Versnellen groep 2/3

Mijn dochter heeft groep 2 ook 'overgeslagen' is nu 11 en zit in de brugklas. Op zich allemaal prima gegaan. Ik was wel bang dat de overgang naar de middelbare wat vroeg zou zijn maar het gaat gelukkig hartstikke goed. Ze zit ook tussen kinderen van 13 en je ziet fysiek en qua ontwikkeling wel grote verschillen op deze leeftijd maar ze heeft leuke vriendinnen en het gaat erg goed.

Het ligt heel erg aan het kind hoe het loopt. Mijn beide kinderen hebben groep 3 overgeslagen. Oudste past prima tussen de oudere kinderen. Loopt zelfs voor op deze groep. Jongste heeft er meer moeite mee. Is een jongen, veschilt misdchien ook al. Wat minder stoer. Past gewoon minder goed bij de oudere kinderen.

Mijn zoon heeft groep 3 overgeslagen. Cognitief gaat het super. Sociaal gezien gaat het prima. En ook emotioneel gaat het op zich wel redelijk. Nu zit hij in groep 7 en begint het bij mij toch wat te kriebelen. Ik moet dadelijk met een 9 jarig kind al naar het voortgezet onderwijs gaan kijken. Op 10 jarige leeftijd moet hij een keuze maken naar welke school hij wil. En dat vind ik toch wel heel zwaar. Mensen zeggen altijd: oh wat fijn zo’n slimmerik. Nou geef mij maar een gemiddeld kind wat leuk mee kan.

Als school hem de uitdaging had kunnen bieden die zoon nodig had, dan had ik deze keuze niet gemaakt. Maar dat konden ze niet. De opties waren door laten gaan of vervelen. En het laatste wat je wil is dat je kind zich 8 jaar lang verveeld.

Succes met deze keuze. Is niet makkelijk.

Gewoon versnellen.
Wij twijfelde ook maar het is allemaal goed gegaan.
Beter doorstromen dan een jaar vervelen.
Onze zoon zit nu in groep 8 en heeft nog steeds extra uitdaging nodig.
Hij leert nu sinds twee jaar Duits erbij. Nog steeds gaat het hem makkelijk af.
Soms is het al heel jong duidelijk wat een kind nodig is en in jullie geval zou ik hem niet afremmen.

Lastig dit. Wij hebben het met beide kinderen niet gedaan. De oudste was al de jongste van de klas en wij vonden hem sociaal- emotioneel nog jonger dan hij daadwerkelijk was. Over die keuze ben ik nog steeds heel tevreden. Hij zit nu in 4 gym, heeft een leuke vriendengroep, waarvan een aantal jongens en meiden wel bijna een jaar ouder is. Nog een jaar jonger had niet meer gepast.

Jongste vind ik nog steeds een twijfelgeval. Destijds vonden wij hem sociaal- emotioneel te wankel en hij werd bijvoorbeeld erg ongelukkig van werken in een hogere klas. Toch was hij ook in sommige opzichten zijn klasgenootjes heel ver vooruit, niet alleen cognitief maar ook sociaal emotioneel. Bijvoorbeeld heftig verliefd zijn. Hij heeft het heel fijn gehad op de basisschool en heel veel vrienden gehad, lag lekker in de groep. Maar toch heb ik altijd het gevoel gehouden dat het niet helemaal paste. Cognitief heeft hij nooit zijn best hoeven doen, maar ik vermoed dat 1 versnelling dat niet had verholpen. Twee misschien wel.

Beide kinderen zitten nu op het VO. Er zitten bij beiden niet of nauwelijks versnelde kinderen in de klas, dat vind ik opvallend. Dus met 11,5 naar het VO is hier niet zo gebruikelijk, maar is ook weer niet enorm jong natuurlijk. Als je zoon sociaal meer aansluiting heeft bij de oudere kinderen dan zou ik toch wel versnellen, denk ik. Maar daarna goed opletten, want ik zou een kind zelf zeker geen twee keer willen versnellen.

Het is en blijft toch heel lastig, zeker in hoe school er vaak mee omgaat. Ik ben er van overtuigd dat er bij mijn kind geen sprake is van hoogbegaafdheid maar hij liep heel erg voor. Dat is nu stukken beter al zie je dat met rekenen hij toch weer voorop loopt.

