Toekomst na scheiding

Froezel
Mijn kinderen zijn 12, 15 en 17 jaar. Ze zien heel goed wat er gebeurt en ziet dar hun vader is verandert. Het was zo'n ongelofelijke familie man en had alles over voor zijn gezin. Nu laat hij ons allemaal in de steek. Ik weet dat ik de scheiding door moet zetten maar waar haal ik die kracht vabdaan. Want ondanks alles hou ik nog van hem. Ik heb nu al het contact met hem verbroken zodat ik eerst maar eens afstand kan gaan nemen van hem. Zodat ik hopelijk daarna de scheiding kan doorzetten.

Sterkte Jonoso

Je hoeft niet de kracht ergens vandaan te halen. Gewoon dag voor dag, stap voor stap. Focus je nu op jezelf en op je kinderen. En laat de pijn, verdriet en boosheid, of wat er ook is er zijn. Het hoort erbij. Heb je nog goede vrienden bij wie je je ei kwijt kan? Goed dat je voor nu het contact hebt verbroken denk ik, eerst op jezelf focussen inderdaad.

Lieve tuinhek
Gelukkig heb ik een hoop lieve mensen om mee heen. En kan ik veel hulp krijgen. Daar ben ik ook erg dankbaar voor. Inderdaad het is goed dat je dat zegt stap voor stap ik wil te snel. Ik wil van de pijn en het verdriet af. Maar ik moet erdoorheen. Dus eerst dit maar accepteren. Het is moeilijk te begrijpen dat mijn beste vriend en maatje mijn grote liefde niet meer genoeg van me houdt. Hij is ook verandert als persoon. En doet me veel pijn en toch kan ik niet boos op hem zijn. Ik wil zelfs dat hij gelukkig is. Ookal dat mij dat veel pijn omdat het met een anders is. Nu moet ik gaan leren om lief voor mezelf te zijn ipv voor hem en dat is moeilijk. Ik hoop ooit weer te kunnen zeggen dat ik me oké voel.

Jeetje Jonoso.. heftige situatie zeg.. Ik kan niet meepraten over hoe het voelt, een scheiding.. Wilde alleen even een knuffel komen brengen hier

Sterkte TO, en de rest

Jonoso schreef: ↑

20-04-2018 11:22

Hallo allemaal.
Ook ik zit in deze hele moeilijke situatie. Mijn man heeft mij 7 maanden geleden verlaten voor een andere vrouw. Hij is gelijk bij haar en haar kinderen ingetrokken. Na twee maanden zei hij dat hij de scheidingsprocedure stop wilde zetten omdat hij niet zeker wist of hij dit wel wilde. Ik was super blij en kreeg hoop dat het tussen ons goed zou komen. Hij was zo mijn maatje, mijn beste vriend en hadden zoveel lol met elkaar. Eigenlijk was hij mijn alles. Dus hadden we gesprekken en contact via de mail. Ook belde hij vaak als hij op zijn werk was. Hij kwam thuis langs en liet mij steeds horen dat hij echt thuis ging komen. Hij moest wat dingen afhandelen. Ik heb hem 5 maanden geloofd (gehoopt) want ik wilde het zo graag samen met hem en onze kinderen verder. Hij had steeds super mooie beloftes en alles zou goed komen en we zouden een mooie toekomst maken samen. We hebben het over reizen gehad en hoe we alles zouden invullen. Maar nu snappen jullie het waarschijnlijk al. Al zijn mooie beloftes maakt hij maar niet waar ook tegen de kinderen had hij gezegd dat hij thuis zou komen maar nee hoor hij is er nog steeds niet. Ik heb nu gezegd dat ik voorlopig geen contact meer met hem wil. Ik wil me losmaken van hem ondanks dat hij mij zoveel pijn heeft gedaan blijft hij mijn grote liefde maar ik ga er aan kapot zo. Ik ben zo bang voor de toekomst. Hoe moet ik weer gelukkig worden zonder hem. We hadden voor mijn gevoel alles. Wij hadden het goed samen op alle gebieden maar ik was niet meer nieuw dat is hetgene waarom hij verliefd werd op een ander. Hij kende mij al te goed en kon niks nieuws meer bij me ontdekkrn. En zij zij is nieuw en spannend. Tja daar kan ik niet tegen vechten. Ik hoop dat ik anderen tot steun kan zijn op dit forum en dat ik steun terug kan krijgen want de sagen zijn nu leeg en zinloos .

Jemig wat een lul.
Ik hoop dat je dit terugleest en inziet wat voor eikel die ven is. Kies voor jezelf en je kinderen, hoor!
Zorg voor een goeie co ouderschap, zorg voor je eigen financiële verhaal en zorg dat je prioriteiten dus jij en je kinderen weer op 1 komen te staan.
Het is taai en met vlagen vreselijk moeilijk maar je staat dan in ieder geval niet stil en leeft.
Afwachten heeft geen zin hierin, die man verdient jou niet. Ik hoop dat je echt snel de kracht vind om door te zetten! Succes!

Viva werkt slecht bij mij...

Ik vindt je een lieve vrouw volgens mij te lief vooral naar je man toe! !.
Dikke knuffel voor je! !

Redandwhite
Ik weet dat je gelijk hebt. Dat zegt mijn hoofd namelijk ook absoluut. Ik verdien beter ik weet dat ik zo goed voor hem ben geweest. Maar hoe laat ik mijn hart dit ook inzien. Ik vraag mezelf steeds af waarom hou ik toch nog steeds van hem. Waarom houd ik me aan hem vast. Ik heb 3 geweldige meiden ze zijn super lief. En ik doe alles voor ze. Zij zijn de reden dat ik opsta elke morgen en mezelf een schop onder mijn kont geef. Omdat zij dit absoluut niet verdienen. Ook zij hadden alles en nu zien ze hun vader nauwelijks. Hij is nu waarschijnlijk boos op mij omdat ik het contact met hem heb verbroken en hij nu vind dat hij daardoor de kinderen niet meer kan zien omdat hij ze altijd nog hier thuis zag. Maar ja hij is weggegaan. En toch doet dat ook weer pijn wetend dat hij boos is. Pfff ik zou willen dat ik me niet zo druk zou maken over wat hij vind en denkt want hij denkt ook niet aan mij en toch...........

Froezel
Ja dat hoor ik wel vaker. Maar ja dat zit in mijn aard. Ik voel ook geen boosheid naar hem toe alleen verdriet. Kon ok maar eens goed voor zijn. Maar dan moet ik doe emotie wel voelen. Pfff wat is dit een k gevoel zeg

Zal die pijn ooit overgaan? Ik voel me zo verdrietig en verloren.

Lieve Jonoso, ja het wordt minder, maar nu nog even niet. Het stranden van mijn huwelijk deed en doet nog steeds veel pijn. Maar langzaamaan wordt het beter. Dat geldt eigenlijk voor iedereen om mij heen die hetzelfde meemaakt of meegemaakt heeft. Dikke voor jou.

Jonoso schreef: ↑

21-04-2018 17:39

Redandwhite
Ik weet dat je gelijk hebt. Dat zegt mijn hoofd namelijk ook absoluut. Ik verdien beter ik weet dat ik zo goed voor hem ben geweest. Maar hoe laat ik mijn hart dit ook inzien. Ik vraag mezelf steeds af waarom hou ik toch nog steeds van hem. Waarom houd ik me aan hem vast. Ik heb 3 geweldige meiden ze zijn super lief. En ik doe alles voor ze. Zij zijn de reden dat ik opsta elke morgen en mezelf een schop onder mijn kont geef. Omdat zij dit absoluut niet verdienen. Ook zij hadden alles en nu zien ze hun vader nauwelijks. Hij is nu waarschijnlijk boos op mij omdat ik het contact met hem heb verbroken en hij nu vind dat hij daardoor de kinderen niet meer kan zien omdat hij ze altijd nog hier thuis zag. Maar ja hij is weggegaan. En toch doet dat ook weer pijn wetend dat hij boos is. Pfff ik zou willen dat ik me niet zo druk zou maken over wat hij vind en denkt want hij denkt ook niet aan mij en toch...........

Ik heb nooit een scheiding met kinderen ervaren, maar wel een waarbij hij kinderen had. Ik heb zo'n liefdesverdriet gehad toen, vreselijk. Toch besloot ik binnen een paar dagen 'als hij mij zo behandelt, wil ik hem niet terug'. Voor mij was dat echt een beslissing. Ondanks de liefde die ik nog voelde, wou ik geen relatie meer. In jouw geval lijkt me dat nog dringender. Hij behandelt jou als oud vuil, en je kinderen ook maar jij laat je zo behandelen. Vreselijk, dat hij je maanden aan het lijntje houdt (woonde hij al die tijd gewoon bij zijn vriendin trouwens?? Wat een lambal), maar dat moet voor jou genoeg zijn om een streep te trekken. Ook voor je kinderen. En hij mag de kinderen wel zien. Dan gaat hij maar met jou om de tafel om concrete afspraken te maken. Jouw huis is nu jouw huis. Hij heeft daar niks meer te zoeken en daar heeft hij zelf voor gekozen.

Echt, probeer voor ogen te houden wat het beste is voor jou en je kinderen. Volgens mij is dat: zo snel mogelijk duidelijkheid en concrete afspraken. Geen valse hoop en beloftes.

Jonoso schreef: ↑

21-04-2018 17:39

Redandwhite
Ik weet dat je gelijk hebt. Dat zegt mijn hoofd namelijk ook absoluut. Ik verdien beter ik weet dat ik zo goed voor hem ben geweest. Maar hoe laat ik mijn hart dit ook inzien. Ik vraag mezelf steeds af waarom hou ik toch nog steeds van hem. Waarom houd ik me aan hem vast. Ik heb 3 geweldige meiden ze zijn super lief. En ik doe alles voor ze. Zij zijn de reden dat ik opsta elke morgen en mezelf een schop onder mijn kont geef. Omdat zij dit absoluut niet verdienen. Ook zij hadden alles en nu zien ze hun vader nauwelijks. Hij is nu waarschijnlijk boos op mij omdat ik het contact met hem heb verbroken en hij nu vind dat hij daardoor de kinderen niet meer kan zien omdat hij ze altijd nog hier thuis zag. Maar ja hij is weggegaan. En toch doet dat ook weer pijn wetend dat hij boos is. Pfff ik zou willen dat ik me niet zo druk zou maken over wat hij vind en denkt want hij denkt ook niet aan mij en toch...........

Je hebt een ander meer lief dan jezelf. Draai het om, heb jezelf eerst lief en dan pas de ander. Hij is alles behalve een toegevoegde waarde aan je leven.
Stop ook met je verantwoordelijk voelen voor zijn emoties. Hij is volwassen en het wordt tijd dat hij zich zo gaat gedragen en eigen verantwoordelijkheid neemt voor zijn gedrag en voor de kinderen. Zoals ik je lees gedraagt hij zich als een verwend kind. Zou je daar nu nog verliefd op kunnen worden? Zou je nu nog verliefd kunnen worden op iemand die jou zo respectloos, liefdeloos, waardeloos en kil behandeld? Iemand die blijkbaar niet in staat is om zelfstandig te zijn en te handelen naar zijn verantwoordelijkheden? Iemand die keuzes maakt en die er niet eens over nadenkt dat hij anderen daarmee ernstig benadeeld? Iemand die zijn eigen aandeel niet ziet en iedereen de schuld geeft i.p.v. eens goed in de spiegel te kijken?

Als je antwoord hier nee op is, dan ben je op de goede weg. Besef dan dat toelaten van dit soort gedrag in een relatie (imho) inhoudt dat je jezelf ook weinig respect, waarde, liefde en warmte geeft. Richt je daarop. Flirt met jezelf, wordt verliefd op jezelf en besluit dat je dit heerschap niet nodig hebt.
Blijf neutraal over vader naar de kinderen toe en steun hen in hun contact (als dat er is). Zij hebben wel hun vader nodig, en zij zullen gaan ervaren of hij mettertijd wel of niet betrouwbaar is. Geef hier geen oordeel over (en ja, dat zul je zeker wel voelen) en zorg dat jij de stabiele basis bent en biedt. Die basis die ervoor zorgt dat jullie kinderen krachtige en evenwichtige volwassenen kunnen worden.

Je komt er wel. Het heeft tijd nodig. Iets wat zoveel jaren heeft geduurd is niet in een seconde opgelost. Het is net als overgewicht door te veel en ongezond eten. Je doet er langere tijd over om het te verzamelen, het duurt ook een langere tijd voordat je het op een gezonde manier weer kwijt bent.

Yagababa
Hoelang ben jij nu gescheiden en hoe gaat het met je?

Kastanjez
Ik weet dat wat jij gedaan hebt de beste keuze is en daarom heb ok nu ook geen contact met hem. Soms zijn er momenten dat ik denk het is goed zo ik red me wel. Ik heb 3 mooie meiden en samen komen we hier sterker uit. Maar er zijn ook momenten en dan vooral in de ochtend dat het gemis me overvalt en dat ik zo mos wat we hadden. Een super mooi gezinsleven met alles erop en eraan. En dat is zo'n groot gemis. Maar ik ervoor vechten om hier goed uit te komen met mijn meiden.

Genieinabolltle
Tja meer van mezelf houden is iets wat ik moet gaan leren. Ik haalde blijkbaar mijn eigenwaarde uit mijn liefde die ik gaf aan hem en dat was heel heel veel.
Als je hem zo omschrijft zo ik niet meer op die man verliefd kunnen worden. Niet op deze manier. Maar 25 van de 26 jaar waren zo ontzettend mooi en dat meen ik echt. Hij was zo'n lieve van een echte familieman en natuurlijk had hij zijn gebreken maar dat heeft iedereen. Maar ik moet proberen om in de toekomst te gaan leven en niet meer in het verleden. En dat probeer ik elke dag opnieuw. Elke dag sta ik op om een stukje dichter bij geluk te komen voor mij en mijn meiden

Wat fijn dat iedereen zo reageert ik kijk meerdere keren per dag om even te kijken of er geschreven is. Ik vind het zo fijn om deze feedback te krijgen. Dank juliie wel daarvoor

Jonoso, ik moet nog beginnen aan de afwikkeling maar hij is in december definitief vertrokken. (Ik heb hier een eigen topic "man voelt na 20 jaar geen verliefdheid meer").

Met mij gaat het goed. De ene dag beter dan de andere natuurlijk en gisteren en vandaag even iets minder. Maar niet meer zoals de eerste maanden. Het leven is leuk, we maken er het beste van en soms zit ik er helemaal doorheen.

Net als jij ben ik verdrietig over het uit elkaar vallen van mijn prachtige gezin. Maar blijkbaar was dat niet zo mooi als ik dacht. Mijn huwelijk dan, want mijn kinderen zijn geweldig.