Is dit onbereikbare liefde?

Ik weet niet zeker of ik dit verhaal weer op moet rakelen, maar ik denk dat ik het nodig heb om weer even met beide benen op de grond gezet te worden. En waar kan dat nou beter dan op het vivaforum..

Ik ben zwaar, maar echt zwaar, verliefd op één van mijn beste vrienden. Al sinds de eerste keer dat ik hem zag (bijna twee jaar geleden). Sinds anderhalf jaar hebben we dagelijks appcontact, zagen we elkaar heel veel, en werd mijn gevoel alleen maar sterker. Dit heb ik ook met hem besproken, meerdere keren zelfs, en hij heeft ook wel eens getwijfeld over wat hij voelde. Zijn eindconclusie was toen dat ik echt zijn allerbeste vriendin ben, en dat hij bang is voor verandering als er iets tussen ons zou gebeuren. Dat hij me echt meer als een vriendin zag, en dat hij het risico niet wilde lopen. We hebben dan ook nooit gezoend oid.

We werkten eerst samen, dat is nu sinds een jaar niet meer zo, en aan het begin werd ons contact daardoor ook minder. We hebben zelfs een paar maanden helemaal geen contact gehad omdat we wat irritaties hadden. In januari kwamen we elkaar weer tegen, hebben we bijgepraat, en hij appte me daarna weer. Sindsdien is het alsof er nooit iets is gebeurd. Vooral de laatste maand is het heel intens. We appen de hele dag door, tot diep in de nacht. Ook als we beide vroeg op moeten staan. We werken beide in de horeca, hij meer overdag, ik meer 'savonds, en voor beide geldt dat het met het mooie weer niet zo druk is. Als hij niks te doen heeft kom ik bij hem aan de bar zitten, en als ik niks te doen heb doet hij dat bij mij. Er is duidelijk een enorme spanning. onze handen raken elkaar te vaak en te lang aan, zijn been zit te vaak onnodig tegen mijn been aan, etc. We giechelen alleen maar, we zitten de hele tijd met zijn tweeën te praten, ook als we in groepen zijn, en er worden veel te veel flirterige opmerkingen heen en weer gemaakt. Ook iedereen om ons heen ziet het en merkt het op.

Nu ik hem ineens weer zoveel zie en spreek zit hij veel te erg in mijn hoofd. Ik doe niks meer zonder aan hem te denken. Het irriteert me mateloos, want ergens weet ik dat ik hem nooit zou kunnen krijgen. En ergens anders, en dit slaat misschien nergens op, voelt het alsof ik hem al bijna heb. Ik bespreek bovenstaande niet met hem, althans, dat heb ik nog niet gedaan. Het laatste gesprek dat we gevoerd hebben over gevoelens voor elkaar was in oktober, en daar was hij vrij duidelijk: 'Als je niet zo'n goede vriendin was wist ik het wel, maar het is nu echt beter dat er niks gebeurt'. Ik ben bang voor eenzelfde reactie. En toch, ergens, voelt het alsof het nu anders is. Hij noemt me zijn beste vriendin, maar hij zou me nooit alleen uitnodigen om wat te gaan drinken. Ik heb ook al honderd keer gezegd dat ik zijn nieuwe huis wil bekijken (ik heb zelfs zijn halbe inrichting uitgezocht) maar hij nodigt me maar niet uit. Vriendinnen zeggen dat dat is omdat hij ook heus wel die spanning voelt, en bang is voor wat er komen gaat als we ook dat soort dingen gaan doen.

Ik weet het niet, en kan ook absoluut niet meer helder denken. Wat denken jullie? Wat raden jullie me aan?

@Jest, over de vriendschap. Heb je absoluut gelijk in. Ik denk wel dat we t nog steeds heel gezellig hebben, maar niet op de voet waar we nu mee bezig zijn. Je kunt toch niet 24/7 gaan appen, tot diep in de nacht, de hele tijd aan elkaar zitten, flirterige grapjes maken, als je een vriendin hebt? Dat gaat gewoon niet gebeuren. We kunnen altijd met elkaar om blijven gaan, maar niet zoals we dat nu doen. Dit is tijdelijk.

@retrostar, ik wil graag geloven dat er mannen zijn die iets minder oppervlakkig zijn dan dat, thanks.

@loisnvt, het valt mij op dat jullie juist al heel goed weten hoe iets in elkaar steekt met heel weinig informatie. Je bent het eens met de reactie waar ik het ook mee eens ben, maar je bent het ook eens met de reacties die nergens op slaan. Ik weet niet hoe het is, ik kan niet in zijn hoofd kijken. Ik voel misschien dingen die er niet zijn, en misschien wil hij me helemaal niet, dat ontken ik toch ook allemaal niet? Dat is dan ook het enige waar ik advies over vroeg. Jullie gaan in op dingen waar ik geen vragen over had en waar ik het inderdaad al heel goed allemaal zelf wist. Heb ook niet echt het idee dat het allemaal goedbedoelde adviezen zijn, dus dan ga ik er ook niet dankbaar op in.

Dat analyseren klopt wel ja. Doe ik ook teveel, weet ik van mezelf. Wil ik best mee stoppen, is iets moeilijker dan het klinkt. Dat over mijn leeftijd mag nu wel weer stoppen, volgens mij weet inmiddels iedereen hoe oud ik ben. En ik geloof je ook zonder dat het letterlijk zegt dat jij een heel stuk wijzer bent dan ik.

OliebolmetKrenten schreef: ↑

10-06-2018 21:19

Jouw situatie doet me een beetje aan mijn situatie denken. Werd verliefd op een man uit mijn vriendenkring, geen beste vriend, zie hem niet heel vaak, maar als we bij elkaar zijn is het vrij close. Het was duidelijk dat hij afstand hielt, reageerden niet op mijn vraag om eens iets samen te gaan doen. Dat was voor mij verwarrend want hij gaf veel signalen die erop wezen dat het wederzijds is. In mijn fantasie vulde ik zijn gedrag in als: bindingsangst of dat hij zelf er nog niet over uit is wat hij voor mij voelt.

Uiteindelijk durfde hij mij te vertellen (na anderhalf jaar) dat de reden waarom hij geen stap verder zou gaan met mij, uit angst is om het te verpesten. Hij ziet ons niet werken als een stelletje en wilde mij het allemaal niet aandoen, omdat hij om mij geeft. Dat heeft mij geholpen om hem los te laten (nog niet volledig, maar goed opweg). Omdat ik daardoor zijn gedrag naar mij toe kon plaatsen en ook inzag dat het een bewuste keuze van hem is. Komt ook omdat ik ooit aan de andere kant heb gestaan, wel gevoelens voor een bepaalde man, maar met eigenschappen waarvan ik wist dat het niet zou werken in een relatie. Ik begrijp daardoor zijn gedachte. De reden waarom hij het niet ziet werken hoef ik niet te weten. Zou mij alleen maar onnodig onzeker maken.

We hadden toen ook afgesproken om samen vaker iets te gaan doen, daar heb ik tot nu toe geen gebruik van gemaakt. Het lijkt me beter om afstand te nemen totdat het gevoel weg is. Moet er niet aan denken om zijn bestie te zijn en van dichtbij mee te maken dat hij verliefd wordt op een ander.

Heb in een wanhopige poging hem te vergeten gegoogeld naar tips om iemand te vergeten, daar kwam één goede tip uit, die werkt voor mij: een man die jou niet echt wil, zal ook niet helemaal voor gaan. Als jij je best doet hem te krijgen, zal het misschien lukken, maar waarschijnlijk staat hij er dan zelf niet helemaal achter.

Dankjewel hiervoor! Ik denk dat dit best wel de juiste snaar raakt. Dit is het echt, ik wil best geloven dat hij, zoals iedereen hier zegt, niks van mij moet. Maar ik kan zijn gedrag niet plaatsen in het plaatje dat hier van hem wordt geschetst. Ik wil snappen waarom hij handelt zoals hij doet en 'tijdverdrijf' en 'adoratie' is te makkelijk en niet genoeg. Ik heb al meegemaakt dat hij aan het daten was met een ander, en dat was inderdaad niet leuk. Ik kreeg alle ins en outs te weten. Dat is wel al een tijdje terug, maar dat soort dingen doen pijn. Doet me ook beseffen dat ik afstand moet nemen voordat ik inderdaad die bestie wordt die van dichtbij meemaakt dat hij verliefd wordt. Die tip is een goeie, en zal ik onthouden. Ik hoop ook dat jij hier snel helemaal overheen bent!

Head* schreef: ↑

10-06-2018 21:24

Niet wijzer, gewoon meer levenservaring. En zoals gezegd, ik herken het heel goed van mezelf van vroeger. Daarom zeg ik ook dat je je tijd aan het verspillen bent.
Maar ik zie je op alle posts die jou niet bevallen (omdat mensen niet zeggen wat je wil horen) vervelend reageren, dus ik hou het hier voor gezien. Veel succes, ik hoop dat je je roze bril afzet voor je liefdesverdriet krijgt.

Gaat me niet om dat er dingen worden gezegd die ik niet wil horen (hij ziet jou als een dierbare vriendin maar hij niet verliefd op je is ook niet wat ik wil horen), 't gaat om de manier waarop. 'Hij vindt je gewoon niet geil' 'Hij moet je niet', Ik heb er niks aan, en ga er dan ook niet op reageren alsof ik het snap. Hier hoorde jij nog niet bij trouwens.

Ik ben benieuwd naar jouw situatie, maar dat hoef je me natuurlijk niet te vertellen. Het is inderdaad makkelijker om advies te geven als je het echt begrijpt. En ik heb wel wat aan je woorden, dankjewel