gebroken hart

Hoi,
een heel verhaaltje hier :
Ik ben een alleenstaande man van 50 en heb meerdere relaties achter de rug.
Op 3 september dit jaar had ik een date met vrouw die ik via een datingsite had leren kennen. Het klikte goed en werd een toffe avond en nacht. Een relatie was onmiddellijk gestart. Ze liep nogal hard van stapel maar ik volgde daar graag in, ondanks ik het soms wat overdreven vond.
Ik had van de eerste dag gezegd dat ik enkele hobby's had zoals vissen waarmee ik vaak weg ben op mijn eentje en ik ga 2 keer in de week naar de fitness, enz. Ik werk ook in vaste nachtdienst en dus ook om rekening mee te houden. Verder heb ik echter geen vrienden of familiecontact en ging mijn aandacht alleen naar mijn partner. Maar ik vind dat het niet verstikkend mag zijn en dat je ieder nog wat vrijheid moet geven. Ik ben dit vroeger ook niet gewoon geweest. Ik vis enkel tijdens weekdagen en probeer het weekend voor ons 2 te houden. Liefst zoveel mogelijk samen : winkelen, uitstapjes of wat ook. Ik verplicht niks maar hoe meer dingen ik samen met mijn partner kan beleven, hoe liever. Alleen uitgaan doe ik niet.
Er waren natuurlijk enkele problemen :
- we hadden elk een huis
- elk een hond die niet met elkaar in contact konden komen
- ik geen kinderen en zij 2 buitenhuis en 1 zoon van 15 die om de week bij haar was
- zij rookte en dronk dagelijks, en soms wat teveel.
- verschil in gedachten, afkomst en interesses.
Maar zij zag in niks problemen : 2 tegenpolen trekken elkaar aan zei ze. Qua huis had ze ook al na 10 dagen een oplossing en al besproken met haar dochter en die zou in haar huis komen wonen en van haar huren. Ook haar hond mocht bij de dochter of haar vader blijven. Geen slechte keus want als het toch misgaat, heeft ze nog haar huis en hond.
Er werd dus volop een toekomst gepland en verklaarden elkaar dagelijks de liefde, mondeling, via telefoon, sms, mail, enz.
Ik ging toen geregeld naar Frankrijk vissen van maandag tot vrijdag en toen miste ze mij verschrikkelijk, ondanks we continu met elkaar in contact bleven. Maar we keken uit naar de weekends samen : vaak van vrijdagnamiddag tot maandag. De woensdagavond ging ik ook een paar uurtjes langs voordat ik ging werken. Toch waren er heel snel ruzies en misverstanden van haar en kon ik der moeilijk over praten.
Ik zag dat ze dagelijks haar biertjes dronk en haar ijskast steeds goed aangevuld was met goedkope blikken bier uit de supermarkt. Ja, ik geef toe dat ik dagelijks mijn biertje drink en daar is niks mis mee. Ik vond van wel. Ik had al eens een relatie gehad met iemand die een alcoholprobleem had. Ik had dan ook een paar keer dat ze teveel gedronken had en er onprettige momenten mee beleefd.
Ze nam mij dit ook kwalijk als ik daar opmerkingen over maakte. Heel haar familiekring en ex-en van haar waren stevige drinkers en soms met problemen daardoor, maar vonden dit normaal. Iedereen dronk en rookte dat het een lieve lust was. Dit milieu was ik niet gewoon, maar ik zag haar toch graag en zij deed ook veel voor mij, qua aandacht of kleine attenties.
Maar al die discussies waar niet over te praten viel : bv. ik ga al zeker 20 jaar, met partner, vriend of alleen naar een openbare sauna, puur om te ontspannen, relaxen en de gezondheid. Ze mocht dus van mij mee. Ze wou dat zeker niet en vond dit heel vies en niet kunnen want volgens haar was dit enkel om op andere blote mensen te geilen. Ook haar vrienden of familie vonden dit, zei ze. Nou moe, ik weet beter. Van mij moet je niet mee, ik ga anders wel alleen zei ik maar dit vond ze totaal niet kunnen.
