Relatiepauze
maandag 6 november 2017 om 01:45
Tot afgelopen donderdag had ik ruim acht jaar een relatie. In mijn ogen een goede. Mijn ex-partner geeft aan dat hij vindt dat we teveel uit elkaar zijn gegroeid. Hij houdt nog van me, maar mist iets. Ik kan me hier ook in vinden al vind ik het geen reden om uit elkaar te gaan. Ik vind het meer een wake-up call: beter communiceren, minder voor onszelf doen. In acht jaar is immers altijd wel eens een dip of een crisis. Hij stelt nu een relatiepauze voor, om te voelen wat er nog is als we uit elkaar zijn. Daar voel ik weinig voor... Klinkt ook niet logisch: je groeit uit elkaar en de oplossing is om elkaar even niet te zien. Ik denk dat er nog genoeg is om voor te gaan, maar neig ernaar om er toch niet in mee te gaan en hem vragen te vertrekken. Voorgoed. Maar wat is dat moeilijk. Misschien heeft iemand advies voor me? Dank!
woensdag 8 november 2017 om 11:48
Ja, vind ik ook verdacht.
Maar je doet dat dan omdat je iets mist.
Als je geen twijfel hebt dan blijf je.
TO, niet in de wachtkamer gaan zitten, je hebt er goed aan gedaan.
Ijzersterk van je.
Sterkte en een
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
woensdag 8 november 2017 om 11:54
Dank. Ja, ik weet diep in m'n hart dat hij de stekker eruit heeft getrokken. Hij wil niemand verdriet doen, geen slecht nieuws brengen. Daar past een time out natuurlijk heel goed bij. En inderdaad: hij heeft geen doorzettingsvermogen. Hij volgt meer de flow. Ik zie inderdaad nu al steeds meer, maar dan vraag ik me af of ik het uit elkaar gaan niet goed wil praten.turquasi schreef: ↑08-11-2017 11:33ja doorzettingsvermogen... en dat moet je dan allebei hebben
ik word ook wel eens voor doemdenker versleten maar dat is omdat ik gewoon erg goed ben in bedenken wat mis kan gaan, maaaar ik kan ook erg goed bedenken hoe het ook kan en ik kan er ook nog eens naar handelen
hij heeft de stekker er al uitgetrokken hoor, dus tenzij hij therapie wil is het gewoon afgelopen want een pauze is een soort 'ik vind deze baan niet leuk, wil thuis gaan zitten en om me heen kijken en als ik daar dan niet happy van word dan kom ik wel weer naar kantoor terug'
de associatie met werken is mijn opzet, liefde is een werkwoord, geen afwachtend lijdend voorwerp
(het zou me niet verbazen als je nadat je wat afstand hebt gecreëerd je ineens toch wat meer eigenschappen van hem kunt verzinnen die niet zo heel goed bij je pasten)
Maar wat ik wil, maakt niet uit. Als hij niet wil of wel wil maar niet keihard (met zichzelf) aan de slag gaat, zit ik binnenkort weer zo.
De liefde in z'n ogen maakt het zo moeilijk...
Familie en vrienden begrijpen het ook niet. Ook zijn eigen ouders en zus waren overtuigd dat hij gelukkig met ons was. Dat we voor altijd waren. Niemand zag iets.
woensdag 8 november 2017 om 14:36
Ook niet als je denkt dat het tijdelijk is? Ook niet als je weet wat erin zit? Ik voel namelijk dat met een paar kleine aanpassingen, het gemakkelijk weer 100% word. Ik denk oprecht dat er iets anders aan de hand is waardoor hij zich zo voelt en wat hij onterecht projecteert op onze relatie, ik denk aan een depressie o.i.d. Ik wil niet eigenwijs doen hoor. Ik wil gewoon zeker zijn dat ik niet te snel verder ga... Ik ben niet bang om alleen te zijn. Ik heb een leuk leven, kom vast weer iemand tegen. Dat is het allemaal niet...Eslarealidad schreef: ↑08-11-2017 13:25Wat jij wil maakt ook uit.![]()
Je wil toch niet met een man gaan die geen 100% inzet heeft?
Ik zou niet met een man gaan die er 30% voor gaat.
woensdag 8 november 2017 om 15:45
Ik weet niet of hij een depressie heeft.RosainVietnam schreef: ↑08-11-2017 14:36Ook niet als je denkt dat het tijdelijk is? Ook niet als je weet wat erin zit? Ik voel namelijk dat met een paar kleine aanpassingen, het gemakkelijk weer 100% word. Ik denk oprecht dat er iets anders aan de hand is waardoor hij zich zo voelt en wat hij onterecht projecteert op onze relatie, ik denk aan een depressie o.i.d. Ik wil niet eigenwijs doen hoor. Ik wil gewoon zeker zijn dat ik niet te snel verder ga... Ik ben niet bang om alleen te zijn. Ik heb een leuk leven, kom vast weer iemand tegen. Dat is het allemaal niet...
Ik weet wel dat jij nu vanuit jouw eigen gevoel, pijn praat over die 100% inzet. Ik begrijp jouw verdriet, ik heb dat ook gehad.
Doet pijn!
Als iemand iets mist, of iemand voelt zich leeg dan denk ik gelijk dat het niet meer goed zit.
Ik hoop dat ik er naast zit.
Het zou ook erg zijn als hij zich depressief door de relatie voelt.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
woensdag 8 november 2017 om 15:51
Als hij dat zou willen met een paar kleine aanpassingen zodat het weer goed zal gaan zoals jij dat wil dan had hij dat toch wel gedaan?
Hij wil dat niet, jij wil dat.
Jullie zijn 2 verschillende mensen.
Kijk het aan dan.
Het is moeilijk.
X
Hij wil dat niet, jij wil dat.
Jullie zijn 2 verschillende mensen.
Kijk het aan dan.
Het is moeilijk.
X
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
woensdag 8 november 2017 om 16:42
Ja, en misschien had ik het zelf ook al eerder gedaan... Hij is zeker niet depressief door de relatie. Hij heeft al z'n hele leven moeilijke momenten waarop tie destructieve dingen doet. Juist in onze relatie was dat niet het geval.Eslarealidad schreef: ↑08-11-2017 15:51Als hij dat zou willen met een paar kleine aanpassingen zodat het weer goed zal gaan zoals jij dat wil dan had hij dat toch wel gedaan?
Hij wil dat niet, jij wil dat.
Jullie zijn 2 verschillende mensen.
Kijk het aan dan.
Het is moeilijk.
X
Vanavond komt tie. Voel me raar, enerzijds wil ik er een goede avond van maken, iets lekkers koken, praten. Anderzijds denk ik: ik ga lekker naar m'n hobby, zoek het uit. Ik heb net z'n overhemden gewassen en gestreken omdat ik m netjes wil laten gaan. Das toch gek? En z'n ouders willen op bezoek komen om met mij te praten... Ik weet ook niet wat ik daarmee moet...
woensdag 8 november 2017 om 16:56
RosainVietnam schreef: ↑08-11-2017 16:42Ja, en misschien had ik het zelf ook al eerder gedaan... Hij is zeker niet depressief door de relatie. Hij heeft al z'n hele leven moeilijke momenten waarop tie destructieve dingen doet. Juist in onze relatie was dat niet het geval.
Vanavond komt tie. Voel me raar, enerzijds wil ik er een goede avond van maken, iets lekkers koken, praten. Anderzijds denk ik: ik ga lekker naar m'n hobby, zoek het uit. Ik heb net z'n overhemden gewassen en gestreken omdat ik m netjes wil laten gaan. Das toch gek? En z'n ouders willen op bezoek komen om met mij te praten... Ik weet ook niet wat ik daarmee moet...
En jij wil echt je hele leven samen zijn met iemand die dat doet, die wat dat betreft onberekenbaar en onbetrouwbaar is? En vooral: iemand die daar niet aan wil werken? Ga je daar ook nog eens kinderen aan blootstellen in de toekomst?
woensdag 8 november 2017 om 17:04
Je hoeft hem niet steeds te pleasen.RosainVietnam schreef: ↑08-11-2017 16:42Ja, en misschien had ik het zelf ook al eerder gedaan... Hij is zeker niet depressief door de relatie. Hij heeft al z'n hele leven moeilijke momenten waarop tie destructieve dingen doet. Juist in onze relatie was dat niet het geval.
Vanavond komt tie. Voel me raar, enerzijds wil ik er een goede avond van maken, iets lekkers koken, praten. Anderzijds denk ik: ik ga lekker naar m'n hobby, zoek het uit. Ik heb net z'n overhemden gewassen en gestreken omdat ik m netjes wil laten gaan. Das toch gek? En z'n ouders willen op bezoek komen om met mij te praten... Ik weet ook niet wat ik daarmee moet...
Ik heb ooit eens een relatie beëindigd waar ik down door werd omdat ik er klaar mee was.
Het was over en ik voelde me opgelucht toen ik het uitmaakte.
Zo bedoelde ik het meer.
Succes vanavond!
eslarealidad wijzigde dit bericht op 08-11-2017 21:39
0.05% gewijzigd
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
woensdag 8 november 2017 om 17:06
Hij is in dat opzicht inderdaad onbetrouwbaar. En dan heb ik er niets aan dat zijn hart goed is. Hij wil er nu wel wat aan gaan doen. Maar wellicht is dat te laat. Kinderen gaan hier niet de dupe van worden. Ik heb geen kinderwens en we zijn begin veertig.
woensdag 8 november 2017 om 21:19
RosainVietnam schreef: ↑08-11-2017 17:06Hij is in dat opzicht inderdaad onbetrouwbaar. En dan heb ik er niets aan dat zijn hart goed is. Hij wil er nu wel wat aan gaan doen. Maar wellicht is dat te laat. Kinderen gaan hier niet de dupe van worden. Ik heb geen kinderwens en we zijn begin veertig.
Wat dan en hoe dan? Door afstand van je te nemen? Door geen therapie te willen? Ik zie het echt niet, jij wel?
En jullie zijn in de veertig? Die zag ik niet aankomen, ik had het idee dat jullie in de twintig zijn.
woensdag 8 november 2017 om 23:56
Hij wil wel in therapie. En afstand nemen, om zo uit te vinden wat hij voelt.
Ja, we zijn net veertig geworden. Dat maakt het voor mij ook zo moeilijk. In de twintig heb je nog een heel leven voor je...
Maar ik heb vanavond gezegd dat ik er ook niet meer in geloof. Dat ik hem de tijd gun om uit te vinden wat hij wilt, maar dat het sowieso zonder mij zal zijn.
Als hij echt zijn problemen aanpakt, en we komen elkaar over jaren weer tegen, wie weet (dat zei ik er niet bij). Maar dan heb ik hopelijk iemand anders waar ik wel gelukkig en oud mee word
donderdag 9 november 2017 om 00:00
RosainVietnam schreef: ↑08-11-2017 23:56Hij wil wel in therapie. En afstand nemen, om zo uit te vinden wat hij voelt.
Ja, we zijn net veertig geworden. Dat maakt het voor mij ook zo moeilijk. In de twintig heb je nog een heel leven voor je...
Maar ik heb vanavond gezegd dat ik er ook niet meer in geloof. Dat ik hem de tijd gun om uit te vinden wat hij wilt, maar dat het sowieso zonder mij zal zijn.
Als hij echt zijn problemen aanpakt, en we komen elkaar over jaren weer tegen, wie weet (dat zei ik er niet bij). Maar dan heb ik hopelijk iemand anders waar ik wel gelukkig en oud mee word![]()
Klinkt als een heel verstandige beslissing
donderdag 9 november 2017 om 00:09
Ik zat net te denken hoe het met je gaat.RosainVietnam schreef: ↑09-11-2017 00:03Dank. Ik weet nog niet goed hoe ik me voel... Rustig, met zenuwen tegelijkertijd...
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
donderdag 9 november 2017 om 00:12
Dat is lief om te horen
donderdag 9 november 2017 om 08:37
Het leven stopt heus niet op 40 ... zelf ben ik 20 jaar gehuwd geweest en enkele jaren na de scheiding terug een mooie liefde gevonden toen ik 49 was.RosainVietnam schreef: ↑08-11-2017 23:56Ja, we zijn net veertig geworden. Dat maakt het voor mij ook zo moeilijk. In de twintig heb je nog een heel leven voor je...