Relaties
alle pijlers
Tja, en nu?
maandag 23 oktober 2017 om 00:30
Vandaag werd mijn echtgenoot boos, om niets, in mijn ogen.
Vanmorgen waren de kinderen al wakker, televisie aan het kijken, toen we even in bed een vluggertje wilden doen. Helaas vond een van onze kinderen het de perfecte tijd om ons ‘wakker te maken’. Direct gestopt, kind had niets gezien, maar man boos, want zag een vluggertje aan zijn neus voorbij gegaan.
Laat dat zien door chagrijnig, grauwend en snauwend door het huis heen te lopen en tegen de kinderen te mopperen dat er geen privacy in huis mogelijk is.
Vervolgens met een kwade kop de stad in vertrokken (11:30 uur). Terug thuis (14:30) is hij in bed gekropen. Een paar uur later (16:00) stond hij op en is hij zonder iets te zeggen weer richting stad vertrokken om een aantal uur later (19:00 uur) weer terug te komen. Zonder iets te zeggen weer naar bed gegaan en rond 21:00 uur weer opgestaan, duidelijk dat hij wat had gedronken toen hij in de stad was.
Toen ik hem daarop aansprak ( op zijn vertrek zonder iets te zeggen, kinderen in bed) was het mijn schuld. Ik moet de kinderen beter onder controle houden, ben een walrus en we zijn de laatste jaren alleen voor de kinderen samen, aldus zijn tirade, waarna hij naar buiten stormde met de woorden dat ik morgen, met de kinderen, opgerot moet zijn.
We zijn getrouwd in Gvg, maar het huis staat op zijn naam (hypotheek op beider namen). Op een creditcard na geen schulden (voor zover ik weet), ik werk voldoende om mijzelf en de kinderen te kunnen onderhouden, ook zonder kinderalimentatie. Maar ik heb geen plek waar ik naartoe zou kunnen gaan met de kinderen. Spaargeld is er nauwelijks, door baanverlies van man hebben we het grootste gedeelte moeten gebruiken om de rekeningen van te betalen. En ik denk ook dat dat de grootste reden is van zijn frustratie. Van kostwinnaar ‘gedegradeerd’ (in zijn ogen) naar huisman en ‘oppas’. Ik kan hem hier echter niet bij helpen, hij zal zelf in moeten zien dat er niets mis is met productiewerk en dat niet de hele wereld draait om projectmanagement, wat voorheen zijn werkveld was.
Het is niet de eerste keer dat hij zo boos is weggestormd, maar ik heb er genoeg van om zijn voetveeg te zijn als het niet gaat zoals hij het wil. De verwachting is dat hij er morgen weer is met spijt en dat het zo niet bedoeld is, maar ik heb er genoeg van.
Ik weet dat ik voldoende verdien om mij en de kinderen te onderhouden, sta gedurende de nodige jaren ingeschreven bij woningverenigingen om redelijk snel aan een woning te komen, maar heb niet voldoende spaargeld om een woning ook direct in te richten. hoe het met het huis moet weet ik zo 1,2,3 niet. Mijn inkomen is niet toereikend om een koopwoning te kopen, ik ben afhankelijk van sociale huur. onze huidige woning staat voor zover ik nu weet niet onder water, maar zal man niet willen verkopen ivm jeugdsentiment. Uitkopen van mij door hem is niet mogelijk ivm geen baan, maar verkoop zal hij op alle mogelijke manieren proberen tegen te houden. Andersom zal ik hem niet kunnen uitkopen.
Ik zoek een beetje naar onafhankelijk advies en tips om te bepalen wat mijn vervolgstappen zijn. Scheiden is wat mij betreft de allerlaatste optie, maar als man niet meer wilt, heb ik geen andere keuze dan hierin meegaan. Ik heb relatietherapie al eens eerder voorgesteld, maar daar zitten in zijn ogen alleen zweefteven die op je geld uit zijn en daar wil hij niet aan meewerken. ik vind het een verplichting naar onze kinderen toe, maar hij blijkbaar niet.
Tips en advies, heel graag. Waar nodig zal ik uitbreiden in de details.
Vanmorgen waren de kinderen al wakker, televisie aan het kijken, toen we even in bed een vluggertje wilden doen. Helaas vond een van onze kinderen het de perfecte tijd om ons ‘wakker te maken’. Direct gestopt, kind had niets gezien, maar man boos, want zag een vluggertje aan zijn neus voorbij gegaan.
Laat dat zien door chagrijnig, grauwend en snauwend door het huis heen te lopen en tegen de kinderen te mopperen dat er geen privacy in huis mogelijk is.
Vervolgens met een kwade kop de stad in vertrokken (11:30 uur). Terug thuis (14:30) is hij in bed gekropen. Een paar uur later (16:00) stond hij op en is hij zonder iets te zeggen weer richting stad vertrokken om een aantal uur later (19:00 uur) weer terug te komen. Zonder iets te zeggen weer naar bed gegaan en rond 21:00 uur weer opgestaan, duidelijk dat hij wat had gedronken toen hij in de stad was.
