Relaties
alle pijlers
Feedback
zaterdag 30 juni 2018 om 01:15
Al een tijdje ben ik bezig met aan mezelf te werken en heb hier m.b.v. coaching best wel grote stappen in gemaakt. Dit wordt ook door anderen erkend in mijn omgeving. Ook op mijn werk.
Nu heb ik een collega waar ik een tijdje verliefd op was, maar die ik nu meer zie als een mentor, iemand die veel voor me heeft betekend en me vooruit heeft geholpen. Hij weet ook dat ik bezig ben met ontwikkeling, dat ik het niet makkelijk heb gehad, zowel op werk als privé, maar dat ik wel doorzet en open sta voor feedback.
Sinds een paar maanden ben ik bezig met een cursus, dit gaat heel goed, ik heb niet veel moeite om de materie te begrijpen (WO niveau, dus was best pittig), vind het leuk en zie mij mezelf wel verder ontwikkelen in die richting. Het is ook iets waar veel toekomst in zit, dus zou ook bij een andere werkgever kunnen zijn.
Vandaag had ik een gesprek met de betreffende collega, dacht even bij te kletsen, maar vrijwel direct begon hij over dat hij vond dat ik in de afgelopen periode dingen niet goed had gedaan. Nu kon ik me nog enigszins verplaatsen in wat hij bedoelde, en gaf aan dat ik mede daarom ook bezig ben met omscholing en dat het ook deels met hoge werkdruk te maken had, maar volgens hem zou ik ook in dat nieuwe vakgebied mezelf meenemen en zou ik daar weer tegenaan lopen.
Later gaf hij aan dat ik de kennis van die cursus beter mee zou kunnen nemen in mijn huidige werk en daar verder op voort kon borduren, maar dat nieuwe vakgebied biedt kans op hoger salaris en om eerlijk te zijn voel ik me best wel gekwetst door het gebrek aan vertrouwen dat hij blijkbaar heeft in mijn kunnen. Het is iemand die ik best wel hoog heb zitten. Ik werk niet nauw met hem samen, hij weet ook eigenlijk niet wat ik precies leer in die cursus, daar vraagt hij namelijk nooit naar, maar kennelijk heeft hij wel een mening over mijn toekomst.
Ik heb er eerlijk gezegd best een nare bijsmaak aan overgehouden en vraag me af of ik het nu helemaal moet laten zitten en maar gewoon moet gaan bewijzen dat ik het wel kan, of dat ik hem er nog eens op moet aanspreken en vragen waar hij zijn oordeel op baseert. Ik wil ook niet de collega zijn die niet tegen feedback kan, dus vind dit best ingewikkeld.
Ik ben niet zo ver gekomen om me door een collega onderuit te laten halen, maar wil hier ook wel op een volwassen manier mee omgaan.
Nu heb ik een collega waar ik een tijdje verliefd op was, maar die ik nu meer zie als een mentor, iemand die veel voor me heeft betekend en me vooruit heeft geholpen. Hij weet ook dat ik bezig ben met ontwikkeling, dat ik het niet makkelijk heb gehad, zowel op werk als privé, maar dat ik wel doorzet en open sta voor feedback.
Sinds een paar maanden ben ik bezig met een cursus, dit gaat heel goed, ik heb niet veel moeite om de materie te begrijpen (WO niveau, dus was best pittig), vind het leuk en zie mij mezelf wel verder ontwikkelen in die richting. Het is ook iets waar veel toekomst in zit, dus zou ook bij een andere werkgever kunnen zijn.
Vandaag had ik een gesprek met de betreffende collega, dacht even bij te kletsen, maar vrijwel direct begon hij over dat hij vond dat ik in de afgelopen periode dingen niet goed had gedaan. Nu kon ik me nog enigszins verplaatsen in wat hij bedoelde, en gaf aan dat ik mede daarom ook bezig ben met omscholing en dat het ook deels met hoge werkdruk te maken had, maar volgens hem zou ik ook in dat nieuwe vakgebied mezelf meenemen en zou ik daar weer tegenaan lopen.
