Werk & Studie
alle pijlers
Stress werk en studie.
zondag 3 juni 2018 om 15:12
Op dit moment ben ik aan het afstuderen. Ik heb morgen mijn afstudeer assessment en ben dus lekker gestrest. Ik heb 4 dagen stage, 1 dag school, daarnaast mijn scriptie en andere opdrachten nog en in het weekend werk ik altijd nog bij mijn bijbaan in de horeca. Begrijp mij verder niet verkeerd ik vind het niet erg dat ik al deze dingen doe want ik vind ze stuk voor stuk leuk! Maar nu het volgende:
Gisteren was ik weer eens aan het werk maar sinds vrijdag ben ik ontzettend gestrest. (eigenlijk al een half jaar maar dat hoort ook wel wat bij afstuderen). Opgejaagd, zenuwachtig, hoofdpijn etc. Ik heb toen, en dit is het afgelopen half jaar vaker gebeurd, weer een paar domme fouten gemaakt op mijn werk. Bijvoorbeeld, een bestelling vergeten aan te slaan op de kassa, bijna een verkeerde tafel afgerend, verkeerde drankjes gebracht. Maar dit gebeurd gewoon per ongeluk dat is het stomme want normaal ben ik helemaal niet zo. Ik was gisteravond aan het werk met een collega/baas, en hij zei op een gegeven moment ik ben er helemaal klaar mee met al die foutjes van jou. Dat snapte ik. Ik probeerde het met wat weg te lachen maar hij was chagrijnig. Vervolgens gingen we nog even nazitten met collegas en ging hij aan die collegas vertellen wat ik deze avond allemaal weer verkeerd het gedaan. Het begon een beetje als een grapje maar op een gegeven moment vond ik het niet leuk meer toen hij mij na ging doen van: jaaaa ik heb het ook zoooo druk en vannacht maar 4 uurtjes geslapen (had slecht geslapen). Met andere woorden hij deed net alsof ik het bij wijze van verzon dat ik het zo druk had. Meestal boeien zulke dingen mij niks maar gisteravond heeft het mij heel erg geraakt omdat ik juist zo mijn best aan het doen ben om iedereen tevreden te houden maar het gewoon niet lukt. En dan maak ik op een avond weer van die domme fouten terwijl dat normaal echt niks voor mij is. Ik ging dus echt met een kut gevoel naar huis want ik heb gewoon het idee dat ik iedereen steeds alleen maar aan het irriteren ben en tot last ben, inclusief ik naar mezelf toe.
Toen werd ik vanochtend wakker met de mededeling dat ik ook nog eens de sleutel van het restaurant waar ik werk niet goed door de brievenbus had gegooid en iemand hem er vannacht bij wijze van zo had kunnen uittrekken. Nou zei mijn leiding gevende rustig maar, kan gebeuren. Maar ik baal er zo erg van.
Misschien dat ik mijzelf nu wel druk maak om niks, ik snap ook wel dat deze dingen die zijn gebeurd geen wereld ramp zijn. maar ik weet echt niet meer zo goed hoe ik dit allemaal nog 2 maanden moet gaan volhouden. Ik voel mij eigenlijk al een half jaar steeds heel erg kut. Misschien ook wel omdat steeds iedereen maar iets van mij verwacht. Op stage, op school, op mijn werk etc.
Ik heb morgen mijn assessment en ik ben nog nooit zo onzeker over mijzelf geweest als de laatste tijd. Ik praat mezelf constant naar beneden of dit nou met een grapje/zelfspot is of normaal. Mijn werk vond ik juist altijd fijn als afleiding maar zelfs daar voel ik mij nu een dom persoon. Ik baal echt van mezelf. Het kutte is dat ik het de aankomende werken niet minder druk ga krijgen omdat ik mijn scriptie ook nog in moet leveren. Ik weet gewoon even niet meer zo goed wat ik moet doen en voel mij zo schuldig naar iedereen om mij heen. Ik snap ook best dat mensen zich nu gaan ergeren aan mij. Normaal ben ik van mezelf juist een heel vrolijk en positief persoon. Krijg vaak te horen van joh jij bent ook altijd vrolijk.. Maar nu is het meestal het tegenovergestelde. Al zullen mensen die mij niet kennen niks aan mij merken want ik kan gelukkig goed een masker opzetten.
Gisteren was ik weer eens aan het werk maar sinds vrijdag ben ik ontzettend gestrest. (eigenlijk al een half jaar maar dat hoort ook wel wat bij afstuderen). Opgejaagd, zenuwachtig, hoofdpijn etc. Ik heb toen, en dit is het afgelopen half jaar vaker gebeurd, weer een paar domme fouten gemaakt op mijn werk. Bijvoorbeeld, een bestelling vergeten aan te slaan op de kassa, bijna een verkeerde tafel afgerend, verkeerde drankjes gebracht. Maar dit gebeurd gewoon per ongeluk dat is het stomme want normaal ben ik helemaal niet zo. Ik was gisteravond aan het werk met een collega/baas, en hij zei op een gegeven moment ik ben er helemaal klaar mee met al die foutjes van jou. Dat snapte ik. Ik probeerde het met wat weg te lachen maar hij was chagrijnig. Vervolgens gingen we nog even nazitten met collegas en ging hij aan die collegas vertellen wat ik deze avond allemaal weer verkeerd het gedaan. Het begon een beetje als een grapje maar op een gegeven moment vond ik het niet leuk meer toen hij mij na ging doen van: jaaaa ik heb het ook zoooo druk en vannacht maar 4 uurtjes geslapen (had slecht geslapen). Met andere woorden hij deed net alsof ik het bij wijze van verzon dat ik het zo druk had. Meestal boeien zulke dingen mij niks maar gisteravond heeft het mij heel erg geraakt omdat ik juist zo mijn best aan het doen ben om iedereen tevreden te houden maar het gewoon niet lukt. En dan maak ik op een avond weer van die domme fouten terwijl dat normaal echt niks voor mij is. Ik ging dus echt met een kut gevoel naar huis want ik heb gewoon het idee dat ik iedereen steeds alleen maar aan het irriteren ben en tot last ben, inclusief ik naar mezelf toe.
Toen werd ik vanochtend wakker met de mededeling dat ik ook nog eens de sleutel van het restaurant waar ik werk niet goed door de brievenbus had gegooid en iemand hem er vannacht bij wijze van zo had kunnen uittrekken. Nou zei mijn leiding gevende rustig maar, kan gebeuren. Maar ik baal er zo erg van.
Misschien dat ik mijzelf nu wel druk maak om niks, ik snap ook wel dat deze dingen die zijn gebeurd geen wereld ramp zijn. maar ik weet echt niet meer zo goed hoe ik dit allemaal nog 2 maanden moet gaan volhouden. Ik voel mij eigenlijk al een half jaar steeds heel erg kut. Misschien ook wel omdat steeds iedereen maar iets van mij verwacht. Op stage, op school, op mijn werk etc.
Ik heb morgen mijn assessment en ik ben nog nooit zo onzeker over mijzelf geweest als de laatste tijd. Ik praat mezelf constant naar beneden of dit nou met een grapje/zelfspot is of normaal. Mijn werk vond ik juist altijd fijn als afleiding maar zelfs daar voel ik mij nu een dom persoon. Ik baal echt van mezelf. Het kutte is dat ik het de aankomende werken niet minder druk ga krijgen omdat ik mijn scriptie ook nog in moet leveren. Ik weet gewoon even niet meer zo goed wat ik moet doen en voel mij zo schuldig naar iedereen om mij heen. Ik snap ook best dat mensen zich nu gaan ergeren aan mij. Normaal ben ik van mezelf juist een heel vrolijk en positief persoon. Krijg vaak te horen van joh jij bent ook altijd vrolijk.. Maar nu is het meestal het tegenovergestelde. Al zullen mensen die mij niet kennen niks aan mij merken want ik kan gelukkig goed een masker opzetten.
zondag 3 juni 2018 om 15:27
Als je nog een paar maanden doorgaat op deze manier eindig je met een burn-out, en dat wil je al helemaal niet. Je zult een van al je "verplichtingen" stop moeten zetten. Verplichtingen zet ik tussen haakjes omdat je altijd zelf een keuze hebt. Je bent zo te lezen nog student, is een paar maanden niet werken en maximaal lenen geen optie? Dan heb je wel een paar duizend euro schulden, maar géén burn-out. En die schulden heb je alle tijd voor om af te betalen.
Ook is het misschien goed om met je scriptiebegeleide/slb'er te praten over de stress die je ervaart, mogelijk hebben zij manieren om je te helpen. Als je je niet comfortabel voelt om bij je opleiding hierover te praten kun je contact opnemen met de GGZ of je huisarts.
Bovenalles maak jezelf niet gek over morgen. Neem even pauze vandaag, neem een lang bad, lees een goed boek, kook een uitgebreide maaltijd of bestel juist lekker thuis bezorgt.
Zet je mentale gezondheid boven een papiertje of schuldloos afstuderen!
Ook is het misschien goed om met je scriptiebegeleide/slb'er te praten over de stress die je ervaart, mogelijk hebben zij manieren om je te helpen. Als je je niet comfortabel voelt om bij je opleiding hierover te praten kun je contact opnemen met de GGZ of je huisarts.
Bovenalles maak jezelf niet gek over morgen. Neem even pauze vandaag, neem een lang bad, lees een goed boek, kook een uitgebreide maaltijd of bestel juist lekker thuis bezorgt.
Zet je mentale gezondheid boven een papiertje of schuldloos afstuderen!
zondag 3 juni 2018 om 15:55
wat vervelend To dat je zo nerveus bent voor morgen en zo onzeker bent geworden. Maar dat lijkt mij niet zo vreemd omdat je al lange tijd zo druk bent en het klinkt als of je ' overloopt'. Wanneer heb je tijd om even op adem te komen? ik zou daar even een structurele oplossing voor vinden. En dat je onzeker wordt van dingen die op je bijbaan verkeerd lopen is echt niet vreemd, zeker als je al lang niet lekker in je vel zit.
Ik zou voor vandaag je alleen even focussen op proberen te ontspannen en als je rustig bent nog even voorbereiden voor het assessment. En na morgen kijken waar je je rust kan inbouwen. Heel veel succes!
Ik zou voor vandaag je alleen even focussen op proberen te ontspannen en als je rustig bent nog even voorbereiden voor het assessment. En na morgen kijken waar je je rust kan inbouwen. Heel veel succes!
en gewoon met je omgeving delen waar je mee zit.
zondag 3 juni 2018 om 16:28
Nou ik zou in principe toch ook degene moeten zijn die mijzelf tevreden houdt? Ik stel mezelf eigenlijk alleen ook keer op keer weer teleur.Meesterkees schreef: ↑03-06-2018 15:40Je schrijft iedereen tevreden te willen houden, maar wie houdt jou tevreden?
zondag 3 juni 2018 om 16:30
Rond 20 juli ben ik helemaal klaar met stagelopen en school. Dan heb ik even vrij en dan hoef ik alleen nog maar mijn scriptie in te leveren. Dus nog even 2 maandjes doorzetten. Bedankt!Madeira81 schreef: ↑03-06-2018 15:55wat vervelend To dat je zo nerveus bent voor morgen en zo onzeker bent geworden. Maar dat lijkt mij niet zo vreemd omdat je al lange tijd zo druk bent en het klinkt als of je ' overloopt'. Wanneer heb je tijd om even op adem te komen? ik zou daar even een structurele oplossing voor vinden. En dat je onzeker wordt van dingen die op je bijbaan verkeerd lopen is echt niet vreemd, zeker als je al lang niet lekker in je vel zit.
Ik zou voor vandaag je alleen even focussen op proberen te ontspannen en als je rustig bent nog even voorbereiden voor het assessment. En na morgen kijken waar je je rust kan inbouwen. Heel veel succes!
zondag 3 juni 2018 om 16:41
Ik ken nog heel veel mensen die elke dag fulltime werkten (en ja, ook de halve zaterdag hoorde er toen bij) en die gewoon 4 of 5 avonden in de week naar de avondschool gingen, jaren lang, om extra diploma's te halen. Dat was om 6 uur thuiskomen, snel eten, dan weer 3 of 4 uur naar school (ELKE dag) en het huiswerk kwam er nog bij. Jaren lang. En die kregen geen burn-out, die zullen heus ook wel eens moe zijn geweest en blij zijn geweest met de vrije zaterdagavond of zondagmiddag, maar wat ik me dan afvraag is: waarom konden die mensen het toen wél zonder door te draaien, en waarom lijkt alles tegenwoordig al gauw "te veel en te zwaar"?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 3 juni 2018 om 16:49
pejeka schreef: ↑03-06-2018 16:41Ik ken nog heel veel mensen die elke dag fulltime werkten (en ja, ook de halve zaterdag hoorde er toen bij) en die gewoon 4 of 5 avonden in de week naar de avondschool gingen, jaren lang, om extra diploma's te halen. Dat was om 6 uur thuiskomen, snel eten, dan weer 3 of 4 uur naar school (ELKE dag) en het huiswerk kwam er nog bij. Jaren lang. En die kregen geen burn-out, die zullen heus ook wel eens moe zijn geweest en blij zijn geweest met de vrije zaterdagavond of zondagmiddag, maar wat ik me dan afvraag is: waarom konden die mensen het toen wél zonder door te draaien, en waarom lijkt alles tegenwoordig al gauw "te veel en te zwaar"?
Gaan we weer.. “Vroeger...”
zondag 3 juni 2018 om 16:52
En je inhoudelijke argument is?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 3 juni 2018 om 17:57
Ik snap je punt wel, hier heb ik ook wel eens overna gedacht.pejeka schreef: ↑03-06-2018 16:41Ik ken nog heel veel mensen die elke dag fulltime werkten (en ja, ook de halve zaterdag hoorde er toen bij) en die gewoon 4 of 5 avonden in de week naar de avondschool gingen, jaren lang, om extra diploma's te halen. Dat was om 6 uur thuiskomen, snel eten, dan weer 3 of 4 uur naar school (ELKE dag) en het huiswerk kwam er nog bij. Jaren lang. En die kregen geen burn-out, die zullen heus ook wel eens moe zijn geweest en blij zijn geweest met de vrije zaterdagavond of zondagmiddag, maar wat ik me dan afvraag is: waarom konden die mensen het toen wél zonder door te draaien, en waarom lijkt alles tegenwoordig al gauw "te veel en te zwaar"?
zondag 3 juni 2018 om 19:02
pejeka schreef: ↑03-06-2018 16:41Ik ken nog heel veel mensen die elke dag fulltime werkten (en ja, ook de halve zaterdag hoorde er toen bij) en die gewoon 4 of 5 avonden in de week naar de avondschool gingen, jaren lang, om extra diploma's te halen. Dat was om 6 uur thuiskomen, snel eten, dan weer 3 of 4 uur naar school (ELKE dag) en het huiswerk kwam er nog bij. Jaren lang. En die kregen geen burn-out, die zullen heus ook wel eens moe zijn geweest en blij zijn geweest met de vrije zaterdagavond of zondagmiddag, maar wat ik me dan afvraag is: waarom konden die mensen het toen wél zonder door te draaien, en waarom lijkt alles tegenwoordig al gauw "te veel en te zwaar"?
Die mensen "vroeger" zaten er volgens mij net zo vaak door. Alleen waren er toen geen forums om even te klagen en was ook het ook geen media - item.
En volgens mij werd er vroeger ook gewoon meer gezopen om te bekomen van een zware dag. Althans wat ik heb vernomen uit verhalen van mijn grootouders en bejaarde buren.
Ik weet niet meer hoe dat spul heet maar heel veel vrouwen waren verslaafd aan een snuifseltje dat de huisarts vroeger voorschreef aan vrouwen die 'het even moeilijk' hadden. Het was een soort pepmiddel dat nu verboden is.
Ja leuke tijden, niemand had stress...
In ieder geval TO, als je voelt dat het teveel wordt moet je even gas terugnemen.
maandag 4 juni 2018 om 11:34
Als ik je verhaal zo lees, zie ik alleen maar inspanning en geen ontspanning. Een afstudeerperiode is een zware periode waarin je enorm onder druk staat. Toen mijn dochter twee jaar geleden afstudeerde, zorgde ik ervoor dat we regelmatig samen iets leuks gingen doen. Lezing, concert, etc. om te voorkomen dat zij alleen maar met dat afstuderen bezig was. Ook zij had een bijbaan in de horeca en had het geld nodig. Ze is toen gaan zingen in een koor en dat was een gouden greep. Daardoor bleef de boel een beetje in balans.
maandag 4 juni 2018 om 11:54
Je bent geen superwoman die alles tegelijk kan.
En besef je ook dat je baas weinig kan met het feit dat jij gestresst bent vanwege je studie. Want tenslotte krijg je betaald om goed werk af te leveren, en niet om fouten te maken.
Als ik jou was zou ik even stoppen met de bijbaan tot je met je scriptie klaar bent. Zodat je iets meer lucht krijgt.
En besef je ook dat je baas weinig kan met het feit dat jij gestresst bent vanwege je studie. Want tenslotte krijg je betaald om goed werk af te leveren, en niet om fouten te maken.
Als ik jou was zou ik even stoppen met de bijbaan tot je met je scriptie klaar bent. Zodat je iets meer lucht krijgt.
maandag 4 juni 2018 om 13:08
Hé, TO. Ik herken het helemaal hoor, (helaas) hoor ik dit wel vaker. Ik ben nu ook bezig met afstuderen en veel medestudenten zitten er echt doorheen. Vaak hebben ze ook een bijbaan en andere verplichtingen (hobbys ofzo) en het blijkt vaak erg veel om te combineren. Kijk inderdaad of je ergens gas terug kan nemen op school of je werk. Dat is even vervelend maar anders wordt het gewoon heel veel. In dit geval moet je voor jezelf en je gezondheid kiezen.
En dat over vroeger, dat iedereen toen ook "gewoon"' werkte én school deed. Nja, zal best maar er is echt wel het een en ander veranderd hoor. Al is het alleen al de sociale druk, stufi en studielast. En ach, toen hadden mensen daar ook last van, alleen werd dat maatschappelijk minder geaccepteerd.....
En dat over vroeger, dat iedereen toen ook "gewoon"' werkte én school deed. Nja, zal best maar er is echt wel het een en ander veranderd hoor. Al is het alleen al de sociale druk, stufi en studielast. En ach, toen hadden mensen daar ook last van, alleen werd dat maatschappelijk minder geaccepteerd.....
maandag 4 juni 2018 om 13:25
En hoe stel jij jezelf teleur? Door niet aan andermans verwachtingen te kunnen doen?lovinglife1993 schreef: ↑03-06-2018 16:28Nou ik zou in principe toch ook degene moeten zijn die mijzelf tevreden houdt? Ik stel mezelf eigenlijk alleen ook keer op keer weer teleur.
maandag 4 juni 2018 om 14:40
Omdat het leven vroeger overzichtelijker was, en mensen dus in ieder geval energie bespaarden op de hoeveelheid keuzes die ze moesten maken. Ook kregen ze minder prikkels binnen; mensen moeten tegenwoordig veel meer prikkels verwerken, dat kost ook veel van de beschikbare energie.
maandag 4 juni 2018 om 19:08
Smartfoon in de la leggen, kost al duizenden prikkels per dag. Gewoon op tijd opstaan, je concentreren op waar je mee bezig bent, goed en gezond eten, om 10 uur naar bed in plaats van tot middernacht achter een schermpje te hangen, enz. Moet je eens kijken wat dat scheelt.Dina80 schreef: ↑04-06-2018 14:40Omdat het leven vroeger overzichtelijker was, en mensen dus in ieder geval energie bespaarden op de hoeveelheid keuzes die ze moesten maken. Ook kregen ze minder prikkels binnen; mensen moeten tegenwoordig veel meer prikkels verwerken, dat kost ook veel van de beschikbare energie.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 4 juni 2018 om 19:46
Dat scheelt inderdaad al heel veel, heb je helemaal gelijk in, maar het scheelt lang niet alles.pejeka schreef: ↑04-06-2018 19:08Smartfoon in de la leggen, kost al duizenden prikkels per dag. Gewoon op tijd opstaan, je concentreren op waar je mee bezig bent, goed en gezond eten, om 10 uur naar bed in plaats van tot middernacht achter een schermpje te hangen, enz. Moet je eens kijken wat dat scheelt.
Niet al die dingen zijn trouwens 'gewoon' of 'maakbaar' voor sommige mensen. Denk aan mensen met een slaapstoornis of eetstoornis. Dan is het niet zo 'gewoon' om gewoon goed te slapen of gewoon goed te eten. Maar dat terzijde, een deel van die prikkels doen mensen inderdaad zichzelf aan, maar een deel is er ook gewoon, zonder dat je het echt kunt vermijden.