Waarom wij hem toch door hebben laten gaan is omdat hij in groep 0 al de cito van groep 2 goed maakte en om groep 1 alle werkjes van groep 2 deed. Op onze vraag wat hij dan in groep 2 nog ging doen kregen wij de reactie dat ze hem echt wel een jaartje konden entertainen. En dat leek mij nou niet echt de bedoeling. Er was geen plan of iets hoe ze dat gingen aanpakken

Jammer genoeg blijft dat nu ook weer de worsteling. Er is geen plan, hij moet alles eerst tig keer bewijzen voordat ze willen nadenken over compacten want ja, hij is nog zo jong. Wat er weer voor zorgt dat kind gaat onder presteren want het boeit niet genoeg.

Kortom, het is wel heel belangrijk dat school kennis heeft en plannen maakt hoe het aan te pakken.
Wij ervaren het in ieder geval als niet gemakkelijk

Waar ik bij het vo vooral naar gekeken heb is wat kunnen ze aan plusprogramma's bieden, wat kunnen ze aan zorg bieden en het meest belangrijke. Wat vertellen andere ouders over de
Ik ben met beide kinderen al gaan kijken toen ze 9 waren. Beide waren er nog niet zo mee bezig. Ik heb tien ook al vooral een aantal scholen weggestreept. In groep 8 begon het pas echt te leven bij die van mij. Oudste kwam op haar school van keuze binnen en had meteen zoiets hier voel ik me prettig, hier wil ik naar toe. Jongste is meer van: hebben ze een voetbalveld, is er een snoepautomaat en hoeveel huiswerk geven ze

Denk goede keuze, is dat ook je eerste indruk even los van het tien minuten gesprek?

Onze dochter is op dezelfde manier doorgestroomd; halverwege de tweede keer groep 1 naar groep 2 en zo door naar groep 3 en dat heeft prima uitgepakt - we zijn nog altijd blij dat we de keuze destijds hebben gemaakt.

Goed om zoveel positieve verhalen te horen. Ik blijf het wel lastig vinden. Je weet nooit helemaal zeker of het de juiste keuze was. Al is dat met meer dingen zo.

Het is gewoon dat hij eigenlijk veel te groot en wijs is voor groep 3, maar niet op alle fronten ook echt past in groep 4. Vooral emotioneel is dat wel eens een dingetje. Maar ik moet zeggen dat sommige leerkrachten door gebrek aan kennis op dit gebied gedrag ook vaak willen verklaren als jong gedrag terwijl het eigenlijk gewoon ' andere' kinderen zijn.

Jeegirl schreef: ↑

22-11-2017 19:24

Goed om zoveel positieve verhalen te horen. Ik blijf het wel lastig vinden. Je weet nooit helemaal zeker of het de juiste keuze was. Al is dat met meer dingen zo.

Het is gewoon dat hij eigenlijk veel te groot en wijs is voor groep 3, maar niet op alle fronten ook echt past in groep 4. Vooral emotioneel is dat wel eens een dingetje. Maar ik moet zeggen dat sommige leerkrachten door gebrek aan kennis op dit gebied gedrag ook vaak willen verklaren als jong gedrag terwijl het eigenlijk gewoon ' andere' kinderen zijn.

Die twijfel herken ik aan de ene kant wel maar bedenk eens hoe het zou zijn gegaan als je het niet had gedaan; dan was de verveling toch gigantisch toegeslagen, met alle gevolgen van dien?!
Wat bij ons ook wel meespeelde was dat alle vriendinnetjes van onze dochter sowieso naar groep 3 gingen en dat ze met de ‘achterblijvers’ totaal geen klik was...

Heb je ook helemaal gelijk in. En we hebben de keuze toch al gemaakt en geen seconde spijt van. Maar ik blijf het 'trekken' vinden aan school om het echt goed voor elkaar te krijgen. Want echte kennis hebben ze op onze school helaas niet waardoor de gedachte is dat versnelling de behoefte aan uitdaging en kans op verveling heeft opgelost. En dat is natuurlijk niet zo. Maar om ze dat echt te laten begrijpen...

Het blijft een uitdaging zullen we maar zeggen

Het feit is dat versnellen een tijdelijke oplossing is. Vaak zijn kinderen binnen een paar maanden weer op klasniveau of erboven. Dan moet er weer gecompact worden en pluswerk gegeven worden.
Daarom is versnellen eigenlijk ook pas echt zinvol als alle andere oplossingen niet werken. Het is zeker geen oplossing voor een schools is maar gaat versnellen omdat ze geen pluswerk in huis hebben. En er is pluswerk voor alle groepen en leeftijden

Ben het helemaal met je eens. Het jammere is alleen dat scholen (in ieder geval die van ons) compacten en pluswerk geven niet erg durven. Want zoals zij zeggen, hij is al zo jong en de basis is zo belangrijk dus we willen hem niet overvragen.

Gevolg, kind presteert vanaf begin op een aantal onderdelen niet zo goed want het interesseert hem niet genoeg. En vervolgens is dat weer een excuus om zeker niet te compacten en pluswerk te geven. Cirkeltje weer rond en probleem is inderdaad niet opgelost.

Na 1,5 jaar hebben wij nu eindelijk een juf die pluswerk gaat geven. Maar het hele versnellen is voor ons kind daarom wel tegengevallen, want school begreep niet dat de basis er al lang al was maar dat de resultaten er niet altijd naar zijn omdat hij slordig is in de afwerking en vluchtig. Of zoals hij zelf zegt, ja maar mam, ik heb die sommen al honderd keer gemaakt, ik snap het allang en toch krijg ik ze weer. Het maakt dus niet uit of ik ze goed of fout doe want ik krijg toch hetzelfde. Dus ik dacht, dan vul ik het toch lekker niet in of maak ik van het sommetje een ander soort sommetje.

Het is dus zo belangrijk dat een school echt het principe achter versnellen snapt, daar een plan voor maakt en dit ook volgt. Zijn vorige juf zei zelfs, ja maar hij komt toch lekker mee nu dus waarom zou ik hem extra uitdagen. Hij zit niet aan de onderkant en daar heb ik veel werk aan, hij zit niet aan de top (logisch in begin groep 3) dus ik ga hem ook niets extra's geven. En ik heb al zoveel kinderen die echt extra zorg nodig hebben dus voor hem is dat niet nodig. Tja.....

Net een interessant artikel gelezen op een oud topic hier (over leren lezen als vierjarige). Gaat over ontwikkelingsfasen van peuters/kleuters/schoolrijp zijn: moet je wel of niet laten doorkleuteren hangt af van de fase waar het kind in zit.

Ouders van nu:

Te vroeg leren lezen is gevaarlijk

door Justine Pardoen

Nederlandse kinderen zijn slechte lezers en schrijvers. Onlangs constateerde de Onderwijsinspectie dat 1 op de 4 kinderen aan het eind van de basisschool niet vlot kan lezen zoals dat zou moeten na groep 8. En het eindniveau lijkt alleen nog maar te dalen: het aantal kinderen met leesproblemen neemt toe. (Zie: De staat van het onderwijs, 2005/2006, pdf-bestand van de inspectie.)

Wat is er aan de hand in ons land? Waarom groeit het aantal kinderen met leesproblemen zo snel?

Veel leerkrachten voelen intuïtief al een tijdje dat er iets mis gaat. Ze constateren bijvoorbeeld dat kinderen onbegrijpelijke taal- en spraakachterstanden hebben, en dat dyslexie écht een epidemie lijkt te worden (die niet uitsluitend toe te schrijven is aan een betere diagnostiek).

Dyslexie in het drinkwater?

Zit er een kiem voor dyslexie in het drinkwater, of zou er iets mis zijn met ons onderwijs, waardoor beginnende lezers gefrustreerd raken en stagneren? Tijdens een symposium over dyslexie vond ik het antwoord op die vraag.

Het probleem zit 'm in de ontkenning van het bestaan van fasen in de psychologische ontwikkeling. Je kunt wel proberen om een kind dingen te leren die niet aansluiten bij zijn ontwikkelingsfase, maar:

# óf het lukt niet;

# óf het duurt veel langer dan wanneer je nog even had gewacht;

# óf het bevordert scheefgroei.

In het huidige onderwijs wordt geen rekening gehouden met de fases waarin kinderen zich ontwikkelen. Erger nog: als oplossing voor de geconstateerde problemen stelt de Onderwijsinspectie voor om nóg eerder met het leesonderwijs te beginnen. Namelijk: in groep 1 en 2 (zoals nu al op sommige scholen gebeurt).

Stop het lees- en schrijfonderwijs aan kleuters

Er wordt door Nederlandse onderwijskundigen en de Onderwijsinspectie blijkbaar niet getwijfeld of het vervroegen van het lees- en schrijfonderwijs wel de juiste remedie is. Misschien zouden we wel de tegenovergestelde oplossing moeten kiezen: het aanbieden van letters en woorden juist nog langer uitstellen, tot het moment dat een kind er ook echt aan toe is.

Dit laatste standpunt wordt verdedigd door Ewald Vervaet, in zijn nieuwste boek: Naar school (psychologie van 3 tot 8). Het boek is een vervolg op Groeienderwijs (psychologie van 0 tot 3), waarin de eerste 10 fasen van de ontwikkeling beschreven worden.

Volgens Vervaet begint het leren lezen pas in fase 13 (tussen 4½ en 6½ jaar) en gaat het door in fase 14 (tussen 6½ en 8½ jaar). De tweede stap, waarin een kind echt kan leren lezen en schrijven, kan pas plaatsvinden als een kind in fase 14 beland is. Eerder niet. Het ene kind is daar sneller in dan het andere, wat op zich niets met intelligentie te maken heeft.

Een en ander betekent niet dat een kind dat zelf al aan de gang gaat met lezen en schrijven, tegengehouden zou moeten worden. Integendeel: als je gaat onderzoeken in welke fase je kind verkeert, en als je ontdekt dat dat inderdaad fase 14 is, dan is het goed om je kind te stimuleren. Maar pas op: het 'lees'- en 'schrijf'-gedrag zou ook naäperij kunnen zijn van een ouder kind waar hij op wil lijken (terwijl hij zelf nog niet in fase 14 is). In dat geval moet je dat gewoon zo laten en niet gaan stimuleren.

Minutieus verslag

In 'Naar school' doet Vervaet minutieus verslag van zijn onderzoek bij 20 kinderen die hij gevolgd heeft tussen 3 en 8 jaar. Hij constateert dat deze kinderen vier psychologische fasen doorlopen:

# eerst twee peuterfasen (fase 11 en fase 12);

# dan één kleuterfase (fase 13);

# en tenslotte één fase rond 7 jaar (fase 14).

Hij beschrijft hoe het denken zich in iedere fase ontwikkelt en zo koppelt hij 'schoolrijpheid' heel concreet aan een bepaalde ontwikkelingsfase. Pas wanneer een kind in fase 14 zit, is het rijp voor het schoolse leren, waaronder lezen en – vooral – schrijven.

Bij het herkennen van de fase waarin een kind zit, gaat het niet om de kalender-leeftijd van het kind, maar om de psychologische leeftijd. Dat wil zeggen: de ontwikkeling van het denkvermogen, en de manier waarop een kind verbanden legt (en zo begrip opbouwt van de wereld om hem heen).

Tussen 3 en 8 jaar: vier fasen

Hoe zien die vier fasen eruit?

# In fase 11 (van de 3e verjaardag tot 3 jaar en 9 maanden) legt een kind concreet-feitelijke verbanden. Bij het zien van een specifieke vogel vraagt hij bijvoorbeeld steeds of die vogel óók een ei legt, zonder op het idee te komen dat álle vogels eieren leggen.

# In fase 12 (van 3 jaar en 9 maanden tot 4 jaar en 6 maanden) generaliseert het kind het concreet-feitelijke verband 'die vogel legt een ei' naar 'alle vogels leggen eieren'.

# In fase 13 (van 4 jaar en 6 maanden tot 6 jaar en 6 maanden) legt het kind abstract-logische verbanden. Het kan dan bijvoorbeeld 10 stokjes van verschillende lengtes op volgorde leggen, van het kortste stokje naar het langste. Het abstract-logische verband is 'langer zijn dan'. In eerste instantie gaat dit volgens het principe van 'gissen en missen'.

# Pas in fase 14 (van 6 jaar en 6 maanden tot 8 jaar en 6 maanden) legt het kind de tien stokjes onmiddellijk foutloos in de goede volgorde, omdat het over een abstract 'langer dan/korter dan'-systeem beschikt.

Ook over de manier waarop het spelen van spelletjes als 'boter, kaas en eieren' zich ontwikkelt, heeft Vervaet spannende dingen te melden, maar dat laat ik hier omwille van het lezen-en-schrijven-betoog even buiten beschouwing, evenals de manier waarop kinderen aankijken tegen smalle glazen limonade tegenover brede glazen limonade (waar evenveel in kan zitten, ondanks het verschil in vloeistofniveau). Lees dus vooral het boek zelf!

