Werk & Studie alle pijlers

Werk ff klagen

07-12-2017 15:20 53 berichten
Alle reacties Link kopieren
Sorry hoor even klagen. Mijn werkgever lijkt het ook nooit te leren. Afgelopen jaar heb ik een burn out gehad en reintegratie is uitgevochten tot mediaton en advocaten aan toe. Ben ik goed en wel weer voltijd en blij aan het werk krijg ik na 2 maanden een longontsteking en fiks ook. Huisarts zegt 4 weken rust maar ik heb er na 2 weken best wel een beetje genoeg van. Terwijl ik ergens wel weet dat ik er niet aan ontkom wil ik weer goed genezen. Toch even werk gecontact of ik volgende week misschien 2-4 uurtjes administratie kan doen dan ben ik er toch even uit. Ook wel een loopje gedaan voor een boodschap maar dragen was nog wel een uitdaging en vermoeiend

Krijg ik voorstel terug dat ik meteen wel afspraken met klanten kan doen, ...lijkt mij niet zo een goed idee zeker omdat ik soms nog koorts heb. Of dan direct 2 dagen achter elkaar werken...ik heb aangegeven dat het mij geen goed idee lijkt en dat ik al afwijk van de 4 weken rust die de huisarts verstandig vind. Pff....vermoeiend. Ook aangegeven dat wanneer we er verschillend over denken het beter is dat ik langs de bedrijfsarts ga.

Ik heb eigenlijk altijd een pro-actieve houding gehad ook tijdens mijn burnout maar ik begin daar steeds meer spijt van te krijgen. Nu heb ik direct een gesprek op mijn eerste dag om te praten over hoe het is gegaan @( Krijg het er gewoon benauwd en warm van. Welk deel van het woord longontsteking heeft mijn werkgever niet begrepen?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Het is voor het beeld dat je werkgever van je heeft veel beter om duidelijk te zijn over je aanwezigheid of afwezigheid. Werkgevers hebben veel liever iemand die 4 weken ziek is en dan weer volledig aan de slag kan dan dat ze iemand hebben die het steeds half probeert en dan toch weer uitvalt. Voorspelbaarheid en kunnen plannen op je inzet is veel belangrijker dan dat je taken die 2 weken extra voor een deel wellicht even door iemand anders moeten worden opgepakt. Het komt bij jou wellicht uit een (te groot) verantwoordelijkheidsgevoel voor je werk om zo snel weer een beetje aan de slag te kunnen, maar veel werkgevers vinden half ziek maar ingewikkeld en moeilijk om rekening mee te houden. Volgende keer zou ik lekker gewoon helemaal thuis blijven.
Het is vaak makkelijker al het werk over te dragen aan de vervanger dan dat er half half nog wat door de werknemer wordt gedaan.
Oh ja, en als je nu al zo ongemakkelijk bent over werkzaamheden die blijven liggen (omdat jij ze blijkbaar zelf het beste kunt of zo) steven je zo weer af op een burn out.
Echt, je bent niet onmisbaar. Niemand is onmisbaar.
viva-amber schreef:
07-12-2017 16:41
Ik ga ook een afspraak maken met de bedrijfsarts. Wanneer ik zelf voorstel om iets te doen dan hoeft er toch niet ook nog een schepje bovenop alsof je direct een niet willer bent wanneer je daar niet in mee gaat. Ik heb beroepsmatige kennis van ziekte en re-integratie. Ik vind het ook gewoon fijn om op het werk te zijn even wat te doen aan wegwerken van telefoontjes van de afgelopen dagen, wat plannen schrijven zonder dat er direct druk achter zit. Dat helpt ook weer om later nog meer zaken op te pakken.

Welk onderdeel van ziek zijn heb jij niet begrepen?
Je hebt een longontsteking en je denkt naar het werk te komen om telefoongesprekken te doen?
Verder wel helemaal goed? Ik begrijp wel waarom jij een burn out hebt opgelopen, volgens mij wil je er graag nog een. Vooral zo doorgaan dan :)
Fijn ook voor je collega's dat je ze willens en wetens aansteekt met jouw ziekte :nooo:
Lady*Voldemort schreef:
07-12-2017 19:41
Oh ja, en als je nu al zo ongemakkelijk bent over werkzaamheden die blijven liggen (omdat jij ze blijkbaar zelf het beste kunt of zo) steven je zo weer af op een burn out.
Echt, je bent niet onmisbaar. Niemand is onmisbaar.
Dat kwam ook in mij op. Alsof het zo genereus is dat ze die 2-4 uur weer aan een rapport schrijft. Wat hebben ze daar nou aan? Dat kan dan ook wel even wachten.

Misschien projecteer ik teveel, maar er loopt hier ook zo’n collega die altijd zo’n toestanden maakt als ze ziek is. En dan komt ze het met veel bombarie weer proberen. En dan moeten wij daar weer veel bewondering voor opbrengen. Aandachttrekkerij is het. Blijf gewoon thuis tot je beter bent. Voor een maand longontsteking hoeft echt geen “passend” werk bedacht te worden.

Nou ja, ik overdrijf nu misschien en ze bedoelt het vast goed, maar die collega van mij is echt strontvervelend.
Alle reacties Link kopieren
Ik slik al 1,5 week antibiotica dus die kans lijkt mij niet zo groot meer. Mijn longen moeten vooral helen zodat zij op termijn weer meer zuurstof kunnen opnemen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
viva-amber schreef:
07-12-2017 20:13
Ik slik al 1,5 week antibiotica dus die kans lijkt mij niet zo groot meer. Mijn longen moeten vooral helen zodat zij op termijn weer meer zuurstof kunnen opnemen.
Oh gelukkig kleinigheidje maar.
viva-amber schreef:
07-12-2017 20:13
Ik slik al 1,5 week antibiotica dus die kans lijkt mij niet zo groot meer. Mijn longen moeten vooral helen zodat zij op termijn weer meer zuurstof kunnen opnemen.
Ja en daar moet je ze dus de tijd voor geven.

Heb je mijn post gelezen over die overijverige collega van mij die na anderhalve week alweer dacht dat ze wel kon werken? Wees toch niet zo eigenwijs mens. Longontsteking is niet niks, vroeger gingen gezonde mensen eraan dood. Tegenwoordig hoeft dat niet meer dankzij de antibiotica, maar het is nog steeds niet niks.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb geen werk dat heel erg tijd gebonden is op 1 of 2 dingen na. Ik doe mijn werk dus zelf en maak het ook zelf af zonder dat het wordt overgenomen. Toen ik er net was heb ik ook 4-5 maanden achterstand weggewerkt, Of iets nu gebeurd of in februari is dus minder van belang. Het is ook werk dat organisatie technisch een 2de of 3de prioriteit heeft of het nu gebeurd of over 6 weken is niet zo van belang, Daarom neemt ook niemand het over. Daarom leek het mij ook wel handig om een paar uur iets te doen want dan is het een beetje up to date en blijft het dat ook zonder dat er weer een achterstand ontstaat.

Indien besmetting of reizem probleem is dan zou zelfs thuis iets kunnen doen. Ik snap best dat een werkgever liever iemand volledig heeft maar soms is het niet anders. Voor mij is een geleidelijke opbouw ook beter dan van 0 naar 100.
Mijn burnout staat los van mijn huidige ziekteoorzaak. Ik ben door slaap te kort (structureel nachtelijk burengerucht) en een probleem met het feit dat op mijn vorige afdeling 1,5 jaar geen leidinggevende aanwezig was in combinatie met integriteitsproblemen op de afdeling uitgevallen. Ik woon daar niet meer en werk ook niet op dezelfde plek. Ik wilde mijn werk destijds graag op een beetje nette manier doen en dat was daar echt onmogelijk.

Staat wat mij betreft los van mijn fysieke klachten nu. De verkeerde bacterie is mijn longen ingevlogen en helaas had ik nog niet de weerstand om die goed aan te pakken. Gewoon domme pech.
Maar goed ik ga af op het advies van de bedrijfsarts die ik maandag zie en ik neem aan dat mijn werkgever zich daar ook aan conformeert.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Lady*Voldemort schreef:
07-12-2017 18:08
Mijn ervaring met herstellenden van een longontsteking is dat ik ze met geweld naar huis moet werken, omdat ze denken dat het heus wel gaat en dan heb ik drie uur later een koortsig hoopje ellende achter de vouwtafel staan dat maar blijft roepen dat het Prima gaat.

