Werk & Studie alle pijlers

Demotie?

20-03-2018 04:51 13 berichten
Alle reacties Link kopieren
3 jaar geleden heb ik mijn diploma voor Verzorgende IG behaald. Nooit gedacht dat ik dat ooit zou halen. Toen de opleiding net een half jaar bezig was zeiden ze dat je in het 2e jaar verpleegtechnische handelingen kreeg. Eenmaal in het 2e jaar vond ik deze handelingen echt verschrikkelijk. Ik heb ze nooit leuk gevonden en vind ze dus nog steeds absoluut niet leuk en bij mij passen. Ook met de verantwoordelijkheid die ik in mijn beroep heb vind ik mezelf na 6 jaar nog steeds zo onzeker. Ik probeer dat dus al 6 jaar los te laten.

Nu heb ik om mij heen collega's die al bijna gepensioneerd zijn en die hun functie als Verzorgende IG neer hebben gelegd en als Helpende Plus verder zijn gegaan. Nu ben ik begin 30 en heb ik zoiets van; dat zou ik ook eigenlijk wel willen?! Maar ik vind het dus erg dubbel. Om in functie terug te gaan. Vooral omdat ik het beroep wat ik nu doe, mezelf onzeker voel. Maar ik ben nog jong en hun zijn zowat gepensioneerd. Is het wel gepast denk ik dan.
Ik dacht, ik deel het want ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet.... Wie wil me advies geven hierin?!
Alle reacties Link kopieren
Wat is het precies wat je zo onzeker maakt? Ben je bang dat jij je functie niet goed kan uit voeren? Heb je wel eens te horen gekregen dat je dingen niet goed doet? Of is de verzorgende kant misschien helemaal je ding niet? Die handelingen die je vreselijk vondt in hrt tweede jaar...moet je dat nog steeds doen?
Ik vind het persoonlijk wel belangrijk dat je werk leuk moet zijn. Anders ga je er met tegenzin naar toe en dat moet natuurlijk ook niet
In bijna ieder beroep zie je wel een mengeling van jong en oud. De starters en de bijna gepensioneerden. Misschien zijn de gepensioneerde bijna klaar en dan komt er denk ik een tijd dat er ook meerdere jongeren werkzaam zullen zijn.
Misschien is het alleen een stukje zelfvertrouwen wat je moet op bouwen. En heb je net even iets nodig om dit te krijgen... doormiddel van trainingen of gesprekken met een specialist.
Maar wat ik al zei..je moet met een fijn vinden om naar het werk te gaan en je werk met goeie zin kunnen uitvoeren.
(Ik heb niet altijd zin om naar mijn werk te gaan maar die dagen hebben de meeste mensem denk ik wel hahaha)
Alle reacties Link kopieren
Zie het eens niet als een demotie, maar een baan met andere verantwoordelijkheden. Zou je dan nog twijfelen? Als jij zeker weet dat verpleegtechnische handelingen niet jouw 'ding' zijn, dan stop je er mee en ga je verder als Helpende Plus.
Bovendien is het voor anderen ook lastig als jij wel als verzorgende IG op de vloer of in de wijk werkt, maar in de praktijk de handelingen die daar bij horen (want ze horen er toch echt bij) niet wil of kan uitvoeren. Lekker als Helpende Plus verder en weer blij zijn met je werk!
En het is niet belangrijk wie verder ook werkt als Helpende Plus. Het gaat niet om hen, maar om jouw arbeidsgeluk (weet niet of dat een bestaand woord is ;-D ). Je moet nog jaren door, en daarbij telkens tegen verpleegkundige handelingen opkijken maakt het er niet leuker op. Mazzel is dat jij kan kiezen voor een andere functie, waardoor je verder niemand voor het hoofd stoot.
Celessta schreef:
20-03-2018 04:51
Maar ik vind het dus erg dubbel. Om in functie terug te gaan. Vooral omdat ik het beroep wat ik nu doe, mezelf onzeker voel. Maar ik ben nog jong en hun zijn zowat gepensioneerd. Is het wel gepast denk ik dan.
Waarom zou dat niet gepast zijn? Jij moet toch elke dag naar je werk ga, je collega's staan toch niet in jouw schoenen? Kortom: met gepast zijn, heeft het niets te maken. Wel met of jij kiest wat goed voor je is en wat je met plezier naar je werk doet gaan. Jij bent de enige die antwoord op deze vragen kunt geven en dus de juiste keuze kunt maken.
je kan ook met je leidinggevende overleggen of je een paar dagen helpende plus werk kan doen om te kijken of dat beter bij je past. Wie weet komt er nog een mooi gesprek van.
Alle reacties Link kopieren
Waarom heb je ooit voor de zorg gekozen?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Eens met spiritusloco.
Ik ben zelf ook meer een 'hands on' type en ben erg blij met mijn huidige uitvoerende functie.
Past beter bij me en ik kom beter tot mijn recht.
Ik ken verschillende mensen die een stap 'terug' hebben gedaan en weer met plezier werken.
Niets is goed of fout. Doe wat bij je past, waar jij blij van wordt en wat jou energie geeft inplaats van wat jouw energie slurpt.

Eens een kijkje in de keuken van dat andere vak regelen vind ik een hele goede tip!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb zelf ook een stap terug gedaan en daar ben ik heel blij mee. In het begin is het erg lastig aan jezelf toegeven, want het voelt als een soort van mislukking ofzo. Maar uiteindelijk heb ik het absoluut geen spijt van gehad. Ik kan me nu weer bezig houden met de dingen die ik leuk vind, in plaats van me de hele tijd zorgen maken of ik het wel goed doe en met tegenzin naar mijn werk te gaan. Er wordt zo van je verwacht dat je altijd maar promotie wil en voor de hoogste baan wil gaan, maar ik (en ik ken ook andere mensen) wordt daar helemaal niet gelukkig van. Gewoon lekker doen waar je plezier uit haalt!
Ik ben ook terug gegaan van eerst verantwoordelijke naar gewoon begeleider. Als ik nu zie wat er allemaal op het bord ligt van de eerst verantwoordelijke ben ik er dubbel zo blij mee. Ik kan nu grotendeels doen waar ik goed in ben en waarvoor ik dit werk ben gaan doen. Meeste mensen die mij kennen gaven me groot gelijk, op een paar mensen na voor wie het onvoorstelbaar is dat je geen ambities hebt.

Volg je hart, als je nu een aanbod kreeg om als manager aan de slag te gaan, zou je dat dan doen? Waarschijnlijk niet, omdat het niet bij je past. Dus waarom verzorgende IG blijven als dat niet bij je past?

Succes met je beslissing.
verzorgende IG zou ik zelf nooit kunnen worden trouwens, ik heb de motoriek niet om iemand een injectie of katheter te geven o_o o_o o_o
Ik vind het ook geen kwestie van mislukken. Ik vind het juist ontzettend krachtig wanneer je durft toe te geven dat je een bepaalde keuze achteraf anders zou hebben gemaakt en daarnaar gaat handelen. Dat getuigd van lef en power.
Alle reacties Link kopieren
Dank jullie wel voor jullie fijne reacties. Daar kan ik weer wat verder mee. Ik heb gekozen voor de zorg om met mensen te werken en mijn sociale kant veel meer te ontwikkelen. Maar ook ging ik van productie werk in fabriek naar verpleeghuis, wat voor mij op zich al echt een hele grote voorwaartse stap was, is en blijft.
Onzeker ben ik in die verpleegtechnische handelingen en soms ook wel op sociaal vlak omdat ik heel sociaal "wil" zijn en dat niet ben. Dus eigenlijk zelfacceptatie waar ik mee worstel. Maar heb me wel heel erg ontwikkeld als ik terugkijk dus daar zit wel verandering in. Maar echt het functioneren als IG'er vind ik vaak moeilijk. Maar nu aan jullie reacties te lezen moet ik hier wat mee doen. Voor mijn "arbeidsgeluk"; mooi woord!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven