Relaties
alle pijlers
Heimwee samenwonen
woensdag 22 november 2017 om 14:13
Hallo allemaal,
Mijn vriend (26) en ik (27) zijn 2jaar bijelkaar en ik woon sinds april dit jaar samen met mijn vriend. De plaats waar wij wonen is ongeveer 60 minuten rijden van waar ik vandaan kom en 15 minuutjes van waar ik werk. Mijn vriend komt uit deze plaats zijn vrienden en familie zijn allemaal in de buurt.
Al vanaf het begin heb ik heimwee en kan ik niet aarden in ons huisje en de plaats. Ik heb een sport opgepakt dat heeft iets geholpen met de integratie maar alsnog blijft het knagen.
Mijn ouders zijn niet heel mobiel en kunnen mij dus niet vaak bezoeken. Mijn vrienden/kenissen zag ik sowieso al sporadisch maar nu dus helemaal niet meer.
Ik krijg steeds meer “ruzie” met mijn vriend hierover. Hij wilt namelijk niet weg uit deze plaats. Omdat ik hierdoor niet goed in mijn vel zit zitten we in een cirkel.. Ik moffel mijn gevoel van heimwee weg en dan gaat het weer even goed.. maar dit gevoel komt altijd weer terug..
Nu zijn we op een punt beland dat we nadenken over onze toekomst samen..
Hebben jullie hier ervaring mee en is dit op te lossen?
Thanks voor jullie reacties
Mijn vriend (26) en ik (27) zijn 2jaar bijelkaar en ik woon sinds april dit jaar samen met mijn vriend. De plaats waar wij wonen is ongeveer 60 minuten rijden van waar ik vandaan kom en 15 minuutjes van waar ik werk. Mijn vriend komt uit deze plaats zijn vrienden en familie zijn allemaal in de buurt.
Al vanaf het begin heb ik heimwee en kan ik niet aarden in ons huisje en de plaats. Ik heb een sport opgepakt dat heeft iets geholpen met de integratie maar alsnog blijft het knagen.
Mijn ouders zijn niet heel mobiel en kunnen mij dus niet vaak bezoeken. Mijn vrienden/kenissen zag ik sowieso al sporadisch maar nu dus helemaal niet meer.
Ik krijg steeds meer “ruzie” met mijn vriend hierover. Hij wilt namelijk niet weg uit deze plaats. Omdat ik hierdoor niet goed in mijn vel zit zitten we in een cirkel.. Ik moffel mijn gevoel van heimwee weg en dan gaat het weer even goed.. maar dit gevoel komt altijd weer terug..
Nu zijn we op een punt beland dat we nadenken over onze toekomst samen..
Hebben jullie hier ervaring mee en is dit op te lossen?
Thanks voor jullie reacties
woensdag 22 november 2017 om 14:20
Hoe vaak ga je zelf op visite bij je ouders en vrienden/kennissen? Ik ben ook zo'n 60 min verderop gaan wonen, en ik merk wel dat ik zelf vooral actief moet zorgen dat het contact goed blijft. Nodig je ook wel eens mensen uit? Ik maakte in het begin de fout om te denken dat mensen geen zin hadden om dat eind te rijden, waardoor ik ze eigenlijk niet durfde te vragen om langs te komen, en omdat ik ze nooit vroeg, voelden zij zich niet welkom. Nog steeds ga ik vaker die kant op, dan dat mensen hier komen, maar het heeft echt wel geholpen om dit te bespreken.
woensdag 22 november 2017 om 14:28
Dat het energie kost, herken ik ook echt wel. Ook al ga je alleen maar even langs om een kop thee te drinken, je zit in totaal toch weer 2 uur in de auto, wat ook best pittig is. Daarbij komt dan ook dat mensen steeds vaker jou niet vragen, want ze gaan er vanuit dat je toch niet zo'n eind gaat rijden voor een uurtje.
Ik heb het daar ook echt moeilijk mee gehad, en mij heeft het echt geholpen om daar met mijn vriendinnen en familie over te praten. Hierdoor zijn ze ook zelf vaker naar mij toe gekomen, en word ik gewoon overal voor uitgenodigd. En ja, ik zal nu vaker niet kunnen dan vroeger, maar dat geldt ook voor de vriendinnen die inmiddels een gezin hebben.
Met mijn ouders heb ik afgesproken dat ik daar sowieso elke week een keer mee eet. Ik ga dan vanuit mijn werk naar ze toe, en na het eten zorg ik meestal dat ik ook weer met vriendinnen afgesproken heb. Zo kan ik alles een beetje combineren.
Ik heb het daar ook echt moeilijk mee gehad, en mij heeft het echt geholpen om daar met mijn vriendinnen en familie over te praten. Hierdoor zijn ze ook zelf vaker naar mij toe gekomen, en word ik gewoon overal voor uitgenodigd. En ja, ik zal nu vaker niet kunnen dan vroeger, maar dat geldt ook voor de vriendinnen die inmiddels een gezin hebben.
Met mijn ouders heb ik afgesproken dat ik daar sowieso elke week een keer mee eet. Ik ga dan vanuit mijn werk naar ze toe, en na het eten zorg ik meestal dat ik ook weer met vriendinnen afgesproken heb. Zo kan ik alles een beetje combineren.
woensdag 22 november 2017 om 14:29
[...]
Zelf geen ervaringen wel vriendinnen [img]gezien: het lijkt haast vanzelfsprekend dat vrouwen altijd in de plaats van de man gaan wonen. Als tip: ga op in zijn leven, schijnt heel goed te werken. Wordt vrienden met zijn vrienden.
Zelf 10 geleden verhuisd voor studie naar 200 km verderop. En ik ging (en ga) 1x per 2 of 3 weken een weekend naar mijn ouders. Dat combineer ik met vrienden die daar nog wonen of familie-verplichtingen. Werkt voor mij goed.
Zelf geen ervaringen wel vriendinnen [img]gezien: het lijkt haast vanzelfsprekend dat vrouwen altijd in de plaats van de man gaan wonen. Als tip: ga op in zijn leven, schijnt heel goed te werken. Wordt vrienden met zijn vrienden.
Zelf 10 geleden verhuisd voor studie naar 200 km verderop. En ik ging (en ga) 1x per 2 of 3 weken een weekend naar mijn ouders. Dat combineer ik met vrienden die daar nog wonen of familie-verplichtingen. Werkt voor mij goed.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 22-11-2017 15:41
Reden: op quote
Reden: op quote
74.96% gewijzigd
woensdag 22 november 2017 om 14:38
Als het echte heimwee is dan heeft het niks met miepen te maken.
Ik heb zelf heimwee gehad toen ik verhuisde naar Maastricht. Ik woonde bijna 2 uur reizen van deur tot deur met waar mijn ouders en vriendinnen woonde. Soms kwam er een vriendin langs en mijn ouders kwamen geregeld een weekend. Toch had ik intense heimwee. Ik dacht volhouden het gaat vanzelf weg, maar het gevoel bleef en werd steeds heftiger. Na ruim een jaar ben ik terug verhuisd. Sommige beestjes moet je niet willen verplaatsen.
Ik ga ervan uit dat je het een kans geeft en je inzet om het te proberen. Als het niet lukt kan je dat jezelf niet verwijten. Niet iedereen kan overal aarden hoe hard je je best ook doet.
Geef het een kans en bespreek het met je vriend, vriendinnen en ouders. Zoek naar een oplossing.
woensdag 22 november 2017 om 14:45
je zegt:
dit komt eigenlijk bij mij over dat je sowieso niet echt een lekker sociaal leven had. Dus nu niet maar toen ook niet.. behalve je ouders: waar heb je dan heimwee naar? Ik zou me concentreren op de plek waar je nu woont en daar nieuwe contacten op doen. En ga af en toe lekker een dag en nacht nr je ouders!(zonder vriend dan)Mijn vrienden/kenissen zag ik sowieso al sporadisch maar nu dus helemaal niet meer
woensdag 22 november 2017 om 14:49
Zeg het gewoon tegen hem, hij heeft hoe vaak je het ook probeert geen rede om boos te worden. het is jouw gevoel en dat hoort hij te accepteren.
Probeer voor een oplossing te zoeken. Probeer zoals de andere al zeggen contacten opbouwen en leuke dingen te doen. Je gaat je vanzelf steeds meer thuisvoelen. Je kan altijd een weekendje naar je vertrouwde buurt
Probeer voor een oplossing te zoeken. Probeer zoals de andere al zeggen contacten opbouwen en leuke dingen te doen. Je gaat je vanzelf steeds meer thuisvoelen. Je kan altijd een weekendje naar je vertrouwde buurt
woensdag 22 november 2017 om 15:06
Toen ik verhuisde toen merkte ik inderdaad ook dat het contact vrijwel altijd van mij uitkwam.
Dat ligt ook aan hoe jullie band is en hoe je vriendinnen zijn.
Ik ken mensen die echt in elkaar investeren, ook al wonen ze twee uur rijden bij elkaar vandaan.
Heel verdrietig dat je je zo voelt, TO.
Bedenk eens wat jij zelf wilt.
Dat ligt ook aan hoe jullie band is en hoe je vriendinnen zijn.
Ik ken mensen die echt in elkaar investeren, ook al wonen ze twee uur rijden bij elkaar vandaan.
Heel verdrietig dat je je zo voelt, TO.
Bedenk eens wat jij zelf wilt.
minnimouse wijzigde dit bericht op 22-11-2017 15:07
0.30% gewijzigd
woensdag 22 november 2017 om 15:06
Ga na wat jij wil. Iemand anders vindt het prima om haar ouders één keer per maand te zien. Als jij zo'n type bent wat het liefste meerdere keren per week bij je ouders langsgaat dan hoort dat bij jou.
Ik ben familieziek. Ik wil het liefste in dezelfde stad wonen waar mijn zussen en mijn ouders wonen, zodat we veel contact hebben. Dat vinden we allemaal fijn. Iemand anders vindt dat misschien niks, dat mag.
Als je ongelukkig wordt van deze situatie, dan is het tijd voor verandering.
Ik ben familieziek. Ik wil het liefste in dezelfde stad wonen waar mijn zussen en mijn ouders wonen, zodat we veel contact hebben. Dat vinden we allemaal fijn. Iemand anders vindt dat misschien niks, dat mag.
Als je ongelukkig wordt van deze situatie, dan is het tijd voor verandering.
woensdag 22 november 2017 om 15:06
Herkenbaar.heideroos2211 schreef: ↑22-11-2017 14:20Ik heb het gevoel alsof ik iets mis.. ik mis warmte en gezelligheid in huis. En dan bedoel ik van vrienden en familie..
Had je dat voorheen wel?
woensdag 22 november 2017 om 15:38
Maar warmte en gezelligheid moet je samen creeeren. De eerste periode zelfstandig wonen is altijd erg wennen. Ook wanneer je in je eigen woonplaats was gaan wonen, dan waren je ouders ook echt niet dagelijks langsgekomen en je vriendinnen elke week.heideroos2211 schreef: ↑22-11-2017 14:20Ik heb het gevoel alsof ik iets mis.. ik mis warmte en gezelligheid in huis. En dan bedoel ik van vrienden en familie..
Nu de dagen korter worden, het is donker, slecht weer, dan voelt alles vaak direct wat depri aan.
Een woning is niet zo snel gevonden. Jullie wonen nog maar net een half jaar samen. Geef het tijd, je hebt niet een sociaal leven opgebouwd in een nieuwe woonplaats.
Misschien kan jij vaker (alleen) een dag of paar dagen terug naar je oude woonplaats. Jij kan zelf natuurlijk ook je ouders bezoeken of ophalen om bij jullie te komen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 22 november 2017 om 15:47
Ik ben in het verleden voor mijn vriend verhuisd, ruim 2 uur rijden van mijn woonplaats. Maar ook ik werd gek van de heimwee en ben daar dus letterlijk ziek van geworden. Ik kreeg lichamelijke klachen en kwam in een zware depressie. Maar mijn relatie was ook verre van goed dus dat speelde ook mee. Ik ben na 7 maanden weer terug verhuisd. Relatie was ook gelijk klaar, maar daar ben ik nu achteraf gezien heel blij om.
Mensen kunnen we makkelijk praten over heimwee, dat je niet moet "miepen" en het 2 a 3 jaar moet geven, maar alleen jij weet hoe je je echt voelt. Mijn enige tip is: laat het niet te ver komen. Sterkte!
Mensen kunnen we makkelijk praten over heimwee, dat je niet moet "miepen" en het 2 a 3 jaar moet geven, maar alleen jij weet hoe je je echt voelt. Mijn enige tip is: laat het niet te ver komen. Sterkte!
woensdag 22 november 2017 om 15:49
Waarom heb jij aan hem toegegeven en ben je in zijn woonplaats gaan wonen? Zeker als je ouders nu al niet mobiel zijn terwijl je nog maar half in de 20 bent. Waarom heb je geen woning gezocht in jouw eigen woonplaats? Ik zou hoe dan ook terug verhuizen en wat je vriend doet moet ie zelf weten. Ofwel latten ofwel bij jou intrekken.
woensdag 22 november 2017 om 15:56
Maar er ligt toch ook een deel van de oplossing bij jezelf?
Ik zit in redelijk dezelfde situatie. We zijn van dezelfde leeftijd en wonen ook sinds dit jaar samen en ik ben verhuisd naar de stad waar mijn vriend al jaren woonde. Zijn familie woont hier echter niet.
Ik heb hier vrienden gemaakt in de jaren dat we nog latten. Sinds ik hier woon, ben ik hier ook mensen op gaan zoeken. Ik zit op een sport, heb een cursus gedaan, spreek af met mensen die ik nog niet zo goed ken. En via mijn vriend leer ik mensen kennen.
Daarnáást ga ik ook regelmatig naar vrienden of familie. Inmiddels wonen mijn vrienden door half Nederland en ik heb geen auto, dus reizen ben ik toch wel gewend. Ik ga regelmatig naar mijn ouders. Dat kan jij toch ook doen? Daarnaast kun je wekelijks bellen/Skypen wat je wil. Nodig je vrienden bij je thuis uit voor een diner. Neem ze mee op tour in je nieuwe woonplaats. Neem zelf initiatief om af te spreken, dat kan bij jou, maar ook bij hen in de buurt.
Niet zo afwachten en mokken, want dan verandert er niets. En is ook niet goed voor je relatie.
En daarnaast: geef het tijd. Ik had ook heimwee, maar dat is nu weg. Mocht het bij jou niet weggaan, kun je daar altijd nog over praten. Maar neem in elk geval actie en geef dit een kans. Want ik krijg nu niet het idee dat je dat ooit echt hebt gedaan.
Ik zit in redelijk dezelfde situatie. We zijn van dezelfde leeftijd en wonen ook sinds dit jaar samen en ik ben verhuisd naar de stad waar mijn vriend al jaren woonde. Zijn familie woont hier echter niet.
Ik heb hier vrienden gemaakt in de jaren dat we nog latten. Sinds ik hier woon, ben ik hier ook mensen op gaan zoeken. Ik zit op een sport, heb een cursus gedaan, spreek af met mensen die ik nog niet zo goed ken. En via mijn vriend leer ik mensen kennen.
Daarnáást ga ik ook regelmatig naar vrienden of familie. Inmiddels wonen mijn vrienden door half Nederland en ik heb geen auto, dus reizen ben ik toch wel gewend. Ik ga regelmatig naar mijn ouders. Dat kan jij toch ook doen? Daarnaast kun je wekelijks bellen/Skypen wat je wil. Nodig je vrienden bij je thuis uit voor een diner. Neem ze mee op tour in je nieuwe woonplaats. Neem zelf initiatief om af te spreken, dat kan bij jou, maar ook bij hen in de buurt.
Niet zo afwachten en mokken, want dan verandert er niets. En is ook niet goed voor je relatie.
En daarnaast: geef het tijd. Ik had ook heimwee, maar dat is nu weg. Mocht het bij jou niet weggaan, kun je daar altijd nog over praten. Maar neem in elk geval actie en geef dit een kans. Want ik krijg nu niet het idee dat je dat ooit echt hebt gedaan.
woensdag 22 november 2017 om 15:59
Ben zelf in mei dit jaar verhuisd naar ook ongeveer een uur rijden verder van familie. Zie ze wel minder vaak, maar ze vinden het juist leuk om hier langs te komen en ik ga nog regelmatig die kant op. Oma rijdt bijvoorbeeld mee met mijn tante om even bij ons op bezoek te komen. Vrienden zijn overigens ook zelf vaak verhuisd en een groot deel woont ook niet meer in de plaats waar we elkaar ooit ontmoet hebben door werk/studie/partner enz. In de loop der jaren was afspreken dus sowieso al een logistiekere onderneming geworden.
Ondertussen is het contact met enkele kennissen die in mijn nieuwe omgeving woonden of zijn komen wonen weer sterker geworden en doordat zij dichtbij wonen is spontaan afspreken ook nog weleens mogelijk. Ook ben ik een nieuwe sport gaan beoefenen, nog niet zo lang, maar levert toch weer nieuwe contacten op, al is dat nu nog oppervlakkig.
Ondertussen is het contact met enkele kennissen die in mijn nieuwe omgeving woonden of zijn komen wonen weer sterker geworden en doordat zij dichtbij wonen is spontaan afspreken ook nog weleens mogelijk. Ook ben ik een nieuwe sport gaan beoefenen, nog niet zo lang, maar levert toch weer nieuwe contacten op, al is dat nu nog oppervlakkig.
woensdag 22 november 2017 om 15:59
Waar je gaat wonen maakt ook uit. Sommige plekken passen gewoon beter bij je dan andere plekken.misha87 schreef: ↑22-11-2017 14:38Als het echte heimwee is dan heeft het niks met miepen te maken.
Ik heb zelf heimwee gehad toen ik verhuisde naar Maastricht. Ik woonde bijna 2 uur reizen van deur tot deur met waar mijn ouders en vriendinnen woonde. Soms kwam er een vriendin langs en mijn ouders kwamen geregeld een weekend. Toch had ik intense heimwee. Ik dacht volhouden het gaat vanzelf weg, maar het gevoel bleef en werd steeds heftiger. Na ruim een jaar ben ik terug verhuisd. Sommige beestjes moet je niet willen verplaatsen.
Ik ga ervan uit dat je het een kans geeft en je inzet om het te proberen. Als het niet lukt kan je dat jezelf niet verwijten. Niet iedereen kan overal aarden hoe hard je je best ook doet.
Geef het een kans en bespreek het met je vriend, vriendinnen en ouders. Zoek naar een oplossing.
Ik ben na een jaar in Amsterdam ook gillend weggerend. Maar heb hele fijne tijden gehad in andere steden, ook al kwam ik daar niet vandaan.
woensdag 22 november 2017 om 16:35
Ook ik ben ooit verhuisd voor een vriend. Kreeg heimwee naar mijn eigen sociale kring en de stad. Gelukkig ben ik verhuisd voordat er een kind kwam. Anders had ik nu ergens verplicht met de kinderen moeten blijven wonen waar ik doodongelukkig was.
Hoe je het aanpakt maakt niet uit maar denk goed na voordat je kinderen krijgt.
Hoe je het aanpakt maakt niet uit maar denk goed na voordat je kinderen krijgt.