Relaties
alle pijlers
Partner wil geen kind
zondag 1 oktober 2017 om 11:10
Ik ben al een paar jaar heel gelukkig met mijn partner en we hebben het er vaak over gehad dat we over een paar jaar kinderen willen.
Een tijdje terug kwam mijn parner met het nare bericht er heel lang over nagedacht te hebben en toch geen kinderen te willen.
Ik voel me sindsdien ontzettend verdeeld. Langs de ene kant ben ik supergelukkig in mijn relatie, langs de andere kant, als ik de relatie in stand houd, komen er dus geen kinderen. Dingen als 'per ongeluk de pil vergeten en dan maar hopen dat het kind uiteindelijk welkom is', zijn voor mij geen optie.
Wat zouden jullie doen?
Een tijdje terug kwam mijn parner met het nare bericht er heel lang over nagedacht te hebben en toch geen kinderen te willen.
Ik voel me sindsdien ontzettend verdeeld. Langs de ene kant ben ik supergelukkig in mijn relatie, langs de andere kant, als ik de relatie in stand houd, komen er dus geen kinderen. Dingen als 'per ongeluk de pil vergeten en dan maar hopen dat het kind uiteindelijk welkom is', zijn voor mij geen optie.
Wat zouden jullie doen?
dinsdag 3 oktober 2017 om 00:25
En ik zou waarschijnlijk mijn kinderwens hebben opgegeven en voor de relatie zijn gegaan. Hier is ook geen eensluidend antwoord op, het is voor iedereen anders. Ik lees dat trouwens wel eens vaker, hier op dit forum; kinderen gaan altijd voor. Vóór een (eventuele nieuwe) partner. Want kinderen zijn een deel van jezelf en een partner, daarvan heb je er soms meerdere in je leven. En dat klopt ook in veel gevallen. Maar voor mij niet. Mijn kinderen zijn heel, echt heel belangrijk voor me. Maar mijn partner ook. Ik durf ook echt niet te zeggen dat de één voor de ander gaat. Voor mij staan ze op één lijn. En natuurlijk een kind is een deel van je. Maar op een gegeven moment gaan ze toch ook hun eigen leven leiden, en blijf jij met je partner “achter”. Een partner, waar ik heel oud mee hoop te worden. Wat ik al eerder zei; het is achteraf misschien makkelijk praten omdat ik kinderen heb, maar ik durf met de hand op mijn hart te zeggen dat als mijn man geen kinderen had gewild, ik hem daarvoor niet had verlaten. Misschien heb ik ook nooit zo'n hele diepe kinderwens gehad, hoor. Ze kwamen gewoon en ik was er hartstikke blij mee, met name toen ze heel klein waren. Toen ze ouder werden, merkte ik dat het me steeds zwaarder viel, mentaal gezien. Ik maakte me vaak zorgen, om van alles en nog wat. Hoe het ging op basisschool, hun gezondheid, met vriendinnetjes, later de opleidingen, vriendjes en verliefd zijn, ach, er was altijd wel iets. En ik deed (en doe) dat met liefde, maar dat “zorgen” gaat gewoon door, zelfs nu ze volwassen zijn. Moederschap is, voor mij, niet zaligmakend. En nogmaals, ik zou ze voor geen goud willen missen, en ze maken me nog steeds heel erg gelukkig. Maar mijn man is dat ook en die zou ik ook voor geen goud kwijt willen.Suy schreef: ↑02-10-2017 13:32Dat weten ze vaak nog niet op dat moment, helaas.
Ik heb het meerdere malen zien gebeuren; man wil niet, vrouw wel. Vrouw blijft uit liefde toch bij man en zet kinderwens opzij. Vrouw wordt te oud voor kinderen maar heeft haar grote liefde gelukkig nog. Man beseft zich ineens (hoe stellig hij ook was) dat hij toch wel wil. Maar dan wel met die ene vrouw die hij wel als moeder van zijn kinderen ziet.
Ben jij bereid je kinderwens definitief opzij te zetten voor hem? Dus zonder wrok? Dat is een bijna onmogelijke taak.....
Verder; nooit denken dat jullie liefde voor altijd gaat zijn en dat jullie dus dan aan elkaar wel genoeg hebben ook al had jij het het liefst anders gezien.
Het is een vreselijk moeilijke situatie.
Zelf zou ik de relatie absoluut verbreken, omdat ik zou weten dat een dergelijke situatie bij mij nooit zou gaan werken.
dinsdag 3 oktober 2017 om 11:02
Klopt, dat bedoel ik ook met; als je zelf het liefst iets anders had gezien (dus wel kinderen) dan je partner, is het een hele moeilijke taak om hem daar de rest van jullie leven niet op de beoordelen.
Je kiest, als je bij hem blijft, dus ook samen voor een kinderloos bestaan. Met in je achterhoofd dat jij op den duur te oud wordt en je man op zijn 70-ste nog een kind kan maken als hij wil.
Verder vind ik het alleen maar erg mooi dat er relaties zijn die zo mooi en sterk zijn dat je eventueel bereid zou zijn je kinderwens aan de kant te zetten.
Je kiest, als je bij hem blijft, dus ook samen voor een kinderloos bestaan. Met in je achterhoofd dat jij op den duur te oud wordt en je man op zijn 70-ste nog een kind kan maken als hij wil.
Verder vind ik het alleen maar erg mooi dat er relaties zijn die zo mooi en sterk zijn dat je eventueel bereid zou zijn je kinderwens aan de kant te zetten.
dinsdag 3 oktober 2017 om 11:42
Een kind maken is niet hetzelfde als een kind hebben/opvoeden. Er zijn genoeg mannen met een kinderwens, en die wens houdt in dat ze dus echt een eigen kind willen grootbrengen. Daar hebben ze een bepaald beeld bij, en dat beeld zien ze niet zo snel meer gerealiseerd worden wanneer ze 70 zouden zijn.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
dinsdag 3 oktober 2017 om 11:44
Als zij voor hem en zijn kindvrije keuze gaat vind ik het niet meer dan normaal dat HIJ zich laat steriliseren. No way dat ie er mee wegkomt later bij 'n ander nog 'n kind te maken.Suy schreef: ↑03-10-2017 11:02Klopt, dat bedoel ik ook met; als je zelf het liefst iets anders had gezien (dus wel kinderen) dan je partner, is het een hele moeilijke taak om hem daar de rest van jullie leven niet op de beoordelen.
Je kiest, als je bij hem blijft, dus ook samen voor een kinderloos bestaan. Met in je achterhoofd dat jij op den duur te oud wordt en je man op zijn 70-ste nog een kind kan maken als hij wil.
Verder vind ik het alleen maar erg mooi dat er relaties zijn die zo mooi en sterk zijn dat je eventueel bereid zou zijn je kinderwens aan de kant te zetten.
dinsdag 3 oktober 2017 om 11:48
redbulletje schreef: ↑03-10-2017 11:44Als zij voor hem en zijn kindvrije keuze gaat vind ik het niet meer dan normaal dat HIJ zich laat steriliseren. No way dat ie er mee wegkomt later bij 'n ander nog 'n kind te maken.
Eens. Niet per se mbt later ook geen kind bij een ander ( vaak valt operatie terug te draaien).
Maar als jij nu de wens opgeeft voor hem.... Dan gaat hij die operatie maar aan om jou tegemoed te komen qua dagelijks hormoongebruik om dat te voorkomen.
dinsdag 3 oktober 2017 om 11:54
Dat ook (al zullen veel vrouwen toch hormonen blijven gebruiken om hun ongesteldheid te voorkomen/regelen natuurlijk), maar ook om 'n statement te maken dat hij ook echt kindvrij wil blijven (en er anders 'n akelige ingreep voor moet ondergaan om dat ongedaan te maken)Fee-de-Goede schreef: ↑03-10-2017 11:48Eens. Niet per se mbt later ook geen kind bij een ander ( vaak valt operatie terug te draaien).
Maar als jij nu de wens opgeeft voor hem.... Dan gaat hij die operatie maar aan om jou tegemoed te komen qua dagelijks hormoongebruik om dat te voorkomen.
dinsdag 3 oktober 2017 om 11:57
Ik ook niet!SweetChili schreef: ↑01-10-2017 11:12Hoe oud ben je? Ik zou zelf mijn kinderwens nooit opgeven voor een relatie.
dinsdag 3 oktober 2017 om 12:18
Ik vind het toch vreemd dat iemand opeens een totaal andere mening kan hebben over zo iets fundamenteels als het krijgen van kinderen.
Voel je voor de rest geen verschil aan hem, hij heeft je nog altijd even graag ?