Later gaf hij aan dat ik de kennis van die cursus beter mee zou kunnen nemen in mijn huidige werk en daar verder op voort kon borduren, maar dat nieuwe vakgebied biedt kans op hoger salaris en om eerlijk te zijn voel ik me best wel gekwetst door het gebrek aan vertrouwen dat hij blijkbaar heeft in mijn kunnen. Het is iemand die ik best wel hoog heb zitten. Ik werk niet nauw met hem samen, hij weet ook eigenlijk niet wat ik precies leer in die cursus, daar vraagt hij namelijk nooit naar, maar kennelijk heeft hij wel een mening over mijn toekomst.
Ik heb er eerlijk gezegd best een nare bijsmaak aan overgehouden en vraag me af of ik het nu helemaal moet laten zitten en maar gewoon moet gaan bewijzen dat ik het wel kan, of dat ik hem er nog eens op moet aanspreken en vragen waar hij zijn oordeel op baseert. Ik wil ook niet de collega zijn die niet tegen feedback kan, dus vind dit best ingewikkeld.
Ik ben niet zo ver gekomen om me door een collega onderuit te laten halen, maar wil hier ook wel op een volwassen manier mee omgaan.
zaterdag 30 juni 2018 om 21:16
Je hebt zijn goedkeuring toch helemaal niet nodig? Waarom geef je hem zoveel ‘macht’? Je kunt toch prima zelf bepalen wat je wilt gaan doen? En hij geeft daar zijn mening over en dat is zijn goed recht. Jij hoeft daar alleen helemaal niets mee te doen.
En dat jouw valkuil is om alles tot in den treure te analyseren dat is echt een probleem dat je bij jezelf moet houden, maar laat het los. Het heeft totaal geen zin en je vult van alles in voor een ander.
En dat jouw valkuil is om alles tot in den treure te analyseren dat is echt een probleem dat je bij jezelf moet houden, maar laat het los. Het heeft totaal geen zin en je vult van alles in voor een ander.
zaterdag 30 juni 2018 om 21:47
Dat klopt wel inderdaad en is ook geconstateerd als één van mijn problemen. Het lukt mij niet goed om te voelen, ik ga direct alles beredeneren en dan aan de hand daarvan bepalen of ik me wel of niet rot 'mag' voelen. Het is ook niet dat het tussen neus en lippen door werd gezegd, hij is echt een uur lang doorgegaan hierover en ik dacht direct 'wat een eikel', maar tegelijkertijd dacht ik ook dat het gewoon feedback was en ik daar tegen moest kunnen. Dat ik niet in de verdediging moest gaan schieten. Want dat had ik geleerd op zo'n feedback cursus. Maar ik weet op dat moment niet hoe ik dan wel moet reageren, ik wil het 'sociaal wenselijke' doen ofzo.lolly-pop schreef: ↑30-06-2018 21:16Je hebt zijn goedkeuring toch helemaal niet nodig? Waarom geef je hem zoveel ‘macht’? Je kunt toch prima zelf bepalen wat je wilt gaan doen? En hij geeft daar zijn mening over en dat is zijn goed recht. Jij hoeft daar alleen helemaal niets mee te doen.
En dat jouw valkuil is om alles tot in den treure te analyseren dat is echt een probleem dat je bij jezelf moet houden, maar laat het los. Het heeft totaal geen zin en je vult van alles in voor een ander.
Een ander had misschien gezegd 'hé, collega, we gaan geen oude koeien uit de sloot halen, daar heb ik geen zin in, oké?'. Of zoiets. Ik laat hem gewoon een uur lang doorgaan.
Ik vraag me nu dus ook heel erg af hoe anderen gereageerd zouden hebben, bijv. op het moment dat je denkt 'tjonge, wat een eikel', want dat dacht ik echt.
zaterdag 30 juni 2018 om 21:54
Nou dat is wel mijn conclusie op dit moment en ik wil dat ook wel accepteren, maar dan is er dus weer zo'n stemmetje dat zegt 'doe niet zo overdreven, misschien ligt het wel aan jou, jij kunt er gewoon niet tegen'. Erg vermoeiend.lolapaloeza schreef: ↑30-06-2018 21:28Misschien is hij echt gewoon niet zo leuk. Beetje moeilijk om dat te accepteren misschien omdat je wel verliefd op hem was, maar het kan.
Ik ben nu aan het leren om direct te voelen wat ik voel en daar ook de juiste (gezonde) actie aan te verbinden. Dus nu denk ik 'het is eigenlijk best wel een eikel' en heb ik ook even geen zin om leuk te doen en weer gezellig over onze hobby te gaan praten. Dat is wel de primaire reactie.
Daarna denk ik weer dat ik het aan hem uit wil leggen, mezelf wil verdedigen. Maar dat heeft geen zin.
In mijn oude patroon had ik waarschijnlijk van alles gedaan om het goed te maken, om hem te pleasen zodat hij weer iets aardigs over me zou zeggen. Dat heb ik nu gelukkig helemaal niet meer.
zaterdag 30 juni 2018 om 22:09
Ik denk redelijk vaak 'tjonge wat een eikel' in werkgesprekken. En dan denk ik aan het doel wat ik heb met dat gesprek. En dan probeer ik dat doel te halen.
Dus dat kan betekenen dat ik het gespreksonderwerp verander. Want wat heb ik aan een stroom bagger? Tenzij ik er baat bij heb om de ander een superieur gevoel te geven. Sommige mensen hebben dat nodig om je later iets te 'gunnen' of om uit een bepaalde dynamiek te komen. Nou dan prima. In alle andere gevallen is het bedankt voor je feedback maar dat is niet de insteek van dit gesprek. En dan neem ik het over.
Je voelt iets en dat mag dan niet en daar maak je je druk om. Maar je zit daar met een reden, welke?
Dus dat kan betekenen dat ik het gespreksonderwerp verander. Want wat heb ik aan een stroom bagger? Tenzij ik er baat bij heb om de ander een superieur gevoel te geven. Sommige mensen hebben dat nodig om je later iets te 'gunnen' of om uit een bepaalde dynamiek te komen. Nou dan prima. In alle andere gevallen is het bedankt voor je feedback maar dat is niet de insteek van dit gesprek. En dan neem ik het over.
Je voelt iets en dat mag dan niet en daar maak je je druk om. Maar je zit daar met een reden, welke?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zaterdag 30 juni 2018 om 22:14
Ik las net je hele topic voor het eerst vanaf het begin en ik wilde net een heel verhaal typen over je intuïtie, grenzen bepalen en pleasegedrag en toen las ik deze post van jou en nu pas alleen nog:Sunshine585 schreef: ↑30-06-2018 21:54Nou dat is wel mijn conclusie op dit moment en ik wil dat ook wel accepteren, maar dan is er dus weer zo'n stemmetje dat zegt 'doe niet zo overdreven, misschien ligt het wel aan jou, jij kunt er gewoon niet tegen'. Erg vermoeiend.
Ik ben nu aan het leren om direct te voelen wat ik voel en daar ook de juiste (gezonde) actie aan te verbinden. Dus nu denk ik 'het is eigenlijk best wel een eikel' en heb ik ook even geen zin om leuk te doen en weer gezellig over onze hobby te gaan praten. Dat is wel de primaire reactie.
Daarna denk ik weer dat ik het aan hem uit wil leggen, mezelf wil verdedigen. Maar dat heeft geen zin.
In mijn oude patroon had ik waarschijnlijk van alles gedaan om het goed te maken, om hem te pleasen zodat hij weer iets aardigs over me zou zeggen. Dat heb ik nu gelukkig helemaal niet meer.
zaterdag 30 juni 2018 om 22:14
Stel, je kan niet tegen zijn feedback. Nou en? Dat is dan zo, en dan zoek je een oplossing om met hem te werken terwijl je dit weet van jezelf. Bijvoorbeeld door zijn feedback af te kappen.
Iedereen heeft in zijn relaties dingen die niet lukken of onhandige triggers. Je kunt veel tijd kwijt zijn met vinden dat je ze niet moet hebben, vaak tegen de klippen op. Maar je kunt er ook gewoon mee leren omgaan. Scheelt veel tijd en gedoe. En soms na een tijdje merk je dat je er ook echt geen last meer van hebt,
Jij bent ook maar een mens, gun het jezelf.
