat ze zo druk was en verstrooid, of niet goed in haar vel zat.
Al met al maakt het voor mij toch de vriendschap een stuk minder hecht.
Misschien ben jij gewoon wat aanhankelijke en communicatiever dan dat zij is?
Tja, voor de 1 is dit belangrijk en voor de ander dat, maar je moet ergens soms bevestiging uit halen natuurlijk.
wel een tikkeltje erger dan een normale denkwijze, maarja hij is er wel..
maandag 18 september 2017 om 11:58
Ze denkt op dat moment vermoedelijk inderdaad niet aan je. Er zijn zoveel dingen om aan te denken dat de kans dat zij aan jou denkt op exact hetzelfde moment als jij aan haar denkt, niet bijster groot is. En als ze het uit wil maken, dan zal ze dat vanzelf wel doen. Daar kun jij niets aan veranderen, die beslissing ligt niet bij jou.
Als je zo onzeker wordt van deze relatie dat het eigenlijk niet meer leuk is, waarom ben je dan nog bij haar?
maandag 18 september 2017 om 12:03
Ik zou zeggen: waarom doe je dan niets aan die onzekerheid? Mits de relatie 'objectief' gezien goed is natuurlijk.Pantax schreef: ↑18-09-2017 11:58Ze denkt op dat moment vermoedelijk inderdaad niet aan je. Er zijn zoveel dingen om aan te denken dat de kans dat zij aan jou denkt op exact hetzelfde moment als jij aan haar denkt, niet bijster groot is. En als ze het uit wil maken, dan zal ze dat vanzelf wel doen. Daar kun jij niets aan veranderen, die beslissing ligt niet bij jou.
Als je zo onzeker wordt van deze relatie dat het eigenlijk niet meer leuk is, waarom ben je dan nog bij haar?
maandag 18 september 2017 om 12:07
hierin herken ik mezelf erg ja.VesperLynd schreef: ↑18-09-2017 11:56Die logica is koren op de molen van iemand die uit zichzelf onzeker is. Die voelt constant de druk om vooral NIET ONZEKER TE ZIJN! Want stel je voor dat het niet goed zit... Oh jee, weer 'n prikje van onzekerheid, zie je wel, ik voel weer wat... Oh help, dat ik dit al denk is vast een teken dat...
En ga zo maar door. Iemand die onzeker is grijpt alles aan om over te piekeren. Dan is niet altijd de relatie op zich het punt, maar juist het piekergedrag dat voor problemen kan zorgen. De piekeraar moet eerst eens zijn angsten en onzekerheden erkennen en leren om daar vooral niet naar te handelen. Anders wordt het lastig, als je iedere onzekere gedachte voor waar aanneemt en hier op gaat reageren ("je ziet me niet meer zitten, want je appt me niet genoeg!").
Ik zoek vanalles om bij te piekeren, maar dan kom ik weer bij mijn openingsstukje;
ik heb het alleen maar bij mn vriendin.
WHY?! Als ik nou over alles zou piekeren, waarom doe ik het dan niet bij vrienden/familie?
maandag 18 september 2017 om 12:08
omdat ik langzamerhand doorkrijg dat die onzekerheid bij mijzelf vandaan komt ipv DOOR haar. Het is - voor mij - iets van mezelf. Ik vind dat ik dus zelf de relatie voor mezelf minder leuk maak.Pantax schreef: ↑18-09-2017 11:58Ze denkt op dat moment vermoedelijk inderdaad niet aan je. Er zijn zoveel dingen om aan te denken dat de kans dat zij aan jou denkt op exact hetzelfde moment als jij aan haar denkt, niet bijster groot is. En als ze het uit wil maken, dan zal ze dat vanzelf wel doen. Daar kun jij niets aan veranderen, die beslissing ligt niet bij jou.
Als je zo onzeker wordt van deze relatie dat het eigenlijk niet meer leuk is, waarom ben je dan nog bij haar?
maandag 18 september 2017 om 12:09
ik wil er ook super graag iets mee doen, maar dan kom ik (weer) met de vraag; hoe precies?VesperLynd schreef: ↑18-09-2017 12:03Ik zou zeggen: waarom doe je dan niets aan die onzekerheid? Mits de relatie 'objectief' gezien goed is natuurlijk.
maandag 18 september 2017 om 12:10
Wat grappig, ik zou juist denken dat als een relatie fijn, goed en gezellig is, je niet zo onzeker bent dat het je doodongelukkig maakt. Als een relatie die impact op me zou hebben, zou ik ermee stoppen en iemand zoeken waar ik me wel veilig en zeker bij voel.VesperLynd schreef: ↑18-09-2017 12:03Ik zou zeggen: waarom doe je dan niets aan die onzekerheid? Mits de relatie 'objectief' gezien goed is natuurlijk.
maandag 18 september 2017 om 12:11
Je hebt die onzekerheid ook in relaties met andere mensen, ouders, vrienden? Met voorgaande liefdes? Zo nee, dan zou ik toch denken dat iets in deze relatie je een onveilig gevoel geeft.
maandag 18 september 2017 om 12:12
Is TO een puppy?
TO: leer het af. Je vriendin is je echt niet vergeten als je eens niet appt. Zit te piekeren of whatsapp, dan kan je altijd nog je telefoon wegleggen en afleiding zoeken. Studeren, een goed boek lezen, een bijbaantje nemen, stofzuigen, de afwas doen, hardlopen. Zit er iets voor je tussen?
maandag 18 september 2017 om 12:30
Hahaha, nee zo bedoelde ik het natuurlijk niet.
Meer toch als: vroeger had je een soort van etiquette voor dat soort dingen, voor hoe je met elkaar om hoorde te gaan.
Tegenwoordig met die telefoons doet iedereen maar wat.
Dat kan tot onnodig extra veel onzekerheid leiden.
En je moet tegenwoordig maar altijd zo supercool zijn en zo ontzettend je eigen onafhankelijke leven leiden.
Maar ergens vind ik het eerlijk gezegd gewoon onbeschoft om iemand waar je een relatie mee hebt maar gewoon uren te laten bungelen en gewoon maar niet te reageren, want druk of gewoon helemaal vergeten.
Je mag best selectief zijn, maar sommige mensen mogen mij gewoon bijna altijd storen en als dat omgekeerd niet mag, dan zijn het geen echte vrienden in mijn ogen, want dan doen ze er niet hard genoeg hun best voor.
Ik snap heus wel dat je niet altijd op elk wissewasje kunt ingaan als je het doorgaans erg druk hebt, maar daar dien je dan samen over te praten en duidelijke afspraken over te maken vind ik.
maandag 18 september 2017 om 12:32
Omdat je familie wel blijft en je vrienden ook.
Wat ik vaak zie in relaties dat mensen de relatie zien als een invulling van hun leven, in plaats van een aanvulling op hun leven.
Als jij een relatie ziet als een invulling van jouw leven, als iets wat jou de bevestiging geeft dat je mag bestaan en dan kan het zijn dat je die bevestiging keer op keer wil zien via het reageren van haar op jouw appjes.
Als je de relatie ziet als een aanvulling op jouw leven, dan zijn antwoorden op jouw appjes een aanvulling. Leuk om te krijgen, maar niet van levensbelang belang, omdat de bevestiging dat je mag bestaan bij jezelf weg haalt, en niet bij een ander.
Kortom, hoe zie jij jouw relatie met haar? Als invulling of aanvulling?
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
maandag 18 september 2017 om 12:38
Dit. Ik begin langzamerhand te denken dat WhatsApp veel relaties kapot maakt.
Het is een ideaal middel om contact te onderhouden, maar daardoor verwacht men tegenwoordig ook dat iedereen a la minute reageert.
Mijn moeder (59jr) wees me erop dat toen zij net een relatie had, je al die contactvormen niet had. Dat maakte je wel een stuk zelfstandiger; ieder leefde zijn eigen leven en als ze samen waren waren ze samen. Je kon de ander ook niet continu laten weten waar je bent, dus er moest wel vertrouwen zijn. En bovenal: als ze samen waren hadden ze elkaar een hoop te vertellen, want dat kon niet tussendoor gedeeld worden via de app. Mensen panikeerden niet steeds als ze even niets van de ander hoorden, dat was normaal. Lijkt mij een stuk gezonder..
maandag 18 september 2017 om 12:41
Hahajaa, ik was al benieuwd wanneer iemand precies dat nu eindelijk ging zeggen!Maar toch even zonder gekheid: ik merk dat ik minder behoefte heb om contact met mijn vriend op te nemen als ik in zijn huis blijf slapen, terwijl hij al bvb weg is voor zijn werk. Al zijn spulletjes om mij heen en ik heb gewoon minder behoefte om contact op te nemen ,met hem.
Ook als hij bij mij slaapt en zijn sloffen liggen onder de trap of zoiets, terwijl hij toch naar zijn werk is, dat voelt gewoon knus en vertrouwd en haalt onzekerheden weg.
Met gewone vrienden heb ik soms trouwens ook dat ik merk dat ik minder de behoefte heb om hen te bellen als we een afspraak hebben staan om elkaar in het echt te gaan zien, bvb woensdag om 11.00 uur, misschien omdat ik ddan weet dat we elkaar sowieso gaan zien en dus waar ik aan toe ben.
Voor mensen die graag willen weten waar ze aan toe zijn kan het helpen om hele duidelijke afspraken te maken.
Voor to zou het misschien kunnen helpen om gewoon af te spreken om elkaar alleen op bepaalde dagen en tijden een berichtje te sturen.
Zodat hij zeker weet: op maandagmorgen hoef ik sowieso geen berichtje van haar terug te verwachten, maar op woensdag spreken we af om elkaar te zien. Dan hoeft hij niet nodeloos te wachten en weet hij tenminste waar hij aan toe is en dat is dan duidelijk.
maandag 18 september 2017 om 12:45
Precies dit.Pijnboompitje25 schreef: ↑18-09-2017 12:38Dit. Ik begin langzamerhand te denken dat WhatsApp veel relaties kapot maakt.
Het is een ideaal middel om contact te onderhouden, maar daardoor verwacht men tegenwoordig ook dat iedereen a la minute reageert.
Mijn moeder (59jr) wees me erop dat toen zij net een relatie had, je al die contactvormen niet had. Dat maakte je wel een stuk zelfstandiger; ieder leefde zijn eigen leven en als ze samen waren waren ze samen. Je kon de ander ook niet continu laten weten waar je bent, dus er moest wel vertrouwen zijn. En bovenal: als ze samen waren hadden ze elkaar een hoop te vertellen, want dat kon niet tussendoor gedeeld worden via de app. Mensen panikeerden niet steeds als ze even niets van de ander hoorden, dat was normaal. Lijkt mij een stuk gezonder..
In het begin van onze relatie woonden wij 110 km uit elkaar, werkte hij in Den Helder, 190 km de andere kant op, en zat hij ook regelmatig weken/maanden op zee.
Dus belde je een enkele keer, schreef je brieven, stuurde je kaarten, en leefde je je leven.
En je leerde om te gaan met deze begrijpelijke en normale gevoelens.
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
maandag 18 september 2017 om 13:00
gelderka schreef: ↑18-09-2017 11:40Het is maar goed dat Whatsapp is uitgevonden. Vóór die tijd moest je elke morgen extra vroeg opstaan, vóór school en werk naar je vriendin toe, goedemorgen wensen, en dan weer dóór.
Zo ging dat vroeger. Iedereen deed dat, het was heel normaal.
Whatsapp bespaart iedereen enorm veel tijd.
Blokkeer haar gewoon op de whatsapp als de zelfdiscipline niet op kunt brengen, het leven kan zo simpel zijn
.
maandag 18 september 2017 om 13:17
Nee, juist niet met mensen, ouders en vrienden... dat heb ik al meerdere keren gezegd
maandag 18 september 2017 om 13:18
ja ik kan wel zeggen dat ik heeeeel vaak aan haar denk idd..Summerdance schreef: ↑18-09-2017 12:29Denk jij zelf de godganse dag aan je vriendin?
Er gaan dagdelen voorbij dat ik echt niet aan mijn vriend denk hoor.
Dan ben ik aan het werk, aan de borrel met vrienden weet ik veel wat....
het neemt mn leven over lijkt wel, als ik er nu zo naar kijk
maandag 18 september 2017 om 13:20
mijn vrienden kunnen toch ook bij me weggaan?jojanneke66 schreef: ↑18-09-2017 12:32Omdat je familie wel blijft en je vrienden ook.
Wat ik vaak zie in relaties dat mensen de relatie zien als een invulling van hun leven, in plaats van een aanvulling op hun leven.
Als jij een relatie ziet als een invulling van jouw leven, als iets wat jou de bevestiging geeft dat je mag bestaan en dan kan het zijn dat je die bevestiging keer op keer wil zien via het reageren van haar op jouw appjes.
Als je de relatie ziet als een aanvulling op jouw leven, dan zijn antwoorden op jouw appjes een aanvulling. Leuk om te krijgen, maar niet van levensbelang belang, omdat de bevestiging dat je mag bestaan bij jezelf weg haalt, en niet bij een ander.
Kortom, hoe zie jij jouw relatie met haar? Als invulling of aanvulling?
en na het lezen van je uitleg zie ik mijn relatie duidelijk als invulling.. niet als aanvulling - oftewel: niet goed!
maandag 18 september 2017 om 13:21
ik snap je misschien:shisha schreef: ↑18-09-2017 12:41
Maar toch even zonder gekheid: ik merk dat ik minder behoefte heb om contact met mijn vriend op te nemen als ik in zijn huis blijf slapen, terwijl hij al bvb weg is voor zijn werk. Al zijn spulletjes om mij heen en ik heb gewoon minder behoefte om contact op te nemen ,met hem.
Ook als hij bij mij slaapt en zijn sloffen liggen onder de trap of zoiets, terwijl hij toch naar zijn werk is, dat voelt gewoon knus en vertrouwd en haalt onzekerheden weg.
Met gewone vrienden heb ik soms trouwens ook dat ik merk dat ik minder de behoefte heb om hen te bellen als we een afspraak hebben staan om elkaar in het echt te gaan zien, bvb woensdag om 11.00 uur, misschien omdat ik ddan weet dat we elkaar sowieso gaan zien en dus waar ik aan toe ben.
Voor mensen die graag willen weten waar ze aan toe zijn kan het helpen om hele duidelijke afspraken te maken.
Voor to zou het misschien kunnen helpen om gewoon af te spreken om elkaar alleen op bepaalde dagen en tijden een berichtje te sturen.
Zodat hij zeker weet: op maandagmorgen hoef ik sowieso geen berichtje van haar terug te verwachten, maar op woensdag spreken we af om elkaar te zien. Dan hoeft hij niet nodeloos te wachten en weet hij tenminste waar hij aan toe is en dat is dan duidelijk.
ik heb idd ook veeeeel minder onzekerheid in me, als ik bijv. weet dat ze die avond na werk langskomt - of als ik bij haar ben of weet ik het.
maandag 18 september 2017 om 13:22
Dus je hebt met iedereen om je heen een gezonde, prettige en veilige relatie, behalve met je vriendin. Je kunt nu best besluiten dat er iets mis is met jou omdat je specifiek met haar geen veilige relatie kunt onderhouden, maar het is een stuk redelijker te veronderstellen dat er in jullie relatie iets niet goed zit wat jou een onveilig gevoel geeft.