Relaties
alle pijlers
Is dit liefde?
maandag 16 oktober 2017 om 11:14
Daar heb je ook gelijk in! En met die keuze was ik bezig, maar zoiets blijft moeilijk, vandaar dat ik hier kom. Ik weet wel dat ik niet totaal moet berusten op de mening van anderen, maar het is fijn om te weten dat ik niet onredelijk ben hierin. En dat maakt het nu gemakkelijker om die keuze te maken, hoe vervelend het ook is.
maandag 16 oktober 2017 om 11:21
Wat een gekkenwerk om iedere dag vier uur te reizen om maar dichterbij hem te zijn. Ik zou lekker een kamer huren in Tilburg en eerst maar eens afstuderen en een baan vinden.
Tegen die tijd is er nog genoeg tijd om te gaan samenwonen als je dat dan nog wilt. Hij klinkt niet zo leuk en niet loyaal naar jou toe. Alsof het hem er vooral om gaat dat het voor hemzelf goed geregeld is?
Ga eerst je eigen leven leiden en zorg ervoor dat je je eigen dromen najaagt ipv steeds keuzes te maken die hem goed uitkomen.
Tegen die tijd is er nog genoeg tijd om te gaan samenwonen als je dat dan nog wilt. Hij klinkt niet zo leuk en niet loyaal naar jou toe. Alsof het hem er vooral om gaat dat het voor hemzelf goed geregeld is?
Ga eerst je eigen leven leiden en zorg ervoor dat je je eigen dromen najaagt ipv steeds keuzes te maken die hem goed uitkomen.
maandag 16 oktober 2017 om 11:21
Nee, dit is geen liefde. Hier na 9 maanden gaan samenwonen. Vriend vaste baan en ik nog minstens 3 jaar lang student. Ook met een studie waar ernaast werken de laatste twee jaren geen optie was. Hij heeft altijd meer ingelegd dan ik en heeft daar slechts een enkele keer van gezegd dat hij het soms moeilijk vond dat hij dingen moest laten die zijn vrienden wel konden doen. Maar ik ben het hem waard en nu ik werk krijgt hij het ook ruimschoots terug in samen fijne dingen doen. Zoals het zou moeten zijn.
Overigens vind ik het van de zotte dat je 4 uur op een dag reist om je vriend wat vaker te zien.
Overigens vind ik het van de zotte dat je 4 uur op een dag reist om je vriend wat vaker te zien.
maandag 16 oktober 2017 om 11:32
Ik zou wachten met samenwonen tot je een meer gelijkwaardige relatie hebt. Wacht dus met afstuderen en zorg dat je eerst een baan krijgt. Dan weet je ook beter welke locatie het beste is gezien jouw potentiële nieuwe baan.
Hoe lang duurt het nog voordat je afgestudeerd bent?
Wanneer jij nog studeert, dan ga ik ervan uit dat jullie nog best wel jong zijn. 10 Jaar klinkt lang, maar wanneer je erg jong verkering kreeg is dit toch wat anders.
Jullie zitten allebei wel een beetje fout. Jij bent ook niet duidelijk, je wilt je vriend niet dwingen, maar verwacht wel van hem dat hij meer gaat betalen. Het wordt gewoon tijd voor een volwassen gesprek. Hoe zien jullie het samenwonen? Wat voor afspraken ga je maken? Hoe verdeel je het huishouden? Hoe gaan jullie de financiën verdelen? Gaan jullie een samenlevingscontract maken?
Wanneer je verliefd bent denk je dat dit allemaal wel goed zal komen. Maar om problemen later te voorkomen moet je dit soort gesprekken en afspraken toch echt doen.
Hoe lang duurt het nog voordat je afgestudeerd bent?
Wanneer jij nog studeert, dan ga ik ervan uit dat jullie nog best wel jong zijn. 10 Jaar klinkt lang, maar wanneer je erg jong verkering kreeg is dit toch wat anders.
Jullie zitten allebei wel een beetje fout. Jij bent ook niet duidelijk, je wilt je vriend niet dwingen, maar verwacht wel van hem dat hij meer gaat betalen. Het wordt gewoon tijd voor een volwassen gesprek. Hoe zien jullie het samenwonen? Wat voor afspraken ga je maken? Hoe verdeel je het huishouden? Hoe gaan jullie de financiën verdelen? Gaan jullie een samenlevingscontract maken?
Wanneer je verliefd bent denk je dat dit allemaal wel goed zal komen. Maar om problemen later te voorkomen moet je dit soort gesprekken en afspraken toch echt doen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 16 oktober 2017 om 11:59
Klopt en dat is waar ik ook veel aan denk. Wil ik dit voor altijd? Maar wat als hij verandert... na een lange tijd, weet ik dat die verandering er waarschijnlijk toch niet komt. Ik moet eigenlijk ook niemand willen veranderen, want iedereen is zoals die is en dat kan samengaan of niet. In dit geval weet ik dat een deel van ons niet echt bij elkaar past qua waarden. Ik wilde toch doorgaan, want het was me veel waard en ik had hoop. Die hoop is nu een beetje weggezakt en daarom mijn twijfels. Dankjewel voor je reactie!Mary-C schreef: ↑16-10-2017 11:12Bij hem staat het geld volgens mij op de eerste plaats. Dat is niet een goed teken. En dat gedoe met zijn moeder is ook niet hoopgevend. Erg naar voor jou, TO. Ik zou zo niet willen leven.. Maar ik snap wel dat jij er moeite mee hebt het zomaar af te kappen oid aangezien je al zo lang samen bent met hem. Ik hoop dat je de juiste beslissing zult maken en er dan ook achter blijft staan en niet blijft denken 'what if?'. Of je nu bij hem blijft of niet. Maar als ik jou was zou ik me wel mentaal aan het idee laten wennen dat jullie geen toekomst hebben en het uiteindelijk beter is om bij hem weg te gaan en iemand te zoeken die toch beter bij je past. Dat is misschien heel moeilijk na al die tijd maar het is nog moeilijker om je hele leven zo te leven terwijl je ook een leven had kunnen hebben met iemand die beter bij jou past.
maandag 16 oktober 2017 om 12:02
Daar lijkt het inderdaad om te gaan. Dan kan ik het ook niet serieus nemen en wil ik gewoon verder met mijn leven. Ik ben het wachten eigenlijk zat. Dat heb ik dan wel weer duidelijk voor mezelf gesteld.SweetChili schreef: ↑16-10-2017 11:21Wat een gekkenwerk om iedere dag vier uur te reizen om maar dichterbij hem te zijn. Ik zou lekker een kamer huren in Tilburg en eerst maar eens afstuderen en een baan vinden.
Tegen die tijd is er nog genoeg tijd om te gaan samenwonen als je dat dan nog wilt. Hij klinkt niet zo leuk en niet loyaal naar jou toe. Alsof het hem er vooral om gaat dat het voor hemzelf goed geregeld is?
Ga eerst je eigen leven leiden en zorg ervoor dat je je eigen dromen najaagt ipv steeds keuzes te maken die hem goed uitkomen.
maandag 16 oktober 2017 om 12:06
Dat klinkt perfect en lief! Tja, ik had geen moeite met dat reizen zolang het goed zit tussen ons en zolang we daar een toekomst in zien. Het kost me extra energie, maar dat was het me waard om erin te stoppen.Enora schreef: ↑16-10-2017 11:21Nee, dit is geen liefde. Hier na 9 maanden gaan samenwonen. Vriend vaste baan en ik nog minstens 3 jaar lang student. Ook met een studie waar ernaast werken de laatste twee jaren geen optie was. Hij heeft altijd meer ingelegd dan ik en heeft daar slechts een enkele keer van gezegd dat hij het soms moeilijk vond dat hij dingen moest laten die zijn vrienden wel konden doen. Maar ik ben het hem waard en nu ik werk krijgt hij het ook ruimschoots terug in samen fijne dingen doen. Zoals het zou moeten zijn.
Overigens vind ik het van de zotte dat je 4 uur op een dag reist om je vriend wat vaker te zien.
maandag 16 oktober 2017 om 12:07
Mooi dat je dat iig duidelijk hebt voor jezelf. Ik zou gaan kijken voor een kamer dicht bij je studie. Eerst daar eens van je leven genieten ipv 4 uur te reizen voor iemand die zn centen belangrijker vind. Laat hem maar eens naar jou komen, ben benieuwd of hij dat doet..
Lach hard, duik diep, kom terug..
maandag 16 oktober 2017 om 12:27
Hij weet dat jij daar weinig tijd voor zult hebben. maar hoe gaat dat dan? heeft hij gezegd dat hij dat dan allemaal gaat doen? of neem jij aan dat hij dat dan wel gaat doen? want het kan ook zijn dat hij bedoelt dat hij een wat minder schoon huis voor lief neemt. en dan heb je er straks nog een probleem bij...Stripesanddots schreef: ↑16-10-2017 11:11Hij weet dat ik daar weinig tijd voor zal hebben en dat was niet zo erg. Op dit moment doe ik ook wel wat dingetjes bij mijn ouders thuis. Dus samen huishouden zal wel lukken, maar om te koken ben ik bijvoorbeeld nooit op tijd thuis. En jouw ervaring klinkt goed en fijn!
als hij nog zo twijfelt na 10 jaar... ik denk dat ik voor mijzelf zou kiezen.
Don't cry, buy a bag and move on.
maandag 16 oktober 2017 om 12:32
hamerhaai schreef: ↑16-10-2017 11:32Ik zou wachten met samenwonen tot je een meer gelijkwaardige relatie hebt. Wacht dus met afstuderen en zorg dat je eerst een baan krijgt. Dan weet je ook beter welke locatie het beste is gezien jouw potentiële nieuwe baan.
Hoe lang duurt het nog voordat je afgestudeerd bent?
Wanneer jij nog studeert, dan ga ik ervan uit dat jullie nog best wel jong zijn. 10 Jaar klinkt lang, maar wanneer je erg jong verkering kreeg is dit toch wat anders.
Jullie zitten allebei wel een beetje fout. Jij bent ook niet duidelijk, je wilt je vriend niet dwingen, maar verwacht wel van hem dat hij meer gaat betalen. Het wordt gewoon tijd voor een volwassen gesprek. Hoe zien jullie het samenwonen? Wat voor afspraken ga je maken? Hoe verdeel je het huishouden? Hoe gaan jullie de financiën verdelen? Gaan jullie een samenlevingscontract maken?
Wanneer je verliefd bent denk je dat dit allemaal wel goed zal komen. Maar om problemen later te voorkomen moet je dit soort gesprekken en afspraken toch echt doen.
Ik heb nog een jaar te gaan qua studie en de locatie waar we naar een huis zoeken, in die regio zal ik ook ten eerste een baan gaan zoeken. Het kan altijd anders lopen, maar die zekerheid heb je bijna nooit, ook omdat vaste contracten schaars worden uitgedeeld. En als ik dan een baan heb en evenveel geld kan inbrengen en het dan wel goed voor hem voelt, is dat niet ook raar? Als hij dan geen baan heeft, moet ik hem dan uit huis zetten? Klinkt even kinderachtig, maar dat is wel zo eerlijk volgens zijn waarden.
We zijn allebei 27, en de echte verliefdheid is er toch wel vanaf. We hadden afgesproken dat ieder uitrekent wat er kwijt kan aan samenwonen en verdelen het dan over de kostenposten, om te zien hoe we dit het beste kunnen aanpakken. Het komt erop neer dat hij nog ongeveer evenveel kan sparen als hij nu doet. Toch voelt het niet eerlijk voor hem. Dat kan, maar dan trek ik wel mijn conclusies of beter gezegd, dan twijfel ik.
En wat je zegt over onduidelijkheid, klopt ook wel. Maar verwachtingen zijn eigenlijk juist dingen waar je niet om wil vragen. Als die verwachting niet uitkomt, ben je teleurgesteld. En in dit geval vraag ik me af of ik met iemand die me teleurstelt, iemand die er misschien niet genoeg voor over heeft om met mij samen te zijn, wel samen wil zijn.
Het is eigenlijk ook meer zo dat we al 1,5 jaar geleden hadden besloten om snel te gaan samenwonen, en ook toen wisten we dat ik nog zou studeren. Maar dat is de reden dat ik terug ben gegaan naar mijn ouders, om vanuit daar te gaan zoeken. En nu zijn er al een hele tijd allerlei beren op de weg, waardoor het niet gebeurt.
maandag 16 oktober 2017 om 12:35
Ik kan geen gedachte lezen, je vriend vast ook niet. Dus zul je toch je verwachtingen uit moeten spreken, voorkomt een hoop teleurstellingen.Stripesanddots schreef: ↑16-10-2017 12:32En wat je zegt over onduidelijkheid, klopt ook wel. Maar verwachtingen zijn eigenlijk juist dingen waar je niet om wil vragen. Als die verwachting niet uitkomt, ben je teleurgesteld. En in dit geval vraag ik me af of ik met iemand die me teleurstelt, iemand die er misschien niet genoeg voor over heeft om met mij samen te zijn, wel samen wil zijn.
De vraag is of jij wil samen wonen met een man die heel anders over financiën denkt dan jij. Waarbij het niet de verwachting is dat dit veranderd.
maandag 16 oktober 2017 om 12:39
Hij zegt dat hij dit grotendeels zal doen. Van huis uit heeft hij hier niks over geleerd (enig kind) . Hij gaf aan dat ik het hem moet leren en het dan wel goed komt. Ik weet dat hij erg gesteld is op een net en schoon huis, dus daar twijfel ik echt niet aan. En tegen de tijd dat we gaan trouwen en kinderen en en en, dan werk ik ook en heb ik zelf ook meer tijd om dat allemaal te onderhouden. Hij zegt zelfs, dat als ik meer zou werken, hij minder zou gaan werken voor bijvoorbeeld kinderen te verzorgen als die er komen. Vind ik een top idee, maar wie brengt er dan het meeste geld binnen?daenerys79 schreef: ↑16-10-2017 12:27Hij weet dat jij daar weinig tijd voor zult hebben. maar hoe gaat dat dan? heeft hij gezegd dat hij dat dan allemaal gaat doen? of neem jij aan dat hij dat dan wel gaat doen? want het kan ook zijn dat hij bedoelt dat hij een wat minder schoon huis voor lief neemt. en dan heb je er straks nog een probleem bij...
als hij nog zo twijfelt na 10 jaar... ik denk dat ik voor mijzelf zou kiezen.
Maar klopt, na 10 jaar had ik ook wel gedacht dat we zeker wisten dat we bij elkaar zouden blijven. Natuurlijk kan het altijd mis gaan, maar daar ga je niet vanuit. En daarom zou het ook niet moeilijk moeten zijn om daar nu wat meer in te investeren, want later komt het echt wel weer terug.
maandag 16 oktober 2017 om 12:41
maandag 16 oktober 2017 om 12:43
Stripesanddots schreef: ↑16-10-2017 12:39Hij zegt dat hij dit grotendeels zal doen. Van huis uit heeft hij hier niks over geleerd (enig kind) . Hij gaf aan dat ik het hem moet leren en het dan wel goed komt. Ik weet dat hij erg gesteld is op een net en schoon huis, dus daar twijfel ik echt niet aan.
tuuuuuurlijk
Lorem Ipsum
maandag 16 oktober 2017 om 12:44
Dat klopt, en het is eigenlijk ook wel vaker uitgesproken dat hij wel wist dat ik minder kon inbrengen in samenwonen. Misschien was het niet duidelijk genoeg en had hij gewoon niet gedacht dat het zo veel minder was.Dahlia74 schreef: ↑16-10-2017 12:35Ik kan geen gedachte lezen, je vriend vast ook niet. Dus zul je toch je verwachtingen uit moeten spreken, voorkomt een hoop teleurstellingen.
De vraag is of jij wil samen wonen met een man die heel anders over financiën denkt dan jij. Waarbij het niet de verwachting is dat dit veranderd.
Dus het komt inderdaad neer op de vraag die jij nu stelt. En daar zeg ik nee op. Ik ga het er vanavond over hebben, want dat twijfelen is ook maar niks.
maandag 16 oktober 2017 om 12:53
Stripesanddots schreef: ↑16-10-2017 12:32Ik heb nog een jaar te gaan qua studie en de locatie waar we naar een huis zoeken, in die regio zal ik ook ten eerste een baan gaan zoeken. Het kan altijd anders lopen, maar die zekerheid heb je bijna nooit, ook omdat vaste contracten schaars worden uitgedeeld. En als ik dan een baan heb en evenveel geld kan inbrengen en het dan wel goed voor hem voelt, is dat niet ook raar? Als hij dan geen baan heeft, moet ik hem dan uit huis zetten? Klinkt even kinderachtig, maar dat is wel zo eerlijk volgens zijn waarden.
We zijn allebei 27, en de echte verliefdheid is er toch wel vanaf. We hadden afgesproken dat ieder uitrekent wat er kwijt kan aan samenwonen en verdelen het dan over de kostenposten, om te zien hoe we dit het beste kunnen aanpakken. Het komt erop neer dat hij nog ongeveer evenveel kan sparen als hij nu doet. Toch voelt het niet eerlijk voor hem. Dat kan, maar dan trek ik wel mijn conclusies of beter gezegd, dan twijfel ik.
En wat je zegt over onduidelijkheid, klopt ook wel. Maar verwachtingen zijn eigenlijk juist dingen waar je niet om wil vragen. Als die verwachting niet uitkomt, ben je teleurgesteld. En in dit geval vraag ik me af of ik met iemand die me teleurstelt, iemand die er misschien niet genoeg voor over heeft om met mij samen te zijn, wel samen wil zijn.
Het is eigenlijk ook meer zo dat we al 1,5 jaar geleden hadden besloten om snel te gaan samenwonen, en ook toen wisten we dat ik nog zou studeren. Maar dat is de reden dat ik terug ben gegaan naar mijn ouders, om vanuit daar te gaan zoeken. En nu zijn er al een hele tijd allerlei beren op de weg, waardoor het niet gebeurt.
Waarom wil je er niet om vragen? Het gaat niet om de verwachting dat hij je een ketting geeft of een weekendje weg boekt. Dit gaat om essentiële zaken. Hoe sta jij in het leven? Hoe sta jij tegenover kinderen? Wat zijn jouw ideeen aangaande de financiën? Het is toch wel belangrijk dat je op 1 lijn zit, of minimaal weet hoe de ander erin staat. Want jouw ideeen zijn niet automatisch ook de ideeen van de ander. Er is geen goed of fout, alleen andere invalshoeken.
Soms helpt het om gewoon "de roze olifant in de kamer" te benoemen. Joh vriend, het is duidelijk dat jij veel meer gaat verdienen. Ik studeer nog en verdien minder. Ik wil graag mijn bijdragen leveren. Hoe gaan we dit regelen zodat we beide een goed gevoel over hebben. Ik wil jou niet beknotten in je levensstijl en opbouwen van reserves. Maar er moet wel ruimte overblijven dat ik gewoon kan leven en mijn studie kan doen. Over een jaar is het anders, dan ga ik waarschijnlijk ook meer verdienen, Hoe gaan we het dan doen? In de meeste samenlevingscontracten spreekt men over "na draagkracht bijdragen".
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 16 oktober 2017 om 13:39
Sorry maar dit vind ik geen liefde.
Ik woonde ook lang samen met zo'n soort man. Hij had een goede baan en werkte fulltime. Ik studeerde, werkte daarnaast zoveel als ik kon. Wat neerkwam op 12 uur per week. Meer was niet haalbaar naast mijn voltijd studie. Daarnaast had ik per dag vier uur reistijd om naar school te komen omdat meneer perse in zijn geboortedorp wilde blijven wonen. Het ergste was nog dat hij het niet meer dan logisch vond dat we allebei 50/50 betaalde aan de vaste lasten. Waardoor het er op neer kwam dat hij letterlijk elke week met vrienden bij Michelinster restaurants at en ik elke maand ontzettend mijn best moest doen om mijn eigen lasten te kunnen betalen. Nu jaren later zie ik pas hoe idioot dit was. Ben dan ook nog steeds dankbaar dat het uit is. Voor mij betekent liefde dat je wil dat je partner het goed heeft.
Ik woonde ook lang samen met zo'n soort man. Hij had een goede baan en werkte fulltime. Ik studeerde, werkte daarnaast zoveel als ik kon. Wat neerkwam op 12 uur per week. Meer was niet haalbaar naast mijn voltijd studie. Daarnaast had ik per dag vier uur reistijd om naar school te komen omdat meneer perse in zijn geboortedorp wilde blijven wonen. Het ergste was nog dat hij het niet meer dan logisch vond dat we allebei 50/50 betaalde aan de vaste lasten. Waardoor het er op neer kwam dat hij letterlijk elke week met vrienden bij Michelinster restaurants at en ik elke maand ontzettend mijn best moest doen om mijn eigen lasten te kunnen betalen. Nu jaren later zie ik pas hoe idioot dit was. Ben dan ook nog steeds dankbaar dat het uit is. Voor mij betekent liefde dat je wil dat je partner het goed heeft.
anoniem_356761 wijzigde dit bericht op 16-10-2017 13:40
Reden: .
Reden: .
1.08% gewijzigd
maandag 16 oktober 2017 om 14:01
:bye: tuuuuuurlijk
Daarom twijfel ik daar in ieder geval niet aan.
maandag 16 oktober 2017 om 14:17
We hebben het er in ieder geval wel over gehad, maar ik heb bijvoorbeeld niet gezegd dat ik het niet meer dan normaal vind dat hij dit voor mij doet. We hebben de situatie besproken zoals die is: dat ik inderdaad niet zo veel kan bijdragen als hij... en de conclusie is dat hij het eerlijk wil verdelen, dus dat is zoals hij het voor zich ziet (denk ik dan). Wat ik ook merk is, dat hij vaak doet alsof we op een lijn zitten als we het erover hebben, maar zodra puntje bij paaltje komt (dus als we een huis op het oog hebben), krabbelt hij terug. Het is daarom redelijk moeilijk een goed gesprek met hem te voeren, want zijn woorden zeggen mij niet zoveel als die vaker van invalshoek veranderen.hamerhaai schreef: ↑16-10-2017 12:53Waarom wil je er niet om vragen? Het gaat niet om de verwachting dat hij je een ketting geeft of een weekendje weg boekt. Dit gaat om essentiële zaken. Hoe sta jij in het leven? Hoe sta jij tegenover kinderen? Wat zijn jouw ideeen aangaande de financiën? Het is toch wel belangrijk dat je op 1 lijn zit, of minimaal weet hoe de ander erin staat. Want jouw ideeen zijn niet automatisch ook de ideeen van de ander. Er is geen goed of fout, alleen andere invalshoeken.
Soms helpt het om gewoon "de roze olifant in de kamer" te benoemen. Joh vriend, het is duidelijk dat jij veel meer gaat verdienen. Ik studeer nog en verdien minder. Ik wil graag mijn bijdragen leveren. Hoe gaan we dit regelen zodat we beide een goed gevoel over hebben. Ik wil jou niet beknotten in je levensstijl en opbouwen van reserves. Maar er moet wel ruimte overblijven dat ik gewoon kan leven en mijn studie kan doen. Over een jaar is het anders, dan ga ik waarschijnlijk ook meer verdienen, Hoe gaan we het dan doen? In de meeste samenlevingscontracten spreekt men over "na draagkracht bijdragen".
Maar goed, ik ga vanavond een heel erg duidelijk gesprek hierover voeren en ik ga dit keer door totdat ik duidelijke antwoorden krijg, want daarin ben ikzelf meestal wel van "ja, laat maar dan", als er niet fatsoenlijk wordt terug gesproken. Ik heb hier in ieder geval al veel input gekregen wat me helpt en daar ben ik erg dankbaar voor.
maandag 16 oktober 2017 om 14:23
Dit lijkt wel heel erg op mijn situatie. Het enige verschil is dat mijn vriend niet echt iets met vrienden gaat doen, maar eerder leuke dingen voor zichzelf koopt en veel spaart. Vind ik helemaal prima, als hij dat leuk vindt, ik hecht niet zo veel waarde aan die materialistische dingen.Citygirl32 schreef: ↑16-10-2017 13:39Sorry maar dit vind ik geen liefde.
Ik woonde ook lang samen met zo'n soort man. Hij had een goede baan en werkte fulltime. Ik studeerde, werkte daarnaast zoveel als ik kon. Wat neerkwam op 12 uur per week. Meer was niet haalbaar naast mijn voltijd studie. Daarnaast had ik per dag vier uur reistijd om naar school te komen omdat meneer perse in zijn geboortedorp wilde blijven wonen. Het ergste was nog dat hij het niet meer dan logisch vond dat we allebei 50/50 betaalde aan de vaste lasten. Waardoor het er op neer kwam dat hij letterlijk elke week met vrienden bij Michelinster restaurants at en ik elke maand ontzettend mijn best moest doen om mijn eigen lasten te kunnen betalen. Nu jaren later zie ik pas hoe idioot dit was. Ben dan ook nog steeds dankbaar dat het uit is. Voor mij betekent liefde dat je wil dat je partner het goed heeft.
Maar ik lees je verhaal en ik zou ook meteen zeggen van daar blijf je toch niet bij... waar twijfel ik dan nog over he... ik ga het vanavond bespreekbaar maken en als zijn mening ook echt zijn mening is en niet die van zijn moeder, zal ik er een punt achter moeten zetten. Hoewel ik daar wel een beetje bang voor ben, maar ik zie wel hoe het loopt.
maandag 16 oktober 2017 om 14:27
tja... als je het fijn vind dat hij opruimt dan is dat tenminste iets, of hij ook echt zelf op zijn knietjes de douche zal schrobben betwijfel ik dan toch wel nog steeds
ik ben ook best een sloddervos en mijn vriend heel netjes maar ik ben eigenlijk wel blij dat hij nooit aan mijn troepjes komt om het op te ruimen, hij maakt wel gewoon een hele kast leeg en zegt dan kijk, als je wil kun je hier je (20 paar) schoenen in doen en dat is dan eigenlijk wel makkelijker dan het in de gang laten slingeren
ik ben ook best een sloddervos en mijn vriend heel netjes maar ik ben eigenlijk wel blij dat hij nooit aan mijn troepjes komt om het op te ruimen, hij maakt wel gewoon een hele kast leeg en zegt dan kijk, als je wil kun je hier je (20 paar) schoenen in doen en dat is dan eigenlijk wel makkelijker dan het in de gang laten slingeren
Lorem Ipsum
maandag 16 oktober 2017 om 15:00
Ik snap dat het moeilijk is hoor om zo'n lange relatie te verbreken. Ik zeg trouwens ook niet dat je dat hoeft te doen. Ik vind het alleen niet getuigen van veel liefde van zijn kant. Ook omdat jij aangeeft naar Tilburg te willen verhuizen en hij dan als antwoord heeft 'dan moet je dat doen'. Ik vind hem niet erg liefdevol klinken om eerlijk te zijn. Het lijkt allemaal een beetje op zijn manier te moeten en anders is het take it or leave it.Stripesanddots schreef: ↑16-10-2017 14:23Dit lijkt wel heel erg op mijn situatie. Het enige verschil is dat mijn vriend niet echt iets met vrienden gaat doen, maar eerder leuke dingen voor zichzelf koopt en veel spaart. Vind ik helemaal prima, als hij dat leuk vindt, ik hecht niet zo veel waarde aan die materialistische dingen.
Maar ik lees je verhaal en ik zou ook meteen zeggen van daar blijf je toch niet bij... waar twijfel ik dan nog over he... ik ga het vanavond bespreekbaar maken en als zijn mening ook echt zijn mening is en niet die van zijn moeder, zal ik er een punt achter moeten zetten. Hoewel ik daar wel een beetje bang voor ben, maar ik zie wel hoe het loopt.