Relaties
alle pijlers
hoe komen we verder?
dinsdag 27 maart 2018 om 10:44
Mijn vriend en ik willen samenwonen op termijn. Wij wonen best een eindje van elkaar af (qua kilometers valt t mee maar door files/slecht aansluitend ov is het meestal 1,5 uur rijden/treinen. Voordat iedereen over me heen valt, hier zijn géén jonge kinderen bij betrokken. De laatste is binnenkort het huis uit. Eerst was hij op zoek naar een baan in mijn omgeving. Geen echte reden voor hoor maar we hadden beiden het gevoel dat we ons hier het prettigst zouden voelen. Dat heeft hij nu een aantal maanden gedaan maar het ziet er naar uit dat dat een onmogelijkheid is.
Het ziet er naar uit dat ik dus ga verkassen willen we ooit samenwonen.
Mijn baankansen in zijn omgeving zijn goed. Maar hier heb ik een vaste baan.
Dat betekent dus: Huis verkopen en baan opzeggen.
Weg zekerheid.
Weg onafhankelijkheid.
En dat gevoel of ik dat aandurf.................pfff mijn hoofd komt er niet uit.
Na mijn scheiding had ik me zó voorgenomen nooit meer afhankelijk te worden/zijn van een man (niet dat ik dat was, maar toch was t ingewikkeld een scheiding).
Hij weet van mijn dilemma en snapt het helemaal. Maar geeft ook aan dat ik daar zelf moet uitkomen omdat hij ook geen objectieve mening heeft.
Hij wil me wel zekerheid bieden in de vorm van een samenwooncontract of dat we zijn huis gedeeltelijk aflossen met de winst van mijn huis en het op beider naam zetten of zoiets. Dat is allemaal wel bespreekbaar en te realiseren.
Maar eruit komen doe ik nog niet.
Iemand advies?
O ja en qua gevoel weet ik dat t goed zit. Maar ik weet ook dat gevoelens altijd kunnen veranderen in de loop der jaren.
minaa
Het ziet er naar uit dat ik dus ga verkassen willen we ooit samenwonen.
Mijn baankansen in zijn omgeving zijn goed. Maar hier heb ik een vaste baan.
Dat betekent dus: Huis verkopen en baan opzeggen.
Weg zekerheid.
Weg onafhankelijkheid.
En dat gevoel of ik dat aandurf.................pfff mijn hoofd komt er niet uit.
Na mijn scheiding had ik me zó voorgenomen nooit meer afhankelijk te worden/zijn van een man (niet dat ik dat was, maar toch was t ingewikkeld een scheiding).
Hij weet van mijn dilemma en snapt het helemaal. Maar geeft ook aan dat ik daar zelf moet uitkomen omdat hij ook geen objectieve mening heeft.
Hij wil me wel zekerheid bieden in de vorm van een samenwooncontract of dat we zijn huis gedeeltelijk aflossen met de winst van mijn huis en het op beider naam zetten of zoiets. Dat is allemaal wel bespreekbaar en te realiseren.
Maar eruit komen doe ik nog niet.
Iemand advies?
O ja en qua gevoel weet ik dat t goed zit. Maar ik weet ook dat gevoelens altijd kunnen veranderen in de loop der jaren.
minaa
anoniem_193199 wijzigde dit bericht op 27-03-2018 18:05
7.94% gewijzigd
dinsdag 27 maart 2018 om 16:33
Eerst wat antwoorden: We hebben tijd, dit heeft geen haast. Het is gewoon het gevoel dat we als we beiden geen kinderen meer hebben nogal onhandig heen en weer aan t gaan zijn en de dagen dat we niet samen zijn baal ik er best van. Hij idem dito.
Wel raar, want voor ik hem kende vond ik alleen zijn helemaal oké en was t geen probleem.
Heen en weer gaan kost ook gewoon veel tijd. En het is vermoeiend soms. We zijn evenveel daar als hier. Ook omdat er nog oudere ouders zijn en andere sociale verplichting,
Dat zou allemaal anders zijn als we ergens beslissen te wonen.
Eigenlijk weten we van het begin af aan al wel dat dit serieus was en zo zou blijven. Daar is geen enkele twijfel over.
Ook als we nog 2 jaar zouden blijven latten dan zal dat ook zo zijn.
En ja jullie hebben gelijk. Als hij hier naar toe zou komen is dat precies hetzelfde. Maar hij heeft minder dat onafhankelijkheidsgevoel waar ik nu juist last van heb.
En dat het een mindset is, is makkelijk lullen. Natuurlijk zou ik me wel redden hoor. Maar wat ik nu heb..............dat zal m niet meer worden denk ik.
Wel raar, want voor ik hem kende vond ik alleen zijn helemaal oké en was t geen probleem.
Heen en weer gaan kost ook gewoon veel tijd. En het is vermoeiend soms. We zijn evenveel daar als hier. Ook omdat er nog oudere ouders zijn en andere sociale verplichting,
Dat zou allemaal anders zijn als we ergens beslissen te wonen.
Eigenlijk weten we van het begin af aan al wel dat dit serieus was en zo zou blijven. Daar is geen enkele twijfel over.
Ook als we nog 2 jaar zouden blijven latten dan zal dat ook zo zijn.
En ja jullie hebben gelijk. Als hij hier naar toe zou komen is dat precies hetzelfde. Maar hij heeft minder dat onafhankelijkheidsgevoel waar ik nu juist last van heb.
En dat het een mindset is, is makkelijk lullen. Natuurlijk zou ik me wel redden hoor. Maar wat ik nu heb..............dat zal m niet meer worden denk ik.
anoniem_193199 wijzigde dit bericht op 28-03-2018 00:59
50.30% gewijzigd
dinsdag 27 maart 2018 om 16:44
Het gaat er niet om dat ze exact dat huis alleen kan betalen. Als ze maar èèn huis kan betalen.Tampaxropeje schreef: ↑27-03-2018 12:35Dat betekent het maar al te vaak helaas wel. Als ze niet genoeg verdient om dat huis alleen te betalen en geen reserves achter de hand heeft, is ze afhankelijk van hem.
Ik zou zelf nooit zo kunnen leven.
Als je een gewone doorsnee baan hebt, met een modaal inkomen en je werkt een uurtje of 32 p/w, dan kan dat gewoon.
Niks afhankelijks aan.
anoniem_366924 wijzigde dit bericht op 27-03-2018 16:46
0.86% gewijzigd
dinsdag 27 maart 2018 om 17:14
Als je dat onafhankelijk noemt.... dream on.
Als TO zich inkoopt gaat het er dus wel om dat ze dat huis kan betalen, wat er ook gebeurt. Zo niet, dan is ze afhankelijk van hem. Als hij zijn verantwoordelijkheid niet nakomt, hangt ze. Ze kan dan niet zo haar boeltje pakken, wegwezen en een nieuw huis kopen.
Ze gaat met hem dan SAMEN een hypotheek = schuld aan die ze alleen niet kan dragen.
dinsdag 27 maart 2018 om 17:29
Je haalt nu wat dingen door elkaar.
Ik reageer op de post boven mij, die suggereert dat zij de overwaarde van haar huis lekker aan de kant moet zetten. Maar als ze niks investeert, dan zou ze daar dus min of meer gratis gaan wonen, dat lijkt me gek.
En tuurlijk, als je wél investeert, dan moet je zorgen dat dat zwart op wit komt te staan en dat je ook rechten hebt als je weer uit dat huis moet vertrekken.
dinsdag 27 maart 2018 om 17:54
Als het huis van hen samen is dan zal hij haar toch echt moeten uitkopen. Met de stijgende huizenprijzen van de laatste jaren zal dit haar behoorlijk wat opleveren. Geld dat ze bijvoorbeeld weer kan investeren in een nieuwe koopwoning.Tampaxropeje schreef: ↑27-03-2018 17:14Als je dat onafhankelijk noemt.... dream on.
Als TO zich inkoopt gaat het er dus wel om dat ze dat huis kan betalen, wat er ook gebeurt. Zo niet, dan is ze afhankelijk van hem. Als hij zijn verantwoordelijkheid niet nakomt, hangt ze. Ze kan dan niet zo haar boeltje pakken, wegwezen en een nieuw huis kopen.
Ze gaat met hem dan SAMEN een hypotheek = schuld aan die ze alleen niet kan dragen.
Zolang je maar je eigen geld verdient heb je niet veel te vrezen en ben je zeker niet afhankelijk, aangezien je altijd opties hebt.
dinsdag 27 maart 2018 om 18:00
Nou dat gratis wonen is maar hoe je t bekijkt. Er zijn trouwens héél veel vrouwen die dat doodnormaal vinden. (niet ik hoor) Maar spaargeld op de bank verdien je niks aan en we zouden dan dik boven de vrijstelling uitkomen. Dus erover betalen.
Beleggen hebben we geen verstand van.
Op den duur zou het dan ook zeker een ander huis worden. Maar dat is afhankelijk van wanneer ik zou kunnen verhuizen. En pas écht een optie als 1 van de 2 verkocht is. 2 huizen tegelijk verkopen is een utopie.
Ik zou ook kunnen meebetalen aan vaste lasten bv. Maar ook daarvoor zal eerst mijn huis verkocht moeten zijn. Anders zou ik dubbele vaste lasten hebben.
Lijkt mij ook niet ze erg eerlijk.
Minaa
Beleggen hebben we geen verstand van.
Op den duur zou het dan ook zeker een ander huis worden. Maar dat is afhankelijk van wanneer ik zou kunnen verhuizen. En pas écht een optie als 1 van de 2 verkocht is. 2 huizen tegelijk verkopen is een utopie.
Ik zou ook kunnen meebetalen aan vaste lasten bv. Maar ook daarvoor zal eerst mijn huis verkocht moeten zijn. Anders zou ik dubbele vaste lasten hebben.
Lijkt mij ook niet ze erg eerlijk.
Minaa
dinsdag 27 maart 2018 om 18:08
Waarom niet eerst kijken hoe het loopt met zijn nieuwe baan?
Straks is ie 60 uur per week aan 't werk en zit jij daar ... alleen.
Kan je je huis verhuren?
Zo heb je altijd iets achter de hand als het onverwacht toch niet loopt zoals het moet lopen.
Ofwel zou ik compleet overnieuw beginnen.
2 huizen verkopen en samen een nieuw huis kopen.
Ook kijkend naar nu de kinderen het huis uitgaan hoeveel slaapkamers en ruimte je écht nog nodig hebt / wil.
En als je dan toch iets nieuws zou kopen ... Is ergens "in between" gaan wonen daarbij een optie? Zodat jij je job nog wel kan houden.
Je kan natuurlijk ook als harde eis naar hem toe zeggen dat je pas verhuisd als je in zijn regio ook een vaste job hebt gevonden.
Dat je niet verhuisd voor iets tijdelijks of een jaarcontract.
Je geeft je huis al op.
Straks is ie 60 uur per week aan 't werk en zit jij daar ... alleen.
Kan je je huis verhuren?
Zo heb je altijd iets achter de hand als het onverwacht toch niet loopt zoals het moet lopen.
Ofwel zou ik compleet overnieuw beginnen.
2 huizen verkopen en samen een nieuw huis kopen.
Ook kijkend naar nu de kinderen het huis uitgaan hoeveel slaapkamers en ruimte je écht nog nodig hebt / wil.
En als je dan toch iets nieuws zou kopen ... Is ergens "in between" gaan wonen daarbij een optie? Zodat jij je job nog wel kan houden.
Je kan natuurlijk ook als harde eis naar hem toe zeggen dat je pas verhuisd als je in zijn regio ook een vaste job hebt gevonden.
Dat je niet verhuisd voor iets tijdelijks of een jaarcontract.
Je geeft je huis al op.
dinsdag 27 maart 2018 om 18:12
Wat vond je van mijn eerdere reactie/optie?
Los daarvan een stukje tekst van jou:
Ze halen m nog nét niet met vlag en wimpel binnen maar hij zou qua carrière flinke passen terug moeten maken ong naar waar hij was toen hij begon. Dat kon ik ook niet over mijn hart verkrijgen om dat van m te verlangen.
Ik denk dat als ik er niet uit kom. Hij dat alsnog zal doen. Het gevoel van samen willen zijn is te sterk.
Nee, het gevoel van samen willen zijn is absoluut niet te sterk, zeker niet vanuit jouw kant, althans, niet sterk genoeg.
Bij hem gaan wonen:
- betere kans op werkgelegenheid voor jou
- betere carierre kansen voor hem
Bij jou wonen:
- een stap terug in carriere voor hem en weinig kans op hogerop
Voor mij is het meer dan duidelijk hoor, jij wil gewoon niet verhuizen en dat is prima, maar zeg hem dat dan ook gewoon ook al zitten daar consequenties aan verbonden.
Los daarvan een stukje tekst van jou:
Ze halen m nog nét niet met vlag en wimpel binnen maar hij zou qua carrière flinke passen terug moeten maken ong naar waar hij was toen hij begon. Dat kon ik ook niet over mijn hart verkrijgen om dat van m te verlangen.
Ik denk dat als ik er niet uit kom. Hij dat alsnog zal doen. Het gevoel van samen willen zijn is te sterk.
Nee, het gevoel van samen willen zijn is absoluut niet te sterk, zeker niet vanuit jouw kant, althans, niet sterk genoeg.
Bij hem gaan wonen:
- betere kans op werkgelegenheid voor jou
- betere carierre kansen voor hem
Bij jou wonen:
- een stap terug in carriere voor hem en weinig kans op hogerop
Voor mij is het meer dan duidelijk hoor, jij wil gewoon niet verhuizen en dat is prima, maar zeg hem dat dan ook gewoon ook al zitten daar consequenties aan verbonden.
dinsdag 27 maart 2018 om 18:56
Dat uitkopen moet hij dan wel kunnen. Zoals ik al schreef, als hij zijn verplichtingen niet nakomt zit zij met een huis waarvan ze de hypotheek niet alleen kan dragen.Lil0u schreef: ↑27-03-2018 17:54Als het huis van hen samen is dan zal hij haar toch echt moeten uitkopen. Met de stijgende huizenprijzen van de laatste jaren zal dit haar behoorlijk wat opleveren. Geld dat ze bijvoorbeeld weer kan investeren in een nieuwe koopwoning.
Zolang je maar je eigen geld verdient heb je niet veel te vrezen en ben je zeker niet afhankelijk, aangezien je altijd opties hebt.
Je kan nog zo je eigen geld verdienen, als je de verkeerde financiele keuzes maakt samen met je (nieuwe) partner word je van elkaar afhankelijk.
Ik zou eerst maar gaan samenwonen en de man beter leren kennen en vice versa. Dat hij gelijk zulke toezeggingen doet m.b.t. zijn huis komt vooral verliefd over maar niet verstandig. Hoe verstandig is hij dan verder? Waarom die haast. Ik zou het voorlopig gescheiden houden en ieder zijn deel betalen.
dinsdag 27 maart 2018 om 19:42
Als je echt gehecht bent aan je vriendinnen is dat toch wel lastig als die ineens op 1,5 uur afstand wonen. Dan wordt het contact toch anders. En als je mantelzorger bent voor je ouders wordt het helemaal een lastig verhaal.
Ik zou niet zo snel verkassen. Niet alleen vanwege het financiële plaatje maar ook voor je sociale contacten. Daar doe je een flinke stap terug.
En vermogensbelasting betalen is altijd nog een stuk minder erg dan géén vermogen hebben. Je hebt vrijstelling samen tot 60.000 euro, maar met een eigen huis en het andere huis verkocht is dat niet zo'n enorme buffer hoor. Je moet toch ook een beetje aan je pensioen denken voor later.
Ik zou niet zomaar al je geld in zijn huis zetten. Nu ben je al een tijdje samen maar niet de hele week. Je maakt nu echt tijd voor elkaar , dus het is allemaal extra leuk. Als je dadelijk de hele week samen bent vallen sommige dingen misschien wel tegen.
Is het een idee om een langere periode bij hem in te trekken en je eigen huis tijdelijk te verhuren om te kijken hoe dat gaat?
dinsdag 27 maart 2018 om 20:05
Dat verhuren gaat m niet worden hebben wij ons laten uitleggen door een makelaar. Mijn hypotheekverstrekker zal daar ws nooit mee accoord gaan.
Courage: niet zozeer aan het huis. Meer aan mijn omgeving.
En nee dit is geen verliefdheidsroes waarin hij mij zijn ziel en zaligheid en bezit kado geeft. Dit is een stabiele man don' t worry. Maar hij snapt dat het mij enorm moeite zal gaan kosten. Hij kent me hé?
Minaa
Courage: niet zozeer aan het huis. Meer aan mijn omgeving.
En nee dit is geen verliefdheidsroes waarin hij mij zijn ziel en zaligheid en bezit kado geeft. Dit is een stabiele man don' t worry. Maar hij snapt dat het mij enorm moeite zal gaan kosten. Hij kent me hé?
Minaa
anoniem_193199 wijzigde dit bericht op 28-03-2018 01:01
41.05% gewijzigd
dinsdag 27 maart 2018 om 20:28
Zo te horen moet jij flink inleveren als je naar hem toe zou gaan. Je vaste contact ben je kwijt en daarmee de kans op je eigen koophuis. Huren wordt ook lastig zeg je. En dan nog je vrienden ver weg en je vertrouwde plek kwijt (ook de vertrouwde basis van je kinderen neem ik aan?)
Dus nee, als ik het zo bij elkaar optel, dan zou ik dat allemaal niet zomaar opgeven.
Je zou nog een compromis kunnen voorstellen; ergens in het midden samen een huis kopen met behoud van jullie beider banen. Dat vind ik in deze situatie nog het meest fair.
Dus nee, als ik het zo bij elkaar optel, dan zou ik dat allemaal niet zomaar opgeven.
Je zou nog een compromis kunnen voorstellen; ergens in het midden samen een huis kopen met behoud van jullie beider banen. Dat vind ik in deze situatie nog het meest fair.
dinsdag 27 maart 2018 om 21:01
Totaal niet mee eens! Ik vind het sowieso altijd een vreemd voorstel om 'ergens' in het midden te gaan wonen, why? Daar waar niemand iemand kent, ik zie daar totaal het nut niet van in. Je 'vertrouwde' plek niet willen opgeven, maar het wél van die ander verwachten? En waar lees jij dat zij flink moet inleveren?? Ik zie juist dat hij meer zou inleveren als hij haar kant opkomt, zeker wat toekomst betreft en baanperspectief.......niet geheel onbelangrijk vind ik.Lil0u schreef: ↑27-03-2018 20:28Zo te horen moet jij flink inleveren als je naar hem toe zou gaan. Je vaste contact ben je kwijt en daarmee de kans op je eigen koophuis. Huren wordt ook lastig zeg je. En dan nog je vrienden ver weg en je vertrouwde plek kwijt (ook de vertrouwde basis van je kinderen neem ik aan?)
Dus nee, als ik het zo bij elkaar optel, dan zou ik dat allemaal niet zomaar opgeven.
Je zou nog een compromis kunnen voorstellen; ergens in het midden samen een huis kopen met behoud van jullie beider banen. Dat vind ik in deze situatie nog het meest fair.
Weet je, overal bakken ze brood en je moet er altijd zelf iets van maken, risico's nemen hoort bij het leven en wat valt er te verliezen? Je woont in Nederland nota bene, niet in de USA waar steden 1000-en kilometers uit elkaar liggen. Natuurlijk is deze stap niet over 1 nacht ijs te maken, maar als je gelooft in elkaar en in de liefde moet je ook risico's durven nemen. Zo niet, geen relatie meer aangaan, zeker niet als je van tevoren weet dat een situatie een issue zou kunnen worden.
dinsdag 27 maart 2018 om 21:38
Rustig maar, het was maar een idee.minaa1 schreef: ↑27-03-2018 21:28Ga vooral zo door dames! Het helpt me echt om een beslissing te nemen. De chaos word al wat gestructureerder.
Nee ik vind t ook onzin om ergens in t midden te gaan wonen omdat dat fair zou zijn. Forenzen vanaf t midden zal ook niet langdurig zijn. Das niet vol te houden qua rijtijd en ws zien we elkaar dan nog minder dan nu. Dan kunnen we beter blijven latten.
We zouden dan ook beiden onze sociale omgeving + huis moeten opgeven. T is niet zo dat t me minder moeite dan kost. En als hij in de sloot springt moet ik dan ook of andersom?
Qua thuisbasis voor ( grote) kinderen....die is waar wij zijn toch? Ik kan moeilijk rekening gaan houden met uitwonende kinderen die soms nog s langskomen en mee eten of logeren in zoiets groots. Plek is er wel. Ze zouden allemaal tegelijk bij ons beiden passen.
Mijn huis verhuren zal niet lukken omdat geen hypotheekverstrekker daarmee accoord gaat. Verkopen gaat wel lukken. Is n gewild huis in een goede buurt. En ja daar houd ik overwaarde aan over.
Minaa
Ik las gewoon ineens wel erg veel nadelen voor jou, dus was op zoek naar andere mogelijkheden.
Wat me opvalt is dat het zwaarder lijkt te wegen dat hij een stap terug zou moeten doen als hij naar jou komt, qua carrière, terwijl dit net zo goed voor jou geldt, aangezien je de zekerheid van een vast contract inlevert, die je nu wel hebt. Ik neem aan dat je een jaar of 50 bent, aangezien je kinderen bijna uit huis zijn? Op die leeftijd is dat niet niks om op te geven. Je moet maar afwachten wat je ervoor terugkrijgt.
Wil je alleen maar op het hart drukken om goed aan jezelf te blijven denken en voor jezelf te zorgen. Zo te lezen doet niemand anders dat voor je. Je vriend lijkt vooral heel goed voor ogen te hebben dat als iemand iets moet inleveren hij het in elk geval niet is.
dinsdag 27 maart 2018 om 22:00
Je blijft erg hangen op de reistijd. Staat die file dan twee kanten op?
Over wat voor afstand hebben we het eigenlijk?
Het is kiezen of delen. Als het hem niet lukt om in jouw buurt een baan te vinden dan is het of blijven latten of allebei reizen door halverwege te gaan wonen of verhuizen naar zijn buurt.
En als de afstand echt niet te bereizen is dan is samenwonen = van baan veranderen.
Ik zou echter in ieder geval altijd samen in een nieuw huis beginnen. Misschien niet vanaf dag 1, maar op de langere termijn wel. Dan is het voor jullie allebei een nieuwe start.
Persoonlijk zou ik trouwens meer moeite hebben met het veranderen van baan dan met het opgeven van mijn huis.
Over wat voor afstand hebben we het eigenlijk?
Het is kiezen of delen. Als het hem niet lukt om in jouw buurt een baan te vinden dan is het of blijven latten of allebei reizen door halverwege te gaan wonen of verhuizen naar zijn buurt.
En als de afstand echt niet te bereizen is dan is samenwonen = van baan veranderen.
Ik zou echter in ieder geval altijd samen in een nieuw huis beginnen. Misschien niet vanaf dag 1, maar op de langere termijn wel. Dan is het voor jullie allebei een nieuwe start.
Persoonlijk zou ik trouwens meer moeite hebben met het veranderen van baan dan met het opgeven van mijn huis.
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
dinsdag 27 maart 2018 om 22:51
Een goede beslissing neem je naar mijn idee op gevoel en intuïtie en meestal niet door feiten op te tellen. Het leven is nu eenmaal niet logisch. Zolang je twijfelt blijf je latten. Jullie hebben het goed, tel je zegeningen, door samen te wonen wordt je relatie niet perse beter. De nadelen gaan vanzelf opbreken waardoor je in een later stadium misschien wel een keuse kunt maken.
dinsdag 27 maart 2018 om 23:35
Dat is wel mooi Roodkapjeendewolf. Dat is ook wel wat ik doe hoor. Maar soms blijf je in zo n kringetje denken en ik zal toch ergens iets moeten beslissen ovet wat ik wil.
Qua reistijd en km. Vanaf hier zijn werk ong 200 km. Vanaf hier mijne 5 km Andersom zou t 100/ 100 zijn. Dat klinkt bereisbaar maar vanaf zijn kant moet ik rekenen op 2 uur reistijd minimaal rond mijn werktijdenEn dat weet ik zeker. Incidenteel is dat al wel s voorgekomen.
Hij reist vanaf hier 3 uur. Vanaf daar 1 uur. Tja ook dat pleit voor daar als beste optie.
Nee ik geloof niet dat hij wil dat ik alles opgeef en hij niks. In eerste instantie was t andersom. Maar door de enorme achteruitgang qua werk wilde ik dat niet.
Ik geloof ook dat het belangrijk is om ons beiden goed te voelen qua werk. Voor mij is dat buiten de vaste baan wel haalbaar.
Minaa
Ps ik haal de uitlegberichtjes weg ivm herkenbaarheid
Qua reistijd en km. Vanaf hier zijn werk ong 200 km. Vanaf hier mijne 5 km Andersom zou t 100/ 100 zijn. Dat klinkt bereisbaar maar vanaf zijn kant moet ik rekenen op 2 uur reistijd minimaal rond mijn werktijdenEn dat weet ik zeker. Incidenteel is dat al wel s voorgekomen.
Hij reist vanaf hier 3 uur. Vanaf daar 1 uur. Tja ook dat pleit voor daar als beste optie.
Nee ik geloof niet dat hij wil dat ik alles opgeef en hij niks. In eerste instantie was t andersom. Maar door de enorme achteruitgang qua werk wilde ik dat niet.
Ik geloof ook dat het belangrijk is om ons beiden goed te voelen qua werk. Voor mij is dat buiten de vaste baan wel haalbaar.
Minaa
Ps ik haal de uitlegberichtjes weg ivm herkenbaarheid