Relaties
alle pijlers
Feedback
zaterdag 30 juni 2018 om 01:15
Al een tijdje ben ik bezig met aan mezelf te werken en heb hier m.b.v. coaching best wel grote stappen in gemaakt. Dit wordt ook door anderen erkend in mijn omgeving. Ook op mijn werk.
Nu heb ik een collega waar ik een tijdje verliefd op was, maar die ik nu meer zie als een mentor, iemand die veel voor me heeft betekend en me vooruit heeft geholpen. Hij weet ook dat ik bezig ben met ontwikkeling, dat ik het niet makkelijk heb gehad, zowel op werk als privé, maar dat ik wel doorzet en open sta voor feedback.
Sinds een paar maanden ben ik bezig met een cursus, dit gaat heel goed, ik heb niet veel moeite om de materie te begrijpen (WO niveau, dus was best pittig), vind het leuk en zie mij mezelf wel verder ontwikkelen in die richting. Het is ook iets waar veel toekomst in zit, dus zou ook bij een andere werkgever kunnen zijn.
Vandaag had ik een gesprek met de betreffende collega, dacht even bij te kletsen, maar vrijwel direct begon hij over dat hij vond dat ik in de afgelopen periode dingen niet goed had gedaan. Nu kon ik me nog enigszins verplaatsen in wat hij bedoelde, en gaf aan dat ik mede daarom ook bezig ben met omscholing en dat het ook deels met hoge werkdruk te maken had, maar volgens hem zou ik ook in dat nieuwe vakgebied mezelf meenemen en zou ik daar weer tegenaan lopen.
Later gaf hij aan dat ik de kennis van die cursus beter mee zou kunnen nemen in mijn huidige werk en daar verder op voort kon borduren, maar dat nieuwe vakgebied biedt kans op hoger salaris en om eerlijk te zijn voel ik me best wel gekwetst door het gebrek aan vertrouwen dat hij blijkbaar heeft in mijn kunnen. Het is iemand die ik best wel hoog heb zitten. Ik werk niet nauw met hem samen, hij weet ook eigenlijk niet wat ik precies leer in die cursus, daar vraagt hij namelijk nooit naar, maar kennelijk heeft hij wel een mening over mijn toekomst.
Ik heb er eerlijk gezegd best een nare bijsmaak aan overgehouden en vraag me af of ik het nu helemaal moet laten zitten en maar gewoon moet gaan bewijzen dat ik het wel kan, of dat ik hem er nog eens op moet aanspreken en vragen waar hij zijn oordeel op baseert. Ik wil ook niet de collega zijn die niet tegen feedback kan, dus vind dit best ingewikkeld.
Ik ben niet zo ver gekomen om me door een collega onderuit te laten halen, maar wil hier ook wel op een volwassen manier mee omgaan.
Nu heb ik een collega waar ik een tijdje verliefd op was, maar die ik nu meer zie als een mentor, iemand die veel voor me heeft betekend en me vooruit heeft geholpen. Hij weet ook dat ik bezig ben met ontwikkeling, dat ik het niet makkelijk heb gehad, zowel op werk als privé, maar dat ik wel doorzet en open sta voor feedback.
Sinds een paar maanden ben ik bezig met een cursus, dit gaat heel goed, ik heb niet veel moeite om de materie te begrijpen (WO niveau, dus was best pittig), vind het leuk en zie mij mezelf wel verder ontwikkelen in die richting. Het is ook iets waar veel toekomst in zit, dus zou ook bij een andere werkgever kunnen zijn.
Vandaag had ik een gesprek met de betreffende collega, dacht even bij te kletsen, maar vrijwel direct begon hij over dat hij vond dat ik in de afgelopen periode dingen niet goed had gedaan. Nu kon ik me nog enigszins verplaatsen in wat hij bedoelde, en gaf aan dat ik mede daarom ook bezig ben met omscholing en dat het ook deels met hoge werkdruk te maken had, maar volgens hem zou ik ook in dat nieuwe vakgebied mezelf meenemen en zou ik daar weer tegenaan lopen.
Later gaf hij aan dat ik de kennis van die cursus beter mee zou kunnen nemen in mijn huidige werk en daar verder op voort kon borduren, maar dat nieuwe vakgebied biedt kans op hoger salaris en om eerlijk te zijn voel ik me best wel gekwetst door het gebrek aan vertrouwen dat hij blijkbaar heeft in mijn kunnen. Het is iemand die ik best wel hoog heb zitten. Ik werk niet nauw met hem samen, hij weet ook eigenlijk niet wat ik precies leer in die cursus, daar vraagt hij namelijk nooit naar, maar kennelijk heeft hij wel een mening over mijn toekomst.
Ik heb er eerlijk gezegd best een nare bijsmaak aan overgehouden en vraag me af of ik het nu helemaal moet laten zitten en maar gewoon moet gaan bewijzen dat ik het wel kan, of dat ik hem er nog eens op moet aanspreken en vragen waar hij zijn oordeel op baseert. Ik wil ook niet de collega zijn die niet tegen feedback kan, dus vind dit best ingewikkeld.
Ik ben niet zo ver gekomen om me door een collega onderuit te laten halen, maar wil hier ook wel op een volwassen manier mee omgaan.
maandag 16 juli 2018 om 01:32
Ik vind je wel een beetje erg op hem gefocust overkomen. Probeer het los te laten. Niet alles hoeft dood geanalyseerd te worden. Ik bedoel dit trouwens niet onaardig. Het valt me gewoon op dat je best veel leest in dingen die ook onschuldig kunnen zijn. En sommige reacties van je zijn best dramatisch, zoals dat je meteen geen zin meer hebt in Facebook. Geef hem toch niet zoveel macht.
Al met al klinkt het voor mij een beetje alsof je het voor jezelf moeilijker maakt dan nodig.
Al met al klinkt het voor mij een beetje alsof je het voor jezelf moeilijker maakt dan nodig.
maandag 16 juli 2018 om 01:47
Dat weet ik niet Sunshine. Dat is wat jij erin ziet.
Ben het wel een beetje met chocolol eens, dat je wel erg veel analyseert wat wellicht geen diepere betekenis heeft.
Zo ben je, op afstand. toch nog steeds veel met hem bezig.
Laat het gaan. Het maakt in feite niet uit wat hij doet en hoe of waarom hij dat doet. Wat telt is jouw reactie en houding.
Haal je schouders erover op. Richt je aandacht op andere dingen en kweek een gezonde mate van onverschilligheid...
Hij is niet belangrijk.
maandag 16 juli 2018 om 10:13
maandag 16 juli 2018 om 12:56
Wat maakt dat uit?Sunshine585 schreef: ↑16-07-2018 10:13Ik snap wat jullie bedoelen, zijn gedrag was echter opvallend anders tov het afgelopen half jaar.
Al gaat ie naakt een dansje voor je doen, besteed er gewoon geen aandacht aan en ga het vooral niet proberen te duiden.
Hij doet maar, richt jij je op wat voor jou belangrijk is.
Hoe minder aandacht, hoe beter!
maandag 16 juli 2018 om 17:26
Ik krijg die knop nog niet zo goed omgezet. Qua loslaten.
Al 2 jaar probeer ik hier los van te komen, ben om die reden zelfs gaan daten en tijdens die korte relatie die ik heb gehad kon ik het beter handelen, maar ben al die tijd met hem in mijn hoofd blijven zitten. Op de twee afspraken in een jaar na heb ik geen toenadering gezocht, maar ik zie hem wekelijks en dat helpt niet echt.
Ik weet ook dat het makkelijker wordt als ik hem een poos niet zie, dus ik richt me nu op de vakantie en dan zal dit onrustige gevoel wel weer afnemen.
Het is ook niet dat ik er een drama van wil maken, maar als hij weer zo op mij reageert komen die gevoelens weer boven. Ik blijf toch een zwak houden voor die man, al meer dan 3 jaar.
Ben niet obsessief in de zin dat ik contact zoek of berichten stuur of redenen zoek om samen te werken of wat dan ook, ik blijf afstand houden, maar ik krijg hem desondanks niet uit mijn systeem.
Maar ik blijf het proberen.
Al 2 jaar probeer ik hier los van te komen, ben om die reden zelfs gaan daten en tijdens die korte relatie die ik heb gehad kon ik het beter handelen, maar ben al die tijd met hem in mijn hoofd blijven zitten. Op de twee afspraken in een jaar na heb ik geen toenadering gezocht, maar ik zie hem wekelijks en dat helpt niet echt.
Ik weet ook dat het makkelijker wordt als ik hem een poos niet zie, dus ik richt me nu op de vakantie en dan zal dit onrustige gevoel wel weer afnemen.
Het is ook niet dat ik er een drama van wil maken, maar als hij weer zo op mij reageert komen die gevoelens weer boven. Ik blijf toch een zwak houden voor die man, al meer dan 3 jaar.
Ben niet obsessief in de zin dat ik contact zoek of berichten stuur of redenen zoek om samen te werken of wat dan ook, ik blijf afstand houden, maar ik krijg hem desondanks niet uit mijn systeem.
Maar ik blijf het proberen.
maandag 16 juli 2018 om 19:10
Ja klopt, moet het gewoon uitzitten nu.
Ik vind het ook wel eens lastig dat ik niet iemand heb om tegenaan te praten op dagelijkse basis. Daardoor is relativeren wel eens lastig, blijf ik te lang doorlopen met dingen waar ik normaal misschien minder last van heb doordat ik het kan vertellen. Ik heb het dan over iets vervelends op mijn werk bijvoorbeeld.
Ik heb ook niet heel veel vriendinnen, misschien moet ik daar eens iets mee of een nieuwe hobby zoeken ofzo.
Ik ben ook wel graag alleen, maar misschien is dat niet altijd goed.
Ik vind het ook wel eens lastig dat ik niet iemand heb om tegenaan te praten op dagelijkse basis. Daardoor is relativeren wel eens lastig, blijf ik te lang doorlopen met dingen waar ik normaal misschien minder last van heb doordat ik het kan vertellen. Ik heb het dan over iets vervelends op mijn werk bijvoorbeeld.
Ik heb ook niet heel veel vriendinnen, misschien moet ik daar eens iets mee of een nieuwe hobby zoeken ofzo.
Ik ben ook wel graag alleen, maar misschien is dat niet altijd goed.
