Relaties
alle pijlers
Miskraam
woensdag 21 februari 2018 om 12:39
Hey dames,
Ik heb net een relatie van 5 jaren achter de rug. De reden was dat mijn ex (we zijn beide 23 jaar) over bijna alles had gelogen en veel van mijn ‘geheimen’ heeft door verteld. Waar ik nu mee zit is dat op de dag dat ik het uitmaakte mijn ex mij heeft geduwd op de grond, ik had enorm veel pijn en blauwe plek op mijn onderrug. Ik was zwanger en de klap heeft ervoor gezorgd dat ik de dag erna ging bloeden. De huisarts zei dat ik een miskraam heb gehad. Ik heb nu twee weken geen contact gehad met mijn ex en wil ik hem nooit meer zien of spreken. Alleen vreet de miskraam elke dag aan me. Niemand weet wat er is gebeurt of dat ik zwanger was alleen hij. Hij heeft ook nooit meer gevraagd over de zwangerschap, alsof hij niet de vader is...
Hij weet niet dat ik een miskraam heb gehad door hem, maar omdat hij zo iemand anders bleek te zijn wil ik het niet eens vertellen aan hem. Wie weet wie hij dit door gaat vertellen? Ik voel me beroofd en verraden, ik kan het niet anders beschrijven. Nu is de vraag; moet ik hem het vertellen zodat hij weet wat hij heeft gedaan? Of moet doorgaan met mijn leven? En hoe doe ik dat?
Groet
Ik heb net een relatie van 5 jaren achter de rug. De reden was dat mijn ex (we zijn beide 23 jaar) over bijna alles had gelogen en veel van mijn ‘geheimen’ heeft door verteld. Waar ik nu mee zit is dat op de dag dat ik het uitmaakte mijn ex mij heeft geduwd op de grond, ik had enorm veel pijn en blauwe plek op mijn onderrug. Ik was zwanger en de klap heeft ervoor gezorgd dat ik de dag erna ging bloeden. De huisarts zei dat ik een miskraam heb gehad. Ik heb nu twee weken geen contact gehad met mijn ex en wil ik hem nooit meer zien of spreken. Alleen vreet de miskraam elke dag aan me. Niemand weet wat er is gebeurt of dat ik zwanger was alleen hij. Hij heeft ook nooit meer gevraagd over de zwangerschap, alsof hij niet de vader is...
Hij weet niet dat ik een miskraam heb gehad door hem, maar omdat hij zo iemand anders bleek te zijn wil ik het niet eens vertellen aan hem. Wie weet wie hij dit door gaat vertellen? Ik voel me beroofd en verraden, ik kan het niet anders beschrijven. Nu is de vraag; moet ik hem het vertellen zodat hij weet wat hij heeft gedaan? Of moet doorgaan met mijn leven? En hoe doe ik dat?
Groet
woensdag 21 februari 2018 om 13:24
Snap ik, maar ik lees nergens terug dat ze uberhaupt kan aantonen dat haar wat aangedaan is door een ander, laat staan bewijzen dat hij het is geweest. Feitelijk heeft ze dan niets.
Als ze in dit scenario aangifte wil doen is er een grote kans dat ze van een koudere kermis thuiskomt dan ze heenging. Niet alleen is ze rot behandeld door degene met wie ze 5 jaar lang lief en leed deelde, als ze hem daarvoor ter verantwoording wil roepen wordt ze daarin ook nog eens afgewezen.
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
woensdag 21 februari 2018 om 13:25
OkeAnoniem3434 schreef: ↑21-02-2018 13:07Ik zat in mijn vierde week. Ha wist niet van de mishandeling, maar in de echo was er geen embryo te zien. Ik ging na de bloeding naar ha
Ik vroeg dit, omdat mijn dochter ook een miskraam gehad heeft. Alleen zij was 8 en een halve week zwanger en heeft zelfs een bevalling mee gemaakt met weeën en al.
Vaak is het zo, dat als je een vruchtje voor de 4e week al verliest, dit toch al zou gebeuren, hoe erg ook.
Het blijft sowieso verdrietig wat de reden ook was.
Daarom vroeg ik ook, of je bevestiging hebt gehad van je ha.
Maar je schreef al dat hij niets wist van een mishandeling.
Misschien toch even na vragen.
Verder zou ik lekker naar mijn moeder gaan, als je daar tenminste een goede band mee hebt.
Zij kent jou het beste, kan jouw hopelijk het beste troosten en weer op gang helpen.
Even lekker laten verwennen.
woensdag 21 februari 2018 om 13:26
Je moet helemaal niet naar hem kijken. Verbreek alle contact. Deze man is foute boel, in alle opzichten. Laat je niet verleiden om weer contact met hem te hebben, dat zorgt alleen maar voor meer narigheid.Anoniem3434 schreef: ↑21-02-2018 13:21Dit is ook de reden waarom ik geen aangifte heb gedaan. Na de mishandeling kwam de bloeding, maar of dat echt voor de miskraam heeft gezorgd zal ik niet weten. Toch verwijt ik het hem, en zie ik hem doorgaan met zijn leven ondanks hij wist dat ik zwanger was.
woensdag 21 februari 2018 om 13:40
komt geregeld voor hoor, dat er geen lichamelijk ´bewijs´(meer) is. Bij verkrachting bijvoorbeeld ookEnglishmaninNewYork schreef: ↑21-02-2018 13:24Snap ik, maar ik lees nergens terug dat ze uberhaupt kan aantonen dat haar wat aangedaan is door een ander, laat staan bewijzen dat hij het is geweest. Feitelijk heeft ze dan niets.
Als ze in dit scenario aangifte wil doen is er een grote kans dat ze van een koudere kermis thuiskomt dan ze heenging. Niet alleen is ze rot behandeld door degene met wie ze 5 jaar lang lief en leed deelde, als ze hem daarvoor ter verantwoording wil roepen wordt ze daarin ook nog eens afgewezen.
Ja, de zaak is moeilijker, maar zeker niet hopeloos
woensdag 21 februari 2018 om 13:45
Heel veel sterkte Anoniempje.
Ik raad je aan iedere vorm van contact met je ex te vermijden. Nu en in de toekomst. Sommige dingen zijn onvergefelijk (geweld bijvoorbeeld). Het is belangrijk om zo iemand volledig uit je leven, je hart en je hoofd te zetten.
Probeer dit voor jezelf te verwerken en een plekje te geven, hopelijk met steun vanuit je omgeving.
Ik raad je aan iedere vorm van contact met je ex te vermijden. Nu en in de toekomst. Sommige dingen zijn onvergefelijk (geweld bijvoorbeeld). Het is belangrijk om zo iemand volledig uit je leven, je hart en je hoofd te zetten.
Probeer dit voor jezelf te verwerken en een plekje te geven, hopelijk met steun vanuit je omgeving.
woensdag 21 februari 2018 om 13:53
Ik zou voor je eigen gemoedsrust toch goed rekening houden met de optie dat je miskraam gewoon stond te gebeuren en niet door de val kwam. Die kans is waarschijnlijk zelfs nog groter aangezien miskramen vaker voorkomen in die periode en een embryo normaal toch goed beschermd zit.
Wat niet wegneemt dat het een idioot is die je zo nooit had mogen duwen en waar je van weg moet blijven (of aangifte als je wilt). Maar ik denk dat je misschien sneller vrede neemt met wat je overkomen is als je beseft dat het goed kan zijn dat het sowieso niet levensvatbaar is, dan dat je je leven lang met een onterecht gevoel gaat zitten van "als hij mij toen niet geduwd had was ik moeder geweest'.
Wat niet wegneemt dat het een idioot is die je zo nooit had mogen duwen en waar je van weg moet blijven (of aangifte als je wilt). Maar ik denk dat je misschien sneller vrede neemt met wat je overkomen is als je beseft dat het goed kan zijn dat het sowieso niet levensvatbaar is, dan dat je je leven lang met een onterecht gevoel gaat zitten van "als hij mij toen niet geduwd had was ik moeder geweest'.
woensdag 21 februari 2018 om 13:58
Miskramen in het eerste trimester komen veel vaker voor dan je zou vermoedden. Het lichaam stoot de vrucht om vele honderden verschillende redenen af. Vaak hebben mensen niet eens door dat ze sowieso zwanger zijn geweest. Pas nu met al die testen etc is men vaker eerder op de hoogte van een zwangerschap dan vroeger.
Zie het eerder als een zege dat jouw lichaam besloot om deze vrucht af te stoten, zit je ook nergens meer door vast aan die leugenachtige, mishandelende Ex van jou.
Zie het eerder als een zege dat jouw lichaam besloot om deze vrucht af te stoten, zit je ook nergens meer door vast aan die leugenachtige, mishandelende Ex van jou.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
woensdag 21 februari 2018 om 15:47
woensdag 21 februari 2018 om 16:01
Vind ik nogal een aanname en eerlijk gezegd twijfel ik daaraan bij deze termijn. Desalniettemin had hij je niet aan mogen raken en is het je goed recht om aangifte te doen als je dat zou willen. Wanneer je er echter vanuit gaat dat dit de reden is voor je miskraam, maak je het verwerken voor jezelf een stuk lastiger. Deze zwangerschap was zo pril dat de kans op een spontane bloeding sowieso nog heel groot was. Aan de andere kant laat een gezond en goed ingenestseld vruchtje niet zomaar los bij een klap dus probeer dit stukje los te laten. Wees eerder blij datje geen kind krijgt met deze man en probeer dit in het vervolg te voorkomen tot je zeker weet dat je bij de juiste maan bent.
vrijdag 23 februari 2018 om 22:34
Klopt. Daarom mag je in het eerste trimester ook nog best wel veel dingen doen (ik mocht gewoon blijven paardrijden van de verloskundige, het zat nog zo goed beschermd achter het schaambeen dat een val volgens haar in het eerste trimester niet direct gevaar zou opleveren).Honingdropje2 schreef: ↑21-02-2018 16:01Vind ik nogal een aanname en eerlijk gezegd twijfel ik daaraan bij deze termijn. Desalniettemin had hij je niet aan mogen raken en is het je goed recht om aangifte te doen als je dat zou willen. Wanneer je er echter vanuit gaat dat dit de reden is voor je miskraam, maak je het verwerken voor jezelf een stuk lastiger. Deze zwangerschap was zo pril dat de kans op een spontane bloeding sowieso nog heel groot was. Aan de andere kant laat een gezond en goed ingenestseld vruchtje niet zomaar los bij een klap dus probeer dit stukje los te laten. Wees eerder blij datje geen kind krijgt met deze man en probeer dit in het vervolg te voorkomen tot je zeker weet dat je bij de juiste maan bent.
Desalniettemin, sterkte
zaterdag 24 februari 2018 om 00:31
zaterdag 24 februari 2018 om 04:51
Want als ik het goed begrijp wist hij dat je zwanger was, heeft hij je desondanks willens en wetens mishandeld, en daarna ook niet meer naar de zwangerschap gevraagd? En aan wie zou hij dat dan door moeten vertellen? Wat jou is overkomen is geen schande, en ik raad je aan er toch met een professional over te praten.
Zelf bleek ik onverwachts zwanger te zijn en heb ik een late miskraam gehad (na de 12 weken) als gevolg van een aanwijsbare reden (ernstig vitaminetekort waardoor er iets misging in de aanleg). Hoewel ik er rationeel niks aan kon doen (ik wist lang niet dat ik zwanger was en het was sowieso een verrassing), heb ik me er wel lang schuldig over gevoeld en mee geworsteld. Uiteindelijk heeft het erg geholpen om er met iemand over te praten.
Zelf bleek ik onverwachts zwanger te zijn en heb ik een late miskraam gehad (na de 12 weken) als gevolg van een aanwijsbare reden (ernstig vitaminetekort waardoor er iets misging in de aanleg). Hoewel ik er rationeel niks aan kon doen (ik wist lang niet dat ik zwanger was en het was sowieso een verrassing), heb ik me er wel lang schuldig over gevoeld en mee geworsteld. Uiteindelijk heeft het erg geholpen om er met iemand over te praten.
zaterdag 24 februari 2018 om 09:46
Met deze termijn ligt er embryo nog heel laag en komt jouw baarmoeder nog niet boven jouw schaambot vandaan. Het ligt dus volledig beschermd tegen alles van buitenaf. De kans dat de miskraam ontstaan is door de mishandeling is dan ook echt heel klein. Veel mensen krijgen met 4 weken een miskraam, vaker dan mensen denken. Veel mensen weten dit niet omdat ze zo vroeg niet testen en dus "gewoon" ongesteld worden.
Dit staat echter los van de mishandeling. Ik denk dat je voor jezelf moet bepalen of dit van zo'n aard is dat een aangifte op zijn plaats is. Verder zou ik geen contact meer met hem opnemen.
