verjaring zware mishandeling?

MarijeMarije schreef: ↑

17-01-2018 20:25

Goed advies van Nav.

Misschien kun je wel iets constructiefs met je boosheid doen; heb je psychologische hulp voor alles wat je met hem hebt mee gemaakt? Kun je deze boosheid gebruiken om meer los te komen en sterker te worden? Ik denk te lezen dat je veel van jezelf opzij zet voor de goede band tussen ex en kind, kun je daarin wat meer voor jezelf gaan kiezen?

Dit is ook een goeie, denk ik!

inky12345 schreef: ↑

17-01-2018 18:38

Hij heeft me 3 keer mishandeld. De eerste keer toen ik 6 maanden zwanger was. De tweede en derde keer na de geboorte van ons kind. Na de laatste keer ben ik gevlucht met ons kind. Toen heeft hij mij bijna gewurgd. Echt bijna.
Die laatste keer zijn dus de buurvrouw en (op haar aanraden) de politie erbij gekomen. Beiden spraken op me in om aangifte te doen, maar ik durfde niet..

Allereerst wil ik je heel veel sterkte wensen de komende tijd, wat er ook speelt op dit moment. Hoop dat je een beetje sterker in je schoenen staat en je naar je eigen aandeel in deze situatie kan kijken. Is moeilijk maar denk je nu ook aan hoe het voor je kind zou zijn, mamma die even pappa gaat beschuldigen van zware mishandeling?? De kans dat kind geen contact meer met jou wil is niet uitgesloten zeker omdat kind nu al een sterke band met vader heeft lees ik, dan nog een akkefietje erbij halen van jaren geleden... Niet meer te bewijzen nee, de politie bewaart de melding -meer was het niet- uiterlijk 5 jaar. En hoe wil je dit alles uitleggen aan het kind in kwestie? Welke boodschap geef je daarmee af?

Toch kan ik het niet laten: pas was er ook een topic over buren/omstanders die niets doen als ze toch echt duidelijk kunnen horen en zien dat een vrouw thuis mishandeld wordt. Ook toen kwam ter sprake dat er mensen zijn die wel willen helpen maar het slachtoffer gaat gewoon weer terug naar de mishandelaar tot het volgende pak slaag en weigert aangifte te doen...
Begrijpelijk, uit angst doe je rare dingen, ik vind dat de politie gewoon tot vervolging over moet gaan of mw. het nou leuk vind of niet maar helaas werkt het niet zo.

Bij dat topic waar alle buren die 'niks deden' vervloekt werden dacht ik aan mijn vorige huis en wie weet was To mijn buurvrouw wel: de keren dat ik politie gebeld heb omdat ik (en mijn vriendin die ieder weekend bij me was) hoorde hoe ze de trap af werd geschopt, hoe ze in doodsangst gilde en nog enger: hoe stil het dan opeens was tot het weer verder ging.

Na een paar keer zei de politie ook tegen mij: je mag rustig bellen als het weer raak is maar dit adres is voor ons geen prioriteit; mw. kán vandaag nog terecht in een blijf van mijn lijf huis maar kiest voor haar vriendje. Ook als we erop wijzen dat het een wonder is dat haar ongeboren baby nog leeft. Ik zou me maar niet zo druk maken, ze moet eerst haar baby verliezen of haar leven want ja, ze houd nou eenmaal van hem en hij bedoelt het niet zo.
Bemoei je er niet mee want voor je het weet heb je zelf dagelijks problemen met die man, hij gebruikt makkelijk en veel geweld, ook elders.

Mijn vriendin en ik zeiden ja maar we kunnen hier toch niet gaan zitten luisteren hoe een zwangere en straks een net bevallen vrouw in elkaar gemept word? Advies: zet de muziek maar hard, dan hoor je het niet kan me voorstellen dat het heel akelig is om aan te moeten horen en zien.
Nog 2 keer politie gebeld toen het heel erg was, er is niemand gekomen. De volgende dag had buurvrouw haar arm in het gips.

Tóch weer politie gebeld, dit KON toch niet? We zouden kunnen klagen over geluidsoverlast, meer niet. Maar ja de gevolgen waren wel voor mij als dan elke dag mijn ruiten eruitlagen; ik was gewaarschuwd en ze wil het zelf, laat gaan aldus de agent die was gekomen.

Gelukkig kon ik kort daarop verhuizen, ik weet alleen van de mensen die mijn huis hebben gekocht dat de baby uit huis geplaatst was op een geheim adres, ook voor moeder. Omdat 'meneer' toen de nieuwe buren politie belden vlak na de geboorte van de baby met het kindje in zijn handen dreigde de baby tegen de muur te slaan als ze niet meteen vertrokken. Moeder riep alleen: hij bedoelt het niet zo hoor....

Ik kan het niet laten dit hier te vertellen, voelde me nogal aangesproken bij dat 'de buren deden niks'..
En nu, 12 jaar later omdat het nu wél uitkomt aangifte willen doen om je zin te krijgen?

Hoe denk je dat het voor je buren, familie, omgeving en ook de politie was, aan moeten zien hoe een zwangere vrouw haar meppende man weer om de hals vliegt nadat hij haar net alle hoeken van het huis hebt laten zien? Wees maar heel blij dat je je kind nog mag zien en ga geen dingen boven water halen waarvan een rechter ook kan denken 'het kind trekt erg naar vader, moeder beschermde haar kind zelfs niet toen het nog niet geboren was; dan zal er wel iets grondig mis zijn met moeder' en daarnaar handelen.

Ik hoop dat vrouwen die op dit moment in zo'n positie zitten dit lezen en besluiten toch maar aangifte te doen zolang er nog iets van te zien is door een arts omdat je anders wel degelijk de kans loopt je kind kwijt te raken.
En omdat ik vaker hoor dat niemand iets deed. Ja, politie bellen maar die willen dan dat je met ze meegaat. Terwijl HIJ sloeg. Is niet eerlijk.

Is het ook niet maar als je je zwanger in elkaar laat trappen en daar tig jaar later als het je uitkomt alsnog een stok van wil maken om een hond te slaan ben je echt heel raar bezig.

Hoe het met dat kindje van toen is wil ik liever niet weten Overigens een hele rustige buurt met veel jonge gezinnen, de buren aan de andere kant hebben ook regelmatig politie gebeld omdat HUN kinderen overstuur waren. Die ouders zeiden dan dat de buren een enge film op hadden staan met het geluid heel hard. Triester dan triest. Ik snap dat het moeilijk is maar eenmaal zwanger kies je ook voor je kind. Als je dan beslist dat je kind je minder waard is dan je vriend of man terwijl er hulp voor je neus staat heb je alle recht van spreken verloren.

Niet aardig van me dit alles maar ik merk dat ik me heel kwaad zit te maken en het idee dat mijn vroegere buurvrouw me nu zou vragen om even te komen getuigen wat een schoft HIJ was: nee, zou ik niet doen. Een half of heel jaar later nog wel maar na zoveel jaar? Ze hield gewoon meer van die man dan van haar kind. Dat is de andere kant van de medaille en die zie je dan ook.

Lenn en een ieder die dit leest: je kunt voortaan ook Veilig Thuis voor zo'n situatie. Die zijn ook 24 uur per dag bereikbaar voor crisissen. Gewoon een tip. Die kunnen natuurlijk ook niet toveren, maar wel vanaf een andere kant insteken. Aan het eind van de dag kiest iemand zelf hoe hij/zij wil leven en dat mag ook. Maar niet als er kinderen in het spel zijn, dat is anders. Dat hoort men niet toe te staan, dat is te gek voor woorden. VT kan bijvoorbeeld samen met politie een Tijdelijk Huisverbod opleggen aan de dader en hulpverlening verplichten aan beide partijen, zeker als er kinderen bij betrokken zijn (al dan niet in de buik van moeder). Als er binnen 48 uur na geweldpleging hulp beschikbaar is, is het effect het grootst. Hoe sneller, hoe beter.

De politie is er voor strafzaken, huiselijk geweld is vaak meer een hulpverleningskwestie, eventueel in COMBINATIE met een strafzaak. Dat is tenminste mijn ervaring.

Nogmaals: ook VT kan niet toveren, maar het is nog een andere hulplijn die er net even anders naar kijkt. Je mag daar anoniem melding maken, net als bij de politie.

Heeft de politie toentertijd ook geen zorgmeldingen opgemaakt?! :o

Nav__ schreef: ↑

17-01-2018 21:51

Lenn en een ieder die dit leest: je kunt voortaan ook Veilig Thuis voor zo'n situatie. Die zijn ook 24 uur per dag bereikbaar voor crisissen. Gewoon een tip. Die kunnen natuurlijk ook niet toveren, maar wel vanaf een andere kant insteken. Aan het eind van de dag kiest iemand zelf hoe hij/zij wil leven en dat mag ook. Maar niet als er kinderen in het spel zijn, dat is anders. Dat hoort men niet toe te staan, dat is te gek voor woorden. VT kan bijvoorbeeld samen met politie een Tijdelijk Huisverbod opleggen aan de dader en hulpverlening verplichten aan beide partijen, zeker als er kinderen bij betrokken zijn (al dan niet in de buik van moeder). Als er binnen 48 uur na geweldpleging hulp beschikbaar is, is het effect het grootst. Hoe sneller, hoe beter.

De politie is er voor strafzaken, huiselijk geweld is vaak meer een hulpverleningskwestie, eventueel in COMBINATIE met een strafzaak. Dat is tenminste mijn ervaring.

Nogmaals: ook VT kan niet toveren, maar het is nog een andere hulplijn die er net even anders naar kijkt. Je mag daar anoniem melding maken, net als bij de politie.

Heeft de politie toentertijd ook geen zorgmeldingen opgemaakt?! :o

Geen idee, volgens de politie was het gewoon afwachten tot het een keer goed mis ging: ze konden haar niet dwingen mee te gaan naar een veilige plaats. Twee volwassen mensen en ruzie maken is niet verboden, herrie maken wel daar konden we over klagen. Mw. ontkende uiteindelijk dat ze mishandeld werd, ze hielden wel van stoeien, voor de lol
Alleen de eerste twee keren vertelde ze dat ze geslagen werd MAAR hij dronk niet meer de derde keer dat we belden, het zou niet meer gebeuren. Dan houd het echt op hoor!

Toen het kindje eenmaal geboren is ben ik vlak daarna verhuisd en omdat er nog weleens post op dat adres kwam die mijn vriendin dan ophaalde af en toe hoorde ze dat het kindje vrij snel weggehaald is door Jeugdzorg.
Geen idee wie Jeugdzorg ingeschakeld had: destijds heb ik nog wel de Kinderbescherming gebeld en die zeiden dat dat kind nergens veiliger zat dan in de buik van moeder... geen verzinsel. En dat ik meerdere malen politie had gebeld, er was een uitweg geboden: meer kon ik toch niet doen als ze weigerde onder begeleiding van de politie haar spullen te pakken en te maken dat ze wegkwam? Gaf me een vieze smaak in mijn mond maar zo was het wel gegaan.
Jeugdzorg was ook geen optie volgens hun omdat het kind nog niet eens geboren was, maar ze zouden een aantekening maken van de melding.
Verder geen info: privacy.

Wel zeiden ze dat we niet meer konden doen dan de politie bellen en dat we ons vooral niet schuldig moesten voelen, zoveel vrouwen lieten zich mishandelen en ook vanuit blijf van mijn lijf huizen weer ophalen door hun vriendje als hij weer nuchter was en spijt had.
Soms is er niets aan te doen, zeker niet als de politie aan de deur komt en mw. zelf zegt dat ze een potje aan het stoeien waren, mag dat ook al niet meer? Ik stond er heel raar van te kijken maar dat komt dus echt veel voor aldus de Kinderbescherming (meer dan 10 jaar geleden, weet niet hoe het nu is?)

