Met het schaamrood op mijn kaken

Hij hoeft toch hoop ik niet gelijk alles te laten vallen als jij belt met deze mededeling? Als je dat had gewild had je dat tegen hem moeten zeggen.

ik vind eigenlijk dat je je aanstelt. Zolang hij jou laate merken en uitspreekt wat hij voor je voelt maakt het geen hol uit of hij a la minute regeert op e-mails/sms.

Eens met bovenstaande reacties. Wat zoek je nou toch voor bevestiging met die zgn. "lieve" mailtjes van je? Zeg die dingen gewoon tegen je vriend als jullie samen zijn en stel hem verder niet zo op de proef.

Ik vind dat je een beetje ehm... nouja, aanstelt.

Het is een mail. Wat is er tegenwoordig toch mis met bellen of in het echt dingen aan elkaar vertellen? Face to face?

Krijg je gelijk een reactie en hoef je niet met je vingers op de tafel te trommelen of 'meneer nou eindelijk eens tijd heeft om te reageren.'

Dieuwertje, je spreekt in ieder geval geen wartaal. En het is herkenbaar.



Ik ben ook lang alleen geweest en heb opnieuw dingen moeten leren waar ik ook inderdaad als single niet mee hoefde te dealen, net zoals jij het beschrijft. Ik wilde het heel graag wel, en toch was het wennen .



Weet dat de meeste mannen (niet alle, je kan niet generaliseren maar toch) meer van het slag zijn dat zegt of denkt: 'goh, leuk/lief/aardig' en dan dat ter kennisgeving aanneemt. Vrouwen zijn over het algemeen (opnieuw, niet generaliseren maar toch) veel meer gericht op het uit blijven wisselen van gedachtes daarover en verlangen dus logischerwijs ook een expliciete reactie.



Ik trof ook zo'n exemplaar en wist eerst niet wat ik er mee aan moest. Ik heb dus ook moeten leren dat het helemaal niks heeft uit te staan met wel of geen belangstelling/liefde/aandacht. Het is gewoon een andere manier van (niet direct) reageren.



Ik ben ondertussen drie jaar samen met de meest verschrikkelijk lieve zorgzame en attente man... maar inderdaad sms't en mailt hij echt niet op alles terug!

ik sms mijn vriend ook wel eens lieve dingen als ik aan het werk ben maar ga vervolgens niet zitten wachten tot ik iets terug krijg hoor. En al helemaal niet bellen ''waarom meneer nog niks terug heeft gestuurd?!''

Het is voor mij gewoon even een smsje sturen, laten weten dat ik aan hem denk. Verder niks. Soms krijg ik wel iets terug, soms niet omdat hij het druk heeft. So what.

Als je daar onzeker van moet worden dan staat je nog heel wat te wachten in de echte wereld.....

Ik zou eens goed met mezelf aan de slag gaan in plaats van je eigen onzekerheid te projecteren op je vriend.

Hij is toch niet voor niks bij je? Waarom moet hij dat zo vaak op jouw manier nog even bevestigen?

Stop met piekeren en probeer nu eens te genieten van wat je nu hebt!

Je geeft zelf al aan dat je jezelf (te) onzeker vind... Maar ergens in je bericht zoek je toch ook goedkeuring van jouw manier van denken. Heb ik dat goed?



Ik stuur mijn vriend ook wel eens lieve smsjes of mailtjes, maar niet met de verwachting daar net zo'n lieve reactie op terug te krijgen. 1. Stuur ik de mail als iets liefs, niet OMDAT ik zelf een lieve mail wil. En 2. zit mijn vriend gewoon zo niet in elkaar (misschien die van jou ook niet?).



Mijn vriend is 0 romantisch en zou uberhaupt niet eens op het idee komen om zo'n mail te sturen Zo is ie gewoon. Vind ik ook prima. Ieder zijn eigen ding natuurlijk.

Je kunt geen gevoel in een mail of sms leggen, dat heeft je vriend heel goed verwoord. Julie zien elkaar regelmatig en zeggen dan ook lieve dingen tegen elkaar. Probeer er geen waarde aan te hechten als hij niet reageert op een mail.

En trouwens het is veel leuker om dingen tegen elkaar te zeggen en elkaar in de ogen te kijken en de sterren te zien

Doet me denken aan een mop:

Haar dagboek; "Lief dagboek, soms snap ik mannen niet. Eerst doet hij lief, dan weer stug. Ik probeerde hem aan te halen maar hij leek nauwelijks geïnteresseerd. Zit de hele tijd naar de buis te staren en even later wil hij ineens vrijen! Daarna weer geen stom woord, ik probeer lief te doen maar hij zit daar maar stom voor de buis te staren. Eind van de middag leek hij weer op te klaren en hebben we nog een keer gevrejen. Ik snap niet wat er in hem omgaat hoor."



Zijn dagboek: "kutdag op het werk. Daarna top: Ajax won. Twee keer geneukt."

Tsja meid, zo zijn mannen. Niet allemaal natuurlijk. Die hebben niet zo veel met lieve mailtjes of zien het als kennisgeving waarop geen acute reactie nodig is.

Eigenlijk zou het ook niks uit moeten maken, een lief mailtje hoor je te sturen omdat je de inhoud kwijt wilt, niet om een lief mailtje/sms terug te krijgen. Dat is 'hengelen' naar aandacht en ook daar houden veel mannen echt helemaal niet van.

Ik stuur vaak ook lieve smsjes oid. Hier reageert mijn vriend ook niet tot heel kort op (bv bedankt voor je lieve sms) Ik vind dit ook jammer, maar ik weet dat hij het echt wel waardeert enz. Hij is alleen het type niet om het terug te doen (soms krijg ik wel een lief sms en dat vind ik dan super lief )



Ook als ik dingen face tot face tegen hem zegt neemt hij het gewoon aan, en zegt hij 9 vd 10x niet, ik hou ook van jou (of wat dan ook)

ik vind het leuk en fijn om deze dingen te zeggen. Maar mijn vriend is niet zo. Dit weet ik en moet dat accepteren en respecteren, ook al is dat soms lastig in die zin, dat ik graag hoor dat hij van me houdt, dit zelfde geld voor een knuffel of kus. Maar ik heb de afgelopen maanden geleerd en ervaren dat hij het op een andere manier doet en als hij het niet doet echt nog wel van me houdt!!



Ik snap dat je een reactie wil en dan het liefst natuurlijk met iets in de trand van Ik hou ook van jou, of iets dergelijks...Krijg je dit niet, is het miss jammer maar betekend het niet dat hij niet van je houdt of het niet waardeert.

Toen ik voor het eerst een ecard met lieve tekst stuurde zei mijn vriend ook dat hij het lief vond en waardeerde, maar ik dit niet van hem hoeft te verwachten, want zo is hij nou eenmaal niet

Ik stuur het ook niet omdat ik perse iets terug wil...tuurlijk soms zou ik wel een reactie in die trand terug willen, maar daar heb ik me nu al bij neer gelegd Hij houdt van me, accepteert me enz en daar gaat het om!! Niet of hij me lief terug mailt of smst!

Het van jezelf leren houden is ook lastig, ik kan het iig ook niet zo goed. Het is net als bij mij denk ik je onzekerheid. Dat is vervelend. Maar echt als hij bij je is en je aandacht geeft betekend dat echt wel wat hoor Anders zou hij wel andere dingen doen. Alleen voetbal kijken bv of naar de kroeg met zijn vrienden, weet ik veel

Je hoeft je niet te schamen. Verander alleen je denkwijze. De meeste mannen zijn nu eenmaal niet echte prinsen op het witte paard. Maar dat wil niet zeggen dat ze niet ontzettend veel van je houden. De hersenen van mannen werken nu eenmaal iets anders dan die van de vrouwen. Koester gewoon dat je een fijne vriend hebt.

quote:Dieuwertje12 schreef op 26 februari 2009 @ 14:38:

wil ik graag onderstaande met jullie bespreken, jullie meningen en ervaringen zijn zeer welkom.



Ik ben een lange tijd single geweest door zeer slechte ervaringen. Sinds een maand of 2 heb ik een relatie met een hele lieve man. Door mijn slechte vorige relatie ervaringen en een zelfbeeld wat verbeterd kan worden merk ik dat er een hoop onzekerheden naar boven komen waar ik toen ik single was niet mee hoefde te dealen. Mijn onzekerheden tot op een zekere hoogte delen met mijn vriend vind ik geen probleem maar ik wil mijn onzekerheden niet zijn probleem maken. Ik voel dat ik ook zonder zijn bevestigingen wat steviger in mijn schoenen kan staan.



Concreet loop ik tegen de volgende punten aan: ik heb mijn vriend een keer een mailtje gestuurd met een hele lieve tekst, hij heeft daar vanwege omstandigheden toen niet op gereageerd, laatst stuurde ik hem een ander lief mailtje, had hem telefonisch nog aangegeven dit gedaan te hebben, s'middags krijg ik een reactie: bedankt voor je lieve mailtje, wil eigenlijk een langere reactie geven maar moet zo naar een afspraak. Weet dat hij de hele dag thuis is geweest. Ik denk dan, je wist dat ik een mailtje had gestuurd waarom reageer je dan niet. Waarom ga je dan wel met een vriend afspreken maar niet op mijn mail reageren?



Het is niet een persoon die een hekel heeft aan computers, dag en nacht kan hij naar auto's kijken of op you tube grappige filmpjes zoeken.



Dames, ik weet het, dit klinkt allemaal heel kinderachtig maar voel het nou eenmaal wel zo...Ik heb bovenstaande eerlijk met hem besproken en hij erkend ook wel dat hij soms laks kan zijn met reageren MAAR dat het (nog) niet reageren op een e-mail of een sms niet afdoet aan zijn gevoel voor mij...



Is dit een beetje herkenbaar voor jullie? Of spreek ik complete willy wartaal?





Ik herken dit niet, maar weet wel dat je onzekerheid je duidelijk parten speelt en jou en/of jullie relatie als je niet uitkijkt op gaat breken.



Hoelang ken je deze man al? Ben je wel toe aan een relatie of sta je hier met de verkeerde motivatie in? Voel jij dat je iets toevoegt aan zijn leven en breng je je tijd met hem door omdat je hem leuk vindt? Of voel je aan dat het hem niet zoveel uitmaakt, of wil je vooral bevestiging/niet alleen zijn/ een reden van bestaan/ zeker weten dat iemand je leuk vindt?



Ik heb het idee dat je te onzeker bent om het leuk te hebben. Het is heel goed dat je inziet dat je van jouw probleem niet zijn probleem moet maken, maar je moet je ook niet focussen op hem op de manier zoals hij dat doet. Laat hem buiten jou nog een eigen leven hebben, zijn eigen ding doen en tijd indelen zonder hem te claimen. En zorg dat je zelf genoeg dingen hebt om het leuk te hebben zonder hem. Dan pas kan het leuker zijn mét hem. Stuur geen sms/kaart/mail als je enige motivatie is iets terug te horen, dat schiet niet op. Jij gaat zitten wachten op een reactie en gaat twijfelen hierdoor.

Stuur alleen iets als je hier geen verwachtingen bij hebt, dan weet je zeker dat het goed gemotiveerd is en leuk blijft.



Naar mijn idee, maar dat kan ik mishebben, zitten er in een relatie 2 mensen die elkaar ontzettend leuk vinden, gek op elkaar zijn, elkaar graag zien/horen/voelen/lezen van de ander, geinteresseerd zijn en en en. Mannen zijn net mensen, ook mannen verbreken een relatie als ze er geen zin meer in hebben. Jullie hebben wel een relatie, dus ik zou zeggen; geniet ervan en spreek jezelf goed toe. Doe wat aan je eigenwaarde, dat maakt je voor je vriend nóg leuker.



Daarnaast hebben jullie net 2 maanden een relatie en zijn jullie elkaar nog aan het leren kennen. Je weet nog niet wat je met hem gaat en wilt opbouwen dus houdt je verwachtingen laag. Richt je daarom vooral op wat JIJ van hem vindt, en hoe jij op hem reageert. Niet op wat hij van jou vindt en hoe hij op jou reageert. Als hij je minder leuk vindt merk je het vanzelf wel, maar dan slaat het je minder om mocht hij de relatie beëindigen.

Ik begrijp je wel hoor, maar ik denk dat je je verwachtingspatroon moet aanpassen. Mannen (niet alle, maar wel de meeste) hebben nu eenmaal niet de behoefte om op een lief mailtje te reageren. Ze lezen het, denken "goh wat lief" en gaan verder met hun bezigheden.



Maar even een confronterende vraag he: stuurde je hem dat mailtje omdat je hem wil laten weten dat je hem lief vind, of omdat je graag zo'n mailtje van hém had willen ontvangen?

[quote]Dieuwertje12 schreef op 26 februari 2009 @ 15:20:

Lieve Pear,



Soms stuur ik een teken van waardering omdat ik daar behoefte aan heb maar ik lieg als ik ontken dat ik teleurgesteld ben als op een lieve uiting niet dezelfde uiting terugkomt. Dus als je verder gaat graven zal het zeker meespelen dat ik op zoek ben naar bevestiging. Dit omdat ik het zo enorm moeilijk vind mezelf die bevestiging te geven.[/quote]



Diewertje, het is al heel goed dat je dit zelf inziet. Toch zul je moeten leren om die bevestiging uit jezelf te halen. Wat kun je doen om je zelfvertrouwen te laten groeien? Ga dat doen!

Want als je nu al steeds bevestiging bij hem wilt halen, zul je daar meer en meer op gaan leunen en uiteindelijk zal het nooit genoeg zijn. Dat is toch hartstikke zonde van een leuke prille relatie!

Dieuwertje: gebrek aan zelfvertrouwen, zoeken naar bevestiging en toch teleurgesteld als je niks krijgt... Been there, done that, got the t-shirt.



Erkenning is de eerste stap op weg naar de oplossing, en ga daar nu zélf met hulp van coach/psycholoog aan werken, maar verlang het niet bewust of onbewust van jouw nieuwe vlam. Dan los je ten eerste niets op (wat je wel wilt blijkbaar) en loop je ten tweede toch de kans de man in kwestie door onbedoeld claimgedrag kwijt te raken. Hij kent jou niet zoals jij jezelf kent.