Relaties
alle pijlers
Echt uitelkaar?
maandag 5 februari 2018 om 20:25
1,5 jaar geleden ontmoette ik mijn eerste en grote liefde op 27 jarige leeftijd.
2 kinderen heeft hij, waarvan de oudste van 14 bij hem woonde.
Na een aantal maanden gingen we al samenwonen, eniet is hij en zijn dochter bij mij ingetrokken.
Na een korte periode liet ik weten dat we regels moesten stellen, omdat die er niet waren. Gewoon normale regels zoals op tijd thuis, maar het avond eten afwassen, huiswerk maken en dan pas andere dingen doen etc.
Dit ging dus absoluut niet zonder slag of stoot, ze heeft absoluut geen zin in regeltjes en papa vind het erg moeilijk om consequent te zijn.
Maar waar het allemaal om gaat:
Begin vorig jaar hadden we jeugdzorg hier op de stoel staan, want zijn dochter had gezegd dat ze mishandeld werd door haar vader. Dit was dus absoluut een leugen. Toen hebben we haar verteld dat ze moest oppassen wat voor leugens ze allemaal verteld, maar verder heeft Papa er weinig mee gedaan.
Begin december zijn we op 10 min gesprek geweest, en werden ook al van allerlei beschuldigingen naar het hoofd geslingerd, waar niets van waar waren. Daar zit je dan met de bek vol tanden.
Op school is het ook eem drama, slechte cijfers, grote mond, geen respect tegen leerkrachten.
Daar hebben we haar toen voor gestraft, en heb haar toen duidelijk laten weten dat IK hier absoluut niet van gediend ben. Wel heb ik haar vanaf toen flink geholpen voor school, dagelijks overhoren voor toetsen en helpen met huiswerk.
De laatste weken heeft ze helemaal het K-woord (ziekte) uitgevonden en scheld ze ons uit voor K-mensen en als haar zusje hier is voor K-kind etc.
Dat woord willen we hier absoluut niet horen. Donderdag zijn we weer eens gebeld door school omdat mevrouw zich flink misdraagt, ze had met de laptop op de tafel geslagen etc.
Dus savonds hebben we haar daar flink op aan gesproken en toen werd het K-woord weer gebruikt en mijn vriend moest zijn bek houden en hele mik mak. Toen is ze gauw naar boven gegaan en heeft mijn vriend haar nageschreeuwd dat ze beter haar kon gaan gedragen en anders kan opdonderen.
Vrijdagochtend moest ze weer naar school, zijn we eruit gegaan, heb ik haar brood klaargemaakt en is ze eigenlijk zonder meer dan hoi te zeggen weggegaan.
Vrijdagmiddag werden we gebeld Door school, ze durft niet naar huis te komen want was bang dat ze weer eens in elkaar geschopt te worden.
Ik wist niet wat ik hoorde en was laaiend
We weten dat het puur een aandachtskwestie is. Zowieso ging ze niet eens naar haar toe, want ze was het weekend bij haar moeder, waar ze direct na school naar toe gaat.
Vrijdagavond is ze even thuis geweest en heb ik haar piekfijn verteld hoe ik er over dacht. Voor het eerst!
Heb tegen haar gezegd dat ik het niet pik zo mijn grote liefde te kijk te zetten en loos te beschuldigen. Heb haar gezegd dat ik er klaar mee was en dat als ze ooit zoiets nog weer liegt daar het gat van de deur is en dat ze er dan ook niet meer in komt. Toen ging ze huilend en boos weg.
Mijn vriend gaf mij groot gelijk.
Gisteren is ze thuis gekomen en hebben we weer met haar gesproken, maar natuurlijk werd ze weer laaiend, pakte haar spullen en riep dat ze naar mama ging. Toen zei ze ook nog even dat alles wat ze op school verteld had, waarheide was en ging ze weg.
In mijn ogen gewoon weer opnieuw beschuldigen.
Nou heb ik gisteravond gezegd tegen mijn vriend dat ik haar er niet meer in wil, iig de aankomende tijd niet. (Behalve weekenden, vakanties etc, net zoals andere dochter).
Hier was mijn vriend absoluut niet mee eens en zei dat hij dan ook weg gaat. Heb nog geprobeerd oplossingen te zoeken, en dat ik hem absoluut niet kwijt wil. Maar als ik haar er niet meer in laat, wil hij er ook niet meer in. Dat begrijp ik best. Maar kan niet begrijpen dat hij dit gewoon laat geworden. Heb in de papieren gelezen van de scheiding met zijn ex (moeder kids) dat ze ook in huwelijk had gestookt, en dat ze beide ouders tegen elkaar probeerde op te spelen.
Mijn ogen zijn hiermee wel weer geopend, wij waren namelijk met een kindje bezig, volgende week zou mijn vriend geopereerd worden om zijn sterilisatie ongedaan te laten maken en hadden enorm zin in de toekomst.
Wel waren we bang, want zijn oudste dochter houd er absoluut niet van om aandacht te delen en doet er alles aan om die te ontvangen, positief of negatief.
Maar nou heeft mijn vriend vandaag dus zijn spullen gepakt en is hij met zijn dochter bij zijn vader en moeder.
Ik weet dat ik ook zijn grote liefde ben en hij de mijne ook, wil echt niet zonder hem, maar wil haar er op dit moment ook niet bij.
Wat moet ik nou doen? Ben ik echt slecht bezig?
2 kinderen heeft hij, waarvan de oudste van 14 bij hem woonde.
Na een aantal maanden gingen we al samenwonen, eniet is hij en zijn dochter bij mij ingetrokken.
Na een korte periode liet ik weten dat we regels moesten stellen, omdat die er niet waren. Gewoon normale regels zoals op tijd thuis, maar het avond eten afwassen, huiswerk maken en dan pas andere dingen doen etc.
Dit ging dus absoluut niet zonder slag of stoot, ze heeft absoluut geen zin in regeltjes en papa vind het erg moeilijk om consequent te zijn.
Maar waar het allemaal om gaat:
Begin vorig jaar hadden we jeugdzorg hier op de stoel staan, want zijn dochter had gezegd dat ze mishandeld werd door haar vader. Dit was dus absoluut een leugen. Toen hebben we haar verteld dat ze moest oppassen wat voor leugens ze allemaal verteld, maar verder heeft Papa er weinig mee gedaan.
Begin december zijn we op 10 min gesprek geweest, en werden ook al van allerlei beschuldigingen naar het hoofd geslingerd, waar niets van waar waren. Daar zit je dan met de bek vol tanden.
Op school is het ook eem drama, slechte cijfers, grote mond, geen respect tegen leerkrachten.
Daar hebben we haar toen voor gestraft, en heb haar toen duidelijk laten weten dat IK hier absoluut niet van gediend ben. Wel heb ik haar vanaf toen flink geholpen voor school, dagelijks overhoren voor toetsen en helpen met huiswerk.
De laatste weken heeft ze helemaal het K-woord (ziekte) uitgevonden en scheld ze ons uit voor K-mensen en als haar zusje hier is voor K-kind etc.
Dat woord willen we hier absoluut niet horen. Donderdag zijn we weer eens gebeld door school omdat mevrouw zich flink misdraagt, ze had met de laptop op de tafel geslagen etc.
Dus savonds hebben we haar daar flink op aan gesproken en toen werd het K-woord weer gebruikt en mijn vriend moest zijn bek houden en hele mik mak. Toen is ze gauw naar boven gegaan en heeft mijn vriend haar nageschreeuwd dat ze beter haar kon gaan gedragen en anders kan opdonderen.
Vrijdagochtend moest ze weer naar school, zijn we eruit gegaan, heb ik haar brood klaargemaakt en is ze eigenlijk zonder meer dan hoi te zeggen weggegaan.
Vrijdagmiddag werden we gebeld Door school, ze durft niet naar huis te komen want was bang dat ze weer eens in elkaar geschopt te worden.
Ik wist niet wat ik hoorde en was laaiend
We weten dat het puur een aandachtskwestie is. Zowieso ging ze niet eens naar haar toe, want ze was het weekend bij haar moeder, waar ze direct na school naar toe gaat.
Vrijdagavond is ze even thuis geweest en heb ik haar piekfijn verteld hoe ik er over dacht. Voor het eerst!
Heb tegen haar gezegd dat ik het niet pik zo mijn grote liefde te kijk te zetten en loos te beschuldigen. Heb haar gezegd dat ik er klaar mee was en dat als ze ooit zoiets nog weer liegt daar het gat van de deur is en dat ze er dan ook niet meer in komt. Toen ging ze huilend en boos weg.
Mijn vriend gaf mij groot gelijk.
Gisteren is ze thuis gekomen en hebben we weer met haar gesproken, maar natuurlijk werd ze weer laaiend, pakte haar spullen en riep dat ze naar mama ging. Toen zei ze ook nog even dat alles wat ze op school verteld had, waarheide was en ging ze weg.
In mijn ogen gewoon weer opnieuw beschuldigen.
Nou heb ik gisteravond gezegd tegen mijn vriend dat ik haar er niet meer in wil, iig de aankomende tijd niet. (Behalve weekenden, vakanties etc, net zoals andere dochter).
Hier was mijn vriend absoluut niet mee eens en zei dat hij dan ook weg gaat. Heb nog geprobeerd oplossingen te zoeken, en dat ik hem absoluut niet kwijt wil. Maar als ik haar er niet meer in laat, wil hij er ook niet meer in. Dat begrijp ik best. Maar kan niet begrijpen dat hij dit gewoon laat geworden. Heb in de papieren gelezen van de scheiding met zijn ex (moeder kids) dat ze ook in huwelijk had gestookt, en dat ze beide ouders tegen elkaar probeerde op te spelen.
Mijn ogen zijn hiermee wel weer geopend, wij waren namelijk met een kindje bezig, volgende week zou mijn vriend geopereerd worden om zijn sterilisatie ongedaan te laten maken en hadden enorm zin in de toekomst.
Wel waren we bang, want zijn oudste dochter houd er absoluut niet van om aandacht te delen en doet er alles aan om die te ontvangen, positief of negatief.
Maar nou heeft mijn vriend vandaag dus zijn spullen gepakt en is hij met zijn dochter bij zijn vader en moeder.
Ik weet dat ik ook zijn grote liefde ben en hij de mijne ook, wil echt niet zonder hem, maar wil haar er op dit moment ook niet bij.
Wat moet ik nou doen? Ben ik echt slecht bezig?
maandag 5 februari 2018 om 20:30
1.5 jaar samen, direct gaan samenwonen, ook nog es zijn kinderen erbij én dan ook nog es direct zwanger willen worden samen.
Recept voor een catastroof.
Ga latten.
En leer ermee leven dat hij kinderen heeft uit een vorige relatie / vorige relaties.
Die ALTIJD voor zullen gaan op jou.
Ook al zijn het pubers met het nodige drama.
Recept voor een catastroof.
Ga latten.
En leer ermee leven dat hij kinderen heeft uit een vorige relatie / vorige relaties.
Die ALTIJD voor zullen gaan op jou.
Ook al zijn het pubers met het nodige drama.
maandag 5 februari 2018 om 20:39
Recept voor een catastrofe dit inderdaad
Je zou maar 14 zijn en je vader trekt direct bij zijn nieuwe 27-jarige vriendin in, die over je gaat moederen en ook nog gelijk een halfbroertje/zusje wil maken. Natuurlijk kan het gedrag niet door de beugel, maar ik heb echt met het kind te doen. Goed dat vader voor zijn kind heeft gekozen...
Je zou maar 14 zijn en je vader trekt direct bij zijn nieuwe 27-jarige vriendin in, die over je gaat moederen en ook nog gelijk een halfbroertje/zusje wil maken. Natuurlijk kan het gedrag niet door de beugel, maar ik heb echt met het kind te doen. Goed dat vader voor zijn kind heeft gekozen...
maandag 5 februari 2018 om 20:45
Jezus. Je bent heel slecht bezig. Bemoei je er niet mee. Verhaal komt heel ongeloofwaardig over trouwens (een evil kind die haar ouders' huwelijk kapot wil maken). Of je verhaal is overdreven of er is veel meer aan de hand in de dochter-vader dynamiek.
Niet meer samenwonen. Je bent krap 15 jaar ouder dan dochter, hoe oud is je vriend?
Niet meer samenwonen. Je bent krap 15 jaar ouder dan dochter, hoe oud is je vriend?
maandag 5 februari 2018 om 20:45
Het lijkt mij een heel goed idee als pa weer een plek zoekt voor hemzelf en zijn dochters. Als ik dochter was zou ik het ook niet pikken dat pa's nieuwe scharrel grote liefde bepaalt hoe het gaat. En jullie kunnen je plannen voor samenwonen en zelfgemaakte kindjes beter nog een paar jaar in de koelkast zetten.
maandag 5 februari 2018 om 20:47
maandag 5 februari 2018 om 20:56
Arme meid. Het gedrag van een kind is altijd een spiegel van het gedrag van de ouders. Met andere woorden : kijk eens naar jezelf en je vriend. Uit wat je beschrijft maak ik op dat ze zich niet gezien, niet gehoord en niet serieus genomen voelt. Dat is ook niet zo raar als je ziet wat de volwassenen in haar omgeving allemaal uithalen over haar hoofd heen. Ze zorgt er dus op haar onhandige en kinderlijke manier voor dat jullie haar wel móeten zien. Door zich te misdragen. De oplossing ligt bij jullie eigen gedrag. Wat moeten jullie veranderen om het leven van dit meisje weer een beetje leuk te maken ? Luister eens oprecht en zonder oordelen naar haar.
maandag 5 februari 2018 om 20:59
maandag 5 februari 2018 om 21:00
Papa en kind woonden bij opa en oma, ik had veel ruimte.
Kind zelf ermee gekomen om hier te komen wonen.
En ja er werd van mij zowel van vader als dochter verwacht dat ik me overal mee bemoeide. Ik bemoei me niet alleen met vervelende dingen, maar ook met leuke dingen en dingen om haar te helpen. Papa helpt kind niet met huiswerk, dat doe ik. Kind stelt dan ook zeer op prijs dat ik dan mee gaat naar school.
Als ik mij helemaal nergens mee bemoeide was het toch nog minder goed?
Kind zelf ermee gekomen om hier te komen wonen.
En ja er werd van mij zowel van vader als dochter verwacht dat ik me overal mee bemoeide. Ik bemoei me niet alleen met vervelende dingen, maar ook met leuke dingen en dingen om haar te helpen. Papa helpt kind niet met huiswerk, dat doe ik. Kind stelt dan ook zeer op prijs dat ik dan mee gaat naar school.
Als ik mij helemaal nergens mee bemoeide was het toch nog minder goed?
maandag 5 februari 2018 om 21:10
Ik heb dat niet zelf verzonnen. Het is een bekend gegeven in de kinderpsychologie. Ik denk dat TO er niet zoveel toe doet voor dit meisje. Ze heeft wel met TO te maken omdat ze samen in een huis wonen maar haar gedrag heeft denk ik vooral te maken met hoe haar vader en moeder met haar omgaan. In combinatie met de pubertijd.attribuutje schreef: ↑05-02-2018 20:59Ze zullen niet vanzelf rotkinderen worden, maar ze bestaan helaas wel, rotkinderen.
Spiegel van gedrag, poeh he, die kende ik nog niet Zonnebloem, vind het in dit geval ook niet helemaal op gaan, TO heeft het kind niet groot gebracht.
Professionele hulp is altijd een goed idee.
Wat TO betreft : ik zou lekker blijven latten. Je bespaard jezelf veel gedoe en je creëert wat afstand tussen jezelf en de problemen van je vriend met zijn kind.
anoniem_353847 wijzigde dit bericht op 05-02-2018 21:16
18.90% gewijzigd
maandag 5 februari 2018 om 21:16
Ik vind het vooral erg generaliserend, ieder kind is anders , ieder kind zal anders reageren. Wat maakt dat kinderen uit hetzelfde gezin, met praktisch dezelfde opvoeding, toch heel anders "uitpakken"?
En veel maakt het ook niet meer uit TO zal ermee moeten dealen, als dat dan latten moet gaan worden zij het zo.
En veel maakt het ook niet meer uit TO zal ermee moeten dealen, als dat dan latten moet gaan worden zij het zo.
die ik wilde bestaat al...
maandag 5 februari 2018 om 21:21
Generaliseren is soms nodig om tot een werkbaar uitgangspunt te komen om vandaar uit verder en meer individueel te kunnen gaan werken. Het kan sowieso geen kwaad om te kijken naar wat de volwassenen kunnen veranderen om de situatie te verbeteren.attribuutje schreef: ↑05-02-2018 21:16Ik vind het vooral erg generaliserend, ieder kind is anders , ieder kind zal anders reageren. Wat maakt dat kinderen uit hetzelfde gezin, met praktisch dezelfde opvoeding, toch heel anders "uitpakken"?
En veel maakt het ook niet meer uit TO zal ermee moeten dealen, als dat dan latten moet gaan worden zij het zo.
maandag 5 februari 2018 om 21:22
Verplaats je eens in haar situatie!
Pubers hebben het niet altijd makkelijk, is een onzekere tijd waarin je probeert uit te vinden wie je bent. Factor zoals een scheiding draagt daar niet aan bij.
Als de vriendin van je vader dan ook nog moeder gaat spelen en uiteindelijk tegen vader zegt, ik wil haar niet in huis.... hoe eenzaam en afgewezen zal ze zich voelen. Daardoor gaat ze nog harder overal tegen aan schoppen. Blijkbaar kan ze niet op een andere manier met de situatie om gaan of aandacht vragen. Bovendien zou ik het als puber ook niet pikken dat de nieuwe vriendin van mijn vader mij gaat bemoederen.
Tuurlijk zal ze zelf ook geen engel zijn. Ze heeft denk ik veel meegemaakt.
Je moet haar, of eigenlijk haar vader, op een andere manier benaderen en contact zoeken. Maar werk eerst aan een betere band, anders bereik je niks. Het kost tijd.
Ik praat uit ervaring. Wat was ik een rot puber!! Maar de situatie maakte het zo, want eigenlijk had ik gewoon behoefte aan liefde en geborgenheid.
Sterkte!
Pubers hebben het niet altijd makkelijk, is een onzekere tijd waarin je probeert uit te vinden wie je bent. Factor zoals een scheiding draagt daar niet aan bij.
Als de vriendin van je vader dan ook nog moeder gaat spelen en uiteindelijk tegen vader zegt, ik wil haar niet in huis.... hoe eenzaam en afgewezen zal ze zich voelen. Daardoor gaat ze nog harder overal tegen aan schoppen. Blijkbaar kan ze niet op een andere manier met de situatie om gaan of aandacht vragen. Bovendien zou ik het als puber ook niet pikken dat de nieuwe vriendin van mijn vader mij gaat bemoederen.
Tuurlijk zal ze zelf ook geen engel zijn. Ze heeft denk ik veel meegemaakt.
Je moet haar, of eigenlijk haar vader, op een andere manier benaderen en contact zoeken. Maar werk eerst aan een betere band, anders bereik je niks. Het kost tijd.
Ik praat uit ervaring. Wat was ik een rot puber!! Maar de situatie maakte het zo, want eigenlijk had ik gewoon behoefte aan liefde en geborgenheid.
Sterkte!
maandag 5 februari 2018 om 21:25
Misschien een schot voor open doel: hoe weet jij eigenlijk zéker dat ze liegt?
Ik zeg niet dat dit niet het geval is, maar heb je daar uberhaupt weleens bij stil gestaan?
Jij bent totaal niet in de positie om je met haar opvoeding te bemoeien. Hooguit omdat ze bij jou wonen; goed dat je ex daarom nu besloten heeft daar een punt achter te zetten en -eindelijk- achter zijn dochter te gaan staan.
Ik zou je adviseren je op de achtergrond te houden en te gaan latten indien je verder wilt met deze man. Bemoei je niet met hoe hij de opvoeding regelt. Geniet van de tijd samen en geef het de tijd. En realiseer je dat zijn kinderen op nummer één staan.
Ik zeg niet dat dit niet het geval is, maar heb je daar uberhaupt weleens bij stil gestaan?
Jij bent totaal niet in de positie om je met haar opvoeding te bemoeien. Hooguit omdat ze bij jou wonen; goed dat je ex daarom nu besloten heeft daar een punt achter te zetten en -eindelijk- achter zijn dochter te gaan staan.
Ik zou je adviseren je op de achtergrond te houden en te gaan latten indien je verder wilt met deze man. Bemoei je niet met hoe hij de opvoeding regelt. Geniet van de tijd samen en geef het de tijd. En realiseer je dat zijn kinderen op nummer één staan.
anoniem_343429 wijzigde dit bericht op 05-02-2018 21:29
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
24.36% gewijzigd
maandag 5 februari 2018 om 21:30
maandag 5 februari 2018 om 21:34
Dus dochter en pa zaten in een instabiele situatie (want bij zijn ouders) en zijn daarom verkast naar jouw huis. Het lijkt mij nog steeds veel beter als pa en dochter op zichzelf gaan wonen en eerst eens samen een stabiel thuis opbouwen. Volgens mij vindt pa het ook best gemakkelijk dat jij een soort van moederrol op je neemt, TO. Dat hoef je niet te doen, want het kind heeft al een moeder.
maandag 5 februari 2018 om 22:10
En To kan zelf ook wel een portie gebruiken zo te lezenNummer*Zoveel schreef: ↑05-02-2018 20:47Er is nog niemand op het idee gekomen dat een 14-jarige die zo vreselijk ontspoord wellicht psychische hulp nodig heeft?
Ja en?