Ik weet wel wat ik met mijn eigen ogen gezien heb: een vrouw die staat te smeken of de politie weg wil gaan, niks aan de hand en nee ze deed geen aangifte. Ze begreep waarom vriend boos was en zijn hand uitschoot, daarom een bloedneus. Wat we daarna hoorden was ws de luidruchtige goedmaaksex omdat zijn hand harder was uitgeschoten dan de bedoeling was. Tsja...

Het zal meegeholpen hebben dat ze al bekend waren bij politie dat de baby zo snel op een geheim adres is ondergebracht en beide ouders het kindje niet meer mochten zien maar pas toen het kindje er was werd de situatie anders. Daar had mw. niet op gerekend denk ik. Wat zou zo iemand denken, dat kind is mijn eigendom en ik mag ermee doen wat ik wil? Ik snap het gewoon niet. Wil het ook niet snappen...

Overigens kan je niet zomaar Veilig Thuis bellen en een melding doen, ook dat heb ik van dichtbij meegemaakt en het eerste wat de dame van Veilig Thuis zei tegen de meppende ouders: je buren maken zich ernstige zorgen, niet alleen de kinderarts
Er was ze BELOOFD dat ze anoniem zouden blijven. Als je links en rechts buren hebt en beide buren maakten zich zorgen hoef je geen genie te zijn om te bedenken wie die buren waren.
Ik heb er wel van geleerd dat ik als er ooit weer zoiets gebeurd ik 1x politie bel, vertel dat dit vaker gebeurt en als mw. besluit bij haar lief te blijven prima: maar dan bel ik voor geluidsoverlast.

Zoals ik eerder al zei: het was ook een reactie op een topic over mishandelde vrouwen die woedend waren dat de buren niet ingrepen...
Dan wel het hele verhaal vertellen, al zullen er ook mensen zijn die zelfs niet 1x de politie bellen. Dan moet je zelf voor je kind vechten m.i.

Kinderen mogen zelf ook kiezen, je staat er raar van te kijken wat er opeens naar bovenkomt (zonder bewijs) als een kind na de 12e verjaardag bij de andere ouder, de vader dus wil gaan wonen. Ook dan wordt er (soms onterecht) aangenomen door de rechter dat dat een ultieme poging is om te voorkomen dat kind bij vader gaat wonen. Waarmee moeder kind nog een stuk verder van zich afduwt..

Moeder moet inderdaad ook hulp accepteren, lukt dat niet omdat ze gewoon niet inziet wat er mis is maar blijft herhalen: ik hou zoveel van hem, of alles is zijn schuld, ik heb niks verkeerd gedaan en mijn buren zijn bemoeiziek, iedereen heeft weleens ruzie blabla dan zit er soms niets anders op dan het kind in veiligheid te brengen. Voorlopig, uiteindelijk heeft een kind beide ouders nodig. Evenveel, het zou ideaal zijn als na een scheiding de zorg 50/50 verdeeld kan worden naar mijn idee.
Veel wraakzuchtige ouders denken daar anders over jammer genoeg en dan moet de rechter de knoop doorhakken.

Nou ja, in het geval van die buren van mij is de baby snel in veiligheid gebracht, niet alle moeders zetten hun kind op nr.1
Dat blijkt toch wel als een moeder nog staat te roepen: niks aan de hand als haar vriend haar baby tegen de muur dreigt te slaan als een vuile dweil... ik neem aan dat dat ook de reden is dat het baby'tje in bescherming is genomen tegen BEIDE ouders. Niet alleen vader was fout, moeder gaf hem A. een baby om dat allemaal te kunnen doen en B. deed geen aangifte, werkte niet mee, wilde niet weg en praatte alles wat krom was recht.