Iedereen heeft in zijn relaties dingen die niet lukken of onhandige triggers. Je kunt veel tijd kwijt zijn met vinden dat je ze niet moet hebben, vaak tegen de klippen op. Maar je kunt er ook gewoon mee leren omgaan. Scheelt veel tijd en gedoe. En soms na een tijdje merk je dat je er ook echt geen last meer van hebt,
Jij bent ook maar een mens, gun het jezelf.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zaterdag 30 juni 2018 om 22:21
zaterdag 30 juni 2018 om 22:23
Mijn doel was gezellig bijpraten en een kop koffie drinken. Was benieuwd naar zijn vakantie en andere dingen. Zijn doel was duidelijk iets anders en het was ook niet zo dat we er toevallig opkwamen, ik kon merken dat hij dit onderwerp van te voren had bedacht. Blijkbaar zat het hem hoog.lolapaloeza schreef: ↑30-06-2018 22:09Ik denk redelijk vaak 'tjonge wat een eikel' in werkgesprekken. En dan denk ik aan het doel wat ik heb met dat gesprek. En dan probeer ik dat doel te halen.
Dus dat kan betekenen dat ik het gespreksonderwerp verander. Want wat heb ik aan een stroom bagger? Tenzij ik er baat bij heb om de ander een superieur gevoel te geven. Sommige mensen hebben dat nodig om je later iets te 'gunnen' of om uit een bepaalde dynamiek te komen. Nou dan prima. In alle andere gevallen is het bedankt voor je feedback maar dat is niet de insteek van dit gesprek. En dan neem ik het over.
Je voelt iets en dat mag dan niet en daar maak je je druk om. Maar je zit daar met een reden, welke?
zaterdag 30 juni 2018 om 23:44
Ja, dat is denk ik ook het hele punt waarom het zo hard binnenkomt. Ik heb me dus weer vergist in iemand waarvan ik dacht dat die goed voor mij was.
Er waren raakvlakken m.b.t. onze jeugd, ik dacht gewoon dat we elkaar begrepen. Maar als ik dan na een half jaar denk gezellig bij te kunnen praten gebruikt hij die tijd om zijn frustratie te uiten over iets waarin ik volgens hem tekort ben geschoten. Vijf jaar geleden... Waarin hij ook nog eens schromelijk overdrijft.
Hij weet ook dat één van mijn ouders ernstig ziek is en dat ik met die opleiding bezig ben. Ik had meer iets verwacht in de trant van interesse in hoe het nu daarmee gaat.
Ik had gewoon kunnen zeggen 'hoho, ik wilde even gezellig bij praten, wat is dit nu'. Of toen hij vroeg 'nou wat vond je van dit gesprek' had ik kunnen zeggen dat het totaal niet was wat ik er van verwacht had, en dat ik dat erg jammer vind.
Hij is niet mijn teamleider of directe collega waar ik mee moet samenwerken. Nu alsnog gaan aangeven dat ik iets totaal anders van de afspraak had verwacht heeft ook geen zin meer denk ik, maar wel een les voor de volgende keer dat ik gewoon kan zeggen wat ik denk. Niet dat hij een eikel is, maar wel dat ik hier geen zin in heb.
Er waren raakvlakken m.b.t. onze jeugd, ik dacht gewoon dat we elkaar begrepen. Maar als ik dan na een half jaar denk gezellig bij te kunnen praten gebruikt hij die tijd om zijn frustratie te uiten over iets waarin ik volgens hem tekort ben geschoten. Vijf jaar geleden... Waarin hij ook nog eens schromelijk overdrijft.
Hij weet ook dat één van mijn ouders ernstig ziek is en dat ik met die opleiding bezig ben. Ik had meer iets verwacht in de trant van interesse in hoe het nu daarmee gaat.
Ik had gewoon kunnen zeggen 'hoho, ik wilde even gezellig bij praten, wat is dit nu'. Of toen hij vroeg 'nou wat vond je van dit gesprek' had ik kunnen zeggen dat het totaal niet was wat ik er van verwacht had, en dat ik dat erg jammer vind.
Hij is niet mijn teamleider of directe collega waar ik mee moet samenwerken. Nu alsnog gaan aangeven dat ik iets totaal anders van de afspraak had verwacht heeft ook geen zin meer denk ik, maar wel een les voor de volgende keer dat ik gewoon kan zeggen wat ik denk. Niet dat hij een eikel is, maar wel dat ik hier geen zin in heb.
zaterdag 30 juni 2018 om 23:54
Jouw groei gaat met vallen en opstaan, maar je analyses zijn spot on. Nu alleen nog sneller herkennen.
Er zijjn 4 fases: onbewust onbekwam, bewust onbekwam, bewust bekwaam en tenslotte onbewust bekwaam.
Jij zit nu tussen 2 en 3 in en dus doe je het vaak nog verkeerd, maar zie je achteraf wel je verbeterpunten.
Dat is frustrerend, maar je zal er steeds beter in worden als je aan jezelf blijft werken.
Er zijjn 4 fases: onbewust onbekwam, bewust onbekwam, bewust bekwaam en tenslotte onbewust bekwaam.
Jij zit nu tussen 2 en 3 in en dus doe je het vaak nog verkeerd, maar zie je achteraf wel je verbeterpunten.
Dat is frustrerend, maar je zal er steeds beter in worden als je aan jezelf blijft werken.
zondag 1 juli 2018 om 00:09
Ja, op het moment zelf goed reageren vind ik nog lastig. Maar ik ben nu wel zover dat ik ook niet meer ga verwachten dat ik het soort contact ga krijgen dat ik had gehoopt te krijgen. Er zijn anderen die wel geïnteresseerd zijn, daar richt ik me dan liever op.
Het is ook niet verplicht om te vragen naar iemand's privé situatie natuurlijk, maar van hem had ik zo'n soort interesse wel verwacht. En in die zin voel ik me wel gekwetst. Maar het zij zo. Het blijft natuurlijk ook gewoon werk tenslotte...
Het is ook niet verplicht om te vragen naar iemand's privé situatie natuurlijk, maar van hem had ik zo'n soort interesse wel verwacht. En in die zin voel ik me wel gekwetst. Maar het zij zo. Het blijft natuurlijk ook gewoon werk tenslotte...
zondag 1 juli 2018 om 00:12
zondag 1 juli 2018 om 00:26
Beste Sunshine, je hebt al prima advies en tips gehad, maar wat mij opvalt is dat je mentorschap zoekt in iemand waar je verliefd op bent geweest. In jullie omgang heeft bovendien altijd veel 'spanning' gezeten, heb je eerder wel eens geschreven.
Hoe kun je nou eerlijke en objectieve feedback verwachten van een dergelijk iemand? Zowel van zijn kant als de jouwe is de relatie beladen geweest en ik kan me niet voorstellen dat jouw houding naar hem nu volkomen neutraal is.
Ik vermoed dan ook dat jouw gevoelens (of verwachtingen) tov hem (dan wel uit het verleden of nog steeds spelend) zich weven in zijn oordeel over jou en je handelen. Jullie hadden/hebben immers iets 'speciaals' samen en jij was/bent toch ook bijzonder voor hem? Ik denk dat daardoor zijn woorden harder bij je binnenkomen dan bij een wèl neutraal persoon of collega. Het voelt mogelijk alsof hij je afvalt en jullie 'speciale' band daarmee verbroken lijkt. Ik kan me voorstellend dat dat je verward en dat het bovendien pijn doet.
Hoe kun je nou eerlijke en objectieve feedback verwachten van een dergelijk iemand? Zowel van zijn kant als de jouwe is de relatie beladen geweest en ik kan me niet voorstellen dat jouw houding naar hem nu volkomen neutraal is.
Ik vermoed dan ook dat jouw gevoelens (of verwachtingen) tov hem (dan wel uit het verleden of nog steeds spelend) zich weven in zijn oordeel over jou en je handelen. Jullie hadden/hebben immers iets 'speciaals' samen en jij was/bent toch ook bijzonder voor hem? Ik denk dat daardoor zijn woorden harder bij je binnenkomen dan bij een wèl neutraal persoon of collega. Het voelt mogelijk alsof hij je afvalt en jullie 'speciale' band daarmee verbroken lijkt. Ik kan me voorstellend dat dat je verward en dat het bovendien pijn doet.
zondag 1 juli 2018 om 00:32
zondag 1 juli 2018 om 00:44
@oopjencopit ik begrijp wat je bedoelt, dit is ook de hele reden dat ik daar weg wil. Het werkt niet.
Toch blijf ik het raar vinden dat je tegen iemand die een opleiding volgt die best wel populair is zegt, dat daar volgens jou weinig vraag naar is binnen de organisatie en dat je denkt dat diegene het eigenlijk niet kan. Want daar komt wat hij zei gewoon op neer.
Ik zou zoiets niet zeggen tegen iemand die al aan het eind van die opleiding zit. Wat is de point. Laat iemand daar lekker zelf tegenaan lopen.
Toch blijf ik het raar vinden dat je tegen iemand die een opleiding volgt die best wel populair is zegt, dat daar volgens jou weinig vraag naar is binnen de organisatie en dat je denkt dat diegene het eigenlijk niet kan. Want daar komt wat hij zei gewoon op neer.
Ik zou zoiets niet zeggen tegen iemand die al aan het eind van die opleiding zit. Wat is de point. Laat iemand daar lekker zelf tegenaan lopen.
zondag 1 juli 2018 om 01:11
Kennelijk gunt hij t je niet jezelf je ontplooien. wat gunt hij je dan in een relatie??dan worden de teugels helemaal aangetrokken ben ik bang. egocentrisch figuur zeg. BTW ben ik nooit voorstander van relatie op werkvloer.Want vaak komen er scheve gezichten n is er verpeste werksfeer. Op t werk blijf ik altijd zakelijk n wordt het nooit prive.Sunshine585 schreef: ↑30-06-2018 03:15Had denk ik in dit gesprek toch ergens verwacht dat hij positief zou zijn over de opleiding die ik nu doe naast mijn werk. Maar ik vond het eigenlijk allemaal nogal zuur overkomen.
Vandaar mijn gevoel van 'laat maar even...'
hou het proffesioneel. Laat figuurlijk het achterste van je tong zien en nooit letterlijk
Succes en gebruik je verstand n zakelijk inzicht en ontplooi jezelf verder. Zijn anders zat andere werkplekken als het hem niet aanstaat.
kissesand goodluck
zondag 1 juli 2018 om 11:40
Ik weet niet of het een stok om mee te slaan was, voor hem zijn het waarschijnlijke reële zaken.
Die zaken waar hij het over heeft zitten al in een verbetertraject, ik heb destijds inderdaad niet alles gezien, maar het zijn geen dingen waar de organisatie door kon omvallen ofzo, meer randvoorwaardelijke zaken. Die ook nog eens in de projectfase niet goed zijn ingericht.
En wat kun je verwachten van iemand die net nieuw is, niet fatsoenlijk wordt ingewerkt en alles maar zelf moet uitvinden. En dat over een aantal onderwerpen die nu door 4 verschillende mensen wordt gedaan.
Lekker makkelijk om dan één persoon verantwoordelijk te stellen en dat na 5 jaar nog een.
Ik weet nu ook dat ik duidelijk mijn grenzen aan moet geven, dat bij dit bedrijf je gewoon alles door de strot geduwd krijgt en als je niet heel glashard nee zegt, onderbouwd met overzichten van je werkzaamheden liefst nog op minuut niveau, dat je gewoon je bek moet houden en doorploeteren. Er zijn wel eens collega's die voor de grap vragen op welke code ze de tijd dat ze naar de WC gaan kunnen boeken.
Nu weet ik dit allemaal, ook dat je een projectleider kunt terugfluiten als zaken niet goed geregeld worden in de projectfase, dat je er voor moet gaan liggen voordat iets als 'afgerond' wordt beschouwd terwijl dat het niet is.
Maar 5 jaar geleden wist ik dat allemaal nog niet. Ik kijk dan liever naar de toekomst en hoe we dat nu alsnog kunnen aanpakken.
Gadver, zo iemand die dan zo blijft hangen in wat er anders had gekund, daar kan ik echt niks mee.
Het heeft denk ik weinig zin om bovenstaande bij hem duidelijk te maken, dan zegt hij dat ik het me te persoonlijk aantrek, zoals de vorige keer. Wat misschien ook wel zo is, maar doet me ergens ook denken aan mijn ex die bij elk weerwoord van mij zei dat ik het allemaal verkeerd opvatte, of dat hij het zo niet had gezegd.
Als dat echt zo zou zijn dan zou ik daar toch met alle mensen om mij heen tegenaan moeten lopen en niet maar één of twee? Maar je gaat zo twijfelen aan alles als je zo wordt behandeld.
Die zaken waar hij het over heeft zitten al in een verbetertraject, ik heb destijds inderdaad niet alles gezien, maar het zijn geen dingen waar de organisatie door kon omvallen ofzo, meer randvoorwaardelijke zaken. Die ook nog eens in de projectfase niet goed zijn ingericht.
En wat kun je verwachten van iemand die net nieuw is, niet fatsoenlijk wordt ingewerkt en alles maar zelf moet uitvinden. En dat over een aantal onderwerpen die nu door 4 verschillende mensen wordt gedaan.
Lekker makkelijk om dan één persoon verantwoordelijk te stellen en dat na 5 jaar nog een.
Ik weet nu ook dat ik duidelijk mijn grenzen aan moet geven, dat bij dit bedrijf je gewoon alles door de strot geduwd krijgt en als je niet heel glashard nee zegt, onderbouwd met overzichten van je werkzaamheden liefst nog op minuut niveau, dat je gewoon je bek moet houden en doorploeteren. Er zijn wel eens collega's die voor de grap vragen op welke code ze de tijd dat ze naar de WC gaan kunnen boeken.
Nu weet ik dit allemaal, ook dat je een projectleider kunt terugfluiten als zaken niet goed geregeld worden in de projectfase, dat je er voor moet gaan liggen voordat iets als 'afgerond' wordt beschouwd terwijl dat het niet is.
Maar 5 jaar geleden wist ik dat allemaal nog niet. Ik kijk dan liever naar de toekomst en hoe we dat nu alsnog kunnen aanpakken.
Gadver, zo iemand die dan zo blijft hangen in wat er anders had gekund, daar kan ik echt niks mee.
Het heeft denk ik weinig zin om bovenstaande bij hem duidelijk te maken, dan zegt hij dat ik het me te persoonlijk aantrek, zoals de vorige keer. Wat misschien ook wel zo is, maar doet me ergens ook denken aan mijn ex die bij elk weerwoord van mij zei dat ik het allemaal verkeerd opvatte, of dat hij het zo niet had gezegd.
Als dat echt zo zou zijn dan zou ik daar toch met alle mensen om mij heen tegenaan moeten lopen en niet maar één of twee? Maar je gaat zo twijfelen aan alles als je zo wordt behandeld.
zondag 1 juli 2018 om 12:22
Niet iedereen wordt zo behandeld en het verbaast me niet dat deze man je net zo behandeld als je ex.
Dat type is namelijk vertrouwd en aantrekkelijk voor jou, maar nu je in ontwikkeling bent ga je je hier tegen verzetten en dat roept bij hun weerstand en bij jou dan twijfel over jezelf op.
Hoe sterker je wordt hoe minder twijfel je over jezelf krijgt en uiteindelijk vind je dit soort types maar triest en kleindenkend.
Dat type is namelijk vertrouwd en aantrekkelijk voor jou, maar nu je in ontwikkeling bent ga je je hier tegen verzetten en dat roept bij hun weerstand en bij jou dan twijfel over jezelf op.
Hoe sterker je wordt hoe minder twijfel je over jezelf krijgt en uiteindelijk vind je dit soort types maar triest en kleindenkend.