Spiegelbeeldig schrijven

Als een kind in fase 13 gaat schrijven, schrijft het vaak nog spiegelbeeldig. Het voorbeeldkind in het boek van Vervaet heet ANKE maar haar naam schrijft ze nog als ANKE met gespiegelde N.

Ook verwisselt een kind in deze fase vaak letters. Zo schrijft Angela de naam van haar zusje NOA als ONA.

Als kinderen in fase 13 gaan lezen, lezen ze nog 'losletterig'. Terwijl Anke weet welke letters er in OMA staan, stelt ze die toch niet samen tot de uitspraak 'oomaa'. Ook Rutger, die zijn naam als RUTGER schrijft, leest ook het woord 'rug' als 'Rutger'. Pas in fase 14 schrijft Anke ANKE, schrijft Angela NOA, en leest Rutger het woord 'rug' daadwerkelijk als 'rug'.

Dyslexie

Bij dyslexie komen de hierboven beschreven fouten (zoals spiegeling en verwisseling), die in het normale geval van voorbijgaande aard zijn, blijvend voor. Alle kinderen maken dit soort 'fouten' in fase 13. Dat is dus normaal, maar ze groeien eroverheen in fase 14. Een dyslectisch kind blijft echter nog steeds een woord als 'kust' losletterig lezen en zegt dan 'kast', of hij schrijft bijvoorbeeld spiegelbeeldig 'dra' als hij 'bar' wil schrijven.

Volgens Vervaet kunnen de genoemde fouten alsnog blijvend worden, wanneer te vroeg, dus vóór fase 14, begonnen wordt met het aanleren van lezen en schrijven. De verklaring is dan dat het conventionele lezen en schrijven gebaseerd is op omkeerbare relaties (zie hdst. 4.3), die een kind in fase 12 of 13 nog niet beheerst.

Educatief speelgoed

De laatste jaren is er veel educatief speelgoed op de markt gekomen waarmee je thuis als ouders je kind zou kunnen voorbereiden op het leren lezen. Veel van dat speelgoed, bedoeld om de kleuren, letters, cijfers en klokkijken te leren, wordt al aanbevolen voor kinderen vanaf 3 of 6 maanden!

Vervaet: "Ik zou in overweging willen geven dit soort waninformatie wettelijk te verbieden, precies zoals je op een verpakking geen onjuiste informatie mag zetten over de scheikundige samenstelling van de inhoud. Ze bevordert immers een verkeerd verwachtingspatroon bij de ouders over de verstandelijke prestaties van hun kinderen."

Vervaet vindt het een schadelijke vorm van verkeerd informeren. Wanneer je dit speelgoed niet aanschaft of later dan de genoemde ondergrens in leeftijd, gaat er door het lezen van zo'n speelgoedfolder een druk uit op ouders: alsof je je kind iets waardevols onthoudt. Terwijl de genoemde bovengrens meestal de reële leeftijd aangeeft waarop zo'n stuk speelgoed zin heeft.

Psychofok-industrie

Dit is wel iets om over na te denken inderdaad. Misschien hebben ouders en leerkrachten, onder druk van de Onderwijsinspectie én de speelgoedindustrie wel een verkeerd beeld gekregen van wat de natuurlijke ontwikkeling is van jonge kinderen. Misschien gaan we onvoldoende uit van de kinderen zelf.

Het ideaal zou moeten zijn om aan te sluiten bij wat ze kunnen, hen daarna nét iets verder te laten reiken (uitgaande van het niveau waar ze aan toe zijn), en hen zo op de juiste manier stimuleren in de ontwikkeling, in plaats van ze iets te willen bijbrengen waar ze nog niet aan toe zijn.

Deze 'psychofok-industrie' zoals Vervaet het noemt, is schadelijk. Het stimuleert een onjuiste kind-opvatting en geeft een verkeerd idee aan ouders over wat ze kunnen doen om hun kind goed te begeleiden. Alsof het beter zou zijn wanneer een kind iets eerder leert.

'Baat het niet, dan schaadt het niet', gaat dus niet op. Vervaet vermoedt dat het wel degelijk schadelijk is om kinderen op deze wijze te versnellen. Ze leren zichzelf verkeerde verbanden aan, en kinderen die daar gevoelig voor zijn, ontwikkelen dan dyslexie, aldus Vervaet.

