Relaties
alle pijlers
Relatie + Psyche
zondag 11 maart 2018 om 13:21
Ongeveer een jaar geleden kreeg ik een relatie met de leukste vrouw die ik ooit ontmoet heb. Vanaf de eerste keer dat ik haar zag was ik eigenlijk al gelijk verliefd en deze verliefdheid is nooit weggegaan. Ontzettend fijn, omdat ik in het verleden snel uitgekeken was op iemand en mij nooit echt verbonden tot iemand voelde.
Het probleem is echter dat ze ontzettend veel last heeft van bindingsangst en niet goed weet wat zij wil in het leven, wat zij belangrijk vindt etc.. Zij is ook altijd van de ene relatie in de andere relatie gerold en heeft zich ook altijd erg aangepast aan de ander (helaas).
Vanwege de bindingsangst is het het afgelopen jaar al een aantal keer uitgegaan (3 maanden aan, 2 dagen uit en dan weer aan). Mijn vrienden ontmoeten heeft bijvoorbeeld echt even geduurd en op dergelijke momenten merkte je dat ze stijf stond van de spanning. Als er dan bijvoorbeeld een verjaardag of een vakantie op de planning stond, kon je de klok gelijk zetten dat het de week ervoor uit zou gaan. Natuurlijk deed het mij op die momenten ook pijn, maar ik vond het vooral heel erg vervelend voor haar. Het klinkt nu alsof ze mij niet leuk genoeg vond, maar ik merkte dat zij ook ontzettend verliefd op mij was en nog steeds is. Wat betreft haar bindingsangst gaat het steeds beter en inmiddels heeft ze mijn familie ontmoet, feestdagen met familie gevierd etc. Ik ben dan ook echt trots op haar.
Tweede is dat zij niet weet wat ze wil in het leven. Zich altijd aangepast aan vriendjes in haar leven, niet altijd de beste relaties gehad, niet echt blij met de studie die ze op dit moment doet en te weinig aan zichzelf gedacht. Oftewel, ze weet eigenlijk niet goed wie ze is (depressie?).
Onlangs heeft ze het uitgemaakt en gezegd dat ze zichzelf moet vinden. Dit keer heeft het ook niet te maken met de bindingsangst. Ze heeft zelfs besloten om nu naar een psychiater te gaan. Ze zegt wel dat ze nog ontzettend verliefd op mij is, maar dat ze in een relatie zichzelf niet kan vinden. Ik begrijp dit, heb er veel respect voor en wil haar die tijd ook geven. Ik ken mijzelf en ik ben echt zo'n trouwe labrador die 2 jaar op haar wacht. Verder matchen wij namelijk echt perfect samen. Ze zegt wel dat ik gewoon verder moet gaan, niet op haar moet wachten en vanzelf wel weer een nieuwe leuke vrouw tegen zal komen. Wil ik dat? Nee.
Ik vroeg me af of mensen zich herkennen in de situatie: perfecte relatie/vriend, maar toch geen relatie aan kunnen gaan vanwege persoonlijke problemen (zichzelf vinden). Excuses voor het lange bericht!
Het probleem is echter dat ze ontzettend veel last heeft van bindingsangst en niet goed weet wat zij wil in het leven, wat zij belangrijk vindt etc.. Zij is ook altijd van de ene relatie in de andere relatie gerold en heeft zich ook altijd erg aangepast aan de ander (helaas).
Vanwege de bindingsangst is het het afgelopen jaar al een aantal keer uitgegaan (3 maanden aan, 2 dagen uit en dan weer aan). Mijn vrienden ontmoeten heeft bijvoorbeeld echt even geduurd en op dergelijke momenten merkte je dat ze stijf stond van de spanning. Als er dan bijvoorbeeld een verjaardag of een vakantie op de planning stond, kon je de klok gelijk zetten dat het de week ervoor uit zou gaan. Natuurlijk deed het mij op die momenten ook pijn, maar ik vond het vooral heel erg vervelend voor haar. Het klinkt nu alsof ze mij niet leuk genoeg vond, maar ik merkte dat zij ook ontzettend verliefd op mij was en nog steeds is. Wat betreft haar bindingsangst gaat het steeds beter en inmiddels heeft ze mijn familie ontmoet, feestdagen met familie gevierd etc. Ik ben dan ook echt trots op haar.
Tweede is dat zij niet weet wat ze wil in het leven. Zich altijd aangepast aan vriendjes in haar leven, niet altijd de beste relaties gehad, niet echt blij met de studie die ze op dit moment doet en te weinig aan zichzelf gedacht. Oftewel, ze weet eigenlijk niet goed wie ze is (depressie?).
