Relaties
alle pijlers
Partner met burnout
dinsdag 27 februari 2018 om 09:00
Gezien de veelal lompere reacties en niet constructief in gesprek gaan heb ik besloten dat dit niet de jusite plaats is om ervaringen te horen van mensen die in een soort gelijke situatie zitten.
Mensen die maar aannames doen terwijl ze nog NIETS weten dat helpt niet mee om mensen die een serieuze hulpvraag hebben op een positieve manier tot mogelijk andere inzichten te laten komen.
Dankjewel voor wie wel de moeite heeft genomen om vriendelijk en netjes en oprecht te reageren. Dat heb ik gewaardeerd.
Mensen die maar aannames doen terwijl ze nog NIETS weten dat helpt niet mee om mensen die een serieuze hulpvraag hebben op een positieve manier tot mogelijk andere inzichten te laten komen.
Dankjewel voor wie wel de moeite heeft genomen om vriendelijk en netjes en oprecht te reageren. Dat heb ik gewaardeerd.
anoniem_365269 wijzigde dit bericht op 27-02-2018 10:14
78.93% gewijzigd
dinsdag 27 februari 2018 om 09:06
Die burnout diagnose heb je dus zelf gesteld.
Misschien heeft hij gewoon een winter-dip en zou hij meer hebben aan steun en begrip van jou dan dat je altijd hamert op een burn-out en hulp inschakelen?
Elke relatie heeft wel eens een dipje, het kan niet altijd rozengeur en maneschijn zijn.
Toch veel sterkte, hopelijk komen jullie hier spoedig uit.
Misschien heeft hij gewoon een winter-dip en zou hij meer hebben aan steun en begrip van jou dan dat je altijd hamert op een burn-out en hulp inschakelen?
Elke relatie heeft wel eens een dipje, het kan niet altijd rozengeur en maneschijn zijn.
Toch veel sterkte, hopelijk komen jullie hier spoedig uit.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:09
Ik begrijp je zorg en je neiging er bovenop te willen zitten om erger te voorkomen. Je hebt immers ervaring en denkt de signalen te herkennen. Maar jou diagnose hoeft niet juist te zijn. Nogmaals, het is heel begrijpelijk dat je je zorgen maakt maar het is deels ook jou angst en niet de zijne. Je partner is een volwassen man. Je opstellen als zijn moeder zal hem en jullie relatie niet helpen. Integendeel. Het zal de situatie tussen jullie verslechteren. Laat hem zelf in het reine komen met zijn problemen. Dat kun jij echt niet voor hem doen. Hij zal pas in actie komen als het juiste moment voor hém is aangebroken. Je kunt hem wel op gepaste afstand steunen. De lijn tussen steunen en bemoeien is wel dun. Daar zou ik op letten als ik jou was. Voor jou lijkt het me ook heel zwaar. Daarom zou ik als ik jou was voor jezelf professionele ondersteuning gaan regelen.
anoniem_353847 wijzigde dit bericht op 27-02-2018 09:11
8.73% gewijzigd
dinsdag 27 februari 2018 om 09:11
dinsdag 27 februari 2018 om 09:16
Omdat het een volwassen man is die zelf mag beslissen over zijn eigen leven. Dat heet zelfbeschikkingsrecht. Je kunt als partner hoog of laag springen, als de (vermeende) patiënt niet wil houdt het op. En dat is maar goed ook.Celaena_Aelin schreef: ↑27-02-2018 09:11Wat zou je doen als je de signalen van een gebroken been of een blindedarmontsteking zou herkennen bij je partner?
Het klinkt als een stomme vraag, omdat (bijna) iedereen dan hulp zou inschakelen. Maar waarom doe je dat dan niet bij een psychische aandoening?
dinsdag 27 februari 2018 om 09:18
Dankjewel voor de reacties.
De reden dat ik weet dat dit een burnout is komt door de ervaring die ik heb en door specialisten die hebben aangegeven dat mijn partner echt die kant op gaat als het zo door gaat.
Trust me, dit is niet een winterdipje of niet lekker in zn vel zitten.
Wij hebben goede gesprekken gelukkig. Maar dat bevestigt ook altijd wel het een en ander.
Ja ik weet rationeel heel goed dat ie ruimte nodig heeft. Dat kan hij ook krijgen. Maar het liefst vanuit het traject waarbij hulp gestart wordt zodat er ook echt aan gewerkt wordt.
En ja ik weet ook heel goed dat ie zelf moet beslissen wanneer en hoe en of hij hulpt aan wilt nemen. Maar hij heeft de hulpvraag al wel gesteld. Hij heeft een verwijsbrief. En durft alleen niet te bellen omdat er dan geen stap meer terug is....