Was hij vroeger wel oprecht toen jullie samen plannen smeedden voor kinderen, of sprak hij naar jouw mond ?
Als jouw kinderwens sterk is, ga je er ooit spijt van krijgen als je erop toegeeft, en des te meer wanneer jouw relatie ooit op de klippen loopt en je te oud bent om nog kinderen te krijgen ...
Voel je voor de rest geen verschil aan hem, hij heeft je nog altijd even graag ?
Was hij vroeger wel oprecht toen jullie samen plannen smeedden voor kinderen, of sprak hij naar jouw mond ?
Als jouw kinderwens sterk is, ga je er ooit spijt van krijgen als je erop toegeeft, en des te meer wanneer jouw relatie ooit op de klippen loopt en je te oud bent om nog kinderen te krijgen ...
dinsdag 3 oktober 2017 om 12:19
dinsdag 3 oktober 2017 om 12:26
Je kunt ook enorm veel spijt krijgen als je je relatie verbreekt en nooit meer zo'n leuke partner als je ex tegenkomt...
dinsdag 3 oktober 2017 om 14:48
Inderdaad, en daar komt nog bij dat als hij degene is die geen kinderen wil, dat niet zij degene moet zijn die opdraait voor de anticonceptie.redbulletje schreef: ↑03-10-2017 11:44Als zij voor hem en zijn kindvrije keuze gaat vind ik het niet meer dan normaal dat HIJ zich laat steriliseren. No way dat ie er mee wegkomt later bij 'n ander nog 'n kind te maken.
dinsdag 3 oktober 2017 om 14:53
redbulletje schreef: ↑03-10-2017 11:44Als zij voor hem en zijn kindvrije keuze gaat vind ik het niet meer dan normaal dat HIJ zich laat steriliseren. No way dat ie er mee wegkomt later bij 'n ander nog 'n kind te maken.
Lekker feministisch.
dinsdag 3 oktober 2017 om 16:32
dinsdag 3 oktober 2017 om 16:56
Wat een lastig parket to. Er is eigenlijk geen compromis te verzinnen ook.
Er is 1 idee, maar dat moet je maar net zien zitten en ligt er ook heel erg aan waarom je partner geen kinderen wil en of dit voor hem een optie is: ga niet uit elkaar maar zoek wel een eigen woning en ga latten, krijg je eigen kinderen dmv een donor.
Dit zal echt wel heel zwaar voor je worden want moeder zijn in je eentje is superpittig. Aan de andere kant zijn er heel veel moeders die het doen en die het lukt dus waarom jij niet.
Alleen op deze manier kun je misschien alles hebben.
Ik ken een voorbeeld waarbij het iets anders ligt maar wel in de buurt, een man die geen biologische kinderen wil, waarom het uit is gegaan met zijn eerdere partner, maar wel nu een hele leuke gezellige stiefvader is. Ex partner is hij ook nog goed mee, zij heeft inmiddels kinderen met een nieuwe man en zij begrijpt zijn redenen.
Er is 1 idee, maar dat moet je maar net zien zitten en ligt er ook heel erg aan waarom je partner geen kinderen wil en of dit voor hem een optie is: ga niet uit elkaar maar zoek wel een eigen woning en ga latten, krijg je eigen kinderen dmv een donor.
Dit zal echt wel heel zwaar voor je worden want moeder zijn in je eentje is superpittig. Aan de andere kant zijn er heel veel moeders die het doen en die het lukt dus waarom jij niet.
Alleen op deze manier kun je misschien alles hebben.
Ik ken een voorbeeld waarbij het iets anders ligt maar wel in de buurt, een man die geen biologische kinderen wil, waarom het uit is gegaan met zijn eerdere partner, maar wel nu een hele leuke gezellige stiefvader is. Ex partner is hij ook nog goed mee, zij heeft inmiddels kinderen met een nieuwe man en zij begrijpt zijn redenen.
dinsdag 3 oktober 2017 om 17:05
Ditredbulletje schreef: ↑03-10-2017 12:19Vind jij het net zo vreemd dat vrouwen als ze in de twintig zijn geen kinderwens zeggen te hebben, maar boven de 30 opeens wel?
dinsdag 3 oktober 2017 om 17:18
Ik wens je veel wijsheid toe.
Ik kan je alleen zeggen dat ik erg veel spijt heb. We daarom uit elkaar gegroeid waren, heel diep zijn gegaan en gelukkig er samen weer bovenop zijn gekomen.
Maar goed, wij hebben 1 kind. ( ik wilde er graag meer).
Dan nog heb ik na al die jaren soms zo'n pijn er van... dat kun je niet omschrijven.
Nog steeds kom ik niet graag bij mensen op kraambezoek. Ik wil er niet mee gecinfronteerd worden.
Mijn man wilde zich ook nog eens niet laten steriliseren. ( ik zou in jou geval joun man dit wel vragen, dan weet je meteen hoe serieus zijn standpunt is).
Hoe oud zijn jullie?
Ik kan je alleen zeggen dat ik erg veel spijt heb. We daarom uit elkaar gegroeid waren, heel diep zijn gegaan en gelukkig er samen weer bovenop zijn gekomen.
Maar goed, wij hebben 1 kind. ( ik wilde er graag meer).
Dan nog heb ik na al die jaren soms zo'n pijn er van... dat kun je niet omschrijven.
Nog steeds kom ik niet graag bij mensen op kraambezoek. Ik wil er niet mee gecinfronteerd worden.
Mijn man wilde zich ook nog eens niet laten steriliseren. ( ik zou in jou geval joun man dit wel vragen, dan weet je meteen hoe serieus zijn standpunt is).
Hoe oud zijn jullie?
de wereld wacht om ontdekt te worden
dinsdag 3 oktober 2017 om 17:35
Een dikke knuffel! 
Iedere keus is pijnlijk en zal enorm verdrietig zijn. En het klopt je weet niet hoe de toekomst gaat worden, wat er allemaal in je leven gaat gebeuren. Maar ik denk wel dat stel je kiest voor hem en het gaat een tijdje goed. Ik denk op ten duur ga je het hem kwalijk nemen. En dan is maar de vraag, hoe wil je verder?
Het leven is eenmaal onzeker maar als jij echt een kinderwens hebt, dan moet je daarvoor gaan. En het klopt, je weet niet of je een leukere partner tegenkomt of dat je überhaupt iemand tegenkomt die ook echt vader wilt worden. Maar stel je blijft waar je nu blijft, dan kom je er ook nooit achter. Dan weet je het niet, dan heb je het niet eens geprobeerd. En dat ga je misschien jezelf kwalijk nemen.
Iedere keus is pijnlijk en zal enorm verdrietig zijn. En het klopt je weet niet hoe de toekomst gaat worden, wat er allemaal in je leven gaat gebeuren. Maar ik denk wel dat stel je kiest voor hem en het gaat een tijdje goed. Ik denk op ten duur ga je het hem kwalijk nemen. En dan is maar de vraag, hoe wil je verder?
Het leven is eenmaal onzeker maar als jij echt een kinderwens hebt, dan moet je daarvoor gaan. En het klopt, je weet niet of je een leukere partner tegenkomt of dat je überhaupt iemand tegenkomt die ook echt vader wilt worden. Maar stel je blijft waar je nu blijft, dan kom je er ook nooit achter. Dan weet je het niet, dan heb je het niet eens geprobeerd. En dat ga je misschien jezelf kwalijk nemen.
dinsdag 3 oktober 2017 om 17:42
Behalve dat ik het verwerpelijk vind dat 'n man zich niet laat steriliseren snap ik jouw spijt niet. Je hebt tenslotte toch een kind, dus dan heeft je man je dat toch gegund en wellicht had hij 2 gewoon niet getrokken en was je relatie daarop geklapt en was je kind de dupe. Vind het ook altijd zo raar overkomen als iemand d'r kind blijkbaar niet genoeg vindt en meer wil. Misschien geniet jouw kind veel meer van het enigkindschap dan dat ie had gedaan met 'n sibling.thanx schreef: ↑03-10-2017 17:18Ik wens je veel wijsheid toe.
Ik kan je alleen zeggen dat ik erg veel spijt heb. We daarom uit elkaar gegroeid waren, heel diep zijn gegaan en gelukkig er samen weer bovenop zijn gekomen.
Maar goed, wij hebben 1 kind. ( ik wilde er graag meer).
Dan nog heb ik na al die jaren soms zo'n pijn er van... dat kun je niet omschrijven.
Nog steeds kom ik niet graag bij mensen op kraambezoek. Ik wil er niet mee gecinfronteerd worden.
Mijn man wilde zich ook nog eens niet laten steriliseren. ( ik zou in jou geval joun man dit wel vragen, dan weet je meteen hoe serieus zijn standpunt is).
dinsdag 3 oktober 2017 om 20:37
Het lezen van jullie reacties doet me erg goed. Dit is de eerste keer dat ik op een forum iets post en ik wist niet dat je je zo gesteund of begrepen kon voelen door mensen die je niet eens kent en juist omdat jullie mij niet kennen reageren jullie veel directer dan mensen in mijn omgeving en dat is precies wat ik nodig heb om mijn gedachten te kunnen ordenen.
We praten er wel over, maar hij probeert heel erg zijn mening over het hebben van kinderen op mij over te dragen, omdat hij niet wil dat we hierom uit elkaar gaan. Dan zegt hij bijvoorbeeld dat een kind veel geld kost en dat hij dat liever uitgeeft aan avonturen met mij beleven ergens ver weg, of hij zegt dat je dan dus een heel groot deel van je leven verantwoordelijk bent voor een kind en hoe mooi het juist is dat we nu alles zelf kunnen bepalen en aan niemand anders hoeven te denken. Hij is ook ineens nog liever en attenter dan eerst en zegt heel bang te zijn dat ik ineens zeg dat ik de relatie wil verbreken. Ik heb gezegd dat ik eerst heel goed over alles na wil denken omdat wat er ook besloten wordt ons leven verandert, en dat ik ook echt de tijd wil nemen om erachter te komen wat het beste is om te doen.
dinsdag 3 oktober 2017 om 21:09
Wat hij zegt is helemaal waar. Maar dat neemt jouw kinderwens waarschijnlijk niet weg. Alleen jij kunt die keuze maken. Denk je je dat ook zonder kinderen met hem gelukkig wordt of denk je gelukkiger te worden zonder hem, maar met kind(eren)? Overigens kun je hem die vraag natuurlijk ook stellen; is het niet hebben van kinderen belangrijker voor hem dan de relatie met jou? Genoeg dus nog om over te praten, lijkt me. Sterkte, een hele moeilijke kwestie....Isa29 schreef: ↑03-10-2017 20:37Het lezen van jullie reacties doet me erg goed. Dit is de eerste keer dat ik op een forum iets post en ik wist niet dat je je zo gesteund of begrepen kon voelen door mensen die je niet eens kent en juist omdat jullie mij niet kennen reageren jullie veel directer dan mensen in mijn omgeving en dat is precies wat ik nodig heb om mijn gedachten te kunnen ordenen.
We praten er wel over, maar hij probeert heel erg zijn mening over het hebben van kinderen op mij over te dragen, omdat hij niet wil dat we hierom uit elkaar gaan. Dan zegt hij bijvoorbeeld dat een kind veel geld kost en dat hij dat liever uitgeeft aan avonturen met mij beleven ergens ver weg, of hij zegt dat je dan dus een heel groot deel van je leven verantwoordelijk bent voor een kind en hoe mooi het juist is dat we nu alles zelf kunnen bepalen en aan niemand anders hoeven te denken. Hij is ook ineens nog liever en attenter dan eerst en zegt heel bang te zijn dat ik ineens zeg dat ik de relatie wil verbreken. Ik heb gezegd dat ik eerst heel goed over alles na wil denken omdat wat er ook besloten wordt ons leven verandert, en dat ik ook echt de tijd wil nemen om erachter te komen wat het beste is om te doen.
dinsdag 3 oktober 2017 om 21:35
Als je echt een kinderwens hebt, dan kunnen die avonturen je gestolen worden. Hartstikke leuk hoor, ik heb ook tien jaar de hele planeet afgereisd, maar op een bepaald moment was het klaar en wilde ik toch echt een kind en niet het zoveelste reisje door de bush van Peru.
Ik denk echt dat je voor jezelf moet kiezen, hoe triest ook.
Ik denk echt dat je voor jezelf moet kiezen, hoe triest ook.
woensdag 4 oktober 2017 om 12:48
De verantwoordelijkheid ligt dus enkelvoudig bij de vrouw????????Fee-de-Goede schreef: ↑03-10-2017 17:24Idd...en heel goed. Leg de verantwoordelijkheid waar die hoort.
Is goed voor iedereens ontwikkeling.