Onlangs heeft ze het uitgemaakt en gezegd dat ze zichzelf moet vinden. Dit keer heeft het ook niet te maken met de bindingsangst. Ze heeft zelfs besloten om nu naar een psychiater te gaan. Ze zegt wel dat ze nog ontzettend verliefd op mij is, maar dat ze in een relatie zichzelf niet kan vinden. Ik begrijp dit, heb er veel respect voor en wil haar die tijd ook geven. Ik ken mijzelf en ik ben echt zo'n trouwe labrador die 2 jaar op haar wacht. Verder matchen wij namelijk echt perfect samen. Ze zegt wel dat ik gewoon verder moet gaan, niet op haar moet wachten en vanzelf wel weer een nieuwe leuke vrouw tegen zal komen. Wil ik dat? Nee.
Ik vroeg me af of mensen zich herkennen in de situatie: perfecte relatie/vriend, maar toch geen relatie aan kunnen gaan vanwege persoonlijke problemen (zichzelf vinden). Excuses voor het lange bericht!
zondag 11 maart 2018 om 13:33
dit is geen perfecte relatie, er zijn nog te veel issues om het perfect te laten zijn.
In jouw hoofd is het potentieel de perfecte relatie.
En wie zegt, dat wanneer zij aan haar issues heeft gewerkt, dat zij dan nog steeds de perfecte vrouw is voor je?
Je kan nu niet anders doen dan haar los te laten. En gewoon zelf te genieten van het leven. Niemand weet wat de toekomst gaat brengen. Misschien kom je haar over 2 jaar weer tegen en blijkt en dan wel de perfecte relatie te zijn. Misschien kom je morgen je perfecte partner tegen.
In jouw hoofd is het potentieel de perfecte relatie.
En wie zegt, dat wanneer zij aan haar issues heeft gewerkt, dat zij dan nog steeds de perfecte vrouw is voor je?
Je kan nu niet anders doen dan haar los te laten. En gewoon zelf te genieten van het leven. Niemand weet wat de toekomst gaat brengen. Misschien kom je haar over 2 jaar weer tegen en blijkt en dan wel de perfecte relatie te zijn. Misschien kom je morgen je perfecte partner tegen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zondag 11 maart 2018 om 13:35
Hey greeneyes, wat rot voor je. Zo'n leuke meid in je leven, maar schijnbaar niet het juiste moment.
Ik denk dat er genoeg mensen zijn die zichzelf in jouw verhaal herkennen. Ikzelf ook. Het kwam er op neer dat we het helemaal voor elkaar waren, maar het was niet het juiste moment. Dat heeft heel veel pijn gedaan. Toch hebben we jaaaren geen contact gehad. Sinds vorig jaar kwamen we weer op elkaars pad en we zijn al bijna een jaar helemaal gelukkig samen![:-]](./../../../smilies/77_happy.gif "Happy")
Waar het op neerkomt: je kan nog zoveel van iemand houden en denken: dit is de ware. Als het moment niet daar is, dan moet je loslaten. Als het echt 'meant to be' is, dan komen jullie elkaar vanzelf weer tegen. Een relatie werkt vooral wanneer jullie beide datgene aan elkaar kunnen geven wat jullie verdienen.
Ik denk dat er genoeg mensen zijn die zichzelf in jouw verhaal herkennen. Ikzelf ook. Het kwam er op neer dat we het helemaal voor elkaar waren, maar het was niet het juiste moment. Dat heeft heel veel pijn gedaan. Toch hebben we jaaaren geen contact gehad. Sinds vorig jaar kwamen we weer op elkaars pad en we zijn al bijna een jaar helemaal gelukkig samen
Waar het op neerkomt: je kan nog zoveel van iemand houden en denken: dit is de ware. Als het moment niet daar is, dan moet je loslaten. Als het echt 'meant to be' is, dan komen jullie elkaar vanzelf weer tegen. Een relatie werkt vooral wanneer jullie beide datgene aan elkaar kunnen geven wat jullie verdienen.
zondag 11 maart 2018 om 13:39
zondag 11 maart 2018 om 13:40
Allereerst: wat een lieve OP! Maar verdrietig ook. Ik denk dat je het beste kunt proberen om verder te gaan met je leven. En te zien wat het brengt. Niet per se door te kijken op Tinder of Relatieplanet, maar door je hobby's op te pakken, een vakantie te boeken voor jezelf, uitjes te maken. Probeer je niet te richten op haar. Misschien komt het nog goed tussen jullie, misschien niet. De tijd zal het leren. Maar twee jaar als een labrador gaan zitten wachten bij de deur is echt zonde van de tijd.
zondag 11 maart 2018 om 14:34
Bedankt voor de reacties al allemaal! Ik ga binnenkort inderdaad maar even een vakantie boeken en er even tussenuit. Ik ga ook wel verder met mijn leven, maar er is stiekem toch zo'n stille hoop dat het allemaal weer goedkomt. Ken ook een aantal mensen die na een jaar weer bij elkaar gekomen zijn en daar put je dan toch stiekem moed uit. Niet slim, maar er zijn wel meer dingen die niet slim zijn.. Ratio en emotie 
zondag 11 maart 2018 om 15:02
Ach als zij voor jou zo belangrijk is dan is dat alleen maar bewonderingswaardig vind ik. Zolang als je er zelf maar niet aan onderdoor gaat.
Dus zorg goed voor jezelf, geef haar alle ruimte die ze nodig heeft en ik hoop dat het positief uit gaat pakken voor jullie.
Die bindingsangst daar heeft ze wel echt prof hulp voor nodig dus als ze daar serieus mee aan de slag gaat, dan zal ik toch nog hoop houden.
Dus zorg goed voor jezelf, geef haar alle ruimte die ze nodig heeft en ik hoop dat het positief uit gaat pakken voor jullie.
Die bindingsangst daar heeft ze wel echt prof hulp voor nodig dus als ze daar serieus mee aan de slag gaat, dan zal ik toch nog hoop houden.
maandag 12 maart 2018 om 13:12
In het verleden snel op iemand uitgekeken zijn maar wel zo trouw als een labrador die twee jaar wacht ?
Dat klinkt nogal tegenstrijdig .
Of bedoel je dat je al twee jaar op haar wachtte , voor je iets met haar kreeg ?
Bindingsangst staat zelden op zichzelf ; moeite met vertrouwen , angst voor onveiligheid , angst om zich aan de verkeerde persoon te hechten etc. Kennelijk heeft ze nare ervaring of trauma opgedaan waardoor ze nu bang is om zich te hechten .
Weet jij de oorzaak of oorzaken van haar bindingsangst ?
Waren er misschien voor haar triggers in jullie relatie die bij haar de bindingangst triggerden?
Is zij zelf een persoon die (niet net als jij 2 jaar wacht) maar met de eerste de beste "geschikte"persoon meegaat die langskomt ? Of voortdurend om zich heen kijkt naar potentiële kandidaten ? Mensen met bindingsangst hebben vaak ook dat ze wel relaties aangaan, maar weinig serieus of langdurig /diepgaand. Wat daarbij ook kan zijn : meerdere partners tegelijk.
Als zij ook het karakter van een trouwe labrador heeft, en dus niet zich inlaat met nieuwe kandidaten , zouden jullie bij elkaar kunnen passen en kan jullie relatie in de toekomst misschien nog een kans krijgen .
Vooral als ze met psych hulp ook haar bindingsangst aanpakt .
Dan kan ze over een tijdje , misschien ook -net als jij - klaar zijn voor die fijne relatie die jullie hadden. Dan wordt het waarschijnlijk alleen maar beter want de bindingsangst staat dan niet meer tussen jullie.
Of misschien idealiseer je haar (en of de relatie ) en kan je haar het best maar laten gaan.
Dat klinkt nogal tegenstrijdig .
Of bedoel je dat je al twee jaar op haar wachtte , voor je iets met haar kreeg ?
Bindingsangst staat zelden op zichzelf ; moeite met vertrouwen , angst voor onveiligheid , angst om zich aan de verkeerde persoon te hechten etc. Kennelijk heeft ze nare ervaring of trauma opgedaan waardoor ze nu bang is om zich te hechten .
Weet jij de oorzaak of oorzaken van haar bindingsangst ?
Waren er misschien voor haar triggers in jullie relatie die bij haar de bindingangst triggerden?
Is zij zelf een persoon die (niet net als jij 2 jaar wacht) maar met de eerste de beste "geschikte"persoon meegaat die langskomt ? Of voortdurend om zich heen kijkt naar potentiële kandidaten ? Mensen met bindingsangst hebben vaak ook dat ze wel relaties aangaan, maar weinig serieus of langdurig /diepgaand. Wat daarbij ook kan zijn : meerdere partners tegelijk.
Als zij ook het karakter van een trouwe labrador heeft, en dus niet zich inlaat met nieuwe kandidaten , zouden jullie bij elkaar kunnen passen en kan jullie relatie in de toekomst misschien nog een kans krijgen .
Vooral als ze met psych hulp ook haar bindingsangst aanpakt .
Dan kan ze over een tijdje , misschien ook -net als jij - klaar zijn voor die fijne relatie die jullie hadden. Dan wordt het waarschijnlijk alleen maar beter want de bindingsangst staat dan niet meer tussen jullie.
Of misschien idealiseer je haar (en of de relatie ) en kan je haar het best maar laten gaan.
anoniem_349789 wijzigde dit bericht op 12-03-2018 13:35
12.79% gewijzigd
