Gezondheid
alle pijlers
borderline?
zaterdag 16 december 2017 om 14:12
Ik lijd al 3 jaar aan een gegeneraliseerde angststoornis en depressieve periodes. Ik heb antidepressiva, antipsychotica en oxazepam voorgeschreven gekregen door de psychiater. Maar na een angst-therapie (best ok, maar al 16 maanden geleden) krijg ik vanuit GGZ geen begeleiding meer. Mijn psychiater heeft me nu terug verwezen naar de huisarts.
Uit een heel uitgebreid persoonlijkheidsonderzoek zou blijken dat ik een "niet omschreven" persoonlijkheidsstoornis heb.
Als ik zo op internet lees, denk ik aan borderline, maar ook weer niet. Ik word af en toe overspoeld door emoties, dat heb ik nog steeds: meestal angst. Ik kan dan niets meer en lig op de bank te huilen. Ik roep dan ook wel dat ik dood wil: dat is ook zo op dat moment maar vooral wil ik uit de situatie.. ik kan niet meer knokken tegen angst en verdriet.
mijn omgeving neemt het totaal niet serieus. Het zijn suïcidale gedachtes die ik vooral zelf moet oplossen. Mijn man (al 30 jaar..) wordt zelfs kwaad: begin daar niet mee! kom daar niet mee aan bij mij!
Maar ik wil dan dood, en hoe eng is dat?
Waar vind ik goed hulp? ik wil geen groepstraining, geen VERS.... of zo uit daar wat aan hebben?
Ik ben NIET impulsief, ik heb langdurige vaste relaties, geen zelfmutilatie, ik sport eet gezond, drink niet. Gok niet. Ik heb geen manische periodes. Ik weet het niet meer..
Uit een heel uitgebreid persoonlijkheidsonderzoek zou blijken dat ik een "niet omschreven" persoonlijkheidsstoornis heb.
Als ik zo op internet lees, denk ik aan borderline, maar ook weer niet. Ik word af en toe overspoeld door emoties, dat heb ik nog steeds: meestal angst. Ik kan dan niets meer en lig op de bank te huilen. Ik roep dan ook wel dat ik dood wil: dat is ook zo op dat moment maar vooral wil ik uit de situatie.. ik kan niet meer knokken tegen angst en verdriet.
mijn omgeving neemt het totaal niet serieus. Het zijn suïcidale gedachtes die ik vooral zelf moet oplossen. Mijn man (al 30 jaar..) wordt zelfs kwaad: begin daar niet mee! kom daar niet mee aan bij mij!
Maar ik wil dan dood, en hoe eng is dat?
Waar vind ik goed hulp? ik wil geen groepstraining, geen VERS.... of zo uit daar wat aan hebben?
Ik ben NIET impulsief, ik heb langdurige vaste relaties, geen zelfmutilatie, ik sport eet gezond, drink niet. Gok niet. Ik heb geen manische periodes. Ik weet het niet meer..
zaterdag 16 december 2017 om 14:25
Welke hulp kan jouw huisarts dan volgens de psychiater bieden? Wat zegt jouw huisarts van je huidige situatie?
Heb je tijdens therapie niet genoeg handvatten gekregen om daarmee verder te gaan? Het is denk ik de bedoeling om nu zelf iedere dag weer daarmee te oefenen zodat het onderdeel van jezelf gaat worden.
Het klinkt alsof je man uit onmacht boos op je reageert. Misschien weet hij het ook even niet meer. Hij ziet dat het niet goed met je gaat, maar weet niet hoe hij je kan helpen. Hij is geen psycholoog. Probeer dat wel te begrijpen.
Hoe dan ook, sterkte.
Heb je tijdens therapie niet genoeg handvatten gekregen om daarmee verder te gaan? Het is denk ik de bedoeling om nu zelf iedere dag weer daarmee te oefenen zodat het onderdeel van jezelf gaat worden.
Het klinkt alsof je man uit onmacht boos op je reageert. Misschien weet hij het ook even niet meer. Hij ziet dat het niet goed met je gaat, maar weet niet hoe hij je kan helpen. Hij is geen psycholoog. Probeer dat wel te begrijpen.
Hoe dan ook, sterkte.
zaterdag 16 december 2017 om 14:26
O, waarom wil je geen groepstherapie, geen VERS? Je kunt dan juist van elkaar leren en voelt je niet alleen; dat kan steun bieden.
Je bent uitgebreid getest en blijkt een niet omschreven persoonlijkheidsstoornis te hebben. Juist dan zou ik alle hulp met beide handen aanpakken, ook VERS en groepstherapie.
Ik ken iemand die borderline heeft en ook hij volgde eerst groepstherapie. Dus mocht jij die diagnose hebben gekregen, dan was de kans denk ik erg groot dat jij ook in een groep belandde.
Je bent uitgebreid getest en blijkt een niet omschreven persoonlijkheidsstoornis te hebben. Juist dan zou ik alle hulp met beide handen aanpakken, ook VERS en groepstherapie.
Ik ken iemand die borderline heeft en ook hij volgde eerst groepstherapie. Dus mocht jij die diagnose hebben gekregen, dan was de kans denk ik erg groot dat jij ook in een groep belandde.
zaterdag 16 december 2017 om 15:13
Ik ben ook niet impulsief, heb ook een langdurige vaste relatie, sport 4-5 keer per week, drink niet, gok niet en toch heb ik ook borderline! 
Een zogenoemde stille borderliner. Ik herken me heel erg in je eerste stukje (overmand worden door emoties, alleen maar kunnen huilen en doodwillen, geen begrip van omgeving).
Ik herken mezelf ook niet in de ‘standaard’ borderline, ben namelijk niet agressief of manipulatief. Alleen rete onzeker en veel stemmingswisselingen.
Op de vers training krijg je handvatten aangereikt over wat je nou concreet kan doen als je weer zo’n ‘bui’ krijgt, waardoor de buien minder heftig en minder langdurig zijn. De combinatie verstraining en medicatie heeft er voor mij voor gezorgd dat ik prima kan leven met mijn borderline.
Een zogenoemde stille borderliner. Ik herken me heel erg in je eerste stukje (overmand worden door emoties, alleen maar kunnen huilen en doodwillen, geen begrip van omgeving).
Ik herken mezelf ook niet in de ‘standaard’ borderline, ben namelijk niet agressief of manipulatief. Alleen rete onzeker en veel stemmingswisselingen.
Op de vers training krijg je handvatten aangereikt over wat je nou concreet kan doen als je weer zo’n ‘bui’ krijgt, waardoor de buien minder heftig en minder langdurig zijn. De combinatie verstraining en medicatie heeft er voor mij voor gezorgd dat ik prima kan leven met mijn borderline.
zaterdag 16 december 2017 om 16:12
`Dank voor jullie reacties, maar ik zie er vreselijk tegen op in een groep te zitten.. Het valt ook heel ongelukkig op de maandagmiddag waarop ik juist een leuke cursus heb. Maar het ergst vind ik weer geconfronteerd te worden met allerlei nog ziekere mensen.. ik wil ook echt niet meer naar die ggZ, ik ben er zo klaar mee.
Hoe zou ik individuele VERS therapie kunnen vinden? Ik kan via google in Amsterdam niets vinden, maar wil best reizen hoor!
Hoe zou ik individuele VERS therapie kunnen vinden? Ik kan via google in Amsterdam niets vinden, maar wil best reizen hoor!
zaterdag 16 december 2017 om 16:14
nog een vraag:\
herkennen jullie dat je op sommige dagen (na een paar dagen oplopen van de spanning/angst/verdriet) er helemaal doorheen zit en alleen nog maar kan huilen en gillen? dat je emoties het echt over nemen en dat alleen oxazepam nemen nog helpt? (dat helpt echt, maar ik ben zo bang verslaafd te raken..).
het gaat pas na een week of zo over, en ik denk op die dagen dat het NOOIT over gaat. Herkennen jullie dat?? dat je zo bang bent, dat jen iet meer logisch denkt? dat je zo verdrietig bent, dat je niemand meer wil zien en het liefst in bed zou gaan liggen huilen?
herkennen jullie dat je op sommige dagen (na een paar dagen oplopen van de spanning/angst/verdriet) er helemaal doorheen zit en alleen nog maar kan huilen en gillen? dat je emoties het echt over nemen en dat alleen oxazepam nemen nog helpt? (dat helpt echt, maar ik ben zo bang verslaafd te raken..).
het gaat pas na een week of zo over, en ik denk op die dagen dat het NOOIT over gaat. Herkennen jullie dat?? dat je zo bang bent, dat jen iet meer logisch denkt? dat je zo verdrietig bent, dat je niemand meer wil zien en het liefst in bed zou gaan liggen huilen?
zaterdag 16 december 2017 om 16:30
Helaas heel herkenbaar. Gebeurd gemiddeld 1-2 keer per maand, vlak voor de menstruatie is het het allerergst. Ik voel me dan waardeloos, eenzaam en lelijk. Het gevoel is dan ZO heftig en intens dat het lijkt alsof je in een zwarte put bent gevallen, die gewoon te diep is om er uit te komen. Niemand kan zich dat voorstellen, mijn omgeving denkt vaak dat ik overdrijf of ‘gewoon even wat anders moet gaan doen’, maar dat gaat niet. Ik kan alleen maar huilen en in bed liggen. Het leven lijkt dan zo waardeloos en leeg, waarom zou je eigenlijk nog moeten leven? heel eng..Barrie123 schreef: ↑16-12-2017 16:14nog een vraag:\
herkennen jullie dat je op sommige dagen (na een paar dagen oplopen van de spanning/angst/verdriet) er helemaal doorheen zit en alleen nog maar kan huilen en gillen? dat je emoties het echt over nemen en dat alleen oxazepam nemen nog helpt? (dat helpt echt, maar ik ben zo bang verslaafd te raken..).
het gaat pas na een week of zo over, en ik denk op die dagen dat het NOOIT over gaat. Herkennen jullie dat?? dat je zo bang bent, dat jen iet meer logisch denkt? dat je zo verdrietig bent, dat je niemand meer wil zien en het liefst in bed zou gaan liggen huilen?
Door de verstraining weet ik nu echter wat ik moet doen zodat de buien niet zo snel escaleren. Ik raak veel minder snel overprikkeld. Daarnaast krijg ik dus ook AD voor de sombere periodes, sertraline. Dat, in samenwerking met de training, heeft er voor gezorgd dat de buien heel erg afgenomen zijn in frequentie. (van meedere keren per week naar een tot twee keer per maand).
De training was klote en er gaat veel tijd in zitten. Ik zat in een groep met mensen die naar mijn mening veel ernstigere klachten hadden, dus ik snap je twijfel. Maar alle negatieve aspecten wegen voor mij niet op tegen de resultaten die ik boek. Liever een paar maanden tijd investeren, dan me de rest van mijn leven waardeloos te voelen.
zaterdag 16 december 2017 om 16:57
heel veel dank. ik ga volgende week bij mijn huisarts vragen om een VERS training individueel en als dat niet bestaat ga ik me aanmelden bij een (andere) Ggz voor Vers training. Ik wil ook gewoon niet meer bij die ene GGZ... heb daar slechte ervaringen en wil gewoon niet meer bij die mensen en dan in een groep. Een VERS groep bij een andere instelling lijkt me al beter te doen. Ik ga het toch maar doen dan...
zaterdag 16 december 2017 om 19:24
Je zou ook een heftige vorm van PMS kunnen hebben! Ik heb erg nare gedachtes voor mijn menstruatie. Leegte, eenzaamheid, zwart zien. Zodra de menstruatie er is gaat het weg. Ik heb borderlinetrekjes en PTSS... De PTSS is chronisch en ik ben erg prikkelgevoelig... Helaas ben ik ook hoogbegaafd er ervaar dat als een last...
Ik zit in de pre overgang en door de hormonen gaat het allemaal ruk..
Groepstraining was niks voor mij, heb het gedaan maar loop nu bij een psycholoog en die gesprekken helpen mij veel beter. In de groep ging ik mij als therapeut gedragen en had voor iedereen een oplossing.
Ik zit in de pre overgang en door de hormonen gaat het allemaal ruk..
Groepstraining was niks voor mij, heb het gedaan maar loop nu bij een psycholoog en die gesprekken helpen mij veel beter. In de groep ging ik mij als therapeut gedragen en had voor iedereen een oplossing.
zondag 17 december 2017 om 19:40
Ik herken dit heel erg... en snap ook heel goed je weerstand tegen ggz en groepstherapie. De nog veel ziekere mensen inderdaad. Maar het klinkt ook alsof je niet voldoende gaat hebben aan alleen de huisarts als achtervang. Lastig.. iets van een emotieregulatie therapie, zou dat helpend kunnen zijn? Het zou mooi zijn als je die ergens individueel kunt gaan volgen.
dinsdag 19 december 2017 om 10:36
Dank voor jullie reacties, echt heel verhelderend. En ik ga beseffen dat ik moet accepteren dat ik een borderliner ben (en daarnaast nog veel meer). Ik ben bij mijn huisarts geweest en hij heeft mij direct, ter plekke, aangemeld bij een grote GGZ instelling specifiek voor persoonlijkheidsstoornissen. Ik ga daar (over een paar weken) de intake doen en dan de therapie die zij voorstellen. Als dat VERS is, ga ik dat doen! ook als het op een onhandige tijd is, of met een groep die ik niet zie zitten. Ik heb er nu meer vertrouwen in dat het mij kan gaan helpen. Dank!
