Werk & Studie
alle pijlers
Wanneer ben je financieel onafhankelijk?
woensdag 24 januari 2018 om 18:50
donderdag 25 januari 2018 om 08:30
Dit. Zou dolgraag normaal willen werken, zoals dat voor velen de normaalste zaak van de wereld is.Solomio schreef: ↑25-01-2018 06:47Alleen mensen met genoeg geld beweren dat ze niet in geld geïnteresseerd zijn.
En toch vermoed ik dat jij in deze post mede op mij doelt.
Hoewel ik geen chiazaad koop.
Ik ben jaloers op mensen die kunnen werken, maar niet vanwege het geld, maar vanwege andere dingen.
Heb echter deze week te horen gekregen van mijn therapeut, dat dat er voor mij helaas niet in zit. Dat was behoorlijk slikken.
Financieel onafhankelijk? Voor geen ene meter.
donderdag 25 januari 2018 om 09:19
Ik werk parttime en verdien daarmee anderhalf keer modaal. Dat maakt me financieel onafhankelijk van mijn partner. Ik ben echter wel in de zorgverdeling afhankelijk van mijn partner, wij zouden onze banen zonder elkaar niet of zeer moeilijk kunnen combineren met onze kinderen.
We hebben geen geldzorgen en weinig andere zorgen. Dat maakt het makkelijk om creatief ons leven in te delen. We organiseren alles zo dat we veel bij onze kinderen kunnen zijn, ze een rustige en toch ervaringrijke jeugd kunnen geven, en tegelijkertijd zelf uitdagende banen kunnen hebben. Dat biedt onze kinderen ook optimale kansen voor hun toekomst.
Dat is allemaal geen verdienste, het is een product van de jeugd die we zelf hebben gehad. We zijn opgeklommen middenstandskinderen, eerste generatie WO-ers. We hadden de mazzel om op te groeien in een tijd waarin er maatschappelijk gezien meer aandacht en financiële ruimte was om te gaan studeren. Ik denk dat de huidige middenstandskinderen minder kans hebben om op te klimmen dan wij. Het aangaan van een lening is een onoverzienbaar risico voor groepen mensen met minder geld en dus minder cognitieve ruimte. Het zal vermoedelijk psychologisch effect hebben op de keuze op te klimmen.
Rijk of arm zijn is maar zeer beperkt een keuze. Rijk of arm zijn beïnvloedt je vermogen om keuzes te maken zo sterk dat alleen impulsen van buitenaf daar iets in kunnen veranderen. Oordelen over andermans keuzes is daarmee dan ook zinloos: het zijn immers niet echt keuzes, het is oorzaak en gevolg. En die twee scheiden van daadwerkelijke keuzes, dát kan verschil maken. Maar dat is heel lastig.
We hebben geen geldzorgen en weinig andere zorgen. Dat maakt het makkelijk om creatief ons leven in te delen. We organiseren alles zo dat we veel bij onze kinderen kunnen zijn, ze een rustige en toch ervaringrijke jeugd kunnen geven, en tegelijkertijd zelf uitdagende banen kunnen hebben. Dat biedt onze kinderen ook optimale kansen voor hun toekomst.
Dat is allemaal geen verdienste, het is een product van de jeugd die we zelf hebben gehad. We zijn opgeklommen middenstandskinderen, eerste generatie WO-ers. We hadden de mazzel om op te groeien in een tijd waarin er maatschappelijk gezien meer aandacht en financiële ruimte was om te gaan studeren. Ik denk dat de huidige middenstandskinderen minder kans hebben om op te klimmen dan wij. Het aangaan van een lening is een onoverzienbaar risico voor groepen mensen met minder geld en dus minder cognitieve ruimte. Het zal vermoedelijk psychologisch effect hebben op de keuze op te klimmen.
Rijk of arm zijn is maar zeer beperkt een keuze. Rijk of arm zijn beïnvloedt je vermogen om keuzes te maken zo sterk dat alleen impulsen van buitenaf daar iets in kunnen veranderen. Oordelen over andermans keuzes is daarmee dan ook zinloos: het zijn immers niet echt keuzes, het is oorzaak en gevolg. En die twee scheiden van daadwerkelijke keuzes, dát kan verschil maken. Maar dat is heel lastig.
donderdag 25 januari 2018 om 10:16
En dat voelt zwaar klote. Ik weet er alles van. Er wordt zoveel onzin verteld over financieel afhankelijken. Alsof het allemaal huismoeders zijn in een luxe positie met een werkende man.lisaviva schreef: ↑25-01-2018 08:30Dit. Zou dolgraag normaal willen werken, zoals dat voor velen de normaalste zaak van de wereld is.
Heb echter deze week te horen gekregen van mijn therapeut, dat dat er voor mij helaas niet in zit. Dat was behoorlijk slikken.
Financieel onafhankelijk? Voor geen ene meter.
Kon ik maar gewoon werken, net als veel anderen, in plaats van mijn klauw te moeten ophouden bij het UWV en de aanvullende bijstand
zodat ik rond kon komen van meer dan 50 euro per week (eten, drinken, hygiëne, kleding, schoenen. Kapper en zo heb ik allang geschrapt) na aftrek van de vaste lasten.
donderdag 25 januari 2018 om 10:23
https://www.vpro.nl/programmas/tegenlic ... an-nu.htmlN00R85 schreef: ↑25-01-2018 06:34Wat ik wel bijzonder vind, zijn van die types die 'niet streven naar materiële zaken', weinig tot niet werken en zich oh zo verheven voelen boven de werkende medemens.
Allemaal tot daaraan toe. Maar het kromme is, dat ze dan wél iedere dag geld uitgeven. Ze wonen gewoon in een huis, waar de kachel brandt, ze eten iedere dag soyayoghurt met chiazaad, gaan naar de biologische markt om voor 4 euro een minibloemkool te kopen.
Maar geld? Nee hoor, daar zijn ze niet in geïnteresseerd. Dat ze anderen vóór hen laten werken, omdat er toch echt geld verdiend moet worden, lijkt langs hen heen te gaan. Zulk bizar wereldvreemd gedrag vind ik dat. En maar neerbuigend doen over anderen die hun kinderen 'dumpen'. Ja, om jouw f*cking biologische bloemkool te betalen.
Zulke types bedoel je. Maar dat is echt een ontzettende minderheid hoor (wellicht wel relatief luid), dus mi niet erg relevant in deze discussie.
donderdag 25 januari 2018 om 10:25
Hoe groot is die groep (grotendeels) arbeidsongeschikten dan statistisch gezien binnen die groep economisch onzelfstandige vrouwen? Ik mag hopen dat het gros daarvan gewoon gezond en grotendeels arbeidsgeschikt is..quattro-stagioni schreef: ↑25-01-2018 10:16En dat voelt zwaar klote. Ik weet er alles van. Er wordt zoveel onzin verteld over financieel afhankelijken. Alsof het allemaal huismoeders zijn in een luxe positie met een werkende man.
Kon ik maar gewoon werken, net als veel anderen, in plaats van mijn klauw te moeten ophouden bij het UWV en de aanvullende bijstand
donderdag 25 januari 2018 om 10:31
quattro-stagioni schreef: ↑25-01-2018 10:16En dat voelt zwaar klote. Ik weet er alles van. Er wordt zoveel onzin verteld over financieel afhankelijken. Alsof het allemaal huismoeders zijn in een luxe positie met een werkende man.
Kon ik maar gewoon werken, net als veel anderen, in plaats van mijn klauw te moeten ophouden bij het UWV en de aanvullende bijstand
Ik tel mijn zegeningen: mijn man harkt ons inkomen binnen en heeft me op het hart gedrukt dat hij dat echt, echt, echt niet erg vindt, de schat.
Hij ziet andere talenten in mij. Ik nog niet zo, het is redelijk funest voor je zelfvertrouwen.
donderdag 25 januari 2018 om 10:31
.pejeka schreef: ↑24-01-2018 19:11Ik vind het eerder schokkend dat vrijwel iedereen er tegenwoordig van uit lijkt te gaan dat een relatie slechts kortstondig is en dat de eerste zorg dus moet zijn rekening te houden met het ophouden van die relatie. Als mensen net zo veel zorg zouden besteden aan het aangaan en in stand houden van een relatie, zouden er volgens mij stukken minder gebroken relaties (met alle gevolgen van dien) zijn. Of moeten we het écht normaal gaan vinden dat het merendeel van de relaties tegenwoordig op de klippen loopt en dus "de norm" gaat zijn?
Mijn moeder, die inmiddels ruim 55 jaar gelukkig getrouwd is met mijn vader, heeft lange tijd in een winkel gewerkt. Daar kwamen veel vrouwen solliciteren, die 'ineens' zelf geld moesten gaan verdienen, omdat ze gingen scheiden. Zodoende heeft mijn moeder mij altijd op het hart gedrukt om te blijven werken, ook al heb ik nog zo'n fijne relatie. En eerlijk? IK ben ook niet geschikt om thuis te zitten.
Verder ben ik financieel onafhankelijk, in zoverre dat ik dus meer verdien dan het bijstandsminimum met m'n parttimebaan. Mochten man en ik uit elkaar gaan, zullen we allebei te maken hebben met een armoedeval, want we zijn wel gewoon afhankelijk van elkaars inkomen. Hij verdient meer dan ik met zijn parttime baan, dus zal er minder last van hebben.
Later is nu
donderdag 25 januari 2018 om 10:37
Maar dan is zo goed als geen enkele ouder met kinderen in de crecheleeftijd economisch onafhankelijk. Want vrijwel niemand verdient netto een dusdanig hoog inkomen dat je er bijvoorbeeld zo 3000 euro voor de crèche voor je drie bloedjes van kunt aftikken en dan nog genoeg overhoudt om de rest van je leven te kunnen bekostigen.Miss-Pippilotta schreef: ↑24-01-2018 22:03Dit vind ik juist een bijzondere gedachtengang...
Het gaat er toch niet om of je er recht op hebt of geen recht op hebt bij deze vraagstelling?
Het gaat er om of je toeslagen of uitkeringen nodig hebt om rond te kunnen komen?
Als je zonder zorgtoeslag, huurtoeslag of kinderopvangtoeslag niet rond kunt komen ben je dus niet onafhankelijk / zelfstandig.
Je hebt geld van een ander persoon of instantie nodig om rond te kunnen komen en je huis en rekeningen te kunnen betalen.
Dat staat helemaal los van het feit dat iemand RECHT heeft op bepaalde toeslagen / alimentatie e.d.
Pas als je ook zonder die toeslagen en zonder partner/familie (dus in je eentje) rond kunt komen iedere maand ben je financieel onafhankelijk / economisch zelfstandig.
Zeker als je ook nog eens bedenkt dat hoe hoger je bruto salaris wordt, hoe minder je dat in je netto salaris terugziet.
Am Yisrael Chai!
donderdag 25 januari 2018 om 10:38
.
Sja, dan moet je dus wel beide zorgen voor een inkomen boven bijstandniveau. Zeker als je trouwt, want anders is de (meest) verdiendende partner gewoon degene die PA betaalt. Omdat er sámen is besloten dat een partner meer zou verdienen en de ander (kennelijk) meer zorg op zich zou nemen.
Later is nu
donderdag 25 januari 2018 om 10:47
Goh wat schokkend, enige vorm van risicomanagement toepassen in je leven. Ik vind het zelf gewoon een fijn gevoel om handvaten te hebben om met verschillende scenario's uit de voeten te kunnen. Dus ook voor scenario's die een wending aan ons leven kunnen geven terwijl we nog wel bij elkaar zijn.pejeka schreef: ↑24-01-2018 19:11Ik vind het eerder schokkend dat vrijwel iedereen er tegenwoordig van uit lijkt te gaan dat een relatie slechts kortstondig is en dat de eerste zorg dus moet zijn rekening te houden met het ophouden van die relatie. Als mensen net zo veel zorg zouden besteden aan het aangaan en in stand houden van een relatie, zouden er volgens mij stukken minder gebroken relaties (met alle gevolgen van dien) zijn. Of moeten we het écht normaal gaan vinden dat het merendeel van de relaties tegenwoordig op de klippen loopt en dus "de norm" gaat zijn?
donderdag 25 januari 2018 om 10:51
Ik vind de mening van Pejeka wel erg bijzonder. Als moeder mag je liever niet werken maar moet je de huisvrouw met interessante bezigheden uithangen maar wel om 3 uur klaar zitten met de koekjes en de thee. Uiteraard nadat je tussen al je interessante bezigheden door ervoor gezorgd hebt dat er geen stof op je plinten ligt.
Maar als je kostwinner je dan dumpt voor zijn geile secretaresse, mag je vervolgens ook geen alimentatie.
Het lijkt er verdomd veel op dat Pejeka gewoon nogal een vrouwenhater is, want een erg leuk leven wenst hij vrouwen sowieso niet toe.
Maar als je kostwinner je dan dumpt voor zijn geile secretaresse, mag je vervolgens ook geen alimentatie.
Het lijkt er verdomd veel op dat Pejeka gewoon nogal een vrouwenhater is, want een erg leuk leven wenst hij vrouwen sowieso niet toe.
Am Yisrael Chai!
donderdag 25 januari 2018 om 11:01
Economisch zelfstandig is niet per se dat je in je eentje de lasten voor je kinderen zou moeten kunnen dragen hè. En ja ik weet dat je het over economisch onafhankelijk hebt, maar je hebt het ondertussen wel weer over afhankelijkheid van een inkomen, dus gebruik even een iets concretere definitie.fashionvictim schreef: ↑25-01-2018 10:37Maar dan is zo goed als geen enkele ouder met kinderen in de crecheleeftijd economisch onafhankelijk. Want vrijwel niemand verdient netto een dusdanig hoog inkomen dat je er bijvoorbeeld zo 3000 euro voor de crèche voor je drie bloedjes van kunt aftikken en dan nog genoeg overhoudt om de rest van je leven te kunnen bekostigen.
Zeker als je ook nog eens bedenkt dat hoe hoger je bruto salaris wordt, hoe minder je dat in je netto salaris terugziet.
Maar dan nog, als je op dat punt gaat scheiden zou je met een mediator om de tafel moeten gaan zitten voor een maatwerkoplossing (eventueel een tijdelijke, puur voor de crechefase). Maximaal aftikken voor de crèche en allebei ondertussen minimaal 40+u werken om die kosten te kunnen dragen is waarschijnlijk voor geen van de partijen een gunstige oplossing.
Vraag me af wat hij dan vindt homostellen die trouwen en kinderen krijgen. Moet er dan ook 1 persoon zich schikken naar de rol van kostwinner en de ander naar de rol van huismoeder?fashionvictim schreef: ↑25-01-2018 10:51Ik vind de mening van Pejeka wel erg bijzonder. Als moeder mag je liever niet werken maar moet je de huisvrouw met interessante bezigheden uithangen maar wel om 3 uur klaar zitten met de koekjes en de thee. Uiteraard nadat je tussen al je interessante bezigheden door ervoor gezorgd hebt dat er geen stof op je plinten ligt.
Maar als je kostwinner je dan dumpt voor zijn geile secretaresse, mag je vervolgens ook geen alimentatie.
Het lijkt er verdomd veel op dat Pejeka gewoon nogal een vrouwenhater is, want een erg leuk leven wenst hij vrouwen sowieso niet toe.
Nou ja eigenlijk ben ik niet oprecht benieuwd qua bijdrage aan dit topic, want hij weet ongetwijfeld wel weer iets kroms en stars op de proppen te komen. Dat het niet de bedoeling is dat die mensen überhaupt trouwen en kinderen krijgen of zo.
donderdag 25 januari 2018 om 11:06
Waarom zou je als vrouw geen zinvol, interessant en uitdagend werk kunnen doen en daar gewoon fatsoenlijk voor betaald krijgen? Ik vind hobby's en vrijwilligerswerk hartstikke mooi en zinvol, maar krijg toch liever betaald voor mijn inzet. Ook geen heel gekke eis als je bedenkt dat je twintig jaar naar school bent geweest om iets te kunnen bijdragen.
donderdag 25 januari 2018 om 11:36
Vind je het ook schokkend dat mensen een overlijdensrisicoverzekering op hun huis afsluiten en zich laten verzekeren tegen brand? Want de kans dat je tijdens de looptijd van die verzekeringen te maken krijgt met die overleden partner of die brand is vele malen kleiner dan dat je relatie op de klippen loopt.pejeka schreef: ↑24-01-2018 19:11Ik vind het eerder schokkend dat vrijwel iedereen er tegenwoordig van uit lijkt te gaan dat een relatie slechts kortstondig is en dat de eerste zorg dus moet zijn rekening te houden met het ophouden van die relatie. Als mensen net zo veel zorg zouden besteden aan het aangaan en in stand houden van een relatie, zouden er volgens mij stukken minder gebroken relaties (met alle gevolgen van dien) zijn. Of moeten we het écht normaal gaan vinden dat het merendeel van de relaties tegenwoordig op de klippen loopt en dus "de norm" gaat zijn?
Wanneer vind jij iets normaal, is dat het statistische normaal? Want in dat geval is rekening houden met het feit dat veel relaties niet duren tot de dood erg verstandig. Ergens geen rekening mee houden omdat het niet jouw norm is, is tamelijk onverstandig.
Voor een relatie heb je 2 personen nodig, wat betekent dat je zelf maar invloed hebt op één van deze twee personen (namelijk jezelf). Wat die ander doet / uitspookt / voor verborgen motieven of razende hormonen heeft, dat kun je niet managen. De mensen (vrouwen!) die dat wel proberen hebben er zowat een fulltime taak aan en dan nog (of juist) kan het hopeloos misgaan.
De jaren '70 hebben gebeld, ze missen je, pejeka.
donderdag 25 januari 2018 om 11:50
Ehm, ik reageerde gewoon op iemand anders (jij misschien?) die stelde dat je sowieso nooit onafhankelijk was als je afhankelijk was van toeslagen.MargjeM schreef: ↑25-01-2018 11:01Economisch zelfstandig is niet per se dat je in je eentje de lasten voor je kinderen zou moeten kunnen dragen hè. En ja ik weet dat je het over economisch onafhankelijk hebt, maar je hebt het ondertussen wel weer over afhankelijkheid van een inkomen, dus gebruik even een iets concretere definitie.
Maar dan nog, als je op dat punt gaat scheiden zou je met een mediator om de tafel moeten gaan zitten voor een maatwerkoplossing (eventueel een tijdelijke, puur voor de crechefase). Maximaal aftikken voor de crèche en allebei ondertussen minimaal 40+u werken om die kosten te kunnen dragen is waarschijnlijk voor geen van de partijen een gunstige oplossing.
Maar tenzij je meer dan 10.000 bruto verdient kan geen enkele ouder zonder kinderopvangtoeslag. Dat is nu eenmaal hoe hier in Nederland het kinderopvangsysteem geregeld is. In andere landen is kinderopvang gratis of veel goedkoper en gaat dat geld dat de overheid besteed aan kinderopvangtoeslag niet naar de ouders, maar naar de opvang.
Ik ben het dus gewoon niet eens met de stelling dat kinderopvangtoeslag ontvangen maakt dat je niet economisch zelfstandig of onafhankelijk bent.
Am Yisrael Chai!
donderdag 25 januari 2018 om 12:09
Ja.
Zijn mijn woorden nu zo moeilijk te begrijpen? Ik hoef niet te werken en ja, ik begrijp dat mijn positie zeer uitzonderlijk is, maar het is hoe het er staat.
donderdag 25 januari 2018 om 15:13
Ik heb ook geen kinderen en ik hoef ze ook niet. Nooit het nut van ingezien.aviv_13 schreef: ↑24-01-2018 23:26Ik zou dan maar geen kinderen krijgen, want emotionele onafhankelijk kan je dan wel schudden. Als het met je kind niet goed gaat, voel je je als ouder ook niet jofel, zijn ze blij ben je zelf nog blijer.
Oud worden en fysiek aftakelen is ook niet aan te bevelen, zelfs als je goed in de slappe was dit word je knap afhankelijk.
Om al die vier pijlers na te streven, klinkt mij als een recept voor eenzaamheid.
Ik heb een groot deel van de tijd die ik minder werk gestoken in kennis over voeding en training en die pas ik toe. Dat fysiek aftakelen is met de juiste voeding en training en op zijn tijd een goede massage echt wel in grote mate te beperken. Alles wat ik kan doen is mijn best, op externe factoren heb ik toch geen invloed, maar dat is geen reden om niet mijn best te doen.
Ik word er ook niet eenzaam van, dat is een gevoel en dat ken ik niet, wel sta ik vaak alleen in mijn doen en denken, maar dat wil niet zeggen dat ik alleen door het leven ga. Ik dring anderen mijn manier van doen en denken ook niet aan een ander op.
donderdag 25 januari 2018 om 17:40
Gaf je wel mooi de kans om weer over je stokpaardje uit te weiden.Blondie456 schreef: ↑25-01-2018 17:34Nee hoor. Er zijn hier meerdere mensen die de naam blondie gebruiken. Met mezelf erbij 3 geloof ik en er is ook een oud blond.