Auditieve analyse

Kleuters zijn heel leergierig. We kunnen die neiging toch niet bewust gaan frustreren? Maar dat is ook helemaal niet de bedoeling. Leerkrachten in groep 1 en 2 hoeven zich van Vervaet echt niet te beperken tot prikken, plakken, en kleuren binnen de lijntjes. Sterker nog: op dit moment ligt de focus zó op het leren lezen en schrijven, dat de basis die daarvoor nodig is, misschien zelfs wel onvoldoende aandacht krijgt.

Die basis ligt in de auditieve analyse, oftewel het leren onderscheiden van woorden, lettergrepen en klanken. Kinderen in fase 13 zijn daar juist wel aan toe. Echt kleuteronderwijs zou dus veel meer moeten doen aan ouderwetse oefeningen die de auditieve analyse stimuleren.

Goede kleuteroefeningen

Vervaet verwijst hier naar het boek 'Wat zeg je?' van M. van Wijk, die oefeningen noemt als:

# lettergrepen klappen en stampen;

# hele zinnen in lettergrepen opdelen;

# terugkerende klanken herkennen;

# rijmspelletjes doen;

# etc.

Vergelijkbare oefeningen zijn mogelijk om kleuters voor te bereiden op het schrijven, zonder dat ze daadwerkelijk met letters aan het werk gezet hoeven te worden.

Al of niet doorkleuteren

Als we Vervaet volgen, zou de oude regel weer ingevoerd moeten worden dat je pas naar groep 3 kunt als je 6 jaar bent. Uitzonderingen (kinderen die 6 worden in hetzelfde kalenderjaar maar nog net geen 6 jaar zijn na de zomervakantie) zouden dan alleen gemaakt kunnen worden voor kinderen die na de zomervakantie al in Vervaets fase 14 zitten.

Tegelijkertijd moet er iets op worden gevonden dat een kind dat wel in fase 14 zit, maar nog niet in groep 3, toch met lees- en schrijfonderwijs kan beginnen.


Die hele discussie over 'een jaar doorkleuteren' of toch al naar groep 3 gaan voordat het kind 6 jaar is, kan daarmee gevoerd worden zonder strijd tussen ouders en school (onder verwijzing naar de wet), maar met de hulp van een grondig psychologisch ontwikkelingskader, waarmee de kinderen beoordeeld kunnen worden op schoolrijpheid.

Het klinkt eigenlijk zó simpel dat ik bang ben dat het er waarschijnlijk niet van zal komen. Maar waarom niet eigenlijk? Waarom kan iets niet simpel zijn? Het mooie is dat je de overgang naar fase 14 ook niet kunt versnellen, en dat het ook niet zo is dat kinderen van hoogopgeleide ouders eerder in fase 14 komen dan andere kinderen.

In het ideale geval is dus het kind zelf de toets, en niet het 'gevoel' van de juf of meester en ook niet een 'recht' waar ouders naar verwijzen.

Conclusie

Als Vervaet gelijk heeft, heeft de Onderwijsinspectie ongelijk. En als dat zo is, bewijzen we onze kinderen dus geen dienst door hen zo vroeg mogelijk naar groep 3 te laten gaan, of ze al eerder te leren lezen en schrijven in de hoop dat ze daarmee betere kansen krijgen voor later. Integendeel: we zouden ze voor hun leven aan een handicap kunnen helpen die hun het plezier in leren en schoolgaan eerder ontneemt dan dat het ze stimuleert, en die hun hele verdere schoolloopbaan in de weg blijft zitten. Wat een risico!

Maar wat een kansen dus ook, om Vervaet het voordeel van de twijfel te geven. We zijn het aan onze kinderen verplicht. Het is te hopen dat alle leerkrachten, beleidsmakers en ouders dit boek aandachtig zullen lezen, en er conclusies aan verbinden.

Interessant! Ik ben het eens met Vervaet! Denk oprecht dat hij een heel goed punt heeft.

Onze dochter was ook zo'n "slimme snelle"
Alleen ben ik heel erg anti toetsen en testen op kleuterleeftijd.
Versnellen ben ik ook geen voorstander van, uitzonderingen daargelaten.
Sociaal emotioneel is dit in vele gevallen niet oke.
Het valt mij namelijk op dat veel teveel ouders meteen roepen dat hun kind wel kan versnellen. Waar op gebaseerd?
Kan een kind niet gewoon aan de bovenkant zitten qwa niveau? De beste van de klas? Er moet toch 1 de beste zijn? Goed voor het zelfvertrouwen!
Waarom meteen klassen overslaan? en dan aan de onderkant belanden en ook nog sociaal emotioneel achterlopen?

bloesem1977 schreef: ↑

26-11-2016 16:33

Onze zoon heeft kort gekleuterd, zit nu in groep 5 en moet nog 8 worden. Wij weten niet of het een goede keus is geweest en dan met name sociaal emotioneel. Je merkt echt dat hij een heel stuk jonger is dan zijn klasgenoten. Hij doet het cognitief verder prima maar voor huiswerk en leren voor toetsen vind ik hem eigenlijk nog zo klein/jong en je merkt dat hij daar ook echt nog niet mee bezig is en dus steeds er toe aangespoord moet worden. Nu weet ik niet of dat anders was geweest als hij langer gekleuterd had; we hebben een weloverwogen keuze gemaakt samen met de juf en de IB'er. Toen leek door naar groep 3 de beste optie. Achteraf weet ik het niet en het heeft ook geen zin daar verder steeds mee bezig te zijn. Ik kan je helaas dus geen advies geven.

Ook sociaal heeft hij het soms best moeilijk. Hij zit met jongens van 9,5 in de klas; dan is het verschil met een jongen van nog geen 8 best groot.

hierop voort bordurend vind ik het ook nog eens zo dat hij dat zijn hele schooljeugd met zich mee draagt...
Altijd de jongste zijn is niet fijn... In de tijd van mijn zoon niet naar die film kunnen, b.v. 16 jaar, de disco niet in kunnen geen 18 jaar...

veel langer moeten fietsen terwijl de andere scooter rijden ect..

Achteraf zeggen wij het probleem moet laten waar het hoort op school, ze kunnen op school ook voor extra verdieping zorgen..

Ik ben het ook eens met Vervaet, heel verhelderend stuk. Komt eigenlijk neer op: kinderen, die er aan toe zijn niet afremmen en kinderen, die nog niet aan lezen toe zijn er ook niet mee vermoeien (wat in het huidige onderwijs niet gebeurt).

Ik heb slimme kinderen, die echter niet heel vroeg waren met lezen (wel met rekenen ver vooruit waren). Hier werd de sprong met lezen in groep 4 gemaakt (toen ze al 7 jaar waren): toen gingen ze binnen een maand van een soort moeizaam gehaspel naar Donald Ducks en Harry Potter lezen.
Ben dus eigenlijk wel heel blij dat mijn kinderen niet in Nederland op school zaten, want dan hadden ze de kerndoelen van het lezen zeker niet gehaald (bij mijn oudste heb ik mij destijds zelfs nog zorgen gemaakt over de kwaliteit van het leesonderwijs hier).

Bij oudste dochter hebben we in de latere groepen een aantal keren voor de keuze van versnellen gestaan. Ik denk dat dat cognitief geen enkel probleem geweest zou zijn, maar ik kreeg vooral de indruk dat het voor school als een makkelijke oplossing werd gezien. Daarbij was dochter hier heel officieel al een jaar versneld en dus al verreweg de jongste van de klas en ook sociaal/emotioneel liep ze zeker niet voor op haar leeftijd.

Of het een juiste keuze is geweest, weet je natuurlijk nooit. Je doet, wat op dat moment het beste lijkt, en soms is versnellen de enige keuze.
Ik heb mij destijds wel een beetje ingelezen en er zijn veel onderzoeken waaruit blijkt dat tot de ouderen in de klas behoren, heel veel voordelen biedt (ook later in de carrière).

De mentaliteit in mijn woonland is ook totaal anders: hier wordt het echt als een voordeel gezien als een kind net na de schoolgrens-datum wordt geboren.

Wij hebben vorig schooljaar ook enorm getwijfeld om onze dochter te laten versnellen (dat was op initiatief van de school omdat ze behoorlijk voor loopt). Na heel lang wikken en wegen hebben we uiteindelijk besloten het niet te doen omdat ze nog zo graag speelde. En tot nu toe pakt het heel goed uit. Ze krijgt veel verdieping, werkt regelmatig apart met een juf en nog een jongetje uit de klas die ook voor loopt. En ze is sociaal-emotioneel zo enorm gegroeid dit schooljaar. Zo veel sterker, zelfverzekerder en relaxter geworden. Voor haar dus de beste keus.

momo1980 schreef: ↑

30-11-2017 07:21

Wij hebben vorig schooljaar ook enorm getwijfeld om onze dochter te laten versnellen (dat was op initiatief van de school omdat ze behoorlijk voor loopt). Na heel lang wikken en wegen hebben we uiteindelijk besloten het niet te doen omdat ze nog zo graag speelde. En tot nu toe pakt het heel goed uit. Ze krijgt veel verdieping, werkt regelmatig apart met een juf en nog een jongetje uit de klas die ook voor loopt. En ze is sociaal-emotioneel zo enorm gegroeid dit schooljaar. Zo veel sterker, zelfverzekerder en relaxter geworden. Voor haar dus de beste keus.

Wie zegt dat dat niet was gebeurd als ze versneld was?

Nouschi schreef: ↑

30-11-2017 07:33

Wie zegt dat dat niet was gebeurd als ze versneld was?

Dat weet je natuurlijk nooit. Je doet wat je op dat moment het beste lijkt, maar of het invloed heet en welke dan, daar zul je meestal niet achter komen.

Ik zie het hier ook weer voorbij komen, kinderen kunnen in groep 1 al de werkjes van groep 2, en daarom moet het kind direct door naar groep 3, want wat moet hij anders een jaar doen?
Nou, spelen misschien?
Heb het al eens eerder aangekaart, maar dat zie ik in deze topics dus nooit terug.
Het spelende aspect van groep 1 en 2.
En of die kinderen die in groep 1 al de werkjes van groep 2 kunnen het spelen ook niet leuk vinden? Dat vraag ik me dan af.
Mijn dochter werkte in sneltreinvaart aan het begin van de week alle verplichte werkjes af, zodat ze de rest van de dagen kon spelen, tekenen, knutselen, bouwen, enz.
Het is nog nooit bij mij opgekomen om haar van groep 1 direct naar groep 3 te laten gaan omdat ze de werkjes al zo goed kon. En omdat ze al woordjes kon lezen. Dat aspect van spelen, mis ik heel vaak in dit soort topics. Als ze dat nog leuk vinden, laat ze lekker.
Dit geldt natuurlijk niet voor de echt hoogbegaafde kinderen, die het spelen ook niet meer zo interessant vinden ofzo. Bij mijn dochter zat in groep 1 een jongetje die hoogbegaafd was en ook totaal niet geïnteresseerd was in spelen. Dan wordt het anders natuurlijk.

Baudolino schreef: ↑

30-11-2017 10:11

Ik zie het hier ook weer voorbij komen, kinderen kunnen in groep 1 al de werkjes van groep 2, en daarom moet het kind direct door naar groep 3, want wat moet hij anders een jaar doen?
Nou, spelen misschien?
Heb het al eens eerder aangekaart, maar dat zie ik in deze topics dus nooit terug.
Het spelende aspect van groep 1 en 2.
En of die kinderen die in groep 1 al de werkjes van groep 2 kunnen het spelen ook niet leuk vinden? Dat vraag ik me dan af.
Mijn dochter werkte in sneltreinvaart aan het begin van de week alle verplichte werkjes af, zodat ze de rest van de dagen kon spelen, tekenen, knutselen, bouwen, enz.
Het is nog nooit bij mij opgekomen om haar van groep 1 direct naar groep 3 te laten gaan omdat ze de werkjes al zo goed kon. En omdat ze al woordjes kon lezen. Dat aspect van spelen, mis ik heel vaak in dit soort topics. Als ze dat nog leuk vinden, laat ze lekker.
Dit geldt natuurlijk niet voor de echt hoogbegaafde kinderen, die het spelen ook niet meer zo interessant vinden ofzo. Bij mijn dochter zat in groep 1 een jongetje die hoogbegaafd was en ook totaal niet geïnteresseerd was in spelen. Dan wordt het anders natuurlijk.

Ik vind spelen ook ontzettend belangrijk en leerzaam. Ik heb geen ervaring met het onderwijs in Nederland, maar ik heb wel de indruk dat er minder tijd aan spelen (en ook aan zelfredzaamheid) wordt besteed in de groepen 1/2 dan vroeger. Mijn kinderen vonden de kleuterschool de leukste tijd uit hun schoolcarrière tot nu toe. Lekker veel spelen en bouwen, projecten doen en dingen uitvinden. De schooljaren daarna vonden ze vooral verschrikkelijk saai met veel te weinig buitenspelen en gym.