Tot zo ver mijn beroepsmatige kennis, maar ik zou me maar een beetje rustig houden als ik jou was dus.
Je hebt gelijk hoor LV. Ik kan ook niet lang staan, niet lang lopen, ..etc. Ik hoef gelukkig niet te staan maar het is oppassen idd. Alleen helemaal niets doen weken lang vind ik dan ook weer zo suf. Maar goed wanneer ik er met (thuis)werk niet uitkom dan wel met iets prive zoals een rondje lopen bij geen regen of met een vriendin thuis afspreken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Het rustig opbouwen mag je van je arts dus na 4 weken rust gaan doen. Eerst volledig beter en fit worden en dan beginnen met een paar uurtjes.
Alle reacties Link kopieren
Ja dat is ook een optie en misschien kan de bedrijfsarts mij en mijn werkgever een beetje afremmen, :mrgreen:
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
viva-amber schreef:
07-12-2017 20:30
Je hebt gelijk hoor LV. Ik kan ook niet lang staan, niet lang lopen, ..etc. Ik hoef gelukkig niet te staan maar het is oppassen idd. Alleen helemaal niets doen weken lang vind ik dan ook weer zo suf. Maar goed wanneer ik er met (thuis)werk niet uitkom dan wel met iets prive zoals een rondje lopen bij geen regen of met een vriendin thuis afspreken.
Dat laatste lijkt me veel verstandiger inderdaad.

En morgen gewoon je werkgever mailen dat je iets te enthousiast bent geweest maar er toch liever voor kiest je te houden aan de aanbevelingen van je arts. Zal ie wel niet blij mee zijn, maar dat is dan jammerdebammer.
viva-amber schreef:
07-12-2017 20:25
Ik heb geen werk dat heel erg tijd gebonden is op 1 of 2 dingen na. Ik doe mijn werk dus zelf en maak het ook zelf af zonder dat het wordt overgenomen. Toen ik er net was heb ik ook 4-5 maanden achterstand weggewerkt, Of iets nu gebeurd of in februari is dus minder van belang. Het is ook werk dat organisatie technisch een 2de of 3de prioriteit heeft of het nu gebeurd of over 6 weken is niet zo van belang, Daarom neemt ook niemand het over. Daarom leek het mij ook wel handig om een paar uur iets te doen want dan is het een beetje up to date en blijft het dat ook zonder dat er weer een achterstand ontstaat.

Indien besmetting of reizem probleem is dan zou zelfs thuis iets kunnen doen. Ik snap best dat een werkgever liever iemand volledig heeft maar soms is het niet anders. Voor mij is een geleidelijke opbouw ook beter dan van 0 naar 100.
Mijn burnout staat los van mijn huidige ziekteoorzaak. Ik ben door slaap te kort (structureel nachtelijk burengerucht) en een probleem met het feit dat op mijn vorige afdeling 1,5 jaar geen leidinggevende aanwezig was in combinatie met integriteitsproblemen op de afdeling uitgevallen. Ik woon daar niet meer en werk ook niet op dezelfde plek. Ik wilde mijn werk destijds graag op een beetje nette manier doen en dat was daar echt onmogelijk.

Staat wat mij betreft los van mijn fysieke klachten nu. De verkeerde bacterie is mijn longen ingevlogen en helaas had ik nog niet de weerstand om die goed aan te pakken. Gewoon domme pech.
Maar goed ik ga af op het advies van de bedrijfsarts die ik maandag zie en ik neem aan dat mijn werkgever zich daar ook aan conformeert.
Ik heb werkelijk waar nog nooit zoiets achterlijks gelezen. Ik heb vanmiddag nog een discussie gehad met een collega, die vond namelijk dat ziekte een keuze was. Ik vond van niet, maar in jouw geval begin ik er aan te twijfelen.
Ik vind het wel een beetje bijzonder dat je je burnout volledig toeschrijft aan externe omstandigheden.
Was er niets wat je zelf anders had kunnen doen?

"Ziekte overkomt je, verzuim is een keuze" dat was bij ons de leuze.
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik had wellicht eerder moeten denken aan verhuizen omdat er al zolang en structureel nachtelijk veel lawaai was. Ik dacht echter dat mijn huis onder water stond. Via verkoop van een ander huis en wat onderzoek kwam ik erachter dat ik wel degelijk een goede prijs kon krijgen voor mijn huis. Echter mijn burnout heeft mij pas de tijd en rust gegeven om het uit te zoeken. Wanneer je steeds niet slaapt teer je steeds meer in op je energie en ga je compenseren tot het niet meer kan. Dan laat je ook veel dingen die je normaal wel zou doen.

Op mijn werk heb ik wel heel vaak zaken aangekaart maar structureel 1,5 jaar zonder leidinggevende leidde niet tot verandering alleen tot de zaak draaiende houden tot het echt de spuiggaten uitliep.
De sfeer is daar nog steeds slecht. Een paar jaar geleden is er al een onderzoekbureau voor geweest die aanbevelingen heeft gedaan over het structuren van management en verbeteren van de sfeer....ook werd geadviseerd dat hoger management zijn excuses zou aanbieden aan personeel. Aanbevelingen zijn niet of maar heel beperkt korte termijn uitgevoerd. Dit was voor mijn tijd en wist ik niet. Eigenlijk is men op dezelfde voet en niet zo niet erger verder gegaan. Er is daar pas nog een personeelsbijeenkomst geweest waarbij de helft van het personeel zo overstuur was dat er werd gehuild.

Ik heb in therapie wel over dit soort zaken gehad en met voortschrijdend inzicht zou ik niet meer voor zo een moeilijke afdeling kiezen en eerder weggaan. Op de afdeling waar ik nu werk is de sfeer wel goed en had ik met de andere leidinggevende ook een goede klik.
De les is vooral geweest sneller voor jezelf kiezen...daarom had ik achteraf ook niet het voorstel moeten doen om alvast wat op te pakken. Ik had eerst naar de bedrijfsarts moeten gaan voordat ik een voorstel deed of afwachten tot ik werd opgeroepen. Maar goed nu ga ik na het weekend.

Verzuim is tot op zekere hoogte een keuze...maar dat vind ik niet voor alle aandoeningen en ernst gelden. Wat je doet met je ziekte hoe je er mee omgaat is natuurlijk wel een keuze. Sommige keuzes zijn onmogelijk.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind dat je de verantwoordelijkheid van hoe het gaat op het werk nog heel erg bij de ander neer legt.

Het is jou eigen keuze in zo'n bedrijf te blijven. Je kunt ook voor jezelf kiezen en van baan wisselen.

Dit bedrijf gaat NIET veranderen.

Waarom is er destijds niet een spoor 2 ingezet. Als je er achter bent gekomen dat dit type bedrijf niet bij je past?

Bespreek het met de bedrijfsarts.

Anders ben je over een (paar) jaar of maanden weer burn-out.

De bron is niet weg genomen.
Alle reacties Link kopieren
Paar reacties gelezen en was er toen wel weer zat van. Anyways TO:

Je komt op mij over als iemand met een groot verantwoordelijkheidsgevoel richting je werkgever.Misschien ook een van de dingen die te maken heeft gehad met je burnout?

Ik vind het netjes dat je initiatief toont en betrokken bent. Dit maakt je een fijne werknemer. Je had dat niet hoeven doen, en het is erg loyaal. Petje af trouwens.

Een fijne werkgever zou zeggen: We hebben liever dat je terugkomt zodra je helemaal bent genezen. Als een aantal uur werken per dag jouw herstel bevorderd ben je van harte welkom! (I.o.m bedrijfsarts)

Maar vaak schort er bij 1 van de 2 wel ergens wat aan. Of werkgever, of werknemer.

Vind dit wel terecht 'geklaag".
Alle reacties Link kopieren
LizBakker schreef:
07-12-2017 15:24
Jij stelt toch zelf voor om weer te komen? Zit dan gewoon je ziekte uit in plaats van een paar uurtjes hier en daar. Vaak is het voor collega's makkelijker om er vanuit te gaan dat iemand er helemaal niet is, dan klusjes bedenken voor een paar uurtjes. Krijg je het nèt weer niet af in die 2-4 uur, moet een ander het weer overnemen, dat is gewoon meer gedoe.

Kom gewoon pas terug als je volledig hersteld bent, dat is voor iedereen beter. Verzin dan iets thuis waarmee je jezelf bezig kunt houden.
Wat jij voorstelt is helemaal geen optie. Als werknemer ben je namelijk wettelijk verplicht om je werkgever te informeren en weer aan het werk te gaan zodra jij je weer in staat voelt om geheel/gedeeltelijk eigen/passend werk te verrichten. En als werkgever ben je verplicht dat werk te bieden.
Alle reacties Link kopieren
gelderka schreef:
07-12-2017 19:55
Als jij bij mij contact zoekt ga ik er van uit dat je weer beter bent.

Je bent óf ziek en dan respecteer ik dat. En ik geef je alle tijd om uit te zieken.
Óf je bent beter en dan kan ik op je rekenen.

Je gaat niet hoestend en snotterend twee uurtjes per dag hijgend naar je werk zodat ik geen idee hebt of jij iets op kan pakken of dat je het morgen weer uit je handen laat vallen.

Jouw 'contact zoeken' is niet fijn. Ik weet als werkgever liever waar ik aan toe ben.

Leren sommige werknemers het dan nooit...
Misschien moet jij je dan eens verdiepen in de plichten die zowel jouw werknemers als jij als werkgever hebben.
Nummer*Zoveel schreef:
08-12-2017 15:07
Wat jij voorstelt is helemaal geen optie. Als werknemer ben je namelijk wettelijk verplicht om je werkgever te informeren en weer aan het werk te gaan zodra jij je weer in staat voelt om geheel/gedeeltelijk eigen/passend werk te verrichten. En als werkgever ben je verplicht dat werk te bieden.
Zolang haar longen nog moeten herstellen is ze helemaal niet in staat om werk te doen en kan ze dus gewoon thuisblijven. Dat zij zo achterlijk is dat te negeren wil niet zeggen dat de werkgever er dan maar voor op moet draaien. Ik zou haar direct weer naar huis gestuurd hebben, maar ik ben blij dat ik geen werkgever ben. Aan dit soort werknemers heb je niks.
Nummer*Zoveel schreef:
08-12-2017 15:07
Wat jij voorstelt is helemaal geen optie. Als werknemer ben je namelijk wettelijk verplicht om je werkgever te informeren en weer aan het werk te gaan zodra jij je weer in staat voelt om geheel/gedeeltelijk eigen/passend werk te verrichten. En als werkgever ben je verplicht dat werk te bieden.
Je hebt het dan over mensen die na langdurig uit de running te zijn geweest moeten re-integreren. Niet over iemand die een maand thuis zit met een longontsteking. En zeker niet voor iemand die feitelijk nog ziek is zelfs. Bovendien gaat een re-integratiedossier pas lopen nà 4 weken. Pas dan moet er een dossier worden aangelegd, daarna pas binnen 8 weken een plan van aanpak, om dan uiteindelijk aan de re-integratie te beginnen. Dit geldt dus allemaal nog lang niet.

Lekker uitzieken, en thuis fijn op krachten komen.
Alle reacties Link kopieren
lothlorien schreef:
08-12-2017 15:22
Ik zou haar direct weer naar huis gestuurd hebben, maar ik ben blij dat ik geen werkgever ben.
Ik ook. :)
Nummer*Zoveel schreef:
08-12-2017 15:07
Wat jij voorstelt is helemaal geen optie. Als werknemer ben je namelijk wettelijk verplicht om je werkgever te informeren en weer aan het werk te gaan zodra jij je weer in staat voelt om geheel/gedeeltelijk eigen/passend werk te verrichten. En als werkgever ben je verplicht dat werk te bieden.

Volgens mij is het niet de bedoeling dat werknemers op eigen houtje gaan verzinnen welk werk ze kunnen doen om te re-integreren en dat werkgever daarmee akkoord moet gaan. Dan gaat werknemer op de stoel van de arbo-arts zitten.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven