Relaties
alle pijlers
Zoon van partner
zondag 11 juni 2017 om 11:43
zondag 11 juni 2017 om 11:57
Als je met de kinderen van je partner te maken hebt dan kunnen er altijd dingen gebeuren, net als met je eigen kinderen, je kunt met zoveel mensen botsen of wat dan ook.L0t schreef: ↑10-06-2017 20:57Belachelijke term: stiefouder. In dit geval is daar geen sprake van. Het is de volwassen zoon van je vriend, niks meer niks minder. Het enige wat je kan doen, is je vriend steunen wanneer er gedoe is, maar voor de rest heb je even geen enkele zeggenschap over zijn zoon. Het is te vergelijken met een goede vriendin die kinderen heeft, natuurlijk leef je mee met je vriendin als het niet goed gaat met een van de kinderen, maar verder hou je je er buiten.
Jullie hebben een relatie, prima, maar betrek daar niet de volwassen kinderen bij, die hebben namelijk niet zoveel met jou te maken. Als iemand je spullen stukmaakt, dan spreek je diegene daarop aan. In dit geval zijn het de spullen van je vriend, dus is het aan hem om hier iets van te zeggen.
Waarom vinden zogenaamde 'stiefouders' het toch vaak zo moeilijk om hun plek te weten. Je hebt verkering met hun vader, dat maakt niet dat zijn kinderen ineens jouw kinderen zijn, of dat je daar iets over te vertellen hebt.
Als dit van zo dichtbij gebeurt vind ik dat je je er zeker mee mag bemoeien.
Als jouw buurman bv een voor jou lelijke schutting plaatst zonder overleg dan mag je daarover zeiken, waarom niet tegen een stiefkind.
Heb ook een bijna volwassenen stiefzoon en er zijn genoeg tijden dat ik alleen met hem ben of dat hij mij ' lastig valt' ofbiets doet wat direct met mij te maken heeft
Tuurlijk zeg ik dan wat of onderneem aktie.
Ik ga niet wachten tot zijn vader thuis is.
Dus waar ligt de grens dan van het wel of niet as aanspreken, opvoeden..
Als ik TV beneden zit te kijken en stiefzoon komt op de bank zitten, pakt de afstandbediening en zapt zo over naar MTV dan zeg ik daar wat van, of dit nou opvoeden of niet is ik mag hem zeer zeker hierin op z'n plek zetten.
Steelt hij mijn geld dan wordt hij bij mij op t matje geroepen.
Last hij zijn geschoren haar in de douche op de muur plakken, zeg ik daar wat van, ik maak hier de douche schoon.
Zeurt zijn dat ie geen schoon shirt meer heeft dan zeg ik dat hij die nogmaals in de wasmand moet doen ipv ergens op zijn kamer te laten stinken.
Wil ik een croissant pakken en zie ik dat stiefzoon alles al op heeft gegeten dan vraag ik ernaar.
Geeft hij een grote mond omdat ik hem geen geld meer geef, dan geef ik de reden en zeg dat hij FF kalm aan moet doen met de grote mond.
Komt hij klagen over een vriend dan geef ik mijn mening als hij dat wilt.
Alles heeft ook helemaal of iig wat met opvoeding te maken.
Je kunt niet als een geest niks doen, zeggen of horen.
Ik ben er ook om voor hem te koken, heb hem getroost toen hij nog wat jonger was, heb gevochten om hem op een bepaalde school te krijgen, hij kreeg kleding, kusjes, liefde, aandacht, advies, voetbalschoenen alles wat je je kunt bedenken wat een kind nodig heeft.
Uiteraard ook van zijn vader maar ik ben niet moeilijk met geven in welke vorm dan ook dus ik ga nu niet mijn mond houden als het minder gaat.
En ken mijn stiefzoon ook pas vanaf dat hij al zeven of acht was.
woensdag 31 januari 2018 om 10:31
[quote=Knuffelheks post_id=28093093 time=1517390317 user_id=265461]
Ik denk nog steeds dat je je er niet mee moet bemoeien. Hij woont niet bij jou, je bent zijn moeder niet en hij is volwassen.
Hoe vader en moeder hier mee omgaan is hun zaak.
[/quote
Ik denk nog steeds dat je je er niet mee moet bemoeien. Hij woont niet bij jou, je bent zijn moeder niet en hij is volwassen.
Hoe vader en moeder hier mee omgaan is hun zaak.
[/quote
anoniem_178452 wijzigde dit bericht op 01-02-2018 08:18
61.74% gewijzigd
woensdag 31 januari 2018 om 10:41
tarataz schreef: ↑31-01-2018 10:31Dat klopt Knuffelheks. Ik wil mij er ook niet mee bemoeien. Ze zoeken het maar uit, mijn manier van aanpak is het niet maar dat is okay. Het zal uiteindelijk allemaal wel op zijn pootjes terecht komen. Of niet, maar ook dat is hun probleem.
Het gaat mij om ons en wat er door deze situaties tussen ons scheef loopt. Waar ik last van heb is dat ik steeds al die verhalen te horen krijg, een partner die zijn zorgen wil uiten en er duidelijk heel veel last van heeft. Als hij alleen stoom af zou willen blazen zou het nog okay zijn maar zegt letterlijk dat hij niet weet wat hij moet doen, dat hij zich afvraagt hoe het verder moet, hij vraagt wat ik ervan vind enzovoort. Maar als ik zeg wat ik ervan vindt lijkt hij niet geïnteresseerd. Het hele gedoe eeft effect op mij en onze relatie. Hoe ga ik daar mee om ?
Tegen hem zeggen wat je nu hier zegt.
woensdag 31 januari 2018 om 13:04
tarataz schreef: ↑31-01-2018 10:31
Als hij alleen stoom af zou willen blazen zou het nog okay zijn maar zegt letterlijk dat hij niet weet wat hij moet doen, dat hij zich afvraagt hoe het verder moet, hij vraagt wat ik ervan vind enzovoort. Maar als ik zeg wat ik ervan vindt lijkt hij niet geïnteresseerd. Het hele gedoe eeft effect op mij en onze relatie. Hoe ga ik daar mee om ?
Wat Nouschi zegt. Als stoom afblazen voor jou oké is, zou je elke keer dat hij erover begint de situatie kunnen benaderen alsof hij alleen stoom afblaast.
“Ik weer niet wat ik moet doen.”
- “Wat rot! Ik zou je graag goede raad geven maar ik weet het ook niet.”
“Wat vind jij ervan?”
- “Ik vind het zo vervelend. Ik weet het ook niet.”
Valideer zijn gevoel, en laat het probleem verder zoveel mogelijk daar waar het is. Bij hem (en zijn ex en zijn zoon).