Toen ik hem daarop aansprak ( op zijn vertrek zonder iets te zeggen, kinderen in bed) was het mijn schuld. Ik moet de kinderen beter onder controle houden, ben een walrus en we zijn de laatste jaren alleen voor de kinderen samen, aldus zijn tirade, waarna hij naar buiten stormde met de woorden dat ik morgen, met de kinderen, opgerot moet zijn.
We zijn getrouwd in Gvg, maar het huis staat op zijn naam (hypotheek op beider namen). Op een creditcard na geen schulden (voor zover ik weet), ik werk voldoende om mijzelf en de kinderen te kunnen onderhouden, ook zonder kinderalimentatie. Maar ik heb geen plek waar ik naartoe zou kunnen gaan met de kinderen. Spaargeld is er nauwelijks, door baanverlies van man hebben we het grootste gedeelte moeten gebruiken om de rekeningen van te betalen. En ik denk ook dat dat de grootste reden is van zijn frustratie. Van kostwinnaar ‘gedegradeerd’ (in zijn ogen) naar huisman en ‘oppas’. Ik kan hem hier echter niet bij helpen, hij zal zelf in moeten zien dat er niets mis is met productiewerk en dat niet de hele wereld draait om projectmanagement, wat voorheen zijn werkveld was.
Het is niet de eerste keer dat hij zo boos is weggestormd, maar ik heb er genoeg van om zijn voetveeg te zijn als het niet gaat zoals hij het wil. De verwachting is dat hij er morgen weer is met spijt en dat het zo niet bedoeld is, maar ik heb er genoeg van.
Ik weet dat ik voldoende verdien om mij en de kinderen te onderhouden, sta gedurende de nodige jaren ingeschreven bij woningverenigingen om redelijk snel aan een woning te komen, maar heb niet voldoende spaargeld om een woning ook direct in te richten. hoe het met het huis moet weet ik zo 1,2,3 niet. Mijn inkomen is niet toereikend om een koopwoning te kopen, ik ben afhankelijk van sociale huur. onze huidige woning staat voor zover ik nu weet niet onder water, maar zal man niet willen verkopen ivm jeugdsentiment. Uitkopen van mij door hem is niet mogelijk ivm geen baan, maar verkoop zal hij op alle mogelijke manieren proberen tegen te houden. Andersom zal ik hem niet kunnen uitkopen.
Ik zoek een beetje naar onafhankelijk advies en tips om te bepalen wat mijn vervolgstappen zijn. Scheiden is wat mij betreft de allerlaatste optie, maar als man niet meer wilt, heb ik geen andere keuze dan hierin meegaan. Ik heb relatietherapie al eens eerder voorgesteld, maar daar zitten in zijn ogen alleen zweefteven die op je geld uit zijn en daar wil hij niet aan meewerken. ik vind het een verplichting naar onze kinderen toe, maar hij blijkbaar niet.
Tips en advies, heel graag. Waar nodig zal ik uitbreiden in de details.
Behandel geluk zorgvuldig, je hebt het te leen - Pam Brown
maandag 23 oktober 2017 om 09:03
Wellicht heb je er overheen gelezen, maar man beledigd TO en zegt dat zijn echtgenote en hun kinderen morgen (als in: vandaag) opgerot moeten zijn. Dit incident zal vast niet op zichzelf staan maar een gebeurtenis zijn binnen een groter geheel.7102 schreef: ↑23-10-2017 08:39Je man klinkt behoorlijk depressief.Voelt zich nutteloos, na de scheiding zal hij zich nog nuttelozer voelen want geen huis, geen vrouw geen kinderen.
Maar je krijgt gelukkig wel de adviezen over hoe het gaat met je huis etc,
Is dit hoe je de toekomst ziet voor de vader van je kinderen en jezelf?
Eens houd het op. Voor TO (en man overigens ook, zie eerdere post over ouderschapsplan) is nu dit punt bereikt. Logisch dat TO dan advies vraagt om dit zo goed mogelijk af te ronden. Ze is net uit haar woning gegooid notabene..
Man is volwassen en zelf verantwoordelijk voor zijn eigen welzijn. Hij had TO ook kunnen betrekken hierbij en hulp kunnen zoeken voor zijn onbehagen. Of relatietherapie.
maandag 23 oktober 2017 om 09:07
Ja en dan volgt een scheiding volgens de viva dames.LiveLoveLaugh2 schreef: ↑23-10-2017 09:03Wellicht heb je er overheen gelezen, maar man beledigd TO en zegt dat zijn echtgenote en hun kinderen morgen (als in: vandaag) opgerot moeten zijn. Dit incident zal vast niet op zichzelf staan maar een gebeurtenis zijn binnen een groter geheel.
Eens houd het op. Voor TO (en man overigens ook, zie eerdere post over ouderschapsplan) is nu dit punt bereikt. Logisch dat TO dan advies vraagt om dit zo goed mogelijk af te ronden. Ze is net uit haar woning gegooid notabene..
Man is volwassen en zelf verantwoordelijk voor zijn eigen welzijn. Hij had TO ook kunnen betrekken hierbij en hulp kunnen zoeken voor zijn onbehagen. Of relatietherapie.
To, je man klinkt overspannen, depressief en het laatste kleine beetje heeft hij straks ook niet meer.
Maar goed het staat je vrij om te gaan scheiden.
maandag 23 oktober 2017 om 09:12
Arme meid, sterkte voor jullie 
Baanverlies is echt een impact maar valt zijn gedrag niet goed te praten.
Niet oordelend bedoelt hoor maar ik val hierover:
Baanverlies is echt een impact maar valt zijn gedrag niet goed te praten.
Niet oordelend bedoelt hoor maar ik val hierover:
Als ik dit zo lees ben je al jaren aan het tobben...sta gedurende de nodige jaren ingeschreven bij woningverenigingen om redelijk snel aan een woning te komen
Dit is mijn motto
maandag 23 oktober 2017 om 09:15
wij staan ook jaren ingeschreven zonder verhuisplannen.
TO als jullie als gezin een nieuwe start maken in een sociale huurwoning, zou dat misschien als gezin een opluchting kunnen zijn dat er geen koophuis meer is om voor te zorgen?
maandag 23 oktober 2017 om 09:18
maandag 23 oktober 2017 om 09:29
Hoe kan hij jou verwijten dat je de kinderen niet goed onder controle houdt, terwijl hij bij jullie de huisman/vader is..?
Maar dat terzijde. Been there, done that... Wegwezen, Inrichting komt heus wel goed met behulp van familie, vrienden, weggeefhoek enz. Dat is wel het laatste waar je je zorgen om moet maken. Maar wegwezen in het belang van de kinderen, zo snel mogelijk. Want hij maakt jullie uiteindelijk kapot met dit gedrag. dit wordt van kwaad tot erger. En baan kwijtraken en dat soort shit is geen excuus voor dit gedrag. Echt geen excuus. Shit happens. Overal en altijd, in ieder gezin. Maar hoe je ermee omgaat, dat telt. En dit gedrag van hem is echt ontoelaatbaar. En heeft op termijn ook grote (negatieve) gevolgen voor jou en de kinderen. Moet je écht niet willen.
Maar dat terzijde. Been there, done that... Wegwezen, Inrichting komt heus wel goed met behulp van familie, vrienden, weggeefhoek enz. Dat is wel het laatste waar je je zorgen om moet maken. Maar wegwezen in het belang van de kinderen, zo snel mogelijk. Want hij maakt jullie uiteindelijk kapot met dit gedrag. dit wordt van kwaad tot erger. En baan kwijtraken en dat soort shit is geen excuus voor dit gedrag. Echt geen excuus. Shit happens. Overal en altijd, in ieder gezin. Maar hoe je ermee omgaat, dat telt. En dit gedrag van hem is echt ontoelaatbaar. En heeft op termijn ook grote (negatieve) gevolgen voor jou en de kinderen. Moet je écht niet willen.
maandag 23 oktober 2017 om 09:46
Je man klinkt zwaar depressief, maar zal daar zelf actie op moeten ondernemen. JIj kunt voor jezelf naar de huisarts om advies. Plan een dubbele afspraak om eens rustig te praten over de situatie. Overigens vind ik depressiviteit geen excuus voor zijn gedrag.
Deze zin valt mij op:
We zijn getrouwd in Gvg, maar het huis staat op zijn naam (hypotheek op beider namen)
Kennelijk stond het huis voor het huwelijk op zijn naam en hadden jullie samen een hypotheek. Dat is wel een heel onhandige constructie. Door het huwelijk in GvG ben je ook eigenaar van de woning. Maar ergens schrijf je dat er een contract is dat de woning van hem blijft. Zoek dat eens goed uit. Je bent verantwoordelijk voor de gehele hypotheek, niet voor de helft.
Ga naar een goede financieel adviseur en een gespecialiseerde advocaat.
Verdien je niet teveel voor een sociale huurwoning?
Deze zin valt mij op:
We zijn getrouwd in Gvg, maar het huis staat op zijn naam (hypotheek op beider namen)
Kennelijk stond het huis voor het huwelijk op zijn naam en hadden jullie samen een hypotheek. Dat is wel een heel onhandige constructie. Door het huwelijk in GvG ben je ook eigenaar van de woning. Maar ergens schrijf je dat er een contract is dat de woning van hem blijft. Zoek dat eens goed uit. Je bent verantwoordelijk voor de gehele hypotheek, niet voor de helft.
Ga naar een goede financieel adviseur en een gespecialiseerde advocaat.
Verdien je niet teveel voor een sociale huurwoning?
maandag 23 oktober 2017 om 10:17
Het gaat niet goed met je man en het gaat niet goed met jullie relatie. Zoek een relatietherapeut die geen zweefteef is (echt, ze bestaan) die jullie kan helpen. Knapt je relatie er niet van, dan krijgt misschien je man wel meer idee over de problemen die hij heeft en misschien helpt het jullie op een goede manier uit elkaar te gaan.
Wat eten we vanavond?