Onzeker geworden
maandag 4 december 2017 om 14:54
Goedemiddag,
Ik ben in het voorjaar met vroegpensioen gegaan. Na 40 jaar gewerkt te hebben in de zorg. Een jaar geleden verhuisd naar een andere stad. Bijna 3 jaar weduwe en financieel niks te klagen. Dus kan ik leuk vrijwilligerswerk werk doen om me nuttig te maken en nieuwe mensen leren kennen. Nu heb ik diverse soorten vrijwilligerswerk gedaan. Dagbesteding met ouderen bijvoorbeeld. Maar na 1 maand was ik dat zat. Dat sjoelen en spelletjes spelen ging mij vervelen. 2 keer kookvrijwilliger geweest. Ik leek wel een kok in een restaurant Maar ik voelde mij gebruikt. Toen achter een balie gewerkt bij een gemeentehuis. (Zie andere topic) Daar paste ik niet in het team. Ik had een vriend. Deze relatie is stuk gelopen. Heb verder goed contact met familie en goede vrienden. Maar zij hebben ook hun doordeweekse bezigheden.
Waar het mij omgaat dar ik weinig aansluiting vindt hier in de buurt. Iedereen is op zichzelf. En met zichzelf bezig. Paar bij buurvrouw koffie wezen drinken. Maar komt nooit zelf spontaan. Ik ben een spontaan en sociaal mens. Ik begrijp er niks van. Alles maakt mij onzeker. Alsof ik een vreemde eend ben. Het lijkt net of mensen zich tegen mij keren en ik heb alleen maar goede bedoelingen. Leuke omgang met mensen. Wat is er aan de hand?
Ik ben in het voorjaar met vroegpensioen gegaan. Na 40 jaar gewerkt te hebben in de zorg. Een jaar geleden verhuisd naar een andere stad. Bijna 3 jaar weduwe en financieel niks te klagen. Dus kan ik leuk vrijwilligerswerk werk doen om me nuttig te maken en nieuwe mensen leren kennen. Nu heb ik diverse soorten vrijwilligerswerk gedaan. Dagbesteding met ouderen bijvoorbeeld. Maar na 1 maand was ik dat zat. Dat sjoelen en spelletjes spelen ging mij vervelen. 2 keer kookvrijwilliger geweest. Ik leek wel een kok in een restaurant Maar ik voelde mij gebruikt. Toen achter een balie gewerkt bij een gemeentehuis. (Zie andere topic) Daar paste ik niet in het team. Ik had een vriend. Deze relatie is stuk gelopen. Heb verder goed contact met familie en goede vrienden. Maar zij hebben ook hun doordeweekse bezigheden.
Waar het mij omgaat dar ik weinig aansluiting vindt hier in de buurt. Iedereen is op zichzelf. En met zichzelf bezig. Paar bij buurvrouw koffie wezen drinken. Maar komt nooit zelf spontaan. Ik ben een spontaan en sociaal mens. Ik begrijp er niks van. Alles maakt mij onzeker. Alsof ik een vreemde eend ben. Het lijkt net of mensen zich tegen mij keren en ik heb alleen maar goede bedoelingen. Leuke omgang met mensen. Wat is er aan de hand?
dinsdag 5 december 2017 om 19:02
Dat hoeft ook niet en zegt niemand. Maar de topics die je eerder opende over je vriend, je vrijwilligerswerk, je familie en je dochters verschillen amper van deze. Jij vindt dat jij heel veel geeft en moeite doet en bent vervolgens teleurgesteld omdat je het idee hebt dat je weinig tot niks terugkrijgt. Dan kan je nu weer ander vrijwilligerswerk, een sportclub of iets anders gaan verzinnen, maar daar zit het probleem niet. Dat zit bij jezelf. Jouw verwachtingen stroken niet met die van anderen. Daar zal je iets aan moeten doen.caithlin schreef: ↑05-12-2017 13:49Ja. Omdat ik na overlijden van mijn man en de verhuizing de weg kwijt was en soms nog ben. En dan kom je inderdaad de mensen tegen die je niet begrijpen. Ik mag dat ook bij mezelf zoeken. Nieuwe skills. Nieuwe tijden en dat botst. En ik mankeer niks. Ben ook niet perfect. Net zoals andere mensen.