Ik wil hem het gevoel geven dat ik het goed bedoel met en voor hem. Dat hij niet die intense strijd moet aangaan die ik heb moeten ondergaan. Want het was pittig. En hoe sneller je hulp inschakelt hoe minder diep je in de burnout komt te zitten.
Ik ben het met je eens qua vergelijking Celaena_Aelin. Helemaal waar. Maar wel minder makkelijk om het te zien en vooral om er actie op te ondernemen. En ook voor de omgeving om het te accepteren dat je psychisch er even doorheen zit. Want er is geen zichtbare 'schade'.
De reden dat ik weet dat dit een burnout is komt door de ervaring die ik heb en door specialisten die hebben aangegeven dat mijn partner echt die kant op gaat als het zo door gaat.
Trust me, dit is niet een winterdipje of niet lekker in zn vel zitten.
Wij hebben goede gesprekken gelukkig. Maar dat bevestigt ook altijd wel het een en ander.
Ja ik weet rationeel heel goed dat ie ruimte nodig heeft. Dat kan hij ook krijgen. Maar het liefst vanuit het traject waarbij hulp gestart wordt zodat er ook echt aan gewerkt wordt.
En ja ik weet ook heel goed dat ie zelf moet beslissen wanneer en hoe en of hij hulpt aan wilt nemen. Maar hij heeft de hulpvraag al wel gesteld. Hij heeft een verwijsbrief. En durft alleen niet te bellen omdat er dan geen stap meer terug is....
Ik wil hem het gevoel geven dat ik het goed bedoel met en voor hem. Dat hij niet die intense strijd moet aangaan die ik heb moeten ondergaan. Want het was pittig. En hoe sneller je hulp inschakelt hoe minder diep je in de burnout komt te zitten.
Ik ben het met je eens qua vergelijking Celaena_Aelin. Helemaal waar. Maar wel minder makkelijk om het te zien en vooral om er actie op te ondernemen. En ook voor de omgeving om het te accepteren dat je psychisch er even doorheen zit. Want er is geen zichtbare 'schade'.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:20
Waaruit maak jij op dat die man een psychische aandoening heeft?Celaena_Aelin schreef: ↑27-02-2018 09:11Wat zou je doen als je de signalen van een gebroken been of een blindedarmontsteking zou herkennen bij je partner?
Het klinkt als een stomme vraag, omdat (bijna) iedereen dan hulp zou inschakelen. Maar waarom doe je dat dan niet bij een psychische aandoening?
Wij zijn maar mensen hoor. TO haar paniek reactie zal hem ook niet helpen.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:26
Ja want ik ben zo achterlijk dat ik achter zijn rug om met 'specialisten' te praten.
Ok, never mind. Denk niet dat mensen tegenwoordig nodig vanuit een meedenkend gedachtegoed kunnen helpen maar liever zeiken en afzeiken. Prima.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:26
Ik blijf bij mijn eerdere advies. Ook met deze nieuwe informatie. Je partner is jou niet. Hij heeft een ander karakter, een andere achtergrond en een andere manier om met problemen om te gaan. Dat de verwerking/genezing van jou eigen burn-out heel zwaar of langdurig was hoeft voor hem niet hetzelfde te betekenen.Geen_Robot schreef: ↑27-02-2018 09:18Dankjewel voor de reacties.
De reden dat ik weet dat dit een burnout is komt door de ervaring die ik heb en door specialisten die hebben aangegeven dat mijn partner echt die kant op gaat als het zo door gaat.
Trust me, dit is niet een winterdipje of niet lekker in zn vel zitten.
Wij hebben goede gesprekken gelukkig. Maar dat bevestigt ook altijd wel het een en ander.
Ja ik weet rationeel heel goed dat ie ruimte nodig heeft. Dat kan hij ook krijgen. Maar het liefst vanuit het traject waarbij hulp gestart wordt zodat er ook echt aan gewerkt wordt.
En ja ik weet ook heel goed dat ie zelf moet beslissen wanneer en hoe en of hij hulpt aan wilt nemen. Maar hij heeft de hulpvraag al wel gesteld. Hij heeft een verwijsbrief. En durft alleen niet te bellen omdat er dan geen stap meer terug is....
Ik wil hem het gevoel geven dat ik het goed bedoel met en voor hem. Dat hij niet die intense strijd moet aangaan die ik heb moeten ondergaan. Want het was pittig. En hoe sneller je hulp inschakelt hoe minder diep je in de burnout komt te zitten.
Ik ben het met je eens qua vergelijking Celaena_Aelin. Helemaal waar. Maar wel minder makkelijk om het te zien en vooral om er actie op te ondernemen. En ook voor de omgeving om het te accepteren dat je psychisch er even doorheen zit. Want er is geen zichtbare 'schade'.
Door jou eigen angst ( door jou ervaring) te projecteren op hem maakt je de situatie alleen maar erger. Mensen zijn pas bereid te veranderen als ze zelf geen kant meer op kunnen, niet eerder. En ze veranderen alleen voor zichzelf niet omdat hun omgeving zegt dat dat verstandig is.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:29
Hoho ! Niet zo kort door de bocht alsjeblieft. De andere reageerders en ik zijn tijd in jou aan het steken om jou te helpen. Dat de antwoorden niet zijn wat je graag wilt horen is iets anders.Geen_Robot schreef: ↑27-02-2018 09:26Ja want ik ben zo achterlijk dat ik achter zijn rug om met 'specialisten' te praten.
Ok, never mind. Denk niet dat mensen tegenwoordig nodig vanuit een meedenkend gedachtegoed kunnen helpen maar liever zeiken en afzeiken. Prima.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:30
Ik zou hem benaderen vanuit jouw beleving.
Schat, ik voel dat het niet goed met je gaat en ik maak me zorgen. Je kunt altijd op mij rekenen. Ik heb het idee dat je die doorverwijzing echt nodig hebt. Kan ik je daarbij helpen? Ik maak me echt zorgen. Wat kan ik voor je doen? Helpt het jou als ik zou bellen voor een afspraak en met je mee zou gaan?
Ik vind het erg moeilijk om te zien dat je zo rot voelt. Waarin zou ik je kunnen ondersteunen? Wil je daar over nadenken?
Zoiets zou ik het omschrijven. Jouw gevoel van bezorgdheid uiten.
Schat, ik voel dat het niet goed met je gaat en ik maak me zorgen. Je kunt altijd op mij rekenen. Ik heb het idee dat je die doorverwijzing echt nodig hebt. Kan ik je daarbij helpen? Ik maak me echt zorgen. Wat kan ik voor je doen? Helpt het jou als ik zou bellen voor een afspraak en met je mee zou gaan?
Ik vind het erg moeilijk om te zien dat je zo rot voelt. Waarin zou ik je kunnen ondersteunen? Wil je daar over nadenken?
Zoiets zou ik het omschrijven. Jouw gevoel van bezorgdheid uiten.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:35
wat een kattige reactie zeg, heb je zelf hulp nodig?Geen_Robot schreef: ↑27-02-2018 09:26Ja want ik ben zo achterlijk dat ik achter zijn rug om met 'specialisten' te praten.
Ok, never mind. Denk niet dat mensen tegenwoordig nodig vanuit een meedenkend gedachtegoed kunnen helpen maar liever zeiken en afzeiken. Prima.
Lorem Ipsum
dinsdag 27 februari 2018 om 09:39
Volgens mij hebben mannen helemaal niets aan zo'n reactie. Wel lief bedoeld.ChantalZr7 schreef: ↑27-02-2018 09:30Ik zou hem benaderen vanuit jouw beleving.
Schat, ik voel dat het niet goed met je gaat en ik maak me zorgen. Je kunt altijd op mij rekenen. Ik heb het idee dat je die doorverwijzing echt nodig hebt. Kan ik je daarbij helpen? Ik maak me echt zorgen. Wat kan ik voor je doen? Helpt het jou als ik zou bellen voor een afspraak en met je mee zou gaan?
Ik vind het erg moeilijk om te zien dat je zo rot voelt. Waarin zou ik je kunnen ondersteunen? Wil je daar over nadenken?
Zoiets zou ik het omschrijven. Jouw gevoel van bezorgdheid uiten.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:44
Hoe bedoel je dat precies Lente ? (nieuwsgierig)Een*Nieuwe*Lente schreef: ↑27-02-2018 09:39Volgens mij hebben mannen helemaal niets aan zo'n reactie. Wel lief bedoeld.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:44
Mijn man is er anders heel blij mee. Wij helpen elkaar bij dingen waar we een beetje op vastlopen.Een*Nieuwe*Lente schreef: ↑27-02-2018 09:39Volgens mij hebben mannen helemaal niets aan zo'n reactie. Wel lief bedoeld.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:51
Hoe moeilijk ook. Hij moet zelf willen. Ik ben als kind en als volwassenen “gedwongen” geholpen. En dat helpt dus helemaal niet. Iedereen krijgt in zijn leven mindere periodes en we zijn ondertussen een beetje doorgeslagen in waar allemaal proffesionele hulp voor nodig is. Je bent jouw burn out nu ook op hem aan het projecteren. Maar hij is jou niet. Laat hem zijn eigen pad nemen. Er gewoon zijn voor je partner en diens keuzes werkt in de praktijk een stuk beter dan je mening opdringen. Bewaak wel je eigen grenzen. Ook al heeft hij een mindere periode, niet alles op jou laten af reageren of alles op jouw schouders laten rusten.
dinsdag 27 februari 2018 om 09:55
Allereerst lijkt me jouw situatie heel naar. Je ziet je man struggelen en het is minder prettig in de relatie.
Ik zou mij ook zorgen maken, maar tegelijkertijd moet hij zelf beslissen en het voelen.
Jij kan vanuit jouw positie daarentegen wel zeggen dat jij het zo tussen jullie niet meer gaat, of dat je vindt dat jullie relatie er onder lijdt.
Tuurlijk kan je hem steunen, maar jij bent ook verantwoordelijk voor jezelf. Ik zou hem steunen, maar als hij en niet te genieten is en geen hulp zoekt zou ik er op een gegeven moment wel een gesprek/ruzie aan wagen. En dan vooral over hoe het voor jou is de afgelopen maanden.
Ik zou mij ook zorgen maken, maar tegelijkertijd moet hij zelf beslissen en het voelen.
Jij kan vanuit jouw positie daarentegen wel zeggen dat jij het zo tussen jullie niet meer gaat, of dat je vindt dat jullie relatie er onder lijdt.
Tuurlijk kan je hem steunen, maar jij bent ook verantwoordelijk voor jezelf. Ik zou hem steunen, maar als hij en niet te genieten is en geen hulp zoekt zou ik er op een gegeven moment wel een gesprek/ruzie aan wagen. En dan vooral over hoe het voor jou is de afgelopen maanden.
dinsdag 27 februari 2018 om 10:04
Ik snap je zorg en het siert je dat je die hebt. Tenslotte geef je om je partner. Maar de grootste valkuil is misschien wel dat je denkt dat wat jou heeft geholpen of helpt, voor hem ook zo is. En dat is vaak niet zo. Hier zijn we beiden door een diep dal gegaan. En ik kan je vertellen dat onze processen en wat geholpen heeft, totaal van elkaar verschillen. Vraag hem anders hoe je hem nu het beste kunt helpen. En uit anders gewoon je zorg. Zoiets als: ik vind het moeilijk je zo te zien. Kan ik iets voor je doen? Verder ook accepteren dat het zo is en dat het voorlopig geen feestje is bij jullie thuis.
dinsdag 27 februari 2018 om 10:08
Het lijkt mij een zeer legitieme vraag welke specialisten er zijn ingeschakeld, als je eerst aangeeft dat partner geen hulp heeft gezocht?Geen_Robot schreef: ↑27-02-2018 09:26Ja want ik ben zo achterlijk dat ik achter zijn rug om met 'specialisten' te praten.
Ok, never mind. Denk niet dat mensen tegenwoordig nodig vanuit een meedenkend gedachtegoed kunnen helpen maar liever zeiken en afzeiken. Prima.
dinsdag 27 februari 2018 om 10:12
Hoho! Niet doen alsof je het zo goed bedoelt...Zonnebloem2017 schreef: ↑27-02-2018 09:29Hoho ! Niet zo kort door de bocht alsjeblieft. De andere reageerders en ik zijn tijd in jou aan het steken om jou te helpen. Dat de antwoorden niet zijn wat je graag wilt horen is iets anders.
De manier waarop er dingen gezegd worden is grotendeels allerminst vriendelijk dan ga ik er geen energie in steken om daar nog verder voor in de verdieping te gaan om eventueel ervaringen te horen.
Er wordt direct maar van al het negatieve uitgegaan (op een enkele uitzondering na). Ipv constructief advies geven.
Maar het zal wel.
Voor wie wel oprecht en normaal heeft kunnen reageren dankjewel! Fijn!
dinsdag 27 februari 2018 om 10:14
Ik lees hier alleen maar constructief advies. Echt waar en het is ook constructief bedoeld om dit te tikken nu.Geen_Robot schreef: ↑27-02-2018 10:12Hoho! Niet doen alsof je het zo goed bedoelt...
De manier waarop er dingen gezegd worden is grotendeels allerminst vriendelijk dan ga ik er geen energie in steken om daar nog verder voor in de verdieping te gaan om eventueel ervaringen te horen.
Er wordt direct maar van al het negatieve uitgegaan (op een enkele uitzondering na). Ipv constructief advies geven.
Maar het zal wel.
Voor wie wel oprecht en normaal heeft kunnen reageren dankjewel! Fijn!