Als ik haar meenam voor een etentje, drankje, uitstap enz liet ze meestal mij betalen. Ik zei haar eens voorzichtig dat ik dit logischer vind om eerder elk zijn beurt of op zijn minst dat zij ook af en toe eens trakteert. Zo ging het in mijn vorige relaties ook en niemand had daar een probleem mee. Akkoord, zij verdiende een stuk minder maar alles is voor mij bespreekbaar en desnoods betaal ik wel wat meer. Ze hoorde dit niet zo graag want ze zei dat al haar vorige altijd betaalden en zij dit nooit hoefde te doen, een mening die ook haar (kortzichtige) familie of kennissen deelde. Dat is een systeem van de jaren 50 vind ik en nu niet meer van toepassing. Over roken, drinken of andere misverstanden en dat ze mij nog meer maar liefst dagelijks wou zien en bij mij zijn. Het is toch niet nodig om dagelijks met jou hond te wandelen (zo'n 30 minuten) of naar de fitness te gaan als je bij mij kan zijn vond ze.
Ze was ook wat jaloers merkte ik van de eerste dag, maar zij echter kreeg steeds sms-jes van enkele ex-en die haar terug wouden, Die kwamen soms aan de deur, zelfs nog 's nachts om 1h aan haar deur terwijl ik daar was! Wat kom je doen riep ik, gewoon eens met haar praten zei die. wat een lef. Maak je weg zei ik. Nadien hoor ik dat er sms-en blijven komen (of meer) en zij daar ook wel antwoord op gaf. Ik hoorde dan dat hij op een middag haar tuin had komen opkuisen en op een vrijdagavond en ik niet kon, had ze doodleuk hem uitgenodigd naar een chinees restaurant, in bijzijn van haar kids. Dit kan toch niet als je midden in een relatie zit ??
Dinsdagavond en woensdag was er weer wat ruzie on grote spanningen maar toch had ik maandagnacht via mails op mijn werk nog allerlei liefdesverklaringen gekregen en wou ze een toekomst voor ons. Woensdagavond ging ik bij haar langs voor 2 a 3 uurtjes, net voor mijn werkdienst maar er waren grote spanningen.
de dag nadien hoor ik dat ze donderdagvoormiddag niet gaan werken was omdat ze der door zat. Vrijdagavond werd dan door haar telefonisch gezegd dat we beter stopten wegens te verschillend. Een paar dagen ervoor al die liefdesverklaringen en liefdeskaartjes in mijn bus en dan dit ? de zaterdagnamiddag zou ze even langs komen om te praten en spulletjes op te halen. Ze kwam niet omdat ze wat teveel gedronken had. Ik kom wel even langs zei ik. Ik probeerde een paar uur in te praten op haar want ik wou haar niet kwijt. Zij had het ook moeilijk zei ze. Maar na 2 uur kwam ik te weten dat ze de woensdagnacht bij die ex was gaan slapen (vandaar ze donderdagmorgen niet kon gaan werken) Ik probeerde koel te blijven maar was moeilijk. Zoiets doe je niet!! na nog wat gepraat zei ze terloops of ik haar eventueel kon vergeven daarvoor. Ze had dit ook 's nachts nog naar mijn werk gemaild om01h. Als ik akkoord ging, kwam ze zo snel mogelijk langs om ONZE toekomst een grote kans te geven schreef ze. Ik heb het er heel moeilijk mee schreef ik en dat ik steeds bozer werd. Ik hoefde niet boos te zijn antwoorde ze.Toen ik niet onmiddellijk had geantwoord schreef ze om 02h15 : ok, ik weet genoeg! Ik was er weer niet goed van. Toen ik om 6h30 van mijn werk kwam had ik een slecht voorgevoel en passeerde eens langs haar deur per auto. Die ex zijn auto stond mooi voor haar deur. Ik had haar een sms gezonden dat ik genoeg gezien had. toen ik na de middag eens kort belde of dit inderdaad klopte en zijn auto was, gaf ze nog toe, ja want ik had 's nachts niet onmiddellijk geantwoord of ik haar zou vergeven. Ik was geschokkeerd. Ik kon het niet laten en heb haar dan kort voor del verweten.
ik blij weer achter met een gebroken hart. Zoiets doe je niet.. Ik had slimmer moeten zijn maar volgde mijn hart in plaats van verstand.