Kinderen
alle pijlers
Moederdag
zondag 13 mei 2018 om 19:06
Mijn zoon appte me net. Hij was Moederdag vergeten. Hij zegt dat hij haar dag verziekt heeft en dat mama hem heel de avond niet meer wil zien. Hij zegt dat hij het domste kind ter wereld is.
En hij wil niet dat mama weet dat hij dit aan me appt, want dan zegt zij weer dat hij ons tegen elkaar op aan het zetten is. En ik moest nu stoppen met appen met hem, want hij dacht dat mama zo wel boven zou komen.
Ik moet hier iets mee, vind ik. Maar wat?
En hij wil niet dat mama weet dat hij dit aan me appt, want dan zegt zij weer dat hij ons tegen elkaar op aan het zetten is. En ik moest nu stoppen met appen met hem, want hij dacht dat mama zo wel boven zou komen.
Ik moet hier iets mee, vind ik. Maar wat?
anoniem_359747 wijzigde dit bericht op 13-05-2018 19:16
8.56% gewijzigd
dinsdag 15 mei 2018 om 21:30
Verwijt je haar dat ook? Merkbaar voor je zoon of haar, bedoel ik?Amant schreef: ↑15-05-2018 21:12We wisselen informatie uit en af en toe drinken we samen iets bij haar of bij mij thuis.
Wat ik van haar weet is dat ze het gedrag van haar moeder kopieert; een grote rol voor zichzelf opeisen in het leven van haar kind. Ik zit anders in elkaar; ik sta in dienst van mijn kinderen. Ik heb immers voor kinderen gekozen, mijn kinderen niet voor mij.
Ik leer mijn kinderen dat ik het anders doe en hun vader het anders doet - en dat we er allebei zo overtuigd van zijn dat onze eigen manier de juiste is, dat het maar het beste is als de kinderen daar zelf hun eigen oordeel over hebben en dat de waarheid ongetwijfeld in het midden ligt en bovendien veranderlijk van aard kan zijn. En dat zij het later weer helemaal anders zullen doen, waarschijnlijk. Ik geef ze wel tips mee om hun veiligheid te waarborgen (zoals: niet in de auto stappen als hij gedronken heeft). Ik krijg ook regelmatig zo'n appje van één van de kinderen - dat breekt je hart. Ik geef dan wel tips hoe ze daarmee kunnen dealen. Daarbij staat dan voorop dat zíj degenen zijn die ermee moeten dealen. Als ik dat zou doen, zou dat meer kwaads dan goeds aanrichten.
dinsdag 15 mei 2018 om 21:36
Wat klinkt dit triest.-jolijn- schreef: ↑15-05-2018 21:30Verwijt je haar dat ook? Merkbaar voor je zoon of haar, bedoel ik?
Ik leer mijn kinderen dat ik het anders doe en hun vader het anders doet - en dat we er allebei zo overtuigd van zijn dat onze eigen manier de juiste is, dat het maar het beste is als de kinderen daar zelf hun eigen oordeel over hebben en dat de waarheid ongetwijfeld in het midden ligt en bovendien veranderlijk van aard kan zijn. En dat zij het later weer helemaal anders zullen doen, waarschijnlijk. Ik geef ze wel tips mee om hun veiligheid te waarborgen (zoals: niet in de auto stappen als hij gedronken heeft). Ik krijg ook regelmatig zo'n appje van één van de kinderen - dat breekt je hart. Ik geef dan wel tips hoe ze daarmee kunnen dealen. Daarbij staat dan voorop dat zíj degenen zijn die ermee moeten dealen. Als ik dat zou doen, zou dat meer kwaads dan goeds aanrichten.
Knap van je dat je dit kunt. Ik zou ook geen betere manier weten als het zo ver uit elkaar ligt. Heb je het idee dat je kinderen veilig zijn? Kun je op basis van onveiligheid geen juridische stappen ondernemen?
dinsdag 15 mei 2018 om 21:37
Verwijten? Tja. Ze is wie ze is. Ik geef mijn kinderen nooit een andere boodschap mee dan dat mama en ik overleggen over alles, ook wanneer ik niet weet of dat wel mogelijk is. Wanneer zoon dan dingen appt zoals ik eerder schets, dan weet ik in ieder geval dat het niet van mij komt. Dat, in combinatie met wat ik weet van haar karakter baart me soms zorgen.-jolijn- schreef: ↑15-05-2018 21:30Verwijt je haar dat ook? Merkbaar voor je zoon of haar, bedoel ik?
Ik leer mijn kinderen dat ik het anders doe en hun vader het anders doet - en dat we er allebei zo overtuigd van zijn dat onze eigen manier de juiste is, dat het maar het beste is als de kinderen daar zelf hun eigen oordeel over hebben en dat de waarheid ongetwijfeld in het midden ligt en bovendien veranderlijk van aard kan zijn. En dat zij het later weer helemaal anders zullen doen, waarschijnlijk. Ik geef ze wel tips mee om hun veiligheid te waarborgen (zoals: niet in de auto stappen als hij gedronken heeft). Ik krijg ook regelmatig zo'n appje van één van de kinderen - dat breekt je hart. Ik geef dan wel tips hoe ze daarmee kunnen dealen. Daarbij staat dan voorop dat zíj degenen zijn die ermee moeten dealen. Als ik dat zou doen, zou dat meer kwaads dan goeds aanrichten.
En ik kan er niets mee.
dinsdag 15 mei 2018 om 21:42
Ik heb de juridisch vastgelegde deal dat de kinderen niet hoeven als ze niet willen. Daar maken ze regelmatig gebruik van. De afspraak is eens per 2 weken een halve dag (12 uur, althans). Die wordt regelmatig door één van de partijen afgezegd. De kinderen mogen mij bellen, mailen, appen, zich op laten halen, zelf op de trein stappen. Ze zijn inmiddels 13 en 14 en ik heb de afgelopen jaren extra veel energie gestoken in hun mondigheid, oplossingsvaardigheden en vertrouwen in hun eigen beoordelingsvermogen.
dinsdag 15 mei 2018 om 21:47
Ik vind het eigenlijk best raar dat amant zo wordt aangevallen en er zoveel aannames worden gedaan.
Ik begrijp prima dat het verdomd lastig is wanneer je ziet dat je kind emotioneel in de knel komt te zitten.
En je er eigenlijk weinig mee kan omdat zoon aangeeft dat zijn moeder niet mag weten dat hij contact erover heeft gehad met zijn vader.
Zeker als dit door moeder wordt aangewakkerd vanwege zoiets als Moederdag.
Als ze het zo belangrijk vindt had ze het zelf moeten aansturen, of ze had ook zeggen, geeft niets zal ik je er volgend jaar aan helpen herinneren ?
Ik deel in ieder geval de mening van amant dat dit niet normaal is, en ik lees geen enkele reden niet gewoon aan te nemen dat zoon om de reden die amant benoemt zo aangedaan was.
Volgens mij kan je gewoon weinig doen.
Misschien zoon helpen met hoe hij dit soort dingen met zijn moeder kan bespreken?
Of idd, gewooon praktisch.
Volgend Jaar een reminder in je telefoon zetten om zoon op weg te helpen een moederdagkadootje te kopen.
Wij hadden hier overigens het tegenovergestelde.
Stiefkids hadden kadootjes voor Moederdag gekocht voor hun moeder, jongste wat op school gemaakt.
Wilde graag op Moederdag naar hun moeder gaan ( waren bij ons).
Maar bij de vraag of ze langs konden komen en hoe laat, gaf moeder aan dat het niet uitkwam en ze dus niet konden komen.
Ik zag dat ze teleurgesteld waren, erg sneu.
Ik begrijp prima dat het verdomd lastig is wanneer je ziet dat je kind emotioneel in de knel komt te zitten.
En je er eigenlijk weinig mee kan omdat zoon aangeeft dat zijn moeder niet mag weten dat hij contact erover heeft gehad met zijn vader.
Zeker als dit door moeder wordt aangewakkerd vanwege zoiets als Moederdag.
Als ze het zo belangrijk vindt had ze het zelf moeten aansturen, of ze had ook zeggen, geeft niets zal ik je er volgend jaar aan helpen herinneren ?
Ik deel in ieder geval de mening van amant dat dit niet normaal is, en ik lees geen enkele reden niet gewoon aan te nemen dat zoon om de reden die amant benoemt zo aangedaan was.
Volgens mij kan je gewoon weinig doen.
Misschien zoon helpen met hoe hij dit soort dingen met zijn moeder kan bespreken?
Of idd, gewooon praktisch.
Volgend Jaar een reminder in je telefoon zetten om zoon op weg te helpen een moederdagkadootje te kopen.
Wij hadden hier overigens het tegenovergestelde.
Stiefkids hadden kadootjes voor Moederdag gekocht voor hun moeder, jongste wat op school gemaakt.
Wilde graag op Moederdag naar hun moeder gaan ( waren bij ons).
Maar bij de vraag of ze langs konden komen en hoe laat, gaf moeder aan dat het niet uitkwam en ze dus niet konden komen.
Ik zag dat ze teleurgesteld waren, erg sneu.
dinsdag 15 mei 2018 om 21:53
Als er weleens eens iets gedeeld wordt met mij door mijn kind, vraag ik altijd waarmee ik kan helpen.
Of het fijn is als ik dat met papa bespreek.
Is het antwoord nee, dan laat ik het erbij en bied ik een luisterend oor.
Is het antwoord ja, dan informeer ik zijn vader en laat het daar dan bij.
Moet ik er wel bij zeggen dat ik met vader prima daar contact over kan hebben en ook weet dat hij het altijd oppakt om binnen zijn macht er wat mee te doen.
Ik besef goed dat heel lastig is en frustrerend als dat niet kan en het vertrouwen ten opzichte van elkaar niet zo groot is.
Of het fijn is als ik dat met papa bespreek.
Is het antwoord nee, dan laat ik het erbij en bied ik een luisterend oor.
Is het antwoord ja, dan informeer ik zijn vader en laat het daar dan bij.
Moet ik er wel bij zeggen dat ik met vader prima daar contact over kan hebben en ook weet dat hij het altijd oppakt om binnen zijn macht er wat mee te doen.
Ik besef goed dat heel lastig is en frustrerend als dat niet kan en het vertrouwen ten opzichte van elkaar niet zo groot is.
dinsdag 15 mei 2018 om 21:58
De ervaring hier is dat kinderen van die leeftijd er prima mee kunnen dealen als dat niet het geval is en dat we verschillend over dingen denken (en nog weer anders dan alle anderen in de wereld - zo gaat dat nu eenmaal met meningen e.d.).Amant schreef: ↑15-05-2018 21:37Verwijten? Tja. Ze is wie ze is. Ik geef mijn kinderen nooit een andere boodschap mee dan dat mama en ik overleggen over alles, ook wanneer ik niet weet of dat wel mogelijk is. Wanneer zoon dan dingen appt zoals ik eerder schets, dan weet ik in ieder geval dat het niet van mij komt. Dat, in combinatie met wat ik weet van haar karakter baart me soms zorgen.
En ik kan er niets mee.
Misschien ligt bij jou de sleutel wel in benadrukken bij je kind dat zijn moeder een andere behoefte heeft dan jij. En dat dat niet per se betekent dat hij naar haar pijpen moet dansen of haar te allen tijde moet pleasen, maar wel dat hij prima kan leren inschatten wat haar triggert.
In het geval van een emotioneel chanterende moeder (mag ik het zo noemen?) zou ik er dan eerder voor kiezen om je zoon te leren hoe hij daar tegengas aan kan geven dan om voortaan alles eraan te doen om te voorkomen dat ze een reden heeft tot emotionele chantage.
dinsdag 15 mei 2018 om 22:18
Ja.... niet alleen opkomen voor... maar ook hoe hij met zijn eigen gedrag het tij kan keren (charmes in de strijd, of juist anders). Dus hoe hij een boze moeder of een mogelijk getriggerde moeder weer naar de normaalstand gedraaid kan krijgen - of naar de gewenste kant. Een beetje Roos van Leary, zeg maar. Dat zijn overigens vaardigheden die zijn hele leven nog nuttig kunnen zijn.
Volgens mij kan een kind van 12 nog weinig met "kom voor jezelf op", maar je kunt wel rollenspelletjes doen om te kijken hoe je met je eigen houding de houding van de ander kunt sturen.
Volgens mij kan een kind van 12 nog weinig met "kom voor jezelf op", maar je kunt wel rollenspelletjes doen om te kijken hoe je met je eigen houding de houding van de ander kunt sturen.
dinsdag 15 mei 2018 om 22:18
Oei, deze post geeft als indruk een hoog 'ik-doe-het-veel-beter'-gehalte.Amant schreef: ↑15-05-2018 21:12We wisselen informatie uit en af en toe drinken we samen iets bij haar of bij mij thuis.
Wat ik van haar weet is dat ze het gedrag van haar moeder kopieert; een grote rol voor zichzelf opeisen in het leven van haar kind. Ik zit anders in elkaar; ik sta in dienst van mijn kinderen. Ik heb immers voor kinderen gekozen, mijn kinderen niet voor mij.
En heb je deze opvoedkundige visie al eens laten toetsen bij een professional? Het is een serieuze vraag. Het is in mijn ogen ook weer het opvoeden van een kind tot hulpeloze: "Ik kan er allemaal niks aan doen, ik heb niet voor het leven gekozen maar ben ook maar gewoon geboren"
Amant, een ongevraagde tip: voed je kinderen op tot zelfstandige volwassenen die verantwoordelijkheid voor hun eigen leven nemen. Dan krijg je krachtige volwassenen.
dinsdag 15 mei 2018 om 22:19
Ik doe het ook beter. Ik ben niet voor niets gescheiden. Had je verder nog vragen?Lobeliaroze schreef: ↑15-05-2018 22:18Oei, deze post geeft als indruk een hoog 'ik-doe-het-veel-beter'-gehalte.
En heb je deze opvoedkundige visie al eens laten toetsen bij een professional? Het is een serieuze vraag. Het is in mijn ogen ook weer het opvoeden van een kind tot hulpeloze: "Ik kan er allemaal niks aan doen, ik heb niet voor het leven gekozen maar ben ook maar gewoon geboren"
Amant, een ongevraagde tip: voed je kinderen op tot zelfstandige volwassenen die verantwoordelijkheid voor hun eigen leven nemen. Dan krijg je krachtige volwassenen.
dinsdag 15 mei 2018 om 22:33
The road to Hell is paved with good intentions.
‘Heb je deze opvoedkundige visie al eens laten toetsen bij een professional’ is waarschijnlijk wat me in de contramine bracht. Hou toch op. De echte profesionals werken bij de kinderbescherming en zijn niet beschikbaar voor advieswerk, de rest zijn gewoon mensen met een mening die een uurtarief hanteren.
‘Heb je deze opvoedkundige visie al eens laten toetsen bij een professional’ is waarschijnlijk wat me in de contramine bracht. Hou toch op. De echte profesionals werken bij de kinderbescherming en zijn niet beschikbaar voor advieswerk, de rest zijn gewoon mensen met een mening die een uurtarief hanteren.
dinsdag 15 mei 2018 om 22:37
Je kind van 12 (en vanaf al veel jonger) een schuldgevoel aanpraten omdat jij je als volwassene gekwetst voelt door zijn acties deugt gewoon niet. Wanneer je zoiets bij je kind veroorzaakt, dan zet je niet het kind maar jezelf op de eerste plaats. Daar heb ik echt geen professionele toetsing door een professional voor nodig.
anoniem_359747 wijzigde dit bericht op 15-05-2018 22:39
18.33% gewijzigd
dinsdag 15 mei 2018 om 22:38
Sjongejonge......wat een theoretisch gezemel dit.Lobeliaroze schreef: ↑15-05-2018 22:18Oei, deze post geeft als indruk een hoog 'ik-doe-het-veel-beter'-gehalte.
En heb je deze opvoedkundige visie al eens laten toetsen bij een professional? Het is een serieuze vraag. Het is in mijn ogen ook weer het opvoeden van een kind tot hulpeloze: "Ik kan er allemaal niks aan doen, ik heb niet voor het leven gekozen maar ben ook maar gewoon geboren"
Amant, een ongevraagde tip: voed je kinderen op tot zelfstandige volwassenen die verantwoordelijkheid voor hun eigen leven nemen. Dan krijg je krachtige volwassenen.
dinsdag 15 mei 2018 om 22:55
Nou, ik denk dat je je ouders vooral kunt afrekenen op hoe ze zich naar jou toe gedragen. Van iemand houden die vooral aan zichzelf denkt lijkt me geen goede basis.
Ik chargeer nu hoor, het is allemaal niet zo zwart-wit. Ik zou het bovenstaande ook nooit tegen mijn kind zeggen. Het is echter wel wat ik in mijn achterhoofd heb, gezien mijn observaties.
dinsdag 15 mei 2018 om 23:01
dinsdag 15 mei 2018 om 23:03
Dat snap ik wel maar als je het zo zegt krijg je het tzt waarschijnlijk als een boomerang terug.
Ik moet er even over nadenken hoe je het misschien beter zou kunnen zeggen want ik ken jou, jullie zoon en je ex niet