Dit staat echter los van de mishandeling. Ik denk dat je voor jezelf moet bepalen of dit van zo'n aard is dat een aangifte op zijn plaats is. Verder zou ik geen contact meer met hem opnemen.
zaterdag 24 februari 2018 om 13:41
Niet direct, maar ook wel indirect dus. Hoe dan ook een risico wat zo'n mens ook zegt. Ik zou dat zelf nooit nemen, wat de theorie ook aangeeft. Plus dat ik niet snap dat je dan behoefte hebt om op een paard op en neer te klappen.LauraRoar schreef: ↑23-02-2018 22:34Klopt. Daarom mag je in het eerste trimester ook nog best wel veel dingen doen (ik mocht gewoon blijven paardrijden van de verloskundige, het zat nog zo goed beschermd achter het schaambeen dat een val volgens haar in het eerste trimester niet direct gevaar zou opleveren).
Desalniettemin, sterkte
zaterdag 24 februari 2018 om 13:56
Prima dat jij dat "risico" niet zou nemen, moet ieder voor zich weten. Punt is dat het met 4 weken nogal onaannemelijk is dat een klap of val een miskraam veroorzaakt, en dat wilde Laura onderstrepen met het paardrij voorbeeld.
zaterdag 24 februari 2018 om 13:58
Dit.Honingdropje2 schreef: ↑24-02-2018 13:56Prima dat jij dat "risico" niet zou nemen, moet ieder voor zich weten. Punt is dat het met 4 weken nogal onaannemelijk is dat een klap of val een miskraam veroorzaakt, en dat wilde Laura onderstrepen met het paardrij voorbeeld.
zaterdag 24 februari 2018 om 14:28
Is ook zo.Honingdropje2 schreef: ↑24-02-2018 13:56Prima dat jij dat "risico" niet zou nemen, moet ieder voor zich weten. Punt is dat het met 4 weken nogal onaannemelijk is dat een klap of val een miskraam veroorzaakt, en dat wilde Laura onderstrepen met het paardrij voorbeeld.
zaterdag 24 februari 2018 om 20:45
Tja, je kan ook struikelen of op je fiets aangereden worden. Ik ben wel meteen gestopt met springen en vanaf het moment een val dus wel kwaad zou kunnen omdat mijn buik groter werd, ben ik in beide zwangerschappen gestopt met rijden (dat was met 22 en 24 weken, ik had een kleine buik).
zaterdag 24 februari 2018 om 22:31
Even iets anders: waarom mocht niemand weten dat je zwanger was en nu nog niet?
Ik zou hem verder laten barsten en niks meer vertellen, had je nou een positieve test gedaan? Dat kan ik niet terugvinden in de reacties maar zoals anderen al zeiden: met 4 weken een miskraam heette vroeger volgens mijn moeder 'laat zijn'......
Omdat je toen nog een paar weken overtijd moest zijn om zeker te weten of je zwanger was, de miskraam was dan gewoon een late menstruatie.
Aldus mijn moeder, we hadden dat gesprek nav een artikel dat er véél meer vrouwen een miskraam zouden krijgen tegenwoordig. Als in: vergeleken bij 50 jaar geleden.
Van een duw en een blauwe plek aangifte doen weken naderhand.. ik weet het niet hoor, je hebt ook de huisarts niets verteld begrijp ik dat goed?
Ik krijg opeens visioenen van vrouwen die boos op me zijn, zich stoten aan de salontafel en met de blauwe plek op hun scheenbeen, heb ik nu ook toevallig ik rende terug naar binnen om mijn sleutels te pakken en in de haast stootte ik me behoorlijk. AU maar geen tijd om er verder naar te kijken. Pas 's avonds zag ik een behoorlijke blauwe plek die met een beetje goede wil ook door kan gaan voor een schop tegen mijn schenen....
Zeker ook omdat je een paar weken na hebt gedacht over die aangifte. Sorry maar ik zou het wel doen als je de volgende ochtend huilend bij de huisarts had verteld wat er is gebeurd en de huisarts ook had geweten dat je zwanger was.
Of iemand bij je had gehad die wist van je zwangerschap.
Het is schofterig dat je ex je zo hard geduwd heeft dat je keihard bent gevallen maar zelfs dat is moeilijk te bewijzen. Je kan wel gevallen zijn...
En helaas, als er nog nooit eerder geweldsdelicten zijn gepleegd waarvoor politie is gebeld in al die jaren denk ik dat het bij een aantekening blijft.
Het zou ook een wraakactie van een afgewezen ex (jij in dit geval) kunnen zijn en als er werkelijk niets aan bewijs is zou ik het laten zitten verder.
Andere kant van de medaille is namelijk dat politie je verhaal niet geloofd, wel je ex oproept en hij vervolgens aangifte tegen jou doet wegens smaad en laster...
Dan heb je een hoop uit te leggen en kan niets bewijzen.
Wees wijs en laat het erbij, wel zou ik iemand waar je close mee bent in vertrouwen nemen. Het is nogal wat, net zwanger zijn van iemand die je een paar weken later de bons geeft. Ik neem aan dat de zwangerschap gepland was, en dan opeens dit ik vind het niet niks
Heel veel sterkte!
Ik zou hem verder laten barsten en niks meer vertellen, had je nou een positieve test gedaan? Dat kan ik niet terugvinden in de reacties maar zoals anderen al zeiden: met 4 weken een miskraam heette vroeger volgens mijn moeder 'laat zijn'......
Omdat je toen nog een paar weken overtijd moest zijn om zeker te weten of je zwanger was, de miskraam was dan gewoon een late menstruatie.
Aldus mijn moeder, we hadden dat gesprek nav een artikel dat er véél meer vrouwen een miskraam zouden krijgen tegenwoordig. Als in: vergeleken bij 50 jaar geleden.
Van een duw en een blauwe plek aangifte doen weken naderhand.. ik weet het niet hoor, je hebt ook de huisarts niets verteld begrijp ik dat goed?
Ik krijg opeens visioenen van vrouwen die boos op me zijn, zich stoten aan de salontafel en met de blauwe plek op hun scheenbeen, heb ik nu ook toevallig ik rende terug naar binnen om mijn sleutels te pakken en in de haast stootte ik me behoorlijk. AU maar geen tijd om er verder naar te kijken. Pas 's avonds zag ik een behoorlijke blauwe plek die met een beetje goede wil ook door kan gaan voor een schop tegen mijn schenen....
Zeker ook omdat je een paar weken na hebt gedacht over die aangifte. Sorry maar ik zou het wel doen als je de volgende ochtend huilend bij de huisarts had verteld wat er is gebeurd en de huisarts ook had geweten dat je zwanger was.
Of iemand bij je had gehad die wist van je zwangerschap.
Het is schofterig dat je ex je zo hard geduwd heeft dat je keihard bent gevallen maar zelfs dat is moeilijk te bewijzen. Je kan wel gevallen zijn...
En helaas, als er nog nooit eerder geweldsdelicten zijn gepleegd waarvoor politie is gebeld in al die jaren denk ik dat het bij een aantekening blijft.
Het zou ook een wraakactie van een afgewezen ex (jij in dit geval) kunnen zijn en als er werkelijk niets aan bewijs is zou ik het laten zitten verder.
Andere kant van de medaille is namelijk dat politie je verhaal niet geloofd, wel je ex oproept en hij vervolgens aangifte tegen jou doet wegens smaad en laster...
Dan heb je een hoop uit te leggen en kan niets bewijzen.
Wees wijs en laat het erbij, wel zou ik iemand waar je close mee bent in vertrouwen nemen. Het is nogal wat, net zwanger zijn van iemand die je een paar weken later de bons geeft. Ik neem aan dat de zwangerschap gepland was, en dan opeens dit ik vind het niet niks
Heel veel sterkte!
zaterdag 24 februari 2018 om 22:41
Ik zou geen contact met hem zoeken.
Ik heb bij 20 weken zwangerschap een dood kindje in mijn buik en heb toen wel mijn ex ingeschakeld maar die heeft alles er om heen alleen maar erger gemaakt voor mij. Vreselijk dat je dit moet door maken en al helemaal vreselijk dat hij jou zoveel pijn gedaan heeft. Net wat de anderen zeggen schakel hem niet in laat hem het zelf maar uitzoeken. Jij bent in dit verhaal belangrijk. En denk aan jezelf. En zorg dat je eventueel meer duidelijkheid krijgt voor jezelf.
Sterkte meid
Ik heb bij 20 weken zwangerschap een dood kindje in mijn buik en heb toen wel mijn ex ingeschakeld maar die heeft alles er om heen alleen maar erger gemaakt voor mij. Vreselijk dat je dit moet door maken en al helemaal vreselijk dat hij jou zoveel pijn gedaan heeft. Net wat de anderen zeggen schakel hem niet in laat hem het zelf maar uitzoeken. Jij bent in dit verhaal belangrijk. En denk aan jezelf. En zorg dat je eventueel meer duidelijkheid krijgt voor jezelf.
Sterkte meid
zondag 25 februari 2018 om 12:05
Mijn ex en ik komen beide van een zeer gelovig gezin. Zwangerschap voor het huwelijk zouden ze niet waarderen, maar aangezien we al een tijdje samen waren, dachten we eraan om het kindje te houden. Dat hadden onze ouders niet fijn gevonden, maar het is toch ons leven. Ik heb het uiteindelijk aan niemand verteld, daarom houd ik er liever ook voor mezelf. Ook aan hem merkte ik dat hij geen kind wilde, maar hij had een dubbelleven (drugs+veel liegen) waar ik achter ben gekomen. Ik had een positieve test. Ik had geen plannen om aangifte te doen, maar ik voelde me eerder voor gek gehouden door iemand waarmee ik jaren had gebouwd. Ik ben van denken dat we een kindje zouden krijgen+ dit samen doorstaan naar alleen een miskraam verwerken en in de zeik genomen. Ik dacht als ik hem zou vertellen dat ik een miskraam had, ik makkelijker alles kon verwerken aangezien ik hem verweet van alles. (Heb toch besloten dit dus niet te doen)Lenn12345 schreef: ↑24-02-2018 22:31Even iets anders: waarom mocht niemand weten dat je zwanger was en nu nog niet?
Ik zou hem verder laten barsten en niks meer vertellen, had je nou een positieve test gedaan? Dat kan ik niet terugvinden in de reacties maar zoals anderen al zeiden: met 4 weken een miskraam heette vroeger volgens mijn moeder 'laat zijn'......
Omdat je toen nog een paar weken overtijd moest zijn om zeker te weten of je zwanger was, de miskraam was dan gewoon een late menstruatie.
Aldus mijn moeder, we hadden dat gesprek nav een artikel dat er véél meer vrouwen een miskraam zouden krijgen tegenwoordig. Als in: vergeleken bij 50 jaar geleden.
Van een duw en een blauwe plek aangifte doen weken naderhand.. ik weet het niet hoor, je hebt ook de huisarts niets verteld begrijp ik dat goed?
Ik krijg opeens visioenen van vrouwen die boos op me zijn, zich stoten aan de salontafel en met de blauwe plek op hun scheenbeen, heb ik nu ook toevallig ik rende terug naar binnen om mijn sleutels te pakken en in de haast stootte ik me behoorlijk. AU maar geen tijd om er verder naar te kijken. Pas 's avonds zag ik een behoorlijke blauwe plek die met een beetje goede wil ook door kan gaan voor een schop tegen mijn schenen....
Zeker ook omdat je een paar weken na hebt gedacht over die aangifte. Sorry maar ik zou het wel doen als je de volgende ochtend huilend bij de huisarts had verteld wat er is gebeurd en de huisarts ook had geweten dat je zwanger was.
Of iemand bij je had gehad die wist van je zwangerschap.
Het is schofterig dat je ex je zo hard geduwd heeft dat je keihard bent gevallen maar zelfs dat is moeilijk te bewijzen. Je kan wel gevallen zijn...
En helaas, als er nog nooit eerder geweldsdelicten zijn gepleegd waarvoor politie is gebeld in al die jaren denk ik dat het bij een aantekening blijft.
Het zou ook een wraakactie van een afgewezen ex (jij in dit geval) kunnen zijn en als er werkelijk niets aan bewijs is zou ik het laten zitten verder.
Andere kant van de medaille is namelijk dat politie je verhaal niet geloofd, wel je ex oproept en hij vervolgens aangifte tegen jou doet wegens smaad en laster...
Dan heb je een hoop uit te leggen en kan niets bewijzen.
Wees wijs en laat het erbij, wel zou ik iemand waar je close mee bent in vertrouwen nemen. Het is nogal wat, net zwanger zijn van iemand die je een paar weken later de bons geeft. Ik neem aan dat de zwangerschap gepland was, en dan opeens dit ik vind het niet niks
Heel veel sterkte!
zondag 25 februari 2018 om 14:04
Uiteraard. Maar lopenen fietsen moet je nu eenmaal en op een paard klappen niet. Maar goed, dat is jouw keuze geweest toen. Fijn dat het goed gegaan is.LauraRoar schreef: ↑24-02-2018 20:45Tja, je kan ook struikelen of op je fiets aangereden worden. Ik ben wel meteen gestopt met springen en vanaf het moment een val dus wel kwaad zou kunnen omdat mijn buik groter werd, ben ik in beide zwangerschappen gestopt met rijden (dat was met 22 en 24 weken, ik had een kleine buik).
