Werk & Studie
alle pijlers
Stay or go
maandag 2 oktober 2017 om 17:54
Langs deze weg hoop ik op een fris perspectief op mijn werk en leven, en met name de combi ervan.
Drie jaar geleden kreeg ik een baan die ik heel graag wilde, bij destijds een startup, inmiddels een succesvol bedrijf. Er worden geen prttime contracten gegeven. Daar tegenover staat dat ik volledig flexibel werken kan werken, veel vrijheid heb en een leidende positie en een heel goed salaris.
Toen ik startte had ik net een zoontje. Anderhalf jaar geleden kreeg ik nog een dochter. Nu ben ik ruim een jaar terug na mn bevallingsverlof en groeit de werk/gezinscombi me structureel boven het hoofd.
Ik ben heel praktisch en heb veel van de gebruikelijke dingen ingeregeld: schoonmaakster, oppas aan huis, appie bezorgservice, man die veel opvangt en stuk minder werkt.
Toch lukt het me niet om dit werkend te krijgen: de mentale druk lijkt simpelweg te hoog. Mijn kinderen zijn klein en vragen nog veel aandacht, mijn werk is moeilijk, onvoorspelbaar, vaak internationaal (reizen) en heel divers.
Nu heeft mijn man kans op een mooie functie, maar ook druk. Twee van zulke banen icm gezin willen we niet. Ik denk er dus aan om te stoppen. Rust, en hem de kans geven op een goede functie (hij is ambitieus en heeft er de afgelopen jaren wel moeite mee gehad dat ik more or less de kostwinner ben). We zouden er financieel wel erg achteruit gaan, maar dat is te overkomen.
Maar dan. Ik zie wel eens andere functies. Vier dagen ofzo, bij een minder spannend bedrijf. Of de overheid. Maar ik vraag me af of dat heel erg scheelt. Spitstijden, stress en zieke kinderen heb ik dan ook nog, net als deadlines en vergaderingen. En ik raak flexibiliteit, uitdaging en leiderschap kwijt. Plus, ik vind mn bedrijf en baan heel leuk, alleen de combi is te heftig.
Mijn vraag is tweeledig: vanaf welke leeftijd wordt werk makkelijker te combineren met kinderen? En: maakt het veel uit om een da minder te werken, of is flexibiliteit belangrijker dan het aantal uren?
Dank voor het meedenken
Drie jaar geleden kreeg ik een baan die ik heel graag wilde, bij destijds een startup, inmiddels een succesvol bedrijf. Er worden geen prttime contracten gegeven. Daar tegenover staat dat ik volledig flexibel werken kan werken, veel vrijheid heb en een leidende positie en een heel goed salaris.
Toen ik startte had ik net een zoontje. Anderhalf jaar geleden kreeg ik nog een dochter. Nu ben ik ruim een jaar terug na mn bevallingsverlof en groeit de werk/gezinscombi me structureel boven het hoofd.
Ik ben heel praktisch en heb veel van de gebruikelijke dingen ingeregeld: schoonmaakster, oppas aan huis, appie bezorgservice, man die veel opvangt en stuk minder werkt.
Toch lukt het me niet om dit werkend te krijgen: de mentale druk lijkt simpelweg te hoog. Mijn kinderen zijn klein en vragen nog veel aandacht, mijn werk is moeilijk, onvoorspelbaar, vaak internationaal (reizen) en heel divers.
Nu heeft mijn man kans op een mooie functie, maar ook druk. Twee van zulke banen icm gezin willen we niet. Ik denk er dus aan om te stoppen. Rust, en hem de kans geven op een goede functie (hij is ambitieus en heeft er de afgelopen jaren wel moeite mee gehad dat ik more or less de kostwinner ben). We zouden er financieel wel erg achteruit gaan, maar dat is te overkomen.
Maar dan. Ik zie wel eens andere functies. Vier dagen ofzo, bij een minder spannend bedrijf. Of de overheid. Maar ik vraag me af of dat heel erg scheelt. Spitstijden, stress en zieke kinderen heb ik dan ook nog, net als deadlines en vergaderingen. En ik raak flexibiliteit, uitdaging en leiderschap kwijt. Plus, ik vind mn bedrijf en baan heel leuk, alleen de combi is te heftig.
Mijn vraag is tweeledig: vanaf welke leeftijd wordt werk makkelijker te combineren met kinderen? En: maakt het veel uit om een da minder te werken, of is flexibiliteit belangrijker dan het aantal uren?
Dank voor het meedenken
maandag 2 oktober 2017 om 17:58
maandag 2 oktober 2017 om 18:05
Ik vond tussen 0 en 4 het makkelijkste om werken, kdv en zeer betrouwbaar. Tussen 4 en 9 jaar vind ik de moeilijkste tijd om te werken. School is veel minder constant dan het kdv, er wordt meer ouderparticipatie verwacht etc.
Nadat jongste 9 werd, werd het makkelijker, zoon kon toen wel heel even alleen thuis zijn. Hoefde ik niet meer overal heen te brengen etc. Vanaf toen werd het elk jaar makkelijker.
Hoe oud zijn je kinderen?
Nadat jongste 9 werd, werd het makkelijker, zoon kon toen wel heel even alleen thuis zijn. Hoefde ik niet meer overal heen te brengen etc. Vanaf toen werd het elk jaar makkelijker.
Hoe oud zijn je kinderen?
maandag 2 oktober 2017 om 18:06
Ik vond een dag minder werken niet fijn; ging alles in die ene dag proppen.
En combineren wat leeftijd betreft; elke leeftijd heeft zo zijn eigen ding. Zo is de lagere school wel makkelijk qua vaste tijden dat ze dan op school zitten, maar je krijgt ook weer te maken met allerlei clubjes enzo.
En combineren wat leeftijd betreft; elke leeftijd heeft zo zijn eigen ding. Zo is de lagere school wel makkelijk qua vaste tijden dat ze dan op school zitten, maar je krijgt ook weer te maken met allerlei clubjes enzo.
anoniem_353209 wijzigde dit bericht op 02-10-2017 18:15
1.01% gewijzigd
maandag 2 oktober 2017 om 18:13
Ik vind flexibiliteit zeker belangrijker dan het aantal uren.
Onze kinderen worden nu wat zelfstandiger (8&10) de oudste wil graag bso afbouwen en vaker alleen thuis komen. Dan is het toch prettig dat hij maar twee uurtjes alleen thuis is, ipv vier.
Nadelen van deze leeftijd; helpen bij spreekbeurt, werkstuk, kamp etc. Begeleiden bij sova training, fysiotherapie etc.
Onze kinderen worden nu wat zelfstandiger (8&10) de oudste wil graag bso afbouwen en vaker alleen thuis komen. Dan is het toch prettig dat hij maar twee uurtjes alleen thuis is, ipv vier.
Nadelen van deze leeftijd; helpen bij spreekbeurt, werkstuk, kamp etc. Begeleiden bij sova training, fysiotherapie etc.
maandag 2 oktober 2017 om 18:33
Als je goed leest, zie je dat man net al jaren inbindt, minder werkt en nu net eindelijk meer zou willen en kunnen gaan werken.Catelootje schreef: ↑02-10-2017 18:21Je praat vooral in de 'ik-vorm'. "Het groeit mij boven het hoofd". "Ik overweeg te stoppen". Waar is je man in dit verhaal kan hij. Akkelijker een dag minder werken? Wie is het gelukkigste in zijn werk?
maandag 2 oktober 2017 om 18:56
Dit.Tornacense schreef: ↑02-10-2017 18:33Als je goed leest, zie je dat man net al jaren inbindt, minder werkt en nu net eindelijk meer zou willen en kunnen gaan werken.
Ga eerst eens met je werkgever praten. Wie weet is er nu wel ruimte om parttime te werken.
maandag 2 oktober 2017 om 22:10
Thanks voor alle opmerkingen en tips. Ik reageer in bulk, maar ben blij met met name de opmerkingen over
leeftijden en hoe dat 'werkt' met gezin.
Re parttime, ik heb een groot team vol fulltimers. Parttime mag van de wet, net als ouderschapsverlof, maar een dag niet bereikbaar zijn en dan thuis met twee kleine kinderen (1 en 3), gaat niet structureel lukken. Ben eindverantwoordelijk voor een flink pakket aan taken. Aan het begin en eind vd dag uren thuis zijn lukt vaak wel.
De keus is dus echt doorbikkelen en hopen op betere tijden, of stoppen en hopen dat ik van 4 dagen structureel gelukkiger wordt.
Ik zou wel een omgekeerde promotie kunnen overwegen; lagere functie, minder stress en werken, maar dat lijkt me eigenlijk niet leuk.
Man wil idd liever nu een stap omhoog maken en ik zit te stressen, dus dat klinkt logisch. Maar het is lastig om van de carriereladder te stappen zeg, of eigenlijk vind ik het gewoon eng.
leeftijden en hoe dat 'werkt' met gezin.
Re parttime, ik heb een groot team vol fulltimers. Parttime mag van de wet, net als ouderschapsverlof, maar een dag niet bereikbaar zijn en dan thuis met twee kleine kinderen (1 en 3), gaat niet structureel lukken. Ben eindverantwoordelijk voor een flink pakket aan taken. Aan het begin en eind vd dag uren thuis zijn lukt vaak wel.
De keus is dus echt doorbikkelen en hopen op betere tijden, of stoppen en hopen dat ik van 4 dagen structureel gelukkiger wordt.
Ik zou wel een omgekeerde promotie kunnen overwegen; lagere functie, minder stress en werken, maar dat lijkt me eigenlijk niet leuk.
Man wil idd liever nu een stap omhoog maken en ik zit te stressen, dus dat klinkt logisch. Maar het is lastig om van de carriereladder te stappen zeg, of eigenlijk vind ik het gewoon eng.
maandag 2 oktober 2017 om 23:57
Voor mij persoonlijk is een extra vrije dag heel erg belangrijk en dat gaat me dan meer om de mentale vrijheid, dat ik die dag niet bereikbaar hoef te zijn en de telefoon gewoon uit mag.
Het is natuurlijk ook niet per definitie zo dat je bij een baan van 4 dagen niet die flexibiliteit hebt, dat heb ik nu ook gewoon.
En met 4 dagen werken stap je echt niet per se van de carrièreladder af, hoor. Ik ken zat leidinggevenden die 4 dagen werken (vaak 4 x 9).
Het is zeker een lastige keuze, maar er is niet een magische oplossing helaas. Meer tijd voor die leuke baan of meer tijd voor je gezin. Die keuze kan niemand voor je maken.
Waar ben je precies bang voor?
Het is natuurlijk ook niet per definitie zo dat je bij een baan van 4 dagen niet die flexibiliteit hebt, dat heb ik nu ook gewoon.
En met 4 dagen werken stap je echt niet per se van de carrièreladder af, hoor. Ik ken zat leidinggevenden die 4 dagen werken (vaak 4 x 9).
Het is zeker een lastige keuze, maar er is niet een magische oplossing helaas. Meer tijd voor die leuke baan of meer tijd voor je gezin. Die keuze kan niemand voor je maken.
Waar ben je precies bang voor?
dinsdag 3 oktober 2017 om 08:00
Een saaiere baan kan natuurlijk je stress verlichten, maar zoals je zelf al aangeeft blijf je de lasten houden en word je er zelf wellicht niet gelukkig van.
Kan je je verantwoordelijkheid niet meer delegeren zodat je toch 1 dag volledig thuis kan zijn? (Bv de woensdag breekt de week). Dit zorgt er meteen voor dat calamiteiten-afwezigheid van jou beter opgevangen kan worden. En je creëert groei potentie voor anderen.
Flexibiliteit is heerlijk maar zorgt er ook voor dat werk privé grenzen vervagen.
Kan je je verantwoordelijkheid niet meer delegeren zodat je toch 1 dag volledig thuis kan zijn? (Bv de woensdag breekt de week). Dit zorgt er meteen voor dat calamiteiten-afwezigheid van jou beter opgevangen kan worden. En je creëert groei potentie voor anderen.
Flexibiliteit is heerlijk maar zorgt er ook voor dat werk privé grenzen vervagen.
zalmsnipper wijzigde dit bericht op 03-10-2017 08:02
0.39% gewijzigd
dinsdag 3 oktober 2017 om 13:39
Ik zat te denken om te starten met de vrijdagmiddag vast. En daarna de woensdagmiddag erbij te pikken. Wil het nog wel 1 kans geven, en dan kijken of het helpt met de chaos in hoofd.Zalmsnipper schreef: ↑03-10-2017 08:00Een saaiere baan kan natuurlijk je stress verlichten, maar zoals je zelf al aangeeft blijf je de lasten houden en word je er zelf wellicht niet gelukkig van.
Kan je je verantwoordelijkheid niet meer delegeren zodat je toch 1 dag volledig thuis kan zijn? (Bv de woensdag breekt de week). Dit zorgt er meteen voor dat calamiteiten-afwezigheid van jou beter opgevangen kan worden. En je creëert groei potentie voor anderen.
Flexibiliteit is heerlijk maar zorgt er ook voor dat werk privé grenzen vervagen.
dinsdag 3 oktober 2017 om 13:40
Bang, ja voor verlies van deze specifieke positie. Er zijn niet veel banen als deze met betere voorwaarden. Maar mss idealiseer ik het, ik weet het niet precies. Ik ga in ieder geval wat fermer op mn grenzen letten. Als dat onvoldoende helpt ga ik alsnog solliciteren.Loes10 schreef: ↑02-10-2017 23:57Voor mij persoonlijk is een extra vrije dag heel erg belangrijk en dat gaat me dan meer om de mentale vrijheid, dat ik die dag niet bereikbaar hoef te zijn en de telefoon gewoon uit mag.
Het is natuurlijk ook niet per definitie zo dat je bij een baan van 4 dagen niet die flexibiliteit hebt, dat heb ik nu ook gewoon.
En met 4 dagen werken stap je echt niet per se van de carrièreladder af, hoor. Ik ken zat leidinggevenden die 4 dagen werken (vaak 4 x 9).
Het is zeker een lastige keuze, maar er is niet een magische oplossing helaas. Meer tijd voor die leuke baan of meer tijd voor je gezin. Die keuze kan niemand voor je maken.
Waar ben je precies bang voor?
woensdag 4 oktober 2017 om 05:31
Je moet er niet aan denken maar hoe zouden ze eea oplossen als jij langdurig uit zou vallen?
Je zegt dat het goed gaat met het bedrijf... kun je ze niet laten investeren in een kloon van jou? De continuïteit blijft dan gewaarbord en jij krijgt op den duur (na gedegen inwerkperiode) meer vrijheid. Het is belangrijk voor je man om nu door te pakken met zijn werk, hij moet de boot straks niet missen...
Je zegt dat het goed gaat met het bedrijf... kun je ze niet laten investeren in een kloon van jou? De continuïteit blijft dan gewaarbord en jij krijgt op den duur (na gedegen inwerkperiode) meer vrijheid. Het is belangrijk voor je man om nu door te pakken met zijn werk, hij moet de boot straks niet missen...
woensdag 4 oktober 2017 om 09:11
Ze zouden idd een tweede Jean aannemen. Ik wil graag iemand aannemen, ben er ook hard mee bezig. Helaas zie ik dat de 'werk voor alles' mentaliteit diep ingebakken zit. Ik vraag me dus af of het gaat helpen. Maar ga het wel proberen; al wil ik wel de baas blijven (meerdere kapiteins werken sowieso niet)Saartje70 schreef: ↑04-10-2017 05:31Je moet er niet aan denken maar hoe zouden ze eea oplossen als jij langdurig uit zou vallen?
Je zegt dat het goed gaat met het bedrijf... kun je ze niet laten investeren in een kloon van jou? De continuïteit blijft dan gewaarbord en jij krijgt op den duur (na gedegen inwerkperiode) meer vrijheid. Het is belangrijk voor je man om nu door te pakken met zijn werk, hij moet de boot straks niet missen...
