Relaties
alle pijlers
Hoe nu verder?
woensdag 13 december 2017 om 19:43
Hallo meiden,
Wegens herkenbaarheid heb ik even een ander account gemaakt. Ik zou graag jullie mening willen hebben op mijn situatie. Ik weet dat ik uiteindelijk zelf moet beslissen, maar ik vind het fijn om nieuwe inzichten te krijgen.
Ik heb 2 jaar een relatie gehad en dat is toen uitgegaan omdat mijn vriend mij een paar keer flink heeft laten zitten aan het einde (afspreken en niet op komen dagen, telefoon uitzetten en pas 5 uur 's nachts dronken binnen wandelen etc.) Toen heb ik besloten, ondanks ik mijn vriend nog steeds heel leuk vond, ik niet zo behandeld wilde worden.
Het is vervolgens een jaar uit geweest, en sinds een paar maanden weer aan. Veel gesprekken gehad, wat we voorheen nooit hadden aangezien hij geen prater is, en veel dingen uitgepraat. We zijn beide met andere jongens en meiden geweest, maar toch vonden we elkaar nog steeds het leukst (In het jaar dat het uit was, was ik echt over hem heen en hebben we geen contact gehad, uiteindelijk zijn we elkaar weer tegen gekomen).
Nu de situatie: ik heb er eigenlijk meer moeite mee dan voorheen dat mijn vriend geen prater is. Hij vraagt wel dingen zoals hoe is werk, school etc. maar alleen omdat hij weet dat ik dat leuk vind, en geen pure interesse. Ik zal nooit met hem een diep gesprek hebben. Ook is mijn vriend totaal niet zorgzaam, hij is zeker wel lief en als ik hem iets vraag doet hij het gelijk, maar het zou zo leuk zijn als hij zelf een keer initiatief zou nemen. Ik heb eigenlijk het gevoel dat we verder weg van elkaar staan dan eerst, en eigenlijk wil ik niet mijn hele leven twijfelen, is dit het nou wel of niet? Ik hou van hem, dat zeker! Het is een jongen die nooit iemand kwaad zou doen, en echt een allemans vriend, maar hij kan er ook zeker niet tegen als ik even lekker wil klagen over die ene collega of dat ene vak op school. Daar wilt hij absoluut niks van weten (niet dat ik zoveel klaag hoor, maar het kan echt nooit, het moet altijd over leuke dingen gaan). Ook staan wij momenteel heel anders in het leven, we zijn beide 22 en ik ben mij ondertussen echt aan het richten op mijn school en werk. Ik doe een tweede studie aan de universiteit en neem dat heel serieus. Hij probeert al voor de derde keer HBO omdat hij ontzettend laks is en nooit wil leren of ook maar iets doet aan school. Hij wilt het liefst nog elke week stappen, wat ik hooguit 1 keer in de maand doe.
Tuurlijk heeft iedereen zo zijn voor- en nadelen, maar ik vraag me af of wij wel bij elkaar passen. Praten heb ik al zo vaak geprobeerd, zoals ik zei houdt hij niet van klagen/serieuze dingen en is het ook geen prater: geen goede combinatie dus om hierover te praten.
Hoe zien jullie mijn situatie voor je? Wat zou je voor advies geven?
Bedankt alvast voor de moeite en voor het lezen!
Liefs,
Wegens herkenbaarheid heb ik even een ander account gemaakt. Ik zou graag jullie mening willen hebben op mijn situatie. Ik weet dat ik uiteindelijk zelf moet beslissen, maar ik vind het fijn om nieuwe inzichten te krijgen.
Ik heb 2 jaar een relatie gehad en dat is toen uitgegaan omdat mijn vriend mij een paar keer flink heeft laten zitten aan het einde (afspreken en niet op komen dagen, telefoon uitzetten en pas 5 uur 's nachts dronken binnen wandelen etc.) Toen heb ik besloten, ondanks ik mijn vriend nog steeds heel leuk vond, ik niet zo behandeld wilde worden.
Het is vervolgens een jaar uit geweest, en sinds een paar maanden weer aan. Veel gesprekken gehad, wat we voorheen nooit hadden aangezien hij geen prater is, en veel dingen uitgepraat. We zijn beide met andere jongens en meiden geweest, maar toch vonden we elkaar nog steeds het leukst (In het jaar dat het uit was, was ik echt over hem heen en hebben we geen contact gehad, uiteindelijk zijn we elkaar weer tegen gekomen).
Nu de situatie: ik heb er eigenlijk meer moeite mee dan voorheen dat mijn vriend geen prater is. Hij vraagt wel dingen zoals hoe is werk, school etc. maar alleen omdat hij weet dat ik dat leuk vind, en geen pure interesse. Ik zal nooit met hem een diep gesprek hebben. Ook is mijn vriend totaal niet zorgzaam, hij is zeker wel lief en als ik hem iets vraag doet hij het gelijk, maar het zou zo leuk zijn als hij zelf een keer initiatief zou nemen. Ik heb eigenlijk het gevoel dat we verder weg van elkaar staan dan eerst, en eigenlijk wil ik niet mijn hele leven twijfelen, is dit het nou wel of niet? Ik hou van hem, dat zeker! Het is een jongen die nooit iemand kwaad zou doen, en echt een allemans vriend, maar hij kan er ook zeker niet tegen als ik even lekker wil klagen over die ene collega of dat ene vak op school. Daar wilt hij absoluut niks van weten (niet dat ik zoveel klaag hoor, maar het kan echt nooit, het moet altijd over leuke dingen gaan). Ook staan wij momenteel heel anders in het leven, we zijn beide 22 en ik ben mij ondertussen echt aan het richten op mijn school en werk. Ik doe een tweede studie aan de universiteit en neem dat heel serieus. Hij probeert al voor de derde keer HBO omdat hij ontzettend laks is en nooit wil leren of ook maar iets doet aan school. Hij wilt het liefst nog elke week stappen, wat ik hooguit 1 keer in de maand doe.
Tuurlijk heeft iedereen zo zijn voor- en nadelen, maar ik vraag me af of wij wel bij elkaar passen. Praten heb ik al zo vaak geprobeerd, zoals ik zei houdt hij niet van klagen/serieuze dingen en is het ook geen prater: geen goede combinatie dus om hierover te praten.
Hoe zien jullie mijn situatie voor je? Wat zou je voor advies geven?
Bedankt alvast voor de moeite en voor het lezen!
Liefs,
woensdag 13 december 2017 om 19:52
Lijkt me een relatie zonder diepgang. Met je partner wil je toch gewoon chill over alles kunnen praten? Ik had met mijn ex vaak gesprekken die uitliepen tot 1 uur 's nachts :') heerlijk gewoon.
Als je dit een groot obstakel vindt, zou ik ermee kappen want je gaat hem niet veranderen en moet dat ook niet verlangen. Het klinkt ook alsof jij al wat serieuzer in het leven staat dan hij, dat werkt niet op lange termijn.
Als je dit een groot obstakel vindt, zou ik ermee kappen want je gaat hem niet veranderen en moet dat ook niet verlangen. Het klinkt ook alsof jij al wat serieuzer in het leven staat dan hij, dat werkt niet op lange termijn.
woensdag 13 december 2017 om 19:52
Dezelfde level is wel heel belangrijk anders houdt dit ook nooit stand.
Openheid ook zeer belangrijk je moet jezelf kunnen zijn en dat te bedenken nog jaaren lang.
Het is een keer uit gegaan en nu twijfel je weer?! Mensen kun je niet gauw veranderen en dan de vraag zou je dit willen want dat betekent dat hij ook zichzelf niet meer kan zijn.
Dus conclusie: jullie verschillen te veel. Kies ieder voor jezelf.
Ik heb ook ooit een ex moeten laten gaan omdat dit soort dingen een probleem waren. Ik was zelf wel realitisch genoeg om te weten dat ik dit geen minimaal 60 jaar ging volhouden.
Openheid ook zeer belangrijk je moet jezelf kunnen zijn en dat te bedenken nog jaaren lang.
Het is een keer uit gegaan en nu twijfel je weer?! Mensen kun je niet gauw veranderen en dan de vraag zou je dit willen want dat betekent dat hij ook zichzelf niet meer kan zijn.
Dus conclusie: jullie verschillen te veel. Kies ieder voor jezelf.
Ik heb ook ooit een ex moeten laten gaan omdat dit soort dingen een probleem waren. Ik was zelf wel realitisch genoeg om te weten dat ik dit geen minimaal 60 jaar ging volhouden.
Bam!!!!
woensdag 13 december 2017 om 19:59
Oeh lastig. Ik herken mijn vriend hier deels in dus ik weet wel zeker wat je bedoelt en hoe irritant het kan zijn. Ten eerste, hij gaat en kan niet totaal voor jou veranderen, als je dat wel wenst, is hij geen geschikte partner voor je ben ik bang. Ondanks dat je van hem houd en hij van jou, er moet wel meer zijn dan dat.
Maar soms is de twijfel een fase, hier ben ik zelf ook doorheen gegaan en uiteindeljk leer je het accepteren, jullie verschillen. Maar die grens is heeeeel vaag. Wat wel echt belangrijk is, je vriend moet je hierin wel serieus nemen, en bereid zijn om erover in gesprek te gaan. We hebben allemaal onze beperkingen en het is (naar mijn mening) zeker niet nodig om dan direct uit elkaar te gaan, maar er moet bij beiden wel een opening zijn. En daarin moet je het probleem niet alleen bij hem leggen, jullie zijn een team als het goed is, daarin moet je ook naar jezelf durven kijken. Misschien is er iets wat jij kan veranderen wat het voor hem makkelijker maakt? En hij moet ook eerlijk naar zichzelf durven zijn. Als het gesprek niet mogelijk is dan houd het wel een beetje op ben ik bang. Veranderen voor elkaar is niet nodig, maar zie het wel als naar elkaar toe groeien, door een deel te accepteren van elkaar en waar kan je aan te passen naar de ander toe. Doordat ik hier een middenweg in heb gevonden ben ik al bijna 3 jaar gelukkig met mijn vriend
Maar soms is de twijfel een fase, hier ben ik zelf ook doorheen gegaan en uiteindeljk leer je het accepteren, jullie verschillen. Maar die grens is heeeeel vaag. Wat wel echt belangrijk is, je vriend moet je hierin wel serieus nemen, en bereid zijn om erover in gesprek te gaan. We hebben allemaal onze beperkingen en het is (naar mijn mening) zeker niet nodig om dan direct uit elkaar te gaan, maar er moet bij beiden wel een opening zijn. En daarin moet je het probleem niet alleen bij hem leggen, jullie zijn een team als het goed is, daarin moet je ook naar jezelf durven kijken. Misschien is er iets wat jij kan veranderen wat het voor hem makkelijker maakt? En hij moet ook eerlijk naar zichzelf durven zijn. Als het gesprek niet mogelijk is dan houd het wel een beetje op ben ik bang. Veranderen voor elkaar is niet nodig, maar zie het wel als naar elkaar toe groeien, door een deel te accepteren van elkaar en waar kan je aan te passen naar de ander toe. Doordat ik hier een middenweg in heb gevonden ben ik al bijna 3 jaar gelukkig met mijn vriend
woensdag 13 december 2017 om 20:08
@Bloody_Mary
Ja dat klopt! Maar eigenlijk weet ik niet beter, diepgang heb ik meestal met mijn vriendinnen. In de tijd dat het uit was, heb ik wel even gedate met een jongen waar ik heel goed mee kon praten, ik kon zo 4 uur lang met hem op terras zitten en nog steeds niet uitgepraat zijn, dat is iets wat ik mis bij mijn vriend. Wat jij hebt met jou vriend lijkt me heerlijk!!
@Ycjoo
Het laatste wat ik wil is mijn vriend veranderen, je hebt gelijk dat we veel verschillen. Ik denk ook dat dit in ene een groter probleem is dan een jaar geleden, doordat ik toen zelf ook nog anders 'in het leven' stond.. Bedankt voor je reactie!
@Zonnebloem1996
Wat fijn om een reactie te lezen van iemand die ongeveer hetzelfde heeft ervaren. Heel mooi verwoord! Ik zit nu precies in zon dilemma: is dit iets wat ik kan accepteren en niet meer over ga nadenken, of zal ik altijd twijfelen (wat ik gewoon echt niet wil).
Ja dat klopt! Maar eigenlijk weet ik niet beter, diepgang heb ik meestal met mijn vriendinnen. In de tijd dat het uit was, heb ik wel even gedate met een jongen waar ik heel goed mee kon praten, ik kon zo 4 uur lang met hem op terras zitten en nog steeds niet uitgepraat zijn, dat is iets wat ik mis bij mijn vriend. Wat jij hebt met jou vriend lijkt me heerlijk!!
@Ycjoo
Het laatste wat ik wil is mijn vriend veranderen, je hebt gelijk dat we veel verschillen. Ik denk ook dat dit in ene een groter probleem is dan een jaar geleden, doordat ik toen zelf ook nog anders 'in het leven' stond.. Bedankt voor je reactie!
@Zonnebloem1996
Wat fijn om een reactie te lezen van iemand die ongeveer hetzelfde heeft ervaren. Heel mooi verwoord! Ik zit nu precies in zon dilemma: is dit iets wat ik kan accepteren en niet meer over ga nadenken, of zal ik altijd twijfelen (wat ik gewoon echt niet wil).
woensdag 13 december 2017 om 20:20
Ik herken mijn ex hier ook in. Erg moeilijk in het tonen van emoties , voelde me vaak alleen tijdens de relatie en ook 0.0 gespreksstof. Ik heb nu geleerd om meer verantwoordelijkheden te nemen, want ik vroeg niet wat ik nodig had. Ik geef toe dat ik niet meer voor een introverte man zal kiezen.
Hier ben jij natuurlijk niet mee geholpen, maar zoals gezegd hij zal niet snel van een introverte naar een extraverte man gaan dus je moet voor jezelf bepalen wat voor jou belangrijk is in de relatie.
Hier ben jij natuurlijk niet mee geholpen, maar zoals gezegd hij zal niet snel van een introverte naar een extraverte man gaan dus je moet voor jezelf bepalen wat voor jou belangrijk is in de relatie.
woensdag 13 december 2017 om 20:32
@ inwonderland92, Introvert zijn heeft weinig te maken met wel of niet kunnen praten met/luisteren naar je partner hoor. Ik ben behoorlijk introvert maar ben een prima gesprekspartner voor mijn naasten.
@To het is al eens eerder uit gegaan omdat je hierop vast liep. Nu twijfel je weer... hij gaat echt niet veranderen. Aan jou de keus of jij wil veranderen om hier mee te leren leven, of dat je voor jezelf kiest. Zoals ik je lees, denk ik dat je dit niet heel lang vol gaat houden.
@To het is al eens eerder uit gegaan omdat je hierop vast liep. Nu twijfel je weer... hij gaat echt niet veranderen. Aan jou de keus of jij wil veranderen om hier mee te leren leven, of dat je voor jezelf kiest. Zoals ik je lees, denk ik dat je dit niet heel lang vol gaat houden.
woensdag 13 december 2017 om 20:38
Nouja goed ik kan ook met sommige mannen beter en uren praten over dingen dan met mijn eigen vriend. Maar er vallen niet steeds stiltes en we mogen ook klagen naar elkaar. Juist die openheid vind ik fijn.
Goed nadenken of je dit wil ja of nee. Iedereen heeft zijn puntjes. Kun je daar mee leven en accepteren en is dit goed genoeg voor je. Dat zijn de vragen die je jezelf moet stellen.
Goed nadenken of je dit wil ja of nee. Iedereen heeft zijn puntjes. Kun je daar mee leven en accepteren en is dit goed genoeg voor je. Dat zijn de vragen die je jezelf moet stellen.
Bam!!!!
zondag 24 december 2017 om 17:57
Bedankt voor alle reacties. Door de feestdagen heb ik geprobeerd me er zo min mogelijk mee bezig te houden. Maar er is toch weer iets gebeurd. Ik heb mijn frustratie naar hem geuit dat ik het moeilijk vind dat we niet op hetzelfde level zitten en hij eigenlijk nog alles met zijn vrienden wilt doen: kerst vieren, oud en nieuw, hij wilt niet met mij op zomervakantie maar met zijn vrienden, elk weekend met zijn vrienden etc. Tuurlijk is het belangrijk dat hij aandacht aan zijn vrienden geeft, dit doe ik ook bij mijn vriendinnen, maar ik wil ook wel eens iets mijn z'n twee vieren. Omdat hij niet met mij op vakantie wilt maar met zijn vrienden, ga ik nu backpacken met een vriendin(super leuk!). Maar oud en nieuw vier ik dan graag samen. Hij stelde voor met zijn twee naar Brussel te gaan.
Later hebben we het er nog over gehad dat we moeten kijken wat het gaat kosten en hoe en wat. Daarna had ik niet helemaal goed gekeken en dacht ik dat het veel te duur zou zijn. Echter kwam ik vandaag een leuke aanbieding tegen en vertelde ik dit tegen hem. Nou in ene wist hij er niks meer vanaf, hij gaat naar Amsterdam met zijn vrienden en nergens anders heen. Ik kon mijn oren niet geloven, we hebben het er een paar keer over gehad, en hij deed echt alsof ik het allemaal verzon en gek was. Pas een uur later gaf hij toe het er inderdaad met hem over gehad te hebben, maar hij was vergeten dat hij het had voorgesteld (ik zou hem die woorden vast in de mond hebben gelegd). Ik was erg boos/teleurgesteld dat hij een uur volhield dat ik gek was, maar ook omdat het wel een straf lijkt om met zijn vriendin twee nachtjes weg te gaan. Ik was het echt zat, ik hoor volgens mij niet mijn vriend mee te slepen en hij moet dit vrijwillig willen lijkt me. Dit is niet alleen met oud en nieuw, maar altijd met uitjes. Zijn vrienden gaan voor. Liever met zijn vrienden vieren zonder mij, dan met mij daarheen.
En iets anders wat we vorige week hebben besproken maar waar ik verder niet op in ben gegaan: We hadden het erover wat we zouden doen als ik per ongeluk zwanger zou raken. Zijn antwoord 'Als je het niet laat weghalen maak ik het uit'. Ongelofelijk, vond ik! Ik vroeg; 'Wat als ik het niet meer kán weg laten halen?'. Zijn antwoord: 'Dan zal ik erover nadenken, of ik het nog steeds uitmaak'. Kortom: ik sta er dan volgens mij alleen voor.. (Ik zou het zelf ook denk wel weg laten halen, maar dit is hoe ik er nu over denk).
Wat vinden jullie hier nou van? Is het gek dat ik dit raar vind?
Later hebben we het er nog over gehad dat we moeten kijken wat het gaat kosten en hoe en wat. Daarna had ik niet helemaal goed gekeken en dacht ik dat het veel te duur zou zijn. Echter kwam ik vandaag een leuke aanbieding tegen en vertelde ik dit tegen hem. Nou in ene wist hij er niks meer vanaf, hij gaat naar Amsterdam met zijn vrienden en nergens anders heen. Ik kon mijn oren niet geloven, we hebben het er een paar keer over gehad, en hij deed echt alsof ik het allemaal verzon en gek was. Pas een uur later gaf hij toe het er inderdaad met hem over gehad te hebben, maar hij was vergeten dat hij het had voorgesteld (ik zou hem die woorden vast in de mond hebben gelegd). Ik was erg boos/teleurgesteld dat hij een uur volhield dat ik gek was, maar ook omdat het wel een straf lijkt om met zijn vriendin twee nachtjes weg te gaan. Ik was het echt zat, ik hoor volgens mij niet mijn vriend mee te slepen en hij moet dit vrijwillig willen lijkt me. Dit is niet alleen met oud en nieuw, maar altijd met uitjes. Zijn vrienden gaan voor. Liever met zijn vrienden vieren zonder mij, dan met mij daarheen.
En iets anders wat we vorige week hebben besproken maar waar ik verder niet op in ben gegaan: We hadden het erover wat we zouden doen als ik per ongeluk zwanger zou raken. Zijn antwoord 'Als je het niet laat weghalen maak ik het uit'. Ongelofelijk, vond ik! Ik vroeg; 'Wat als ik het niet meer kán weg laten halen?'. Zijn antwoord: 'Dan zal ik erover nadenken, of ik het nog steeds uitmaak'. Kortom: ik sta er dan volgens mij alleen voor.. (Ik zou het zelf ook denk wel weg laten halen, maar dit is hoe ik er nu over denk).
Wat vinden jullie hier nou van? Is het gek dat ik dit raar vind?
zondag 24 december 2017 om 18:07
n iets anders wat we vorige week hebben besproken maar waar ik verder niet op in ben gegaan: We hadden het erover wat we zouden doen als ik per ongeluk zwanger zou raken. Zijn antwoord 'Als je het niet laat weghalen maak ik het uit'. Ongelofelijk, vond ik! Ik vroeg; 'Wat als ik het niet meer kán weg laten halen?'. Zijn antwoord: 'Dan zal ik erover nadenken, of ik het nog steeds uitmaak'. Kortom: ik sta er dan volgens mij alleen voor.. (Ik zou het zelf ook denk wel weg laten halen, maar dit is hoe ik er nu over denk).
Wat vinden jullie hier nou van? Is het gek dat ik dit raar vind?
Zou het gekker vinden als je dat niet raar zou vinden.
maar daar heb je niet veel aan want het allergekste vind ik nog dat jij het niet voor die tijd uitmaakt.
Wat vinden jullie hier nou van? Is het gek dat ik dit raar vind?
Zou het gekker vinden als je dat niet raar zou vinden.
maar daar heb je niet veel aan want het allergekste vind ik nog dat jij het niet voor die tijd uitmaakt.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert