Werk & Studie
alle pijlers
Besluiteloos
donderdag 12 oktober 2017 om 17:16
Beste medeforummers,
Momenteel sta ik voor een erg moeilijke keuze, al zeg ik het zelf. Ik zal kort uitleggen hoe de situatie in elkaar steekt. Ik heb afgelopen jaar mijn propedeuse van Geneeskunde behaald, waar ik natuurlijk enorm blij om ben. Toch heb ik altijd een soort gevoel van twijfel gehad. Geneeskunde duurt namelijk erg lang en het voelt af en toe net of met Geneeskunde al heel je leven voor je bepaald is. Je studeert zoveel jaar, wordt arts en dat blijf je doen tot je pensioen. Om die arts te worden ben je meestal wel een stuk of 12 jaar bezig (vaak meer). Tevens hoor ik ook dat artsen enorm veel uren moeten maken en vaak weinig van een sociaal leven hebben. Daar komt ook bij dat ik de meeste mensen op mijn studie niet echt bij mij vind passen. Het zijn veelal aardige mensen, maar niet echt mensen waarmee je kunt lachen en kunt praten over typische mannenzaken, zoals bijvoorbeeld vrouwen en auto's (dit klinkt vrij suf, maar jullie begrijpen vast wat ik bedoel.) Zulke zaken zorgen er allemaal voor dat ik er af en toe over twijfel of ik dit wel wil en of ik wel op mijn plek ben.
Nu ben ik dit jaar tevens met de studie Econometrie begonnen om te kijken hoe ik dat vind. Ik sta ook nog ingeschreven bij Geneeskunde, maar leer nu eigenlijk alleen maar voor Econometrie om te kijken hoe ik het vind en hoe ik de eerste tentamens ga maken. Wat me aan Econometrie interesseert is de Wiskunde, de kortere duur en de grotere keuzevrijheid na afstuderen. Je studeert als het goed is maar +- 4 jaar en kan daarna bijna alle kanten op.
Nu moet ik binnenkort dus echt een keuze maken tussen de studies. Eén tentamen van Geneeskunde kan ik op zich wel missen aangezien ik mijn propedeuse behaald heb en dus in principe maar iets van 30 studiepunten hoef te halen om over te gaan. Maar zo tussen 2 studies te moeten wiebelen is gewoonweg niet te doen. Maar het gevoel dat ik een keuze moet maken maakt me erg angstig, ik ben oprecht gewoon besluiteloos. Ik heb het gevoel dat als ik het ene kies, ik enorm spijt ga krijgen en vice versa. Geneeskunde qua studie vind ik best leuk en het ging me vrij goed af en ik wilde heel mijn leven al Geneeskunde doen. Daarom denk ik af en toe dat twijfels over Geneeskunde overdreven en irreëel zijn en ik enorm veel spijt krijg dat ik toch geen arts ben geworden. Maar als ik voor Geneeskunde kies ben ik weer bang dat ik er toch weer over ga twijfelen terwijl ik het doe en dan denk; 'had ik maar Econometrie gedaan, dan was ik na +-4 jaar klaar en had ik in ieder geval een mooi diploma op zak waar ik veel kanten mee opkan. Het is net of ik om de minuut weer iets anders denk en er niet helder over na kan denken. Het is ook net of het gras altijd groener is aan de overkant. Ook voelt het net of iedereen al weet wat hij met zijn leven wilt behalve ik.
Nu denken jullie misschien, zit niet zo te zeveren, je kan kiezen tussen twee prachtige studies. Maar ik heb er toch heel veel last van en ik hoop hierbij dat er iemand me van advies kan voorzien.
Met vriendelijke groet
Momenteel sta ik voor een erg moeilijke keuze, al zeg ik het zelf. Ik zal kort uitleggen hoe de situatie in elkaar steekt. Ik heb afgelopen jaar mijn propedeuse van Geneeskunde behaald, waar ik natuurlijk enorm blij om ben. Toch heb ik altijd een soort gevoel van twijfel gehad. Geneeskunde duurt namelijk erg lang en het voelt af en toe net of met Geneeskunde al heel je leven voor je bepaald is. Je studeert zoveel jaar, wordt arts en dat blijf je doen tot je pensioen. Om die arts te worden ben je meestal wel een stuk of 12 jaar bezig (vaak meer). Tevens hoor ik ook dat artsen enorm veel uren moeten maken en vaak weinig van een sociaal leven hebben. Daar komt ook bij dat ik de meeste mensen op mijn studie niet echt bij mij vind passen. Het zijn veelal aardige mensen, maar niet echt mensen waarmee je kunt lachen en kunt praten over typische mannenzaken, zoals bijvoorbeeld vrouwen en auto's (dit klinkt vrij suf, maar jullie begrijpen vast wat ik bedoel.) Zulke zaken zorgen er allemaal voor dat ik er af en toe over twijfel of ik dit wel wil en of ik wel op mijn plek ben.
Nu ben ik dit jaar tevens met de studie Econometrie begonnen om te kijken hoe ik dat vind. Ik sta ook nog ingeschreven bij Geneeskunde, maar leer nu eigenlijk alleen maar voor Econometrie om te kijken hoe ik het vind en hoe ik de eerste tentamens ga maken. Wat me aan Econometrie interesseert is de Wiskunde, de kortere duur en de grotere keuzevrijheid na afstuderen. Je studeert als het goed is maar +- 4 jaar en kan daarna bijna alle kanten op.
Nu moet ik binnenkort dus echt een keuze maken tussen de studies. Eén tentamen van Geneeskunde kan ik op zich wel missen aangezien ik mijn propedeuse behaald heb en dus in principe maar iets van 30 studiepunten hoef te halen om over te gaan. Maar zo tussen 2 studies te moeten wiebelen is gewoonweg niet te doen. Maar het gevoel dat ik een keuze moet maken maakt me erg angstig, ik ben oprecht gewoon besluiteloos. Ik heb het gevoel dat als ik het ene kies, ik enorm spijt ga krijgen en vice versa. Geneeskunde qua studie vind ik best leuk en het ging me vrij goed af en ik wilde heel mijn leven al Geneeskunde doen. Daarom denk ik af en toe dat twijfels over Geneeskunde overdreven en irreëel zijn en ik enorm veel spijt krijg dat ik toch geen arts ben geworden. Maar als ik voor Geneeskunde kies ben ik weer bang dat ik er toch weer over ga twijfelen terwijl ik het doe en dan denk; 'had ik maar Econometrie gedaan, dan was ik na +-4 jaar klaar en had ik in ieder geval een mooi diploma op zak waar ik veel kanten mee opkan. Het is net of ik om de minuut weer iets anders denk en er niet helder over na kan denken. Het is ook net of het gras altijd groener is aan de overkant. Ook voelt het net of iedereen al weet wat hij met zijn leven wilt behalve ik.
Nu denken jullie misschien, zit niet zo te zeveren, je kan kiezen tussen twee prachtige studies. Maar ik heb er toch heel veel last van en ik hoop hierbij dat er iemand me van advies kan voorzien.
Met vriendelijke groet
donderdag 12 oktober 2017 om 17:38
Hoewel je gelijk hebt dat je na je artsexamen nog je specialisatie moet doen, is het niet zo dat je 12 jaar aan eht studeren bent hè. Die specialisatie is gewoon een baan. Dat is bij veel andere opleidingen niet veel anders, alleen heet het dan 'management trainee' of 'advocaat stagair' of weet ik wat. Of het heeft helemaal geen aparte naam, maar leren zelfstandig het beroep uit te oefenen moet je hoe je dan ook. In elk geval werk je gewoon, krijg je gewoon betaald en is het in niks te vergelijken met een studie in de gebruikelijke zin van dat woord.
Daarnaast kun je natuurlijk ook met een geneeskunde opleiding best andere dingen doen. Ik ken mensen die op een ministerie werken, een journalist en mensen in het bedrijfsleven met die achtergrond. Het is niet zo dat er echt nooit meer iets anders mogelijk is. Dat gezegd hebbende, als je echt al weet dat je sowieso geen arts wilt worden, kun je beter iets anders gaan doen wat al meer de 'goede' kant op is.
Ik werk zelf in een ziekenhuis, en mijn collega's hebben vrijwel allemaal gewoon kinderen, vrienden en een hobby. Dat je helemaal geen sociaal leven meer kunt hebben is onzin. Maar het is wel druk ja, dus ook hier: als je het niet eens leuk vindt, is het wel zwaar om vol te houden.
Om het echt een roeping te noemen is wel erg zwaar, maar als je tot de categorie hoort die echt alleen maar werkt voor het geld en alleen zijn privé leven als leuk ervaart, is de balans wel scheef.
Kortom: het hangt allemaal af van hoe leuk je het vindt. Als je arts zijn leuk vindt, is het belachelijk om iets anders te gaan doen omdat je dan 2 jaar minder hoeft te studeren. 2 jaar lijkt nu nog heel lang, maar is het echt niet. Maar als je het eigenlijk helemaal niet zo leuk vindt, is het een heel ander verhaal.
En wat betreft 'de mensen', tja. Ik geef vaak college aan geneeskunde studenten, en dat zijn er honderden per jaar. Die zijn echt niet allemaal hetzelfde. Bovendien hoef je niet alleen met mensen van dezelfde studie om te gaan.
Daarnaast kun je natuurlijk ook met een geneeskunde opleiding best andere dingen doen. Ik ken mensen die op een ministerie werken, een journalist en mensen in het bedrijfsleven met die achtergrond. Het is niet zo dat er echt nooit meer iets anders mogelijk is. Dat gezegd hebbende, als je echt al weet dat je sowieso geen arts wilt worden, kun je beter iets anders gaan doen wat al meer de 'goede' kant op is.
Ik werk zelf in een ziekenhuis, en mijn collega's hebben vrijwel allemaal gewoon kinderen, vrienden en een hobby. Dat je helemaal geen sociaal leven meer kunt hebben is onzin. Maar het is wel druk ja, dus ook hier: als je het niet eens leuk vindt, is het wel zwaar om vol te houden.
Om het echt een roeping te noemen is wel erg zwaar, maar als je tot de categorie hoort die echt alleen maar werkt voor het geld en alleen zijn privé leven als leuk ervaart, is de balans wel scheef.
Kortom: het hangt allemaal af van hoe leuk je het vindt. Als je arts zijn leuk vindt, is het belachelijk om iets anders te gaan doen omdat je dan 2 jaar minder hoeft te studeren. 2 jaar lijkt nu nog heel lang, maar is het echt niet. Maar als je het eigenlijk helemaal niet zo leuk vindt, is het een heel ander verhaal.
En wat betreft 'de mensen', tja. Ik geef vaak college aan geneeskunde studenten, en dat zijn er honderden per jaar. Die zijn echt niet allemaal hetzelfde. Bovendien hoef je niet alleen met mensen van dezelfde studie om te gaan.
donderdag 12 oktober 2017 om 18:09
Ha! Herkenbaar. Had ik kunnen schrijven een jaar of 12 geleden.
Ik heb uiteindelijk mijn studie rechten laten schieten voor mijn studie geneeskunde. Heb het afgemaakt (ondanks veel twijfels vooral tijdens mijn coschappen), en ben nu terecht gekomen op een plek waar het juridische, het medische en het maatschappelijke elkaar raken. Daar pas ik beter dan in welk ziekenhuis dan ook.
Ik denk dat de behandelende (ziekenhuis)specialismen een levensstijl met zich meebrengen die bij je moet passen (inderdaad de aspecten die je noemt in je OP). Gelukkig zijn er zat mensen bij wie het past, maar voor mij werd het hem niet. Ik werk wel als arts, maar ik ben er nooit écht één geworden, het is geen onderdeel van mijn identiteit zoals dat bij veel anderen wel is.
Ik heb geen spijt van het afronden, tijdens je studie ligt de nadruk enorm op de grote klinische specialismen, maar als arts zijn je opties (gelukkig!) veel breder dan chirurg, internist, huisarts of psychiater worden. Op de website van de KNMG staat een overzicht.
Het is niet verkeerd om hier goed over na te denken TO. Veel wijsheid
Ik heb uiteindelijk mijn studie rechten laten schieten voor mijn studie geneeskunde. Heb het afgemaakt (ondanks veel twijfels vooral tijdens mijn coschappen), en ben nu terecht gekomen op een plek waar het juridische, het medische en het maatschappelijke elkaar raken. Daar pas ik beter dan in welk ziekenhuis dan ook.
Ik denk dat de behandelende (ziekenhuis)specialismen een levensstijl met zich meebrengen die bij je moet passen (inderdaad de aspecten die je noemt in je OP). Gelukkig zijn er zat mensen bij wie het past, maar voor mij werd het hem niet. Ik werk wel als arts, maar ik ben er nooit écht één geworden, het is geen onderdeel van mijn identiteit zoals dat bij veel anderen wel is.
Ik heb geen spijt van het afronden, tijdens je studie ligt de nadruk enorm op de grote klinische specialismen, maar als arts zijn je opties (gelukkig!) veel breder dan chirurg, internist, huisarts of psychiater worden. Op de website van de KNMG staat een overzicht.
Het is niet verkeerd om hier goed over na te denken TO. Veel wijsheid
donderdag 12 oktober 2017 om 18:19
Niet iedereen die geneeskunde studeert wordt arts en gaat patiënten behandelen. Er zijn ook heel veel mensen nodig voor onderzoek, marketing, lesgeven, het juridische gedeelte, mangers, economen etc.
Ga eens praten met een decaan. Waar lig je interesse? Wil je perse de patiëntenzorg kant op?
Om de gezondheidszorg economisch haalbaar te houden in de toekomst zijn er zeker mensen nodig die beide goed begrijpen. Een combinatie van geneeskunde en econometrie zou dan geschikt kunnen zijn.
Ga eens praten met een decaan. Waar lig je interesse? Wil je perse de patiëntenzorg kant op?
Om de gezondheidszorg economisch haalbaar te houden in de toekomst zijn er zeker mensen nodig die beide goed begrijpen. Een combinatie van geneeskunde en econometrie zou dan geschikt kunnen zijn.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
donderdag 12 oktober 2017 om 19:46
Lijkt me geen logisch vervolg met een studie geneeskunde. Als je dat wil worden kun je echt veel beter een andere studie kiezen.hamerhaai schreef: ↑12-10-2017 18:19Niet iedereen die geneeskunde studeert wordt arts en gaat patiënten behandelen. Er zijn ook heel veel mensen nodig voor onderzoek, marketing, lesgeven, het juridische gedeelte, mangers, economen etc.
Ga eens praten met een decaan. Waar lig je interesse? Wil je perse de patiëntenzorg kant op?
Om de gezondheidszorg economisch haalbaar te houden in de toekomst zijn er zeker mensen nodig die beide goed begrijpen. Een combinatie van geneeskunde en econometrie zou dan geschikt kunnen zijn.
donderdag 12 oktober 2017 om 19:55
Dat heb je natuurlijk helemaal zelf in de hand. Zoals hierboven al gezegd is; ook in de medische wereld zijn teamleiders, managers, kwaliteitsmedewerkers etc nodig.preventief schreef: ↑12-10-2017 17:16Toch heb ik altijd een soort gevoel van twijfel gehad. Geneeskunde duurt namelijk erg lang en het voelt af en toe net of met Geneeskunde al heel je leven voor je bepaald is. Je studeert zoveel jaar, wordt arts en dat blijf je doen tot je pensioen.
donderdag 12 oktober 2017 om 21:39
vrijdag 13 oktober 2017 om 08:47
Hoi,
je zit echt in een dualiteit en ik begrijp dat deze situatie veel lastiger is dan hij aan de oppervlakte lijkt.
Veel van hoe jij de loopbanen interpreteert beinvloeden jou enorm. Je hebt veel aannames en kijkt gekleurd en daardoor wordt de keuze ook lastiger want er hangt al zoveel aan.
Je bent angstig om de keuze te maken en voelt dat er veel aan vast hangt.
En ook na het besluit ben je bang dat het aan je zal blijven trekken.
Weet ieder geval dit en misschien geeft dat ook wel ergens een bepaalde rust: je moet een keuze maken.
Je kan niet 2 studies aanhouden.
Ik denk uiteindelijk dat je er prima voor kunt kiezen om geneeskunde te doen. Uiteindelijk wilde je dit je hele leven al.
Wat dat betreft kun je prima je intuitie/droom volgen. Die heeft het absoluut juist.
En daar moet je ook rust en vastberadenheid uit halen. Ook na je besluit. Blijf jezelf voorhouden dat je een goed besluit hebt genomen. Weet dat jouw jongere/diepere zelf dit echt wil.
Ga denken in termen van: ik heb een besluit genomen. Yihooo.
Ik ga me bundelen op deze loopbaan en maak er alles van.
Komt twijfel om de hoek kijken, kijk het aan maar geef het geen ruimte in jezelf. Zeg tegen jezelf: ik heb mijn besluit genomen en mijn besluit staat vast. Wordt daadkrachtig. Zeg:Ik ga alles maken van mijn keuze.
je zit echt in een dualiteit en ik begrijp dat deze situatie veel lastiger is dan hij aan de oppervlakte lijkt.
Veel van hoe jij de loopbanen interpreteert beinvloeden jou enorm. Je hebt veel aannames en kijkt gekleurd en daardoor wordt de keuze ook lastiger want er hangt al zoveel aan.
Je bent angstig om de keuze te maken en voelt dat er veel aan vast hangt.
En ook na het besluit ben je bang dat het aan je zal blijven trekken.
Weet ieder geval dit en misschien geeft dat ook wel ergens een bepaalde rust: je moet een keuze maken.
Je kan niet 2 studies aanhouden.
Ik denk uiteindelijk dat je er prima voor kunt kiezen om geneeskunde te doen. Uiteindelijk wilde je dit je hele leven al.
Wat dat betreft kun je prima je intuitie/droom volgen. Die heeft het absoluut juist.
En daar moet je ook rust en vastberadenheid uit halen. Ook na je besluit. Blijf jezelf voorhouden dat je een goed besluit hebt genomen. Weet dat jouw jongere/diepere zelf dit echt wil.
Ga denken in termen van: ik heb een besluit genomen. Yihooo.
Ik ga me bundelen op deze loopbaan en maak er alles van.
Komt twijfel om de hoek kijken, kijk het aan maar geef het geen ruimte in jezelf. Zeg tegen jezelf: ik heb mijn besluit genomen en mijn besluit staat vast. Wordt daadkrachtig. Zeg:Ik ga alles maken van mijn keuze.
vrijdag 13 oktober 2017 om 20:28
Beste medeforummers,
Ten eerste van harte bedankt voor alle nuttige antwoorden. Ik vind het echt heel fijn dat jullie meedenken en met suggesties komen. Ik snap wat jullie zeggen over Geneeskunde (met betrekking tot dat het een droom was en dergelijke). Maar soms twijfel ik of ik die 'droom' wel echt serieus moet nemen. Ik ben een erg sociaal iemand dus met dat gegeven zou ik denken dat arts wel wat voor me zou kunnen zijn, maar ik heb echt een soort gevoel dat als ik Geneeskunde hervat er een soort van 'vrijheid' in mijn leven weg is. Ik zit er dan sowieso nog 5 jaar aan vast, moet dan een specialisatie kiezen en als ik die specialisatie niks vind heb ik zoveel jaar van mijn leven vergooid. Ik twijfel sowieso over alles mbt studie, zo erg zelfs dat ik toen ik ingeloot was de twijfel meer op de voorgrond trad dan de blijheid. Ik dacht om de maand aan een andere studie, van Tandheelkunde tot Rechten. Maar het gekke is, afgelopen jaar dreigde ik mijn Propedeuse niet te halen en toen opeens vond ik Geneeskunde het mooiste wat er bestond, vond ik al mijn twijfels echt onzin (ik dacht, hoe kon ik zo twijfelen) en wilde ik perse door. Maar toen ik mijn P uiteindelijk toch gehaald had verdween dat gevoel en kwam de twijfel weer terug.
Wat mij dus aanspreekt aan Econometrie is dat het zo kort duurt (en je hebt altijd wel wat aan dat diploma), ik wellicht meer 'vrijheid' heb en ik sowieso een papiertje heb wat ik heel mijn leven bij me draag als basis. Met Econometrie kun je eigenlijk ook bijna alles doen en je zou eventueel in het buitenland kunnen werken. Dan kan ik eventueel daarna altijd nog Geneeskunde doen denk ik dan, mocht ik het echt willen. Vind de Wiskunde tot nu toe ook best leuk, het is alleen wel erg hard werken. Maar ik weet bijna zeker dat als ik echt voor Econometrie ga ik waarschijnlijk toch weer spijt ga krijgen en wellicht weer denk: 'Wat zat ik me eigenlijk voor niks zorgen te maken over Geneeskunde, deed ik dat maar nu'.
Ten eerste van harte bedankt voor alle nuttige antwoorden. Ik vind het echt heel fijn dat jullie meedenken en met suggesties komen. Ik snap wat jullie zeggen over Geneeskunde (met betrekking tot dat het een droom was en dergelijke). Maar soms twijfel ik of ik die 'droom' wel echt serieus moet nemen. Ik ben een erg sociaal iemand dus met dat gegeven zou ik denken dat arts wel wat voor me zou kunnen zijn, maar ik heb echt een soort gevoel dat als ik Geneeskunde hervat er een soort van 'vrijheid' in mijn leven weg is. Ik zit er dan sowieso nog 5 jaar aan vast, moet dan een specialisatie kiezen en als ik die specialisatie niks vind heb ik zoveel jaar van mijn leven vergooid. Ik twijfel sowieso over alles mbt studie, zo erg zelfs dat ik toen ik ingeloot was de twijfel meer op de voorgrond trad dan de blijheid. Ik dacht om de maand aan een andere studie, van Tandheelkunde tot Rechten. Maar het gekke is, afgelopen jaar dreigde ik mijn Propedeuse niet te halen en toen opeens vond ik Geneeskunde het mooiste wat er bestond, vond ik al mijn twijfels echt onzin (ik dacht, hoe kon ik zo twijfelen) en wilde ik perse door. Maar toen ik mijn P uiteindelijk toch gehaald had verdween dat gevoel en kwam de twijfel weer terug.
Wat mij dus aanspreekt aan Econometrie is dat het zo kort duurt (en je hebt altijd wel wat aan dat diploma), ik wellicht meer 'vrijheid' heb en ik sowieso een papiertje heb wat ik heel mijn leven bij me draag als basis. Met Econometrie kun je eigenlijk ook bijna alles doen en je zou eventueel in het buitenland kunnen werken. Dan kan ik eventueel daarna altijd nog Geneeskunde doen denk ik dan, mocht ik het echt willen. Vind de Wiskunde tot nu toe ook best leuk, het is alleen wel erg hard werken. Maar ik weet bijna zeker dat als ik echt voor Econometrie ga ik waarschijnlijk toch weer spijt ga krijgen en wellicht weer denk: 'Wat zat ik me eigenlijk voor niks zorgen te maken over Geneeskunde, deed ik dat maar nu'.
vrijdag 13 oktober 2017 om 23:45
Je beseft dat op dit moment econometrie maar een jaar korter is dan geneeskunde hè? Aangezien je het eerste jaar geneeskunde al gedaan hebt en econometrie niet. Dat is dus echt een argument van niks. Dat je daarna een papiertje hebt waar je wat mee kunt ook, want met een artsdiploma kom je ook echt wel ergens.
Ook in het buitenland trouwens. Ik kan zonder nadenken al een aantal mensen noemen die dat momenteel doen, een paar klinisch praktiserend, een doet onderzoek, een werkt in de farmaceutische industrie en een zet projecten op voor een ngo (maar werkt daar dus niet als arts). En voor meerdere van die opties hoef je helemaal geen specialisatie te doen.
Overigens ken ik ook daarvan meer dan een iemand die van specialisatie is gewisseld (dus hoezo daar voorgoed aan vast), en iemand die na twee jaar iets heel anders (consultancy) is gaan doen. En voor hen allemaal waren die jaren toch niet weggegooid, alles wat je leert neem je mee. Met econometrie heb je ook kans op een baan doe je na een jaar niks vindt. Dan zoek je een andere, maar dat noem je dan ook geen tijd weggooien.
Echt, je bent argumenten aan het zoeken die nergens op slaan. En wat iemand hier al zei sloeg de spijker op zijn kop: als jij met deze mindset verder gaat met geneeskunde wordt het niks. Alles heeft mindere momenten, als jij dan telkens denkt: 'zie je wel, iets anders was beter geweest', dan kom je daar moeilijk over heen. Terwijl als je het ziet voor wat het is, namelijk even een minder moment, het vanzelf weer over gaat. Het klonk hierboven een beetje zweverig, maar het is wel waar: maak een keuze en ga daar dan voor zonder om te blijven kijken.
Als jij geneeskunde/arts zijn niet (meer) ziet zitten, dan is dat je goed recht. Je moet vooral niet doorgaan omdat iemand dat verwacht, of omdat je denkt dat de titel 'arts' cool is. Maar stoppen om allerlei onzin die je jezelf aanpraat zou ik niet doen.
Wat misschien wel een goed idee is: ga met iemand praten. Een loopbaanadviseur (liefst niet van 1 specifieke faculteit) of een coach die je kan laten inzien wat je echt denkt, en wat bv gewoon ontwijkend gedrag is. Veel universiteiten hebben wel zo iemand, dan kost het ook niet veel of niks. En gewoon je verhaal hardop doen bij een buitenstaander kan al heel verhelderend werken.
Ook in het buitenland trouwens. Ik kan zonder nadenken al een aantal mensen noemen die dat momenteel doen, een paar klinisch praktiserend, een doet onderzoek, een werkt in de farmaceutische industrie en een zet projecten op voor een ngo (maar werkt daar dus niet als arts). En voor meerdere van die opties hoef je helemaal geen specialisatie te doen.
Overigens ken ik ook daarvan meer dan een iemand die van specialisatie is gewisseld (dus hoezo daar voorgoed aan vast), en iemand die na twee jaar iets heel anders (consultancy) is gaan doen. En voor hen allemaal waren die jaren toch niet weggegooid, alles wat je leert neem je mee. Met econometrie heb je ook kans op een baan doe je na een jaar niks vindt. Dan zoek je een andere, maar dat noem je dan ook geen tijd weggooien.
Echt, je bent argumenten aan het zoeken die nergens op slaan. En wat iemand hier al zei sloeg de spijker op zijn kop: als jij met deze mindset verder gaat met geneeskunde wordt het niks. Alles heeft mindere momenten, als jij dan telkens denkt: 'zie je wel, iets anders was beter geweest', dan kom je daar moeilijk over heen. Terwijl als je het ziet voor wat het is, namelijk even een minder moment, het vanzelf weer over gaat. Het klonk hierboven een beetje zweverig, maar het is wel waar: maak een keuze en ga daar dan voor zonder om te blijven kijken.
Als jij geneeskunde/arts zijn niet (meer) ziet zitten, dan is dat je goed recht. Je moet vooral niet doorgaan omdat iemand dat verwacht, of omdat je denkt dat de titel 'arts' cool is. Maar stoppen om allerlei onzin die je jezelf aanpraat zou ik niet doen.
Wat misschien wel een goed idee is: ga met iemand praten. Een loopbaanadviseur (liefst niet van 1 specifieke faculteit) of een coach die je kan laten inzien wat je echt denkt, en wat bv gewoon ontwijkend gedrag is. Veel universiteiten hebben wel zo iemand, dan kost het ook niet veel of niks. En gewoon je verhaal hardop doen bij een buitenstaander kan al heel verhelderend werken.
zaterdag 14 oktober 2017 om 00:43
Hee!
Je moet hier echt iets mee gaan doen, dat verdeelde gevoel in jou.
Het gaat niet eens om de studies. Het gaat erom dat jij niet uit die keuze kan komen. En dat is iets veel lastigers want dat blijft aan je trekken. Je blijft erin hangen. En dat is een karaktertrek( sabotage gedrag).
Zoek hulp van iemand en neem het gedrag serieus anders kan het je nog lang vervelend dwars zitten. Zoek een psycholoog.
Je moet hier echt iets mee gaan doen, dat verdeelde gevoel in jou.
Het gaat niet eens om de studies. Het gaat erom dat jij niet uit die keuze kan komen. En dat is iets veel lastigers want dat blijft aan je trekken. Je blijft erin hangen. En dat is een karaktertrek( sabotage gedrag).
Zoek hulp van iemand en neem het gedrag serieus anders kan het je nog lang vervelend dwars zitten. Zoek een psycholoog.
zaterdag 14 oktober 2017 om 01:12
Lees dit artikel eens als je wilt. Misschien herken je ergens iets van de patronen.
Ik stuuur het omdat sabotagegedrag lastig is te herkennen en je daar vaak zelf niet uit kan komen(in je eentje).
https://www.nieuwetijdskind.com/van-fam ... fsabotage/
Ik stuuur het omdat sabotagegedrag lastig is te herkennen en je daar vaak zelf niet uit kan komen(in je eentje).
https://www.nieuwetijdskind.com/van-fam ... fsabotage/
zaterdag 14 oktober 2017 om 01:26
Je kan ook na je bachelor geneeskunde nog verschillende kanten op. Nergens staat dat je verplicht de master geneeskunde moet gaan doen. Er zijn meer masters dan alleen geneeskunde. Wellicht kun je je daar eens in gaan verdiepen. Daarbij zijn ook masters die zorg en economie combineren als je beide sectoren heel interessant vindt. Als ik jou was zou ik de bachelor geneeskunde afmaken en me (eventueel met behulp van een studieadviseur) gaan verdiepen in de verschillende mogelijkheden qua masters om te kijken of je daadwerkelijk de master geneeskunde wilt gaan doen of dat je interesse wellicht toch heel ergens anders ligt.
zaterdag 14 oktober 2017 om 01:28
Het is een hele zware keuzen inderdaad. Want je moet het eigenlijk voor de rest van je leven er mee doen.
Wij kunnen niet de keuze voor je maken, maar we kunnen misschien advies geven of de juiste vragen stellen waarop jij jezelf een antwoord zal geven.
Ik ben wel eens met de reacties hierboven, dat het misschien verstandig is om met psycholoog te praten, want het gaat hier om JOUW leven, dus het is niet iets waar een forum je bij kan helpen helaas.
Je zou bijvoorbeeld een lijst kunnen maken van beide studies, wat is het voordeel en nadeel daarvan is. Want zoals ik uit jouw verhaal lees, probeer jij jezelf te overtuigen en zoek jij redenen waarom 'economie' beter is dan geneeskunde op dit moment. Maar zo moet je het niet bekijken. Geen één is beter dan de ander, want het zijn totaal andere studies, wat jouw een ander soort leven zullen bieden.
Ik kan voorstellen dat een nadeel van geneeskunde (voor MIJ) bijvoorbeeld kan zijn, dat je als arts in onregelmatige tijden werkt. Maar dat kan juist een voordeel zijn voor andere mensen, die bijvoorbeeld meer van afwisseling houden. Want iedereen is anders, daarom moet jij nagaan wat belangrijk voor JOU is en hoe jij jezelf ziet (of wilt zien), nu en in de toekomst.
Je moet de studies niet vergelijken, in de zin van welke is beter, maar meer in de zin van 'welke past nou beter bij jou als persoon' en waar jij jezelf wilt zien over 5, 10 jaar.
Wij kunnen niet de keuze voor je maken, maar we kunnen misschien advies geven of de juiste vragen stellen waarop jij jezelf een antwoord zal geven.
Ik ben wel eens met de reacties hierboven, dat het misschien verstandig is om met psycholoog te praten, want het gaat hier om JOUW leven, dus het is niet iets waar een forum je bij kan helpen helaas.
Je zou bijvoorbeeld een lijst kunnen maken van beide studies, wat is het voordeel en nadeel daarvan is. Want zoals ik uit jouw verhaal lees, probeer jij jezelf te overtuigen en zoek jij redenen waarom 'economie' beter is dan geneeskunde op dit moment. Maar zo moet je het niet bekijken. Geen één is beter dan de ander, want het zijn totaal andere studies, wat jouw een ander soort leven zullen bieden.
Ik kan voorstellen dat een nadeel van geneeskunde (voor MIJ) bijvoorbeeld kan zijn, dat je als arts in onregelmatige tijden werkt. Maar dat kan juist een voordeel zijn voor andere mensen, die bijvoorbeeld meer van afwisseling houden. Want iedereen is anders, daarom moet jij nagaan wat belangrijk voor JOU is en hoe jij jezelf ziet (of wilt zien), nu en in de toekomst.
Je moet de studies niet vergelijken, in de zin van welke is beter, maar meer in de zin van 'welke past nou beter bij jou als persoon' en waar jij jezelf wilt zien over 5, 10 jaar.
zaterdag 14 oktober 2017 om 01:41
Eerst maar es minstens je bachelor geneeskunde afmaken.
Heb je die tenminste op zak.
En waarom daarna niet bekijken of je toch iets gaat doen met Econometrie?
Of afhankelijk van hoeveel studie-uren de opleiding je kost ...
Waarom niet bekijken of je Econometrie kan spreiden over 5 à 6 jaar en "erbij nemen"?
En 2 studies tegelijk doen?
Zal je natuurlijk ook moeten afstemmen met unief in hoeverre dat het mogelijk en haalbaar is.
Heb je die tenminste op zak.
En waarom daarna niet bekijken of je toch iets gaat doen met Econometrie?
Of afhankelijk van hoeveel studie-uren de opleiding je kost ...
Waarom niet bekijken of je Econometrie kan spreiden over 5 à 6 jaar en "erbij nemen"?
En 2 studies tegelijk doen?
Zal je natuurlijk ook moeten afstemmen met unief in hoeverre dat het mogelijk en